❝ မီတွန်တော့ မီတွန်ပဲ ❞
▢ အောင်ဇော်မြင့် ( သာစည် )
ဦးအောင်ဇော်မြင့် တစ်ယောက် အအေးမိ နှာစေးပြီး ဖျားချင်သလို ဖြစ်နေ၍ ဆေးသောက်ရန် သူ၏သား ဖိုးထောင်အား လမ်းထိပ်ဆေးဆိုင်သို့ ဆေးဝယ်ခိုင်းလိုက်၏။ အိမ်တွင် ပါရာစီတမော့ ဆေးတစ်မျိုး ရှိသော်လည်း ညဘက် မျက်စိကြောင်ပြီး အိပ်မပျော် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဘာမီတွန်လေးနှင့် တွဲသောက်ချင်၍ သားတော်မောင်အား ဘာမီတွန် ဝယ်ခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
၆နှစ်သားအရွယ် သူ၏သားမှာ အဆော့မက်၊ အစားမက်သည့်အပြင် ခိုင်းလိုက်လျှင် တစ်ခုခု လွဲတတ်သောကြောင့် ဆေးမှား၍ ဝယ်မလာရန် သေချာ မှာလိုက်ရသေးသည်။ သားဖြစ်သူမှာ ဆော့ကစားနေရာမှ ဆေးဆိုင်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး မေ့မှာစိုး၍ ပါးစပ်မှလည်း ဘာမီတွန်၊ ဘာမီတွန် ဟု အော်သွားသေး၏။
ဖခင်ကို ကြောက်၍သာ ဆေးဝယ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း ဖိုးထောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အပြန် ဆက်ကစားချင်သေးသည့် စိတ်သာ စိုးမိုးလျက် ရှိသောကြောင့် သုတ်ခြေတင် ပြေးလေရာ ဆေးဆိုင်ရောက်ခါနီးတွင် ခလုတ်တိုက်လဲ၏။ ဤတွင် အာဂုံဆောင်လာသော ဆေးအား မေ့လေသတည်း။ အတင်းဖျစ်ညှစ် စဉ်းစားပါမှ ‘ မီတွန် ’ နှစ်လုံးသာ မှတ်မိလေတော့သည်။ မတတ်သာ၍ ဆေးဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ ဤသို့ မေးဝယ်ရလေတော့၏။
“ ဦးလေး ... ဆေးဝယ်ချင်လို့ပါ .. ဆေးနာမည်ကိုတော့ နှစ် လုံးပဲ မှတ်မိတော့တယ် .... မီတွန်တော့ မီတွန်ပဲ ... ဘာမီတွန်မှန်း သားလည်း မသိတော့ဘူး ... အဲဒါ ဦးလေး သိရင် တစ်ရာဖိုးလောက် ရောင်းလိုက်ပါ ” ဟူသတည်း။ ။
▢ အောင်ဇော်မြင့် ( သာစည် )
📖ရယ်စရာ မဂ္ဂဇင်း
ဧပြီ ၊ ၂၀၁၅
No comments:
Post a Comment