❝ သစ္စာရှင် အရက်သမား ❞
⎕ မဟော်သဓာ ရွှေဝင်း
“ဘဘ တက်ပါ။ ကျွန်တော်နိဗ္ဗာန်ကူးတို့ ပို့ပါရစေ”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး နေပါစေ...ငါ့တူရာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဆိုက်ကားသမားက မြေးတယောက်နှင့် လာနေသော အဖိုးအိုအား ဥပုဒ်သည်မှန်းသိ၍ ခေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ဥပုဒ်နေ့တိုင်း ဥပုဒ်သည် အဘိုး-အဖွားများကို အသွားတယောက်-အပြန်တယောက် နိဗ္ဗာန်ကူးတို့ လှူနေသူပါ”
“သာဓုက္ခာ၊ သာဓု သာဓု ဘုန်းကြီးပါစေ၊ သက်ရှည်ပါစေ၊ အန္တရာယ်မျိုး ကိုးဆယ့်ခြောက်ပါး ကင်းပါစေ... ဘဘက မြေးကလေးနဲ ဥပုဒ်နေ့တိုင်း ရွှေတိဂုံဘုရားကြီးကို ကုန်းကြောင်း လျှောက်နေကျမို့ပါ”
နေရာမှာ မစ်ရှင်လမ်း ဘူတာရုံအနီးတွင် ဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုနှင့် ဆိုက်ကားဆရာတို့ စကားပြောနေသည်ကို နားထောင်ပုံရသော လူတယောက်ဝင်လာပြီး ဤသို့ဆိုပါလေသည်။
“ဟေ-ငါ့ညီ၊ အစ်ကို့ကိုရော ကုသိုလ်လုပ်ပါလားကွ”
အဘိုးအိုရော-ဆိုက်ကားသမားပါ တအံ့တဩဖြစ်သွားသည်။ မနက်ရှစ်နာရီမထိုးသေး၊ မိုးလင်းခဲ့သည်ကား မကြာသေး။ ဘယ်ဆိုင်က ဘယ်လောက် သောက်လာမှန်း မသိရသော အမူးသမားသာတည်း၊ အသက်အရွယ်ကို လေးဆယ်ခန့်လောက် ခန့် မှန်းလျှင် မမှားနိုင်။
“အစ်ကိုက ဘယ်သွားမှာလဲ”
“ရွှေတိဂုံ ဘုရားကိုလေ”
“အော်-ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခ၊ မင်းက ဘုရားကို ဘာကိစ္စ”
နားခါးအံ့ ထင်ရသော အဘိုးအိုက ကြားဝင် မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့် မေးတော့- ကျွန်တော်ကလဲ ပြန်မေးရအုံးမယ်....”
“ဘကြီးကော ဘုရားဘာကိစ္စ သွားမှာတုံး”
လို့ အရက်သမားက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ်၏။
“ကဲ-ငါ့ညီ လှူချင်လဲ လှူ၊ မလှူချင်လဲ တန်ဘိုးပေါ့၊ အစ်ကို့မှာ ပိုက်ဆံပါတယ်လေ”
အရက်သမားက ငွေစက္ကူ တထပ် ထုတ်ပြ၏။ ဆယ်တန် အရွက်နှစ်ဆယ်ထက် မနဲ၊ စစ်ပြီးစ ငွေနှစ်ရာလောက် ကိုင်နိုင်သူကား ခေသူ မဟုတ်။ ဆိုက်ကားဆရာသည် စီးခွင့်ပြုလိုက်၏။
“ဥပုဒ်သယ်တွေက၊ ဥပုဒ်သယ်- ဥပုဒ်သယ်နဲ့ အခွင့်အရေး ယူပြီး မဟုတ်ထာ ပြော၊ မဟုတ်ထာ လုပ်နေရင် ငရဲမကြီးဘူးလားကွာ၊ ထွီ…အဲဒါ ငါ့ညီ စဉ်းစားစမ်း”
“အစ်ကို အခု ရွှေတိဂုံကို သွားမှာလား”
“ရွှေတိဂုံဘုရား တောင်ဘက်က ကန်တော်မင်ပန်းခြံကွက်သစ်”
ဆိုက်ကားဆရာ အနေဖြင့် မေးပင် မေးရသော်လည်းမဝံ့မရဲသာတည်း။
“အစ်ကိုက အဲဒီမှာ ဘာကိစ္စရှိပါလိမ့်”
“မင်းကလဲ စပ်စုရန်ကောကွာ။ ဖဲရိုက်မယ်ကွာ-အရက်သောက်မယ်ကွာ”
ပြောရင်းဖြင့် ကန်တော်မင်ပန်းခြံကွက်သစ် ရောက်ခဲ့၏။ ၎င်းဝင်သော အိမ်ကား၊ မြေနီလမ်းဘေးတွင်ရှိ၏။ အိမ်ကို ကြည့်ရသည်ကား သန့်သန့်ရှင်းရှင်းရှိ၏။
“ကဲ-ငါ့ညီ အိမ်ပေါ် ခဏတက်ကွာ”
“ကျွန်တော် ဒီကဘဲ ပြန်ပါရစေတော့” ဟု ပြန်ပြောသည်။ အရက်သမားသည် အိမ်ပေါ် အတင်းဆွဲခေါ်၏။ ဆိုက်ကားဆရာ အိမ်ပေါ်ရောက်လေပြီ။
ဟိန်းနေသော ဖဲဝိုင်းကို တွေ့ရ၏၊ ငွေစက္ကူတွေ အထပ်လိုက် ရှိ၏၊ အရက်သမားက အရက်ခွက်ကိုင်လျက် စကားပြောနေ သည်။
“အစ်ကိုဟာ အရက်သမားပေမဲ့ သစ္စာရှိတယ်ကွ၊ ငါ့ညီကို ပြောတယ် မဟုတ်လား၊ ဖဲရိုက်မယ်-အရက်သောက်မယ်လို့၊ ဟော-ခု မင်းမြင်တဲ့ အတိုင်းဘဲ”
“ကဲ-ငါ့ညီ…ရော့-ငါးကျပ် မင်းပြန်ပေတော့”
“မယူပါရစေနဲ့ အကိုရာ”
“ဘာဖြစ်လို့”
“ကျွန်တော့်မှာ သီလရှင် (ဥပုဒ်သယ်)တွေကိုသာ လှူခဲ့ရတာ ဒီနေ့တော့ သစ္စာရှင်တယောက်ကို လှူရပါပကောလို့ သဒ္ဓါစိတ် ပွားချင်လို့ပါ”
ဆိုက်ကားသမားသည် တည်တည်မှန်မှန် ပြော၏၊ အရက်သမားက တခွန်း ပြန်ပြောလိုက်ပုံက..
“အရက်သမားတိုင်းကိုလဲ အစ်ကို့လို မယုံနဲ့၊ အစ်ကိုလို သစ္စာရှင် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ” တဲ့။
⎕ မဟော်သဓာ ရွှေဝင်း
📖လူ့ဘုံခန်းဝါ အူတက်စရာ
No comments:
Post a Comment