❝ ဘယ်တော့များမှ ပြီးပါလိမ့် ❞
( ပဥ္စမံဒီရိုင်း )
(၁)
ဖိုးသကြား တော်တော် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။ သူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံက အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရန့်ပ် စိတ်အလိုမကျဘဲ မျက်နှာ သုန်သုန်မှုန်မှုန်နှင့် သတင်းသမားများကို အင်တာဗျူး ဖြေကြားနေသည့် မျက်နှာ အမူအရာမျိုးနှင့် အတူတူလိုပင်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပုံက အချိန်ကိုက် ဗုံးတစ်လုံးလို မျိုသိပ်ထားခဲ့ရတာ သည်နေ့တော့ ပေါက်ကွဲမိခဲ့သည်။ ညစဉ် Up to Date သတင်းတွေ ထုတ်လွှင့်တာကို ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်ပေါ်ကနေ ကြည့်ပြီး ကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲ သိရှိရမလား ဆိုပြီး အားခဲလေသမျှ ဇနီးဖြစ်သူ မအေးမြနှင့် ခုနစ်နှစ်အရွယ် သားတော်မောင် ဖိုးသုည တို့ကြောင့် နီနီခင်ဇော် သီချင်းထဲကလို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
“ကမ္ဘာကြီးက ကိုယ့်ရဲ့ အိမ်ဦးခန်း ရောက်လာပြီး သတင်းတွေကို စားသုံးဖို့ လစဉ်ကြေးပေးပြီး နှစ်ပေစလောင်း တပ်ထားတာကွ၊ မင်းတို့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ကြည့်ဖို့ချည်း မဟုတ်ဘူး၊ မအေးမြရဲ့”
“ဒီမှာ၊ ကိုဖိုးသကြား ဒီအိမ်ရဲ့ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်၊ တခါတည်း ဒီနေ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမယ်၊ ရှင့်ရဲ့ကမ္ဘာကြီးသတင်းတွေ စားသုံးချင်သပ ဆိုရင် တီဗွီဖလက် တစ်လုံး အသစ် ဝယ်ချင် ဝယ်၊ မဝယ်ချင်ရင် ဖုန်းဘေ အပြည့်ထည့်ပြီး ဖုန်းထဲမှာ ပွတ်ပြီး တဝ ကြီးကြည့်၊ ဒါမှမဟုတ် နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းစာတွေ ဝယ်ဖတ်၊ အို ရှင့်ကို ပြောနေရတာနဲ့ မုဆိုးမလေးမဂင်္ဂါဇာတ်လမ်း လွတ်တော့မယ်၊ သွား သွား လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို သွား၊ အဲ့ဒီမှာ ကြည့်လို့ရတာပဲ၊ အာသောက ကလည်း ဇာတ်ရှိန်မြင့်နေပြီ”
“ဟုတ်တယ် အဖေကြီး၊ သားလည်း Running Man ကို ကြည့်ရဦးမှာ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သာ သွားပါနော်”
ဇနီးဖြစ်သူ အိမ်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် မအေးမြစကားကို သားဖြစ်သူ ဖိုးသုည ကပါ လူထုဆန္ဒပြပွဲတွေမှာ နေ့စားခ ပေး၍ အငှားလိုက်သည့် လူတွေလို အတင်းကို ဝင်ရောက်ထောက်ခံလိုက်ပါသည်။
“အေး၊ မင်းတို့ အဲ့ဒါတွေပဲ ကြည့်နေ၊ အဲ့ဒီ ကိုရီးယား Running Man က တစ်ခါပြရင် နှစ်နာရီလောက် ကြာတာ၊ ဘယ်အချိန် စာကျက်မလဲ၊ မအေးမြ မင်းတော့ကွာ”
ဖိုးသကြားခမျာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ တောင်းဆိုသမျှ လွှတ်တော်မှာ ပယ်ချခံရသလို အပယ်ချခံရသဖြင့် ထိုင်နေကျ လမ်းမကြီးထိပ်က ‘မဟာရန်ကုန်’ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့ရပါတော့သည်။
••••• ••••• •••••
( ၂ )
မဟာရန်ကုန် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ရောက်သည့်အခါ ဖိုးသကြား တစ်ယောက် ကိုယ့်မိတ်ဆွေတွေထဲက မည်သူမည်ဝါများ ရှိလေမလဲလို့ ကြည့်မိသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် ပြသနေသော တီဗွီဖန်သားပြင်ကို ကျောပေး ထိုင်ပြီး မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်ဘောလုံးအသင်းအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော ဦးဘိုကြီးက ဒေါသထွက်သော အမူအရာနှင့် စားပွဲထိုး လာချပေးသော ကြက်ဥကို အခွံနွှာ နေပါသည်။ ဦးဘိုကြီး၏ ဒေါသတွေက ကြက်ဥအကျက်ပေါ် ရောက်လေသလားတော့ မသိ။ ကြက်ဥခမျာ မြင်မကောင်းအောင် အလုံးလိုက်ပုံစံ မဟုတ်တော့ဘဲ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်ရင်းက ပန်းကန်ပြားထဲမှာ အတော်ကို ကြည့်ရ ဆိုးသွားပါတော့သည်။
“ငါမကျေနပ်ဘူး ဖိုးသကြားရာ၊ မင်း ဘာသောက်မလဲ၊ မှာပြီးရင် မင်းကို စဉ်းစားခိုင်းရမယ်”
သည်လောက်ဆို ဖိုးသကြား သဘောပေါက်ပါသည်။ ဦးဘိုကြီးသည် မန်ချက်စတာယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်း ‘ခရေဇီ’ ဖြစ်သည်။ မန်ချက်စတာဘောလုံးပွဲ ဆိုလျှင် သူ့လိုပဲ အိမ်မှာ နှစ်ပေစလောင်း ရှိပေမယ့် မကြည့်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ သူ့လို ဝါသနာ တူသူတွေနှင့် ပေါက်ကွဲ အော်ဟစ်တော့သည်။ မန်ချက်စတာဘောလုံးအသင်းအကြောင်း ဝေဖန်လို့ကတော့ ဦးဘိုကြီး၏ အသက် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်နှင့် မလိုက်ဖက်သော စကားလုံးကြမ်းကြမ်းများကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ထဲမှာ ကြားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ တစ်ဆိုင်လုံးကလည်း သူ့အကြောင်းကို သိနေသဖြင့် မခံချင်အောင် ဝိုင်းစကာ ပိုပြီးတော့ ဒေါသပေါက် ကွဲအောင် မီးထိုးပေးတတ်ပါသည်။ သူ့ခမျာ ‘မန်ချက်စတာ ဦးဘိုကြီး’ ဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်ကိုလည်း ထပ်ဆင့်ရခဲ့ပါသည်။
ယခုလည်း ညက စတုတ်စီးတီး အိမ်ကွင်းမှာ မန်ချက်စတာအသင်း နိုင်သင့်လျက်သားနှင့် သရေကျခဲ့သဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်က မခံချင်အောင် ပြောလိုက်တာကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာ ကြက်ဥအကျက် မှာပြီး လာပေါက်ကွဲတာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဖိုးသကြားက တွေးမိခဲ့သည်။ သူ ပေါက်ကွဲဖို့ အတွက် ဖိုးသကြားကတော့ သူ တိုက်မည့် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်နှင့်အတူ သားကောင် ဖြစ်ရပေတော့မည်။
“ဖိုးသကြားရာ၊ မင်း စဉ်းစားကြည့်၊ ငါက ညက မန်ယူက စတုတ်ကို ဘာကြောင့် သရေကျရသလဲလို့ ပြန်လည် သုံးသပ်ဖို့အတွက် စလောင်းက Delay ပြန်လွှင့်တာ ကြည့်မယ်ပေါ့၊ အိမ်က မိန်းမကရော မြေးမတွေကပါ ဘာလဲကွာ ဟို အာသောက ကယောက်ကယက် ဖြစ်တာကိုပဲ ကြည့်မယ်၊ မန်ချက်က ဘာအရေးကြီးလို့လဲ၊ ဟိုမှာက ထီးနန်းအတွက် အာသောက ပြဿနာက ရှုပ်နေပြီ၊ သူ့ရည်းစားဟောင်းနဲ့က ဘယ်လို စခန်းသွားမလဲ သိပ်သိချင်နေတယ် ဆိုပြီး ဆန္ဒတွေ ထုတ်ဖော်ကြတာ၊ ငါ့ကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင် သွားဖို့ နှင်လွှတ်တယ်လေ၊ ဖိုးသကြားရာ ငါလေ အဲ့ဒီ အာသောကကြောင့် ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်အနားယူခွင့်တွေ အာဏာသိမ်းခံလိုက်ရပြီကွာ၊ ငါ ဘာဆက်လုပ်မလဲ”
သောက်နေသော လက်ဖက်ရည်ကို ဆက်မသောက်နိုင်တော့ဘဲ ဖိုးသကြားက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲခုံပေါ် အမြန် ချလိုက်ရသည်။ အိမ်တွင်းရေး ရုပ်မြင်သံကြား မိမိ နှစ်သက်ရာ ကြည့်ရှုခြင်း အခွင့်အရေးတိုက်ပွဲမှာ ဘဝတူ ရှုံးနိမ့်သူနှစ်ဦး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံရပါလားလို့။
“ဟုတ်တော့ ဟုတ်ပြီ ဦးဘိုကြီးရေ၊ ကျွန်တော်လည်း မုဆိုးမလေးဂင်္ဂါကြောင့် ဒီလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ရှောင်တိမ်းလာရတယ်၊ ဦးဘိုကြီး ကျတော့လည်း မိမိအခွင့်အရေး ရပိုင်ခွင့်တွေကို မတရားသိမ်းယူခံရပြီး အတင်း နှင်လွှတ်ခံရတယ်၊ ကျွန်တော်ရော ဦးဘိုကြီးရော ညတွေ အကြိမ်ကြိမ် ဒီအိန္ဒိယဇာတ်လမ်းတွဲတွေ မပြီးမချင်း ရထားတဲ့ လွတ်လပ်ရေးတွေ ဆုံးရှုံးရတော့မယ်ဗျာ”
ဖိုးသကြား၏ စကားကို ဦးဘိုကြီးက ဝေဖန်ချက် မပေးပါ။ ပန်းကန်ပြားထဲမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်နေသော ကြက်ဥပြုတ်ကိုသာ ဇွန်းနှင့် ကုန်အောင် ခပ်စားနေပါသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တီဗွီဖန်သားပြင်ကြီးထဲမှာတော့ ဟောင်ကောင်အက်ရှင် မင်းသား ဂျက်ကီချန်းက လူဆိုးတွေကို ရယ်ပြပြီး ကွန်ဖူးကစ်တွေ အသေအကျေ ဖိုက်ပြနေတာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ကြည့်နေသူတွေက အတော်ကြီး သဘောကျနေပါသည်။ ဖိုးသကြား မဆီမဆိုင် စဉ်းစားမိပါသည်။ ဂျက်ကီချန်းကိုများ အာသောကနှင့် ပေးတွေ့လိုက်လျှင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲလို့။ ပန်းသေးခေါက်ဆွဲများ ဖြစ်သွားလေမလား မသိပါ။
••••• ••••• •••••
(၃)
သည်နေ့ညတော့ အိမ်မှာ ငြိမ်းချမ်းတိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဇနီးဖြစ်သူ မအေးမြနှင့် သားဖြစ်သူ ဖိုးသုညတို့က မြို့နယ် ပန်းခြံထဲမှာ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဈေးဝယ်စင်တာမှာ ဈေးသွား ဝယ်သဖြင့် အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းကို အပိုင်သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီဟု ဖိုးသကြား စိတ်ထဲကနေ ကြွေးကြော်မိသည်။ နှစ်ပေစလောင်းကနေ နိုင်ငံတကာသတင်းတွေကို တဝကြီး ချန်နယ် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပြောင်းပြီး ကြည့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
“ဖိုးသကြား၊ အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်းပါလား၊ ငါ ထင်တော့ထင်သား၊ အိမ်မှာ မင်းရှိမယ်လို့၊ ကောင်းတာပေါ့ကွာ နိုင်ငံတကာ အကြောင်းတွေ ဆွေးနွေးရတာပေါ့”
ဖိုးသကြားတော့ ပြဿဒါးနေ့က မလွတ်ဘဲ ရှိနေတုန်းပါလားလို့ နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေ ရောက်လာသဖြင့် တွေးမိရင်း စိတ်ညစ်သွားမိခဲ့သည်။ ကြားသမျှ၊ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ထဲက ဖတ်ရသမျှ ဟာတွေကို အာပေါင်အာရင်း သန်သန်နှင့် ပြောဆိုရင်း တလွဲတွေချည်း ဖြစ်တတ်သဖြင့် အရပ်ထဲ နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေဘွဲ့ ဂုဏ်ထူးရခဲ့သော သူနှင့် သည်ညတော့ အိမ်ဧည့်ခန်းကို သိမ်းပိုက်ထားတာ ဆုံးရှုံးရပြန်ပြီလို့။
“ဖိုးသကြားရေ၊ ကိစ္စကတော့ ကြီးသွားပြီ၊ အနောက်ဘက် တံခါးကိစ္စက အခု ကုလသမဂ္ဂထဲ ရောက်ပြီး ကမ္ဘာ့ ခေါင်းဆောင်တွေ တံခါးပိတ် ဆွေးနွေးရတော့မယ်ကွာ၊ ဒီ အနောက်တံခါးကိစ္စက မလွယ်ဘူး”
ဖိုးသကြား တစ်ယောက် နိုင်ငံတကာကိုထွန်းရွှေစကားကြောင့် တော်တော် ခေါင်းစားသွားပါသည်။ ဘယ့်နှယ်၊ သူ့အိမ်က ကိစ္စကို ရေးကြီးခွင်ကျယ် လုပ်ပြီး လာပြောနေရသလဲလို့ ဖြစ်သည်။
“ထွန်းရွှေရာ၊ မင်းရဲ့ အိမ်အနောက်ဘက်တံခါးကိစ္စများကွာ၊ ငါ့လာ ပြောနေရတယ်လို့၊ အိမ်ရဲ့အနောက်ဘက်တံခါး မကောင်းတာများ၊ ကုလသမဂ္ဂမှာ ရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကပဲ တံခါးပိတ် ဆွေးနွေးရမယ်လို့၊ မင်းက များသွားပြီ၊ အကြီးကြီး များသွားပြီ၊ မင်းအိမ်ရဲ့ အနောက်ဘက်တံခါးကိစ္စကို ရပ်ကွက်ထဲမှာ လက်သမားတွေ ဒီလောက် များတာ၊ ဒီတံခါး ပြင်မယ့် ကိစ္စ ငွေငါးထောင်လောက် ပေးရင် ကြိုက်တဲ့လူ ခေါ်ခိုင်းလို့ရတာပဲဟာ”
ဖိုးသကြား၏ စကားကြောင့် နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေ၏ မျက်နှာက မိတ်ကပ် အနီရောင်ရဲရဲတွေ ဆေးခြယ်သထားသလိုမျိုး နီမြန်းသွားပါသည်။
“ဖိုးသကြားရာ၊ မင်းက နိုင်ငံ့အရေးကို ပြက်ရယ်ပြု လိုက်တာပဲ၊ မင်း နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းတာတွေ၊ စာစောင်၊ ဂျာနယ်တွေ မဖတ်ဘူးလား၊ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် မကြည့်ဘူးလား၊ ဒီလောက် ဒီကိစ္စက အရေးကြီးနေတာကို ငါနေတဲ့ အိမ်ရဲ့ အနောက်တံခါးနဲ့ မှားပြောရတယ်လို့ကွာ”
“ဪ… အဲ့ဒါဆိုလည်း မင်းက သေသေချာချာ ပြောလေကွာ၊ သတင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးရင် တိကျစွာ ပြောဆို ဆွေးနွေးရတယ်ကွ”
“ဆောရီးကွာ၊ ငါ ပြောချင်တာ လောသွားလို့၊ ဟို မြောက်ကိုရီးယားက ဝက်ပုတ်လေးကွာ၊ ကလေးမျက်နှာနဲ့ လူကြီးလုပ်နေတာ၊ အားအားနေတိုင်း ကလေးလက်ထဲ ကစားစရာအရုပ် ပေးထားသလို၊ ဗြောက်အိုး ပေးထားသလိုမျိုး နျူကလီးယားဗုံးတွေ စမ်းသပ်ဖောက်ခွဲကစားနေတာ၊ အဲ့ဒါထက် ဆိုးတာက ငါက ဒင်းကို အမှုန့်ကြိတ်ချင်တာရှိသေးတယ်”
ချက်ချင်း ဆိုသလို နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်ကို ဖိုးသကြား သတိထားမိလိုက်သည်။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ မြောက်ကိုရီးယားဘက် အကြောင်းအရာက ရောက်သွားပြန်သလဲလို့ ဖိုးသကြား အကြောင်းစုံကို မေးရပါတော့မည်။
“ထွန်းရွှေရာ၊ မင်းပုံကို ကြည့်ရတာ မြောက်ကိုရီးယားက ဝက်ပုတ်လေးက မင်းနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်လို့လဲ၊ မင်းနဲ့ ရည်းစားလုဘက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ အသက်ချင်းက ကွာတာပဲဟာ၊ ဘာလို့လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရတာလဲ၊ သူ့ လုပ်ရပ်ကို မင်းက စိုးရိမ်လို့ သေကျေရမယ့် လူတွေအစား ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲတာလား”
“အဲ့ဒီ ဝက်ပုတ်လေးကို ရည်းစားလုဘက်ဆို ငါက ခံသာပါသေးတယ်၊ အခုတော့ကွာ၊ မင်း စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊ ငါ မန်ချက်အသင်းကို ဘယ်လောက် ချစ်မြတ်နိုးသလဲဆိုတာ၊ မိဘအမွေ ရတာ အကုန်လုံး မန်ချက်ဘက်ကနေ ပုံအောခဲ့တာ၊ မနှစ်က အိုးလ်ထရက်ဖို့ဒ်ကွင်းက သရေကွင်းလို့ နာမည်ရအောင် သရေပွဲတွေချည်း ဖြစ်လို့ မိမွေဖမွေ အကုန် ပြောင်တာ ငါက မနာကျည်း မနှမြောဘူး၊ အခု အဲ့ဒီ ဝက်ပုတ်လေးက ငါ့မန်ချက်အသင်းကို အားပေးသူ၊ မန်ယူ ခရေဇီတဲ့ဗျာ၊ ဒီလို အာဏာရှင်လည်းဖြစ်၊ ပြည်သူတွေကို အကြောက်တရားနဲ့ အုပ်ချုပ်သူက မန်ချက်ကို အားပေးတာ ငါ ရင်နာလွန်းလို့ပါကွာ”
နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေက ဆုပ်ထားသော လက်သီးကို မဖြေသေးဘဲ ဆက်ဆုပ်ထားပါသည်။ မန်ယူကိုချ စ်မြတ်နိုးသူ တစ်ဦးအဖို့ သည်လောက်တော့ ပေါက်ကွဲခွင့်ရှိပါသည်။
“မှန်တာပေါ့ကွာ၊ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကို အဓိက ထားပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်တဲ့ အသင်းတစ်သင်းကို အာဏာလက်ဆုပ်လက်ကိုင် ထားပြီး အမှန်တရားကို ဖက်တွယ်ထားတဲ့ လူတွေ၊ ပရိသတ်တွေရဲ့ အသင်းကို လာပြီး ရောနှောတာမျိုးတော့ ငါ လက်မခံဘူး၊ မန်ယူ အသင်းဟာ အာဏာရှင်တွေ အပန်းဖြေဖို့အတွက် ဖြေဖျော်ပေးနေတဲ့ ဘောလုံးအသင်းမဟုတ်ဘူး၊ အမှန်တရားအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ ဘောလုံးအသင်းကွ”
“မှန်တယ် ဖိုးသကြား၊ မင်းစကားက ငါ့အတွက် တန်ဖိုးပဲ၊ လေးစားတယ် သူငယ်ချင်း၊ မင်းကို ငါက ဒီညတော့ ဘီယာ စတေရှင်မှာ တစ်ဂျား ဒကာခံမယ်ဟေ့”
ဖိုးသကြား စကားကို နားထောင်ခဲ့သော နိုင်ငံတကာ ထွန်းရွှေအဖို့ ထောက်ခံမဲတွေနှင့် အနိုင်ရသော လွှတ်တော် အမတ်လိုမျိုး သူ့မျက်နှာက ဝင်းလက် တောက်ပသွားတာက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
“ကိုဖိုးသကြားတို့၊ ရှင်နဲ့ ကိုထွန်းရွှေတို့ နိုင်ငံတကာရော၊ အနောက်တံခါးရော၊ ဝက်ပုတ်လေးရော၊ မန်ချက်ရော ဆွေးနွေးချင်တဲ့ နေရာမှာ သွားဆွေးနွေး၊ တော်ကြာ အာသောက လာတော့မယ်၊ ဧည့်ခန်းထဲက အမြန်ထွက်ပေတော့”
ဈေးဝယ်စင်တာကနေ သားဖြစ်သူနှင့် အတူ ပြန်ရောက်လာသော မအေးမြက အိမ်ပေါက်ဝကနေ ဘယ်အချိန်က ချောင်းနားထောင်နေသလဲမသိ။ သူနှင့် နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေတို့ ရှိနေသော ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး တစ်ချက်လွှတ်အမိန့် ထုတ်လိုက်ပါသည်။
ဖိုးသကြား တော်တော် ပေါက်ကွဲသွားပါသည်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ရှေ့မှာ လေသံမာမာဖြင့် အမိန့်ပေးသော မအေးမြကို ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီး စကားတစ်ခွန်း ပြောချလိုက်ပါသည်။
“အေး၊ မင်းက အမိန့်ထုတ်မှတော့ ငါကလည်း အပြတ်ပဲ ပြောမယ်၊ အခု အပြင်သွားမယ်၊ ဒီကိစ္စကို ဒီညပဲ ရှင်းမယ်၊ ဒါပဲ”
ဖိုးသကြားက နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေကို အတင်းလက်ဆွဲပြီး အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေက ဘုမသိဘမသိနှင့် ဈေးလမ်းဆုံထိပ်သို့ လိုက်သာ လိုက်ခဲ့ရသည်။ တစ်လမ်းလုံး ဖိုးသကြားက ဘာမှ မပြောသဖြင့် ပဟေဠိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
••••• ••••• •••••
(၄)
ဈေးလမ်းဆုံထိပ်မှာ ဖိုးသကြား အိမ်ကနေ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလာခဲ့သမျှ ကိစ္စကို အပြတ် ဖြတ်ပြီးသောအခါ စောစောက နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေက ဘီယာစတေရှင်မှာ စပွန်ဆာပေးမည့် ကိစ္စကို ငြင်းပယ်ပြီး သူက ပြန်လည် ဒကာခံပေးသည်။ သူလည်း ပေါက်စီ နှစ်ခွက်လောက် ဝမ်းဗိုက်ထဲ ထည့်ပြီး အိမ်ပြန်ရောက်လျှင်တော့ မအေးမြနှင့် အပြတ် ရှင်းမည်ဟု။
နိုင်ငံတကာထွန်းရွှေနှင့် သူ ဘီယာစတေရှင်က အပြန် လမ်းထိပ်မှာ လမ်းခွဲတော့ ညဆယ့်တစ်နာရီထိုးပြီ ဖြစ်သည်။ ဖိုးသကြား အိမ်ကို ပြန်ရောက်သည့်အခါ တီဗွီကို ပိတ်ထားပြီး မအေးမြနှင့် ဖိုးသုညက မအိပ်သေးဘဲ ရှိလို့နေသည်။
“ရော့၊ ငါ့အိမ်မှာ တစ်နေ့တစ်နေ့ မုဆိုးမလေးမဂင်္ဂါ ကိစ္စက တမှောင့်၊ ဒီကြားထဲ ဟာနုမာန်မျောက်နှစ်ကောင်ကလည်း တမှောင့်၊ သီတာဒေဝီ၊ ရာမနဲ့ ဒသဂီရိကလည်း ပြဿနာက ရှုပ်ရှက်ခပ်နေတာ အားမရဘဲ အာသောက ပြဿနာထဲ စနေဂြိုဟ်မင်းက တမှောင့်၊ ဒီကြားထဲ ယိုးဒယားမိန်းမလျာနဲ့ မာရီယိုနဲ့ သူ့မမကလည်း ပတ်လည်ရိုက်သလို ရိုက်နဲ့ ဒီကြားထဲ ဝံပုလွေလူသားက လာလာ အူနေသေးတာ၊ ဟောဒီ အထုပ်ထဲမှာ မူရင်း ဇာတ်လမ်းတွဲတွေ အစအဆုံး အကုန်ပါတဲ့ စီဒီ၊ ဒီဗွီဒီ အခွေတွေ အကုန်ပါတယ်။ ဈေးထိပ် အခွေလှည်းကနေ ဝယ်လာတာ၊ နက်ဖြန်က စပြီး တီဗွီမှာလွှင့်တာ မကြည့်နဲ့၊ ဒါတွေကို နေ့လယ်ပိုင်း ကြည့်၊ ညပိုင်းမှာ ငါ နိုင်ငံတကာ သတင်းတွေ ကြည့်မယ်၊ ဒါပဲ”
သားဖြစ်သူ ဖိုးသုညက သူ ပစ်ချပေးသော ကြွပ်ကြွပ် အိပ်ထဲက စီဒီ၊ ဒီဗွီဒီ အခွေချပ်တွေကို ထုတ်ပြီး ကြည့်နေသည်။ မအေးမြကတော့ ဂရုပင် မစိုက်ဘဲ ဖိုးသကြားကို မျက်နှာထား ခပ်မာမာနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီဇာတ်လမ်းတွဲ အခွေတွေ ရှိမှန်း သိတာပေါ့၊ မြန်မာ စာတန်းမှ မထိုးတာ၊ ကု,လားလို ပြောတယ်၊ ယိုးဒယားလို ပြောတယ်၊ နားမှ မလည်တာ၊ ရှင်ကဒါမျိုး မဖြစ်ချင် ကု,လားစကား ယိုးဒယားစကား သွားသင်ပြီးမှ ကျွန်မ ဘေးနားကနေ ထိုင်ပြီး ဘာသာပြန် ရှင်းပြပေတော့၊ ရှင့် အခွေတွေက စာတန်းမှ မထိုးတာ ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ နားငြီးတယ်၊ တကယ်ပါပဲ”
သည်တစ်ကြိမ်လည်း ဖိုးသကြား တစ်ယောက် မအေးမြ၏ စကားလုံးတွေ အောက်မှာ ထပ်မံ၍ အရှုံးပေးရပြန်ပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ဖိုးသကြား အဖို့ ဘာများ တတ်နိုင်မှာ မို့လို့လဲ။
သူ့အဖို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဘဝနှင့် ရင်းနှီးရတော့မည့် သူ့ အခွင့်အရေးတွေနှင့် လက်လွှတ်ခံပြီး စကားအချို့ကို မအေးမြ အား သူ့လျှာဖျားပေါ်ကနေ တစ်လုံးချင်း ပြောချလိုက်မိပါတော့သည်။
“အေးပေါ့ မအေးမြရာ၊ မင်းရော သားဖြစ်သူကပါ အိမ်ဧည့်ခန်းက ကု,လားဇာတ်လမ်းတွဲ၊ အိန္ဒိယဇာတ်လမ်းတွဲတွေကြောင့် ငါ သတင်းကြည့်ဖို့ကို မဖယ်ပေးနိုင်မှတော့ ငါက အဲ့ဒါတွေနဲ့ လွတ်ကင်းရာကို နက်ဖြန်က စပြီး တရားရိပ်သာမှာ ရိပ်သာ ဝင်တော့မယ်၊ အဲ့ဒီ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ပြီးမှ ငါ့ကို ရိပ်သာကနေ ပြန်ခေါ်ပေတော့၊ ဒါ ဖိုးသကြား ဆိုတဲ့ အိမ်ဦးခန်းကို ရှုံးနိမ့်သူ တစ်ဦးရဲ့ အမိန့်ပဲ”
ဖိုးသကြားက သားဖြစ်သူ ဖိုးသုညနှင့် ဇနီးဖြစ်သူ မအေးမြတို့ကို ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဧည့်ခန်းထဲကနေ ထွက်သွားပါတော့သည်။ ဇနီးနှင့် သားဖြစ်သူကတော့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ရယ်နေကြပါသည်။
••••• ••••• •••••
(၅)
တရားရိပ်သာစခန်းမှာ ဖိုးသကြား တစ်ယောက် တရား စခန်းဝင်နေသလို သူ၏ ဧည့်ခန်းထဲမှာလည်း မအေးမြနှင့် ဖိုးသုညတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း ညစဉ်ညတိုင်း မုဆိုးမလေးမဂင်္ဂါ၊ စနေဂြိုဟ်မင်း၊ ဟာနုမာန်မျောက်နှစ်ကောင်၊ ရာမ၊ သီတာဒေဝီ၊ ဒသဂီရိ၊ အာသောက၊ ဝံပုလွေလူသား၊ Running Man တို့နှင့် အတူ အလုပ်ရှုပ်နေတာ နားချိန်ပင် မရှိပါ။
ဩော်၊ ဖိုးသကြား တစ်ယောက် ဘယ်သောအခါမှ တရားစခန်းက ထွက်ရပါလိမ့်။
▢ ပဉ္စမံဒီရိုင်း
📖 ရသခေတ် မဂ္ဂဇင်း
အတွဲ ( ၁ ) ၊ အမှတ် ( ၁ )
၂၀၁၈ ခုနှစ်
