❝ မြစ်နမူနာ ❞
( ဆူးငှက် )
နတ်စည်ငယ် ရွမ်းပါလို့ ရိုက်မွှမ်းငယ် သံစုံ ၊
ကြွမြူးငယ်ခုံသည် လနယုန်သည် ချိန်မို့
မြူတိမ်လွှာ ဆိုင်းပြန်တော့တယ်လေး ... တဲ့ ။
ယပ်တောင် တဖျပ်ဖျပ် ခတ်ရင်း နယုန်လဘွဲ့ လွမ်းချင်းကလေးအား ဆိုညည်းနေမိသည် ။ နယုန်မိုးသေး မြက်သားမွေးသတဲ့ ... ၊ အခု နယုန် ကဖြင့် ပူပြန်လျှင်လည်း ခြစ်ခြစ်တောက် ။ မိုးတဲ့ ဟေ့ ဆိုပြန်လျှင်လည်း ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ။ အစွန်းနှစ်ဖက်ရောက်လှသည့် ရာသီဖြစ်သည် ။
စည်းချက် ဝါးချက် ကျကျဖြင့် နရီစည်းလေးကြီးမှာ ချွဲနွဲ့စွာ တီးခတ်ရမည့် နတ်စည်ငယ်လည်း ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ဗိန်းဗောင်းတိုက်တော့သည် ။ သိကြားနှင့် အသူရာ စစ်ခင်းပုံက ကြမ်းလှချည့် ။ နယုန်မြစ်ရေပြင်သည် ‘ တငြိမ့်ငြိမ့် ’ နှင့် မိုးဖွဲမိုးသေးအား နူးညံ့စွာ ခံယူလဲလျောင်း နေလို့ကောင်းသော်လည်း ၊ မိုးမညိုမီမှာ တောင်လေပြင်းပြင်းတွင် ဒေါသကြီး၏ ။ သွန်ချအံ့ငှာ မိုးစက်မိုးပေါက်ကို အားကျမခံ ခုန်ပေါက်၏ ။ ဝါဆိုဝါခေါင် မရောက်မီမှာပင် မာန်ဟုန်ပြင်းနှင့်သာ မြစ်ပြင်ပါ တကား ။ နှင်းခဲပွင့်တို့ ကြွေကျ အရည်ပျော်ကာ ကျဉ်းမြောင်းနက်ရှိုင်း ကျောက်ကြိုကျောက်ကြားမှာ စီးဆင်းစိမ့်သောငှာ မြစ်ရေသည် ကန္တာရ လွင်ပြင် ၊ ကိုင်းတော ၊ ယာစပ် ၊ ထန်းတော ၊ လယ်ကွင်း ၊ ဖြတ်သန်းပြီး ဓနိတော လတာပြင်ကြား စီးဆင်းကာ ကော်ဖီရောင် ရွှံ့နောက် ဒီရေဖြင့် တိုးဝှေ့ကာ စီးဆင်းရသည့် ဥတုသုံးလီ တစ်လျှောက် မြေ ၊ လေ ၊ မိုး တို့ဖြင့် အံဖက်တုပြိုင်ရသည့် အကြိမ်ကဖြင့် မနည်းသေး ။ သို့တစ်စေ နှစ်ကုဋေကု ဋာ ဖြတ်သန်းမှု သမ္ဘာက ရန်စွယ်အပေါင်းကို တွန်းလှန်ခဲ့ရာ၏ ။ တိုးလိုက် ဝှေ့လိုက် ၊ တွန်းလိုက် တိုက်လိုက်နှင့် အလီလီ အကြိမ်ကြိမ် နွှဲကာ မိမိကို ဥပေက္ခာပြုကာ ပစ်ပယ်ထားသော လူသားများကိုပင် အပြစ် မမြင်အားဘဲ သည် လူသားများ အကျိုး အတွက်ပင် ပြန်လည် ပေးဆပ်နေသည်ကော ။
လယုန်သည် ချိန်ခါမို့ မြူတိမ်လွှာ ဆိုင်းပြန်သည် နှင့် “ ကမ္ဘာတန်ဆာ ပေါ်ဦးစွာ ၊ အရိယာပထ ၊ လေးလီမျှအောင် နာမတဂုဏ်ပေါက္ခရမိုး ၊ ရွာသွန်းဖြိုး ” သော်လည်း တာတစ်ပေါင် အပဲ့မခံ ၊ ချောင်းတစ်ရိုး အကျိုးမခံဘဲ လူသားတို့ အကျိုး အတွက် အချိန်ပြည့် သယ်ပိုးနေသော အာဂ မြစ်ဧရာ ပါတကား ။
မြစ်မင်းဧရာအား နမူနာ ယူကြပါကုန် ။
▢ ဆူးငှက်
📖 ရွက်ကျင် ၊ မိုးစက် ၊ ပင်ထက် နှင်းပန်းပွင့်
No comments:
Post a Comment