❝ ဂွကျတဲ့သူ ❞
▢ မင်းထင် (ရေဆင်း)
ကျုပ်တို့ အညာဒေသက ရေဆင်း ဆိုတဲ့ တောရွာလေးမှာ ဦးထွန်း ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ လူအများစု ခေါ်ကြတာကတော့ ဘိုးလေးထွန်း ပေါ့ဗျာ။ သူက စကားပြောရင် လှတောသားလို ဘွင်းဘွင်းကြီး (နာသာခံခက်အောင်) ပြောချတတ်တယ်။ သူရဲ့ ဒီလို ပြောတတ်တဲ့ စကားတွေက အပြောခံရသူအတွက် ခံရခက်စေပေမယ့် ဘေးက ကြားရတဲ့သူတွေ အတွက်ကျတော့ ရယ်စရာတွေ ဖြစ်ဖြစ်နေတတ်တယ်။ သူက စိတ်တိုစိတ်ဆိုး လာရင်လည်း ကမူးရှူးတိုးနဲ့ ဂွတီးဂွကျတွေလည်း ထပြီး လုပ်တတ်သေးတယ်ဗျ။ သူ အဲဒီလိုတွေ လုပ်တတ်တာကြောင့် ခု အောက်မှာ ဖော်ပြမဲ့ ရယ်စရာလေးတွေ ဖြစ်လာရတာပေါ့ဗျာ။
တစ်ခါသား ရွာမှာ အရပ်အရှည်ဆုံး လူတစ်ဦးရဲ့ ဈာပနအတွက် ခေါင်း ပြင်နေကြတုန်း အနားမှာ ဝိုင်းကူနေတဲ့ ပုတိုကို သူ အမှတ်မထင် ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် ပုတိုခမျာ ဆက်ပဲ ထိုင်နေရမလို ထပဲ ပြေးရတော့မလို ဖြစ်သွားတယ်။ ပြောပုံကို ကြည့်ပါဦး။
“ပုတိုရေ ဒီလို နေရာမှာတော့ အရပ်ပုတဲ့ မင်းက သာသဟေ့”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘိုးလေးထွန်းရ”
“အော် မင်းလို ခန္ဓာသေးပြီး အရပ် ပုတဲ့သူ အတွက် ဆိုရင်တော့ ဒီလို ခေါင်းလုပ်စရာ မလိုဘူး၊ တွေ့ရာ ဖိနပ်ဘူးထဲ ထည့်မြှုပ်လိုက်ရင်တောင်ရတယ်လို့ တွေးမိလို့ပါ” တဲ့လေ။
ကျုပ်တို့ အညာဒေသမှာ တီဗွီတို့၊ ဗွီဒီယိုတို့ ဆိုတာတွေက ဒီဘက် ခေတ်ထဲကျမှ ရောက်လာတာလေ။ ဘိုးလေးထွန်းတို့ ခေတ်တုန်းကတော့ တစ်ခါတလေမှ မြို့က လာပြီး ကွင်းပြင်ကျယ်ထဲ ပိတ်ကားကြီး ထောင်လို့ ပြတဲ့ ရုပ်ရှင်ပဲ ကြည့်ရတာ။ အဲဒါကလည်း တစ်နှစ်နေလို့ တစ်ခါ ကြည့်ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲ့တော့ ဒီလို ရုပ်ရှင်ပြတဲ့ အခါမျိုးမှာ ရွာလုံးကျွတ် ရုပ်ရှင်ပြတဲ့ ကွင်း ပြင်ကြီးထဲ လာကြည့်ကြတယ်။ ဘိုးလေးထွန်းလည်း ရုပ်ရှင်ဝါသနာအိုး ဆိုတော့ အဲလို နေ့တွေမှာ ထိပ်ဆုံးကနေ ကြည့်တတ်တယ်။ ရုပ်ရှင် ဆိုတာက မင်းသား၊ မင်းသမီး၊ လူကြမ်း (ဗီလိန်) ဆိုတဲ့ ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံတွေနဲ့ သဏ္ဍာန်လုပ် သရုပ်တူအောင် သရုပ်ဆောင်ရတာ မဟုတ်လား။ တစ်ခါတလေ မင်းသားနဲ့ လူကြမ်း ချရင် မင်းသားက နိုင်ချင် နိုင်တယ်။ ရှုံးတဲ့ အခါလည်း ရှိတာပေါ့။ မင်းသားကပဲ နိုင်တာ များပါတယ်။ မင်းသား နိုင်ရင် ဘာမှ မဖြစ်ပေမယ့် မင်းသား ရှုံးပြီ ဆိုရင်တော့ ပရိသတ်က လူကြမ်းကို ဝိုင်းမေတ္တာပို့တတ်ကြတယ်။
အဲ့ဒီထဲမှာ ဘိုးလေးထွန်း လည်း ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ ကြည့်နေတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားမှာလည်း လူတွေ အသည်းစွဲ ရွှေဘကို လူကြမ်း ကျော်ဇောကြီးက အနိုင်ရနေတဲ့ အခန်း ရောက်တော့ ဘိုးလေးထွန်း ရင်ထဲက ခံပြင်းနေပေမယ့် ဇာတ်သိမ်းရင်တော့ နိုင်မှာပဲလေ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ နေခဲ့ပေမယ့် အရင် ဇာတ်ကားတွေတိုင်းမှာ ရွှေဘကြီးက အမြဲ နိုင်ခဲ့တဲ့ ကျော်ဇောကြီးကို ဒီဇာတ်ကားမှာ နိုင်ပဲ မနိုင်နိုင်တော့ဘူး၊ ရှုံးချည်းနေတော့တာပဲ။ ဇာတ်ကားကလည်း ပြီးတော့မယ်။ ကြာလာတော့ စိတ်တိုလာတဲ့ ဘိုးလေးထွန်းက ထတဲ့ပြီး -
“ဒီလောက် ရွှေဘက မနိုင်လောက်အောင် ဆိုးနေတဲ့ကောင်၊ ကိုင်း ကွာ” ဆိုပြီး စိတ်မြန်လက်မြန်နဲ့ သူ့ လက်ထဲမှာ ပါတဲ့ ဓါးချွန်နဲ့ ပိတ်ကားပေါ်က ကျော်ဇောကြီးကို ထိုးထည့်လိုက်တာ ပိတ်ကားကြီး ပြဲသွားလို့ ပွဲပျက်သွားသလို၊ သူလည်း ပိတ်ကားဖိုးငွေ ၅၀ လျော်လိုက်ရပါရောလား။
▢ မင်းထင် (ရေဆင်း)
📖 ရယ်စရာ မဂ္ဂဇင်း
ဖေဖော်ဝါရီ ၊ ၂၀၁၅
