❝ အမှောင်ခွင်းမည့် ချစ်ခြင်း ❞
( နှင်းနွယ် - ကလေး )
၁ ။
“ ကိုအောင် ခင်ဗျားသားကို ခေတ်ပျိုမေ KTV မှာ တွေ့တွေ့ နေတယ်နော် ။ ကျွန်တော်က လူ့အဖိုးတန်ကလေးတစ်ယောက်လမ်းမှား ရောက်မှာ စိုးရိမ်ပြီး မိဘနေရာက ကိုယ်ချင်းစာလို့ပါ ။ ကြိုကြိုတင်တင် ထိန်းသိမ်းလို့ ရအောင် ခုလို သတိပေးရတာပါ ။ တစ်မျိုးတော့ မထင်စေချင်ဘူး ”
“ ဟုတ်ရဲ့လား ကိုမြမောင်ရာ ။ ကျွန်တော့်သား မဟုတ်ဘဲ လူများ မှားသလား ”
“ မမှားပါဘူးဗျာ ။ တစ်ခါ တလေ ခင်ဗျားကို ရုံးလိုက်ပို့ တတ်တဲ့ ကလေးကို ကျုပ် သေချာ မှတ်မိပါတယ် ။ သူများ အပြော မဟုတ်ဘူးနော် ။ ကျုပ် ကိုယ်တိုင် မြင်မြင်နေတာ ။ ခေတ်ပျိုမေက ကျုပ်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှယ်ယာပါတော့ မကြာမကြာ ရောက်တယ် ။ သေချာအောင် စုံစမ်းနေလို့ မပြောသေးတာ ။ သူက ခေတ်ပျိုမေက တုနှိုင်း ဆိုတဲ့ ကလေးမနဲ့ တွဲနေတာဗျ ။ ကောင်မလေးကလဲ ကျောင်းသူပဲဗျ ။ ပညာရေး ကောင်းပေမယ့် ချို့တဲ့ပြီး ဘဝ မလှတော့ အလွယ်လမ်း လိုက်နေတာ ။ ပျက်စီးနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး ။ ဒါပေမဲ့ လိပ်ပြာတွေ ဝိုင်းနေတဲ့ ပန်းအလှလေးမို့ သန့်လှချည့်တော့ မဟုတ်ဘူး ။ ခင်ဗျားသားက လူငယ် ဆိုတော့ ချစ်စိတ်နဲ့ အမှားအမှန် မခွဲနိုင်ဘူး ထင်ပါရဲ့ ”
သတင်းမှားပါစေ ဆုတောင်းသော်လည်း ကိုမြမောင်သတင်းက ခိုင်မာတိကျလှသည် ။ ကျန်းမာရေး ချူချာလှသည့် ဇနီးကြောင့် သူ့တွင် သားလေး တစ်ယောက်သာ ရှားရှားပါးပါး ရှိသည် ။ တစ်ဦးတည်းသော သားလေးဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ် ကတည်းက ဆိုးခဲ့ပေခဲ့တာမျိုး မရှိခဲ့ ။ တစ်နှစ် တစ်တန်း မှန်မှန် အောင်လာပြီး ခုဆို တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားပင်ဖြစ်နေပြီ ။ မိန်းကလေးကိစ္စနှင့်လည်းရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် မရှိခဲ့သည့် သားက ခုတော့ KTV က မိန်းကလေးနှင့်မှ တွဲနေသည် ဆိုပါလား ။ ကောင်းကင်မှာ တလက် လက် တောက်ပခါစ သား၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးမည့် မိုးမည်းတွေကို သူ ဘယ်လိုဖယ်ရှားပေးရမည်နည်း ။ ဖခင် တစ်ယောက်၏ ချစ်ခြင်းကြောင့် သားအနာဂတ်ကို သူ ကာကွယ်ရမည် ။ ဇနီးကိုတော့ အသိ မပေးချင် ။ စိတ်မပင်ပန်းစေချင်ပါ ။ သားကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်နှင့် ဂုဏ်ယူနေရှာသည့် မိခင်တစ်ယောက်၏ အပြုံးတွေ မနွမ်းသွားစေချင်ပါ ။ ဒီပြဿနာကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှင်းဖို့ ကြိုးစားရလိမ့်မည် ။ သာယာအေးချမ်းနေသည့် မိသားစုလေးကို ပူပန်သောကတွေ ဝင်မလာနိုင်အောင် ကာကွယ်တားဆီးရမည်မှာ သူ့ တာဝန်ပင် ။
“ ခင်ဗျား လက်တွေ့ တွေ့ ချင်ရင် ခုလာခဲ့လေ ။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းကို အဆင်ပြေအောင် ကြိုပြောထားပေးမယ် ”
ကိုမြမောင်၏ ဖုန်းချသွား တော့ သူ ရင်မောစွာ ခဏ နား လိုက်ရသည် ။ ဇနီးထံ ဖုန်းဆက်ပြီး သား အိမ်မှာ ရှိလား မေးလိုက်တော့ ဒီည သူငယ်ချင်းအိမ် စာကြည့်မည်ဟု ပြောသွားသည် တဲ့ ။ သူ့ ခြေလှမ်းတွေက ကိုမြ မောင် ပေးသည့် လိပ်စာသို့ ပူပင် သောကများကို အဖော်ပြုလျက် လှမ်းနေမိသည် ။
တစ်ခါမှ အနားပင် မသီဖူး သည့် KTV ထဲသို့ ဝင်ဖို့ သူ့ ခြေလှမ်းတွေ ရွံ့နေသည် ။ အန်ကယ် မဒီ လန်းလန်းလေးတွေ ရှိတယ်နော် ။ တစ်ယောက်တည်းလား ၊ အဖော်လာဦးမှာလား ဆိုသည့် ဧည့်ကြိုကလေးတွေကို သူ ခေါင်းသာ ယမ်းပြလိုက်ရသည် ။ မန်နေဂျာနဲ့ ချိန်းထားလို့ဟု ပြောလိုက်မှ ဧည့်ကြိုကလေးက လိုက်ပို့သည် ။ ကိုမြမောင် ကြိုတင်ပြောထား၍ သားရှိသည့် အခန်း လိုက်ပို့သော်လည်း ပြဿနာတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့ ၊ ကျွန်တော့်ဆိုင် နာမည်ပျက်မှာ စိုးလို့ပါဟု မန်နေဂျာက ကြိုပြောရှာသည် ။ သားကို ပြန်ခေါ်ရုံတင်ပါဟု ပြောမှသာ မန်နေဂျာ ပြုံးနိုင်တော့သည် ။ ဘာပြောပြော ကိုမြမောင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ။ သူ့မိသားစု အိမ်အနီး မီးတစ်စ စတင် လောင်ကျွမ်းလာတာကို သတိပေးရှာသည်ပဲ ။ အိမ်ထဲက အိမ်ပြင် မထွက်သည့် ဇနီးနှင့် ရုံးနှင့် အိမ်သာ ကူးနေသည့်သူ သားအကြောင်းကို တစ်စွန်းတစ်စပင် မကြားခဲ့ ။ သားကို ယုံလွန်းခဲ့၍ သူ စုံလုံးကန်းခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည် ။
သားကို မြင်တွေ့လိုက်ရ သည့် မြင်ကွင်းက ခေတ်လူငယ်တွေ အတွက် မထူးဆန်းသော်လည်း သူ့အတွက်တော့ အဆင်မပြေလှ ။ နောက်ဆုံးနှစ် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား တစ်ယောက် ရှိနေရမည့် နေရာ မဟုတ် ။ သား၏ ရင်ခွင်မှာ ခေတ်လွန် အဝတ်အစားနှင့် ဝိုက်ခွက် ကိုင်ကာ ရယ်မောနေသည့် ကောင်မလေး တစ်ယောက် ။ မူးယစ်ရီဝေနေသည့် သားကလည်း ထိုကောင်မလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လျက် ။ ဘေးမှ သောက်စားမူးယစ်နေကြသည့် လူငယ်တွေကလည်း အတွဲကိုယ်စီဖြင့် သာယာနေ ကြသည် ။ သူ စိတ်မထိန်းနိုင်စွာဖြင့် အဖော်တွေကြားမှ သားကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်သည် ။ အခန်းထဲ သီချင်းဆိုသံ ၊ ရယ်မော စနောက်သံတွေဖြင့် ဆူညံနေရာမှ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ် သွားသည် ။ သား ရင်ခွင်ထဲမှ ဟန်ချက်ပျက်ကာ လဲကျသွားသည့် မိန်းကလေးက လူးလဲ ထလာရင်း ...
“ ဒါ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ အန်ကယ် ။ ရိုင်းလှချည်လား ။ ဒီအခန်းထဲ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ ”
ဖိတ်စဉ်သွားသည့် ဝိုင်တွေ ကလည်း ကောင်မလေး ဝတ် ထားသည့် အသားရောင် ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီမှာ စွန်းထင်းလို့ ။ ထို ဝိုင်တွေကို တစ်ရှူးနှင့် ဆွဲသုတ်ရင်း အော်လိုက်သည့် မိန်းကလေးကို သူ ရွံမုန်းစွာကြည့်ဖြစ်သည် ။ သားကတော့ အံ့ဩမှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုက အထင်းသား ။ မထင်မှတ်ဘဲ သူ့ကို တွေ့ လိုက်သည်မို့ သူခိုး လူမိသလို အယောင်ယောင် အမှားမှား ။
“ အဖေ ... အဖေ ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ ”
“ ငါ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ အရေးမကြီးဘူး ။ မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ ၊ အရေးကြီးတာ ။ မိုက်လိုက်တဲ့ ကောင်ကွာ ။ မင်း အမေသာ သိရင် ရင်ကွဲမှာ ။ မင်း ခုလိုက်ခဲ့ ။ အိမ်ရောက်မှ မင်းနဲ့ ငါ ရှင်းမယ် ”
“ ဟုတ် ... ဟုတ်ကဲ့ အဖေ ”
“ မောင် ၊ ဒါ မောင့် ဒယ်ဒီ လား ။ Feel အောက်လိုက်တာကွာ ။ မောင် ပြန်လိုက်သွားလို့ မရဘူးနော် ။ ဒီနေ့ နှိုင်း မွေးနေ့ ၊ တစ်ညလုံး နှိုင်းနဲ့ အတူနေမယ်လို့ ကတိပေးပြီးသားနော် ”
မိုက်ရိုင်းလိုက်သည့် မိန်း ကလေး ။ လူကြီးတစ်ယောက် ရှေ့ကို စကားပြော မဆင်ခြင် ၊ မထီမဲ့မြင် အမူအရာက ဘယ်လို အသိုင်းအဝိုင်းက ဆိုတာ ပြောပြစရာ မလိုအောင် အပေါစား ဆန်လွန်းသည် ။ သူ့ကို ဒီလို စော်ကားခံရတာ သူ့သား အသုံးမကျလို့ ။
“ ဒီမှာ မိန်းကလေး ငါတို့ သားအဖ စကားပြောနေတယ်လေ ။ မင်း မိုက်ရိုင်းလှချည်လား ။ မင်းကို ဘယ်လိုမိဘက မွေးထားတာလဲ ”
“ အို အန်ကယ် ၊ နှိုင်းမိဘကို ပြောစရာ မလိုပါဘူး ။ မောင်က နှိုင်းချစ်သူလေ ၊ တစိမ်းမှ မဟုတ်တာ ”
“ ချစ်သူဆိုတာ လင်မယား မဟုတ်ဘူး မိန်းကလေး ။ ငါ့ သားက မိဘအုပ်ထိန်းမှုအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကလေး ။ နောက် မင်းလို မိန်းကလေးနဲ့ ဘယ်တော့မှ မပတ်သက်စေရဘူး ။ မင်းလည်း ငါ့သားကို မပတ်သက်ပါနဲ့ ။ အေး ... ငါ သတိပေးထားရဲ့သားနဲ့ ငါ့သားကို ပတ်သက်လာရင်တော့ ငါ့ အဆိုး မဆိုနဲ့နော် ။ မင်းက ငါ့ သမီးအရွယ် မိန်းကလေးတစ် ယောက်မို့ ငါ ဒီထက် ပိုမပြောချင်ဘူး ”
တုနှိုင်း ဆိုသည့် မိန်းက လေး၏ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်သံသည် သူ့ နားကို မခံရပ်နိုင်အောင် ထိုးနှက်နေသည် ။ မခိုးမခန့်နှင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်က အဆိပ်ပြင်းသည့် မြွေတစ်ကောင်လို မျက်လုံးများက အေးစက်လို့ ။ သား လက်ကို ဆွဲထွက်ခဲ့ရင်း ကြားလိုက်ရသည့် တောက်ခေါက်သံက မိန်းကလေး ပါးစပ်ကမှ ဟုတ်ရဲ့လားဟု ထင်မှတ် မှားရအောင် ပြင်းထန်နေပေမည့် သူ မမှု ။ သား လမ်းမှားမရောက်ဖို့သာ သူ့အတွက် အရေးကြီးသည်လေ ။
••••• ••••• •••••
၂ ။
“ ဟယ်လို ၊ ဦးလေး ဦးမြ မောင် ဦးလေးသား မူးရူးပြီး သောင်းကျန်းနေလို့ ကျွန်တော် နီးတဲ့ ဟိုတယ်မှာ သိပ်ထားတယ် ။ လာခေါ်မယ်ဆို အခန်း နံပါတ် ၃၁ ကို လာခဲ့ပါ ”
ယောကျ်ားလေး တစ် ယောက်အသံနှင့် ဖုန်းဝင်လာ ပြီး စကားမေးမရ ဖုန်းချသွားသည် ။ သား ဒုက္ခပေးလွန်းပါလား ။ တစ်ဦးတည်းသော သားလေးမို့ ဖူးဖူးမှုတ် ချစ်ခဲ့ကြသည့် မိဘမျက်နှာကို မငဲ့ ။ သားကို ဇနီး မသိအောင် ချော့တစ်ခါ ခြောက်တစ်လှည့် ဆိုဆုံးမခဲ့သမျှ အရာ မရောက်ခဲ့ ။ ယခုတစ်လော သူ့ကိုပင် ရှောင်ဖယ်ဖယ်လုပ် နေသည် ။ သားကို ကျောင်းသွား ကျောင်းပြန် သူကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့သည် ။ သားတစ်ကောင်က နွားတစ်ထောင်ထက် ဆိုးနေသည် ။ ကျန်သည့်အချိန် အိမ်ထဲက အိမ်ပြင် သိပ်မထွက်ဖို့ တားမြစ်ထားသည်မို့ သားခြေ ငြိမ်ပြီး စိတ်အေးရမလား မှတ်သည် ။ ဒုက္ခပေးပြန်လေပြီ ။ မနက်က သားကို သူကိုယ်တိုင် ကျောင်းလိုက်ပို့ခဲ့သည်မို့ ကျောင်းမတက်ဘဲ အပြင် ခိုးထွက်တာပင် ဖြစ်လိမ့်မည် ။ သားဖုန်းကို ဆက်ကြည့်လိုက်တော့ ဖုန်းပိတ်ထားသည်တဲ့ ။ ကြာရှည် မစဉ်းစားအား သတင်းပေးသွားသည့် ဟိုတယ်သို့ သူ့ကားကို ဦးတည်လိုက်တော့သည် ။
ဧည့်ကြိုကောင်လေးက အခန်းရှေ့ထိ လိုက်ပို့ပြီး ပြန် သွားသည် ။ အခန်းတံခါးက စေ့ ထားသည်မို့ သူ့ တွန်းဖွင့် ကြည့်လိုက်လျှင် ...
“ ဟယ်လို မင်္ဂလာပါ အန်ကယ် ”
ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ သည့် အသံကြောင့် သူ ထိတ် လန့်သွားသည် ။ တံခါးရှေ့တွင် လက်ပိုက်လျက် ပြောင်စပ်စပ် မျက်နှာပေးနှင့် သူ့ကို ဦးညွတ်သယောင် အမူအရာက သူ့ကို မခန့်လေးစား လုပ်လိုက်မှန်း သိသည် ။ သို့သော် သူ စိတ်မဝင်စားအား ။ သားကို တွေ့ဖို့သာ စိတ်စောနေသည်မို့ မိန်းကလေးကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း အခန်းထဲ ဝင်ကာ သားကို ရှာမိသည် ။ ခုတင်ပေါ်တွင် သား မရှိ ။ ရေချိုး ခန်း အိမ်သာထဲတွင်ပါ သားကို ရှာမတွေ့တော့ သူ မိန်းကလေးကို မေးလိုက်သည် ။
“ မင်း ဘယ်လို ဒီအခန်းထဲ ရောက်နေတာလဲ ။ ငါ့သားကော ငါ့သား ဘယ်မှာလဲ ။ ငါ့သားက မင်းနဲ့ ဒီကို အတူလာတာလား ။ မင်းတော့ကွာ ”
“ စိတ်အေးအေးထားပါ အန်ကယ်ရယ် ။ အန်ကယ့်သား က အန်ကယ် ထင်သလောက် မမိုက်ပါဘူး ။ အန်ကယ် တစ်ခါလေး တားလိုက်တာနဲ့ နှိုင်း ကိုတောင် ရှောင်ဖယ်ဖယ် လုပ်နေတယ် ။ အဖေက အမေ့ကို အသိ ပေးလိုက်ရင် အမေ စိတ်ဆင်းရဲမှာ စိုးလို့ပါ ။ အမေက ကျန်းမာရေး ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး ။ ခဏတော့ အဆက်အသွယ် မလုပ်ဘဲ နေကြရအောင်နော်တဲ့ ။ ပိုင်တယ်နော် ၊ အန်ကယ် ဘယ်လို ချုပ်လိုက်လဲ မသိဘူး ။ ဒီလို လိမ္မာတဲ့သားလေးမို့ နှိုင်း ကလည်း ချစ်နေရတာ ။ ခုချိန်ဆို အန်ကယ့်သားက ကျောင်းခန်းထဲမှာ ရှိနေပါလိမ့်မယ် ”
“ ဘာပြောတယ် ၊ ဒါဆို မင်း ဘာအကြံနဲ့ ငါ့ကို လိမ်ခေါ် လိုက်တာလဲ ”
“ အဟတ် အဟတ် ၊ ရှင်း ပါတယ် အန်ကယ် ။ နှိုင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ရှေ့မှာ နှိုင်းကို အပေါစားမိန်းမလို ဆက်ဆံသွားတာ မှတ်မိမှာပေါ့ ။ ဒါကြောင့် အန်ကယ်ကိုယ်တိုင် အန်ကယ့်သားကို နှိုင်းနဲ့ လက်ထပ်ပေးဖို့ လှည့်ကွက်လေး နည်းနည်းသုံးလိုက်တာပါ ။ အန်ကယ့်သားကလည်း သားလိမ္မာလေး လုပ်ပြီး စားပြီး နားမလည် နှိုင်းကို ခါထုတ်ဖို့ကြံ နေတာ သိတယ် ။ နှိုင်းက ယောက်ျားတကာရဲ့ မျက်ခုံးမွေးပေါ် လျှောက်နေတာ ။ ဒီလို လူ့လည်ကျလို့ မရဘူး ။ ခု အန်ကယ်ကော အန်ကယ့်သားကော နှိုင်းလက်ထဲက မလွတ်တော့ပါဘူး ”
သူ လှည့်ထွက်ဖို့ ခြေလှမ်း ပြင်လိုက်စဉ် ခါးကို တင်းကျပ်စွာ အဖက်ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် အတူ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည် ကင်မရာမီးရောင်ကြောင့် သူ ထောင်ခြောက် မိသွားမှန်း သိလိုက်သည် ။ သူ့ဘဝ အမှောင်ကျလေပြီ ။ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်၏ အငြိုးက ဒီလောက် ပြင်းထန်မည်မှန်း သူ မသိခဲ့ပေ ။ အရာရာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ။ မိန်းမဖျက်၍ ပြည်ပျက် မပျက် မသိသော်လည်း သူတို့မိသားစုလေးတော့ ပျက်တော့မည် ။
“ စိတ်မကောင်းပါဘူး အန် ကယ် ။ ဒီဓာတ်ပုံလေး ဖျက်စေချင်ရင်တော့ နှိုင်းတောင်းဆိုတဲ့အတိုင်း လိုက်နာရလိမ့်မယ်နော် ။ အန်ကယ့် သိက္ခာအတွက် ငြင်းမယ်တော့ မထင်ပါဘူး ”
သူ မိန်းကလေး လက်ကို ဆောင့်ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရင်း သူနှင့် ဝေးရာသို့ တွန်းထုတ်လိုက်မိသည် ။ ယုတ်မာပက်စက်သည့် အကြံတွေအပြည့်နှင့် မိန်းကလေးကို အံတင်းတင်းကြိတ် ကြည့်မိရင်း လည်ပင်း သွားမညှစ်မိအောင် သူ့စိတ်သူ ထိန်းနေရသည် ။ သူ့ သွေးဆူနေရုံနှင့် မပြီး ။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲဟုသာ အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်ရသည် ။
“ ဘယ်လိုလဲ အန်ကယ် ၊ နှိုင်း ပြောတာကို လက်ခံပါတယ်နော် ”
“ မင်း မှားသွားပြီ မိန်း ကလေး ။ ငါ အသက်ထက် တန်ဖိုးထားတဲ့ သားအတွက် ငါ့ သိက္ခာဆိုတာ ထည့်တွက်စရာ မလိုပါဘူး ။ ငါ့ သိက္ခာတရား အတွက် ငါ့သားကို မင်းလက်ထဲ ထည့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ။ ကဲ မင်း တရားရုံးကို ဖုန်းဆက်မလား ၊ ရဲစခန်းကို ဖုန်းဆက်မလား ကြိုက်ရာရွေးပါ ။ ငါ့အတွက် မင်းလို မိန်းမယုတ်ကို လက်မှတ်ထိုး ယူရရုံနဲ့ ထောင်ထဲ ဝင်ရရုံအပြင် မရှိပါဘူး ။ ငါကတော့ ငါ့သားဆီကို ဖုန်းဆက်ရလိမ့်မယ် ”
အံ့ဩမင်တက်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေသော မိန်းကလေးကို သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် ပြုံးပြလိုက်သည် ။ ကျေးဇူးတင်တယ် မိန်းကလေး ... ငါ့သား မင်းကို စိတ်ပျက်သွားစေမယ့်လမ်းကို မင်း ပြပေးခဲ့လို့ဟု စိတ်တွင်းက ပြောလိုက်သည်ကိုတော့ ထိုမိန်းကလေး ကြားလိမ့်မည်မဟုတ် ။
••••• ••••• •••••
၃ ။
“ သားကို နှိုင်းနဲ့ ဘာကြောင့် ခါးခါးသီးသီး တားနေလဲဆိုတာ ခုမှ သေချာသိတော့တယ် ။ ရက်စက်တယ် အဖေ ။ အမေ့အပေါ် သစ္စာ ဖောက်ရက်တယ် ။ နှိုင်း မင်းလို မိန်းမကို ငါ အရမ်းရွံ့တယ် ။ နာမည်ပျက်ရှိတဲ့ မင်းကို ချစ်တဲ့စိတ်နဲ့ မျက်စိမှိတ် ယုံပြီး ငါ ဇွတ်မိုက်ခဲ့တာပါ ။ လမ်းမှာ တွေ့ရင်တောင် ငါ့မျက်နှာကို မကြည့်မိစေနဲ့ ”
“ မဟုတ်ပါဘူး မောင် ၊ နှိုင်းရှင်းပြပါရစေဦး ။ နှိုင်း ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပေးပါဦး မောင်ရယ် ”
“ ငါ ဘာမှ မကြားချင်ဘူး နှိုင်း ။ ငါ မင်းကို သေချာပြောထားပါတယ် ။ ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်အကိုင် ရှိရင် မင်းကို လက်ထပ်မှာပါ ။ ခုချိန်ခဏလေး စောင့်ပါလို့ ပြောထားတာတောင် မင်းက လုပ်ရက်တယ် ။ နောက်ပြီး ငါ့အဖေနဲ့မှတဲ့ ။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာကွာ ”
နာနာကြည်းကြည်း ပြော သွားသည့် သား ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူမျက်ရည်ကျမိသည် ။ သို့သော် အဖြစ်မှန်ကို ရှင်းပြဖို့ သူ မကြိုးစား ။ သားကို မာယာများသည့် မုဆိုးတစ်ပိုင်း မိန်းမရိုင်း လက်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ သူ့ဘဝကို ရင်းလိုက်ရသော်လည်း နောင်တ မရ ။ သား အနာဂတ်ကို အမှောင်ကျစေမည့် ဘေးမှ သူ့ချစ်ခြင်းတွေနှင့် ဖယ်ရှားပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ ။ သား နှလုံးသားမှာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း တစ်ခဏတာ ဒဏ်ရာက သား တစ်ဘဝလုံးကို လှပစေလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်လေ ။
⎕ နှင်းနွယ် ( ကလေး )
📖မဟေသီ ရုပ်စုံ မဂ္ဂဇင်း
အောက်တိုဘာ ၊ ၂၀၁၇
No comments:
Post a Comment