စာပေ နဲ့ ဂီတ စွမ်းနိုင်သမျှတွေကို တင်ပြနေမည် ။ မြန်မာစာပေ မြန်မာဂီတ မြန်မာစကား မဝေဝါးအောင် ကြိုးစား စွမ်းဆောင်နေပါမည် ။
Tuesday, June 4, 2019
မအုိေသးတဲ့ ဘဘဗုိလ္ကေလးတင့္ေအာင္
🎓 မအုိေသးတဲ့ ဘဘဗုိလ္ကေလးတင့္ေအာင္
◾တင့္လြင္ဦး ( စီးပြားေရးတကၠသို္လ္ )
အႏုပညာမွာ ဆိုဖြယ္ရာမရွိ ၊ ဂုဏ္ထူး ၀ိေသသမ်ားကား မ်ားလွပါဘိ ၊ တိုင္းသိျပည္သိ ၾကည္ညိဳ ေလးစားျခင္းခံရသည့္ ဘိုးသက္ရွည္ ဂု႐ုဆရာ ၊ “ အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ ” က်န္းမာျခင္းဟူသည္ လာဘ္ႀကီး တစ္ပါး ပိုင္ဆိုင္ထားသူ ၊ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္ ၃ ရက္မွာ ဘဘအသက္ ၉၆ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ။ သီလ ေကာင္းေလစြ ၊ ဇြန္ ၂ ရက္ညက ေမြးေန႔ညစာစားပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာ္၀င္ဂါးဒင္းဟိုတယ္၌ က်င္းပခဲ့ရာ ဘဘမိသားစု၀င္မ်ား ၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား ၊ စာေပ ၊ ႐ုပ္ရွင္ ၊ ဂီတနယ္ပယ္အသီးသီးမွ အႏုပညာရွင္မ်ား ၊ ဖိတ္ၾကားထားသည့္ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္ ။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ လူကိုယ္တိုင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္ၾကေသာ္လည္း စိတ္ကေတာ့ ေရာက္ေနၾကမည္ ။ ႏိုင္ငံတစ္၀န္းရွိ ဘဘကိုခ်စ္သည့္ ျပည္သူမ်ားကလည္း ထိုပြဲကို မွန္းဆေမတၱာပို႔ၾကမည္မွာ မလြဲ ၊ သို႔ျဖစ္၍ ဘဘ ဤမွ် အသက္ရွည္စြာ ေနထိုင္ႏိုင္ျခင္းသည္ အစားအေသာက္အာဟာရ ၊ ေဆး၀ါး အာဟာရေတြထက္ အစြမ္းထက္လွေသာ ပရိသတ္၏ ေမတၱာ အာဟာရ စြမ္းပကားေတြေၾကာင့္ဟု ဆိုခ်င္သည္ ။
ဘဘသည္ အႏုပညာေလာကထဲသို႔ ဂီတကိုအေျခခံ၍ ၀င္ေရာက္ခဲ့သူ ျဖစ္ၿပီး ဂီတႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀ါသနာဆႏၵ ျပင္းထန္လွသည္ ၊ အသက္႐ွဴရပ္မွ ဂီတႏွင့္ ျပတ္မည့္သူ ၊ ဂီတကို အသက္ထက္ခ်စ္သည္ ၊ အေၾကာင္းသိ ဂီတ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ဘဘေမြးေန႔မွာ ဘဘလက္ရာေတးမ်ားကို ျပန္လည္ ေဖာ္ထုတ္ရင္း ဂီတျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳၾကသည္မွာ ၾကည္ႏူးစရာ ။
ဘဘသမိုင္းကို စိတ္ႀကိဳက္ေရးရမည္ဆိုက ဆုံးအံ့မထင္ ၊ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပုံျပင္သည္ပင္ ဘဘသမိုင္း၏ နိဒါန္းမွ်သာ ရွိမည္ထင္၏ ။ အမ်ားသိေစရန္ အက်ဥ္း သေဘာမွ် တင္ျပရလွ်င္ စာေပ ၊ ျပဇာတ္ ၊ ႐ုပ္ရွင္ ၊ ဂီတ စြယ္စုံရ ဘဘ ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္ကို အဖ ဦးဘသင္ ၊ အမိ ေဒၚဖြားသိမ္း တို႔က ၁၉၂၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္ ။ ေမြးခ်င္း ေျခာက္ေယာက္အနက္ ဒုတိယေျမာက္ ။ စတုတၳေျမာက္ ညီျဖစ္သူမွာ အကယ္ဒမီ ဂီတလုလင္ ေမာင္ကိုကို ၊ ၁၀ တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ငယ္စဥ္ ကတည္းက မယ္ဒလင္ ၊ ဂီတာ ၊ တေယာအတီးပညာမ်ား တတ္ကၽြမ္းသည္ ။ ခက္ခဲနက္နဲသည့္ မဟာဂီတပညာရပ္မ်ားကို ျမန္မာၫြန္႔ ဦးခ်စ္ေမာင္ ၊ အေမ ေဒၚေအာင္ၾကည္တို႔ထံတြင္ သင္ယူခဲ့ၿပီး အသက္ ၂၀ အရြယ္ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္တြင္ သီခ်င္းမ်ား စတင္ေရးသားသည္ ။ ဂ်ပန္ေခတ္ တစ္ေခတ္လုံး ျပဇာတ္ႏွင့္ ဂီတပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာသည္ ။ ဘိုကေလးၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္စဥ္ ျပဇာတ္ကျပၿပီး “ သစ္လြင္ ” ျပဇာတ္အဖြဲ႕ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ ။
၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ကာ ျပဇာတ္ဘုရင္ ဒဂုံဆရာတင္ထံ တပည့္အျဖစ္ ခံယူသည္ ။ ျပဇာတ္သီခ်င္းေရးဆရာ ၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာ ၊ တြဲဖက္ဒါ႐ိုက္တာ ဘ၀ျဖင့္ ရပ္တည္ခဲ့သည္ ။ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ႏွင့္ “ အၿပံဳးလက္ေဆာင္ ” ျပဇာတ္ကို စတင္ကျပခဲ့သည္ ။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ကျပခဲ့သည့္ ျပဇာတ္ေပါင္း ၄၀ ခန္႔ရွိခဲ့ရာ ကာေဌး႐ုံ ၊ ၀င္း၀င္း႐ုံ ၊ က်ဳိက္ၠဆံကြင္း ျပည္ေထာင္စုပေဒသာကပြဲ ၊ ေျမပေဒသာ ကၽြန္းပေဒသာကပြဲ ၊ နယ္လွည့္ပေဒသာကပြဲ ႏိုင္ငံေတာ္မွ တာ၀န္ေပးအပ္သည့္ ပေဒသာကပြဲႏွင့္ ၀ဇီရာျပဇာတ္တို႔တြင္ ကျပခဲ့သည့္ ျပဇာတ္မ်ား ထဲမွအခ်ဳိ႕ကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပရလွ်င္
အၿပံဳးလက္ေဆာင္ (တကၠသိုလ္ မ်ဳိးခ်စ္ ၊ ေမျမင့္) ၊
ေျမပေဒသာ ( ခင္ေမာင္ျမင့္ ၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး ) ၊
ျမတ္မြန္ရတနာ ( ေဇယ် ၊ ခင္အုန္းျမင့္ ) ၊
ႏွစ္ကိုယ္သစၥာ (တကၠသိုလ္မ်ဳိးခ်စ္ ၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး )၊
ဂီတလုံေမ ( ေဒၚခင္ၫြန္႔ ၊ ျမင့္ျမင့္ေဌး ) ၊
ဗမာ့ေသြးခဲ ( ၀င္းဦး ၊ သင္းသင္းလဲ့ ) ၊
ျခင္းေတာင္းႀကီးငါးလုံး ( ဖိုးပါႀကီး ၊ သာဆန္း ၊ မသန္းေရႊ ) ၊
ေလာဘကို သတ္ၾကပါေနာ္ (ဦးပလာတာ ၊ ပါရဂူ ၊ စႏၵရား ခင္ႏုႏု ) ၊
အလွဆုံးအခ်ိန္ ( လြင္မိုး ၊ ထက္ထက္မိုးဦး ) ၊
ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ - ပထမအႀကိမ္ ( မႏၱေလးသိန္းေဇာ္ ၊ တစ္ခိုင္လုံးေရႊေအးေအးျမင့္) ၊
ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ - ဒုတိယအႀကိမ္(ၫြန္႔၀င္း ၊ ရဲေအာင္ ၊ ခင္သန္းႏု ၊ ခိုင္ခင္ဦး ) တို႔ျဖစ္သည္ ။
ဘဘသည္ ျမန္မာအသံ ဓာတ္ျပားေတး ၊ ေရာင္းတမ္းဓာတ္ျပားေတး ၊ ျပဇာတ္ႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတး ၊ ေတးစီးရီးႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ တာ၀န္ေပး၍ ေရးစပ္ရသည့္ ျပည္သူ႔အက်ဳိးျပဳေတး စသည္ျဖင့္ ေတးသီခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာ ေရးစပ္ခဲ့သည္ ။ ပရိသတ္အႀကိဳက္ ေတးအခ်ဳိ႕ကိုတင္ျပရလွ်င္
လက္ပံပြင့္ေကာက္ အေရာက္လာမယ္ ( မာမာေအး ၊ ေအးေအးသြယ္ ၊ မိမိေလး ) ၊
ေမႊးလြန္းသည့္ပန္း ( စႏၵရားခ်စ္ေဆြ ) ၊
သံေယာဇဥ္ ( မာမာေအး ) ၊
မ်က္၀န္းလဲ့ျပာျပာ ( ၀င္းဦး ) ၊
ႏွစ္သစ္ခ်စ္ဦး ( ခင္ေမာင္ျမင့္ ၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး ) ၊
သက္ဆိုင္သူသုိ႔ ( ခင္ယုေမ ) ၊
ဂ်င္မေလးဂ်မ္း ( ကိုမင္းေနာင္ ) ၊
လြမ္းေမယုေတာင္ ( ၾကည္ၾကည္ေဌး ) ၊
ပ်ဳိေလးတို႔ ေကာက္စိုက္ရာ ( ဂီတလုလင္ေမာင္ကိုကို ၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး ) ၊
႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဂီတ ( တြံေတးသိန္းတန္ ၊ မာမာေအး ) ၊
ေမႏွင္း ( ကိုမင္းေနာင္ ) ၊
ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ( မာမာေအး ) ၊
စာေရးႀကီး ( ဓႏုျဖဴစိုးသိန္း ) ၊
ခ်စ္ရည္ၿပိဳင္ ( ဂီတလုလင္ေမာင္ကိုကို ၊ၾကည္ၾကည္ေဌး) ၊
လူပ်ဳိႀကီး ( ဓႏုျဖဴစိုးသိန္း ) ၊
စကား၀ါေျမ ( ရီရီသန္႔ ) ၊
မြန္တို႔ဌာနီ ( ထား ) ၊ ငယ္ကၽြမ္းေဆြ (ေမာင္သိန္း၀င္း ၊ မာမာေအး ) ၊
ပန္းတံတား ( စႏၵရားခ်စ္ေဆြ ၊ ေအ၀မ္းတင္တင္လွ ) ၊
ယုန္ကမတိုးပိုက္ကတိုး ( မိမိေလး ) ၊
ေမတၱာဟူသည္ ( စႏၵရားထြန္းၫြန္႔ ) ၊
ဇရာ ( ကိုမင္းေနာင္ ) ၊
မငိုပါနဲ႔ ေကာက္ပင္ပ်ဳိ ( ကိုျမႀကီး ) ၊
ေရခပ္ဆင္းခ်ိန္ ( တြံေတးသိန္းတန္ႏွင့္အဖြဲ႕ ) ၊
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦး ( ကိုမင္းေနာင္ ) ၊
လာလာေလလိုက္ခဲ့ေတာ့ ( ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင ္၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး) ၊
ပိေတာက္ခ်စ္သူ ( ေဇာ္၀မ္း ၊ မာမာေအး) ၊
ဂီတအေျခခံ ( ကိုမင္းေနာင္၊ တင္တင္ျမ ၊ မာမာေအး ) ၊
ပ်ံသန္းရမည့္ေန႔ ( စိန္စိန္ၿမိဳင္ ) ၊
ေမတၱာရွင္တစ္ခက္ပန္း ( ရီေလး ) ၊
ရွစ္တိုင္းအမၺဳန္ ( မာမာေအး ) ၊
တိမ္မိလႅာ ( တင္တင္ျမ ) ၊
စာေျခာက္႐ုပ္ ( ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္ ၊ မာမာေအး ) ၊
ကိသာေဂါတမီ ( ဗိုလ္ဗကို ၊ ေမာင္ေမာင္ႀကီး ၊ ကိုမင္းေနာင္ ၊ ကေမၻာဇေမသင္းရီ ) ၊ ပန္ေတာ္က်ေဒ၀ီ ( ေအ၀မ္းတင္တင္လွ ) ၊
အသည္းထဲက ဆူး (ေမာင္သိန္း၀င္း ၊ ေအ၀မ္းတင္တင္လွ ) ၊
ေပ်ာ္စရာအစုံ ၿမိဳ႕ေရႊဂုံ ( ထား ) ၊
ဂ်မ္းဆိုေသာ ဂ်င္မေလး ( ခင္မ်ဳိးေအး ) ၊
မန္းေတာင္ရိပ္ခို ( ေအာင္ထက္ ၊ ေမသက္ထားေဆြ ) တို႔ျဖစ္ပါသည္ ။
ဘဘ ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ႐ုပ္ရွင္ ၁၂ ကားရွိသည္ ။ မမ်ား
ေသာ္လည္း တစ္ကားဆို ဆိုသေလာက္ ခရီးေပါက္သည္ ။ အခ်ဳိ႕ကိုေဖာ္ျပရလွ်င္
ေႏွာင္ႀကိဳးကို ငင္ပါ့မယ္ ( ျမင့္ေအာင္ ၊ တင္တင္မူ ) ၊
ေမတၱာဟူသည္ (ထြန္းေ၀ ၊ စံရွားတင္ ) ၊
ေမျမတ္ႏြယ္ ( ျမင့္ေအာင္ ၊ ၾကည္ၾကည္ေဌး ) ၊
ေဆာင္းတစ္ည၀ယ္ (၀င္းဦး ၊ ၀ါ၀ါ၀င္းေရႊ ) ၊
ျမျခဴသံ ( ျမတ္ေလး ၊ တြံေတးသိန္းတန္ ၊ မာမာေအး ) ၊
ေရႊ၀ါ ( ေကာလိပ္ဂ်င္ေန၀င္း ၊ ႏြဲ႕ႏြဲ႕မူ ၊ ေမသစ္ ) ၊
ငယ္ကၽြမ္းေဆြ (ထြန္းထြန္း၀င္း ၊ ႏြဲ႕ႏြဲ႕မူ ) ၊
ေနာ္ေမေဖာ ( ထြန္းထြန္း၀င္း ၊ ႏြဲ႕ႏြဲ႕မူ ) တို႔ျဖစ္သည္ ။
ျပဇာတ္ ၊ ႐ုပ္ရွင္ ၊ ဂီတျဖင့္ မအားလပ္သည့္ၾကားမွ အခ်ိန္လု၍ စာေရးျပန္
သည္ ။ ေၾကးမုံ ၊ ဗမာ့ေခတ္ ၊ လုပ္သား ၊ ႏိုင္ငံ့ဂုဏ္ရည္မဂၢဇင္းႏွင့္ အျခားေသာ
စာေစာင္မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ၀တၳဳတိုႏွင့္ ေဆာင္းပါးေပါင္း မ်ားစြာ ေရးသားခဲ့ၿပီး
ေဆာင္းပါး လုံးခ်င္း ေလးအုပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ရာ “ ပန္း၀ကၤပါ ” စာအုပ္ျဖင့္ အမ်ဳိးသား
စာေပဆုရရွိခဲ့ပါသည္။
လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး
တို႔တြင္ နာယက ၊ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဦးစီးက်င္းပသည့္ အဆို ၊ အက ၊ အေရး ၊ အတီးၿပိဳင္ပြဲ
မ်ားကိုလည္း ေရွ႕ဆုံးက ဦးေဆာင္ စီစဥ္ေပးခဲ့သူ တိုင္းျပည္ကို အႏုပညာျဖင့္
အက်ဳိးျပဳခဲ့သည့္အတြက္ ဘဘကို ႏိုင္ငံေတာ္မွ စည္သူဘြဲ႕ ၊ ေဒါက္တာဘြဲ႕ႏွင့္
၂၀၁၇ ခုႏွစ္အတြက္ တစ္သက္တာ ႐ုပ္ရွင္ထူးခၽြန္ဆု တို႔ကို ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္ ။
ကမၻာမွာ ျမန္မာတို႔သည္ ကိုယ္ပိုင္ ဟန္ ၊ ကိုယ္ပိုင္ အသံျဖင့္ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ၊
ကိုယ့္ဂီတ မ်က္ႏွာပန္းလွေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ ။ အစဥ္အလာ ႀကီးမားၿပီး အႏွစ္သာရျပည့္၀သည့္ ျမန္မာသံ ဂႏၳ၀င္ေတးမ်ားကို Channel 9 “ ဤဘ၀၀ယ္ ” အစီအစဥ္မွ ဘဘဦးေဆာင္၍ အပတ္စဥ္ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ ေပးလ်က္ရွိသည္မွာ ျမန္မာ ဂီတေလာက အတြက္ ဂုဏ္ယူအားတက္ဖြယ္ရာ ၊ ဘဘႏွင့္အတူ ဘဘတပည့္ရင္း Channel 9 တာ၀န္ခံ ေတးသံရွင္ ဒါ႐ိုက္တာ ခင္နန္းယုေထြး ၊ ဂီတမွဴး ညေမႊးပန္း ေဇာ္ဟိန္း(ကြယ္လြန္သူ ညေမႊးပန္း တင္ထြတ္၏သား ) ၊ စည္သူဘြဲ႕ ပိုင္ရွင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဂႏၳ၀င္
အဆိုေတာ္ တင္တင္ျမ ၊ ထား ၊ ေမာင္ေမာင္ႀကီး ႏွင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတးသံရွင္မ်ားက “ ဤဘ၀၀ယ္ ” အစီအစဥ္ ေအာင္ျမင္ေရး ပါ၀င္ အားျဖည့္ေပးၾကသည္ ။ ဘဘအရြယ္ေလးရလာေတာ့ အိုၿပီဟုထင္ၾကမည္ ။ တကယ္ေတာ့ ဘဘ မအိုေသးပါ ၊ ေမ ၂၉ ရက္ေန႔ထုတ္ ျပည္ျမန္မာဂ်ာနယ္မွာ ႐ုရွားႏိုင္ငံက ဘြားသက္ရွည္ “ အမ္တမ္ဘူလိုဗာ ” အသက္ ၁၂၉ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ က်င္းပမည့္သတင္း ဖတ္လိုက္ရသည့္အခါ ထိုဘြားဘြားႏွင့္ ယွဥ္လိုက္ လွ်င္ ဘဘသည္ ေမာင္ေလးအရြယ္မွ်သာ ။ သုိ႔ပါ၍ ဘဘကို ကဗ်ာျဖင့္ ဦးၫြတ္
ဂုဏ္ျပဳလိုက္ခ်င္သည္က -
“ မအုိေသးတဲ့ ဘဘ ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္ ”
+ ဂီတျဖင့္ အလွဆင္ ၊ စာေပအရာမွာလည္း တန္း၀င္
ရုပ္ရွင္ႏွင့္ ျပဇာတ္ ၊ ႏ႔ွံစပ္ေသခ်ာ
လက္ရာေျမာက္စံတင္ ၊ ဂႏၳ၀င္ထဲက ဘဘ
+ ေမ့မရသည္က ငယ္ကၽြမ္းေဆြ
ျပည္သူေတြ တမ္းတ ၊ ယဥ္ေက်းလွသည့္
ျမန္မာ့သုခုမ အနဳပညာ
ကမ္ၻာမွာ ျပန္ၾကည့္ ၊ ေနာက္တန္းမွာ မရွိ
ပညာရွင္တုိင္း သိၾကသည္
+ သခၤါရျဖင့္ၾကည့္
အားလံုးသည္ တအိအိ အုိ
ဇရာကိုဆန္ လွန္၍မရ
ဘဘ အရြယ္ကေလးက်ေပမယ့္
စိတ္ဓာတ္က နဳပ်ိဳ ၊ အရင္လုိပါပဲ
ဘာတစ္ခုမွ မေမ့ ၊ ဆံုေတြ႕ေလသမွ်
ဆံုးမသြန္သင္ ၊ ေမတၱာရွင္ ဘဘ
ေခၽြးဒီးဒီးက်ေစ ၊ ေ၀ငွဆင့္ကမ္း
အနဳပညာလမ္းမွာ လွမ္းေနဆဲ ။ ။
( စည္သူ ေဒါက္တာ ဗုိလ္ကေလးတင့္ေအာင္ အသက္ ၉၆ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ ဂုဏ္ျပဳ အမွတ္တရ )
တင့္လြင္ဦး ( စီးပြါးေရး တကၠသုိလ္ )
ေၾကးမံု ဇြန္ ၂၄ ၊ ၂၀၁၈
.
Monday, June 3, 2019
ဆုေတာင္းပဏၰာ
◼✒ ဆုေတာင္းပဏၰာ တဲ့ ၊ မဂၤလာဆုေတာင္း တဲ့ ၊ ဆုႀကီးပန္ဆင္ တဲ့ ၊ ဆုေတာင္းပဏာမ တဲ့ ။ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ဆရာ ေရႊျပည္ေအး ေပးခဲ့တဲ့ နာမည္ အမွန္ ဟာ ဘယ္ဟာလဲဆိုတာ သိ႐ွိသူမ်ား ႐ွင္းျပေစလိုပါတယ္ ။
( အလြယ္တကူ ပဲ ေခါင္းစဥ္တပ္ေပးလိုက္တာဟာ သီခ်င္းေရးတဲ့သူကို မေလးစားရာ ေရာက္ပါတယ္ ။)
ဝင္းဦး ၊ မာမာေအး ၊ သုေမာင္ ၊ လႊမ္းမိုး ၊ နီနီဝင္းေရႊ ၊ ( ေဟမာေနဝင္း + ေကာ္နီ +မို႔မို႔ေဇာ္ဝင္း) အဖြဲ႔ ၊ ရတနာဦး ၊ ရန္ေအာင္ ၊ မင္းေအာင္ ၊ ရီရီသန္႕ ၊ ႏွင္းရီသန္႕ ၊ ပစ္တိုင္းေထာင္ + ရတနာဦး နဲ႕ စိုင္းထီးဆိုင္ တို႔ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေတြလည္း တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ရန္ေအာင္ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းရဲ႕ တီးလံုး သီးသန္႔ နဲ႕ ေစာင္းလွိဳင္ဝင္းေမာင္ ( မေကြး ) ရဲ႕ ေစာင္းလက္သံ ၊ ပစ္တိုင္းေထာင္ ရဲ႕ ဆိုင္းလက္သံ ၊ မြန္ျပည္နယ္ ကိုကိုနိဳင္ ရဲ႕ ဆိုင္းလက္သံ ေတြကိုလည္း တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။
ဒံုမင္း ဦးဆန္းတင့္ ရဲ႕ ဒံုမင္း လက္သံ လည္း ပါပါတယ္ဗ်ာ ။
🎧 ဝင္းဦး
https://yadi.sk/d/dye2PEUwlX8Gfg
🎧 မာမာေအး
https://yadi.sk/d/-tbaq2jqobeUHQ
🎧 သုေမာင္
https://yadi.sk/d/Xz9KFAcbSi6ZdQ
🎧 လႊမ္းမိုး
https://yadi.sk/d/JBKYL_fSRAzRKA
🎧 နီနီဝင္းေရႊ
https://yadi.sk/d/uRsdkIAKZIdIrA
🎧 ( ေဟမာေနဝင္း + ေကာ္နီ +မို႔မို႔ေဇာ္ဝင္း) အဖြဲ႔
https://yadi.sk/d/wc1dNlMncMbAXQ
🎧 ရတနာဦး
https://yadi.sk/d/MnXG78bYu5FiIg
🎧 ရန္ေအာင္
https://yadi.sk/d/kRGrLw-WjXdixA
🎧 မင္းေအာင္
https://yadi.sk/d/cdhrPHNh6bQmKg
🎧 ပစ္တိုင္းေထာင္ နဲ႔ ရတနာဦး စံုတြဲ
https://yadi.sk/d/UFHwcEaPnJqEpg
🎧 ရီရီသန္႕
https://yadi.sk/d/OeOsYcgQhXeBjw
🎧 ႏွင္းရီသန္႕
https://yadi.sk/d/KijA4S23NU-tYw
🎧 စိုင္းထီးဆိုင္
https://yadi.sk/d/Fp-ZFaXbljfeHw
🎶 ရန္ေအာင္ သီခ်င္းရဲ႕ တီးလံုး သီးသန္႔
https://yadi.sk/d/Wt3zUk7f_8ChqA
🎶 ေစာင္းလွိဳင္ဝင္းေမာင္ ရဲ႕ ေစာင္းလက္သံ
https://yadi.sk/d/d-pDySp2MR9ywQ
🎶 ပစ္တိုင္းေထာင္ တီးလံုး သီးသန္႔
https://yadi.sk/d/T4NHLQ8TETVJNQ
🎶 မြန္ျပည္နယ္ ကိုကိုနိဳင္ တီးလံုး သီးသန္႔
https://yadi.sk/d/S5MpuYmyvN3EZg
🎶 ဒံုမင္း ဦးဆန္းတင့္ ရဲ႕ ဒံုမင္း လက္သံ
https://yadi.sk/d/77esTFF-GE96Jw
⭕ ဆုေတာင္းပဏၰာ
ေတးေရး ေရႊျပည္ေအး
[ တစ္ေသာင္းဇမၺဴေပၚ ေတာင္းဆုေျခြကာရည္ေမွ်ာ္ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ား ၾကြယ္၀တုိးတက္ေစသား မ်ားေ၀ေန စပါးနဲ႕ဆန္ေရ အေထြေထြ ေကာင္းမွဳ ကုသိုလ္မ်ား ထပ္မနားျပဳဖုိ႕ေငြမရွား စိန္ေရႊရတနာ ႏွိဳင္းၾကည့္လည္းလႊမ္းကာ အခ်ိန္ကုေဋကုဋာ အတုိင္း မသိပဲခ်မ္းသာ စန္းပါလာဘ္ပါတက္ဆဲ ပုလဲ ျမဆပြါး ေက်ာက္သံပတၱျမား ဆင့္ဆင့္ထား လုိတုိင္းတ၍ ရေစသား
ေ၀ေနယ်ာ ေဆြသဟာခပင္းမွာ ေဘးရန္ကင္းစင္ကြာ ထိန္ေ၀စြာ ေဂဟာအတြင္းမွာ က်က္သေရ လင္းေစမၾကာ လန္းၾကပါေစ ပန္းေတြ သ႑ာန္ပမာ ခ်မ္းျမကာေလ စမ္းေရလွ်ံျဖာ ေအးေအးေဆးေဆး နတ္လူမ်ား ကို္ယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ထူးထူးျခားျခား ရႊင္လန္း ဘ၀င္၀မ္း အစဥ္ခ်မ္းသာ အုိ ဣ စၦာသယ ျပည့္၀ၾကနိဳင္ေစဖုိ႕ ဓိဌာန္ျပီးမွ ဆုႀကီးပန္ဆင္တာ
( ေနာင္သံသရာ ရည္စိတ္ႀကံမွန္းဆလို႕ ျပည္နိဗၺာန္ လမ္း၀သို႕ လွမ္းၾကြေရာက္ေစ့ငွာ ) ဒီေန႕ ဟုိေန႕ေတာင္မၾကာ ၾကည္ေမြ႕ လုိသေရြ႕ေဆာင္ကာ ေကာင္းကင္ခရီး ပ်ံတက္ဖုိ႕ မျငီး မဂၢင္ေဖာင္ႀကီး စီးသြား ေစတုိင္းတ၍ ရေစသား
ေ၀ေနယ်ာ ေဆြသဟာခပင္းမွာ ေဘးရန္ကင္းစင္ကြာ ထိန္ေ၀စြာ ေဂဟာအတြင္းမွာ က်က္သေရ လင္းေစမၾကာ လန္းၾကပါေစ ပန္းေတြ သ႑ာန္ပမာ ခ်မ္းျမကာေလ စမ္းေရလွ်ံျဖာ ေအးေအးေဆးေဆး နတ္လူမ်ား ကို္ယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ထူးထူးျခားျခား ရႊင္လန္း ဘ၀င္၀မ္း အစဥ္ခ်မ္းသာ အုိ ဣ စၦာသယ ျပည့္၀ၾကနိဳင္ေစဖုိ႕ ဓိဌာန္ျပီးမွ ဆုႀကီးပန္ဆင္တာ ]
Friday, May 31, 2019
သူေဌးႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္လား
🚗🚐🚘 သူေဌးႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္လား
“ ဟုတ္ ျဖစ္တယ္ ၊ ရတယ္ တစ္စီးစာ ၊ ဟုတ္ျပီ ၊ သံုးရက္အတြင္း ေကာင္းပါတယ္ ”
“ ဒီလုိလုပ္ေလ ကၽြန္္ေတာ္ေျပာမယ္ ၊ အခုတစ္ေခါက္ တစ္စီး အစမ္းပို႕လုိက္မယ္ ၊ မယူဘူး ၊ ဘာတစ္ျပားမွ မယူဘူး ၊ အလုပ္သမားခ ၊ ကားခေတာ့ အဲဒီကေပးေပါ့ ဟုတ္ျပီလား ”
“ အခု ပို႕လုိက္တဲ့ပစၥည္းကို မႀကိဳက္ဘူးဆုိ ကားေပၚက မခ်နဲ႕ဦး ၊ ခ်က္ခ်င္းျပန္ပို႕ ၊ အျပန္ကားခ ကၽြန္ေတာ္ ေခ်မယ္ ၊ ဟုတ္ျပီလား ”
“ ဟာ ပဲြစား သေဘာေကာင္းလွခ်ည္လား ”
တစ္ဖက္က တယ္လီဖုန္းခ်သြားေသာအခါ ပဲြစားက ေရေႏြးၾကမ္းငွဲ႕ ၊ ကၽြန္ေတာ္က လက္ဖက္သုတ္ပန္းကန္ထဲမွ ပုဇြန္ေျခာက္ကို ေကာက္ယူ ။
“ ဆက္ၾကည့္မယ္ေလ ဦးေလးခ်မ္း ၊ ကၽြန္ေတာ္က မ်က္စိနဲ႕ ပါးစပ္ပဲ စုိက္ရတာ ၊ အေၾကာင္းအေပါင္းသင့္ ၊ အစပ္အဟပ္တည့္သြားရင္လဲ ေရရွည္မွာ ... ”
“ ကရင္ ကရင္ အရင္ရင္ ”
တယ္လီဖုန္း ၀င္လာ ၊ ပဲြစားက ေကာက္ကုိင္ ။
“ အင္း ဟုတ္ကဲ့ေျပာ ကိုေဌး ၊ ပဲဆန္ ၊ ဟိုတစ္ပတ္က ပို႕လုိက္တဲ့ အရည္အေသြးမ်ိဳး ၊ ရမယ္ေလ ၊ မခဲယဥ္းပါဘူး ၊ ေအာက္တန္း ( အထြက္ႏွဳန္း ) ကိုက္တယ္မဟုတ္လား ၊ ခဲ သဲ အပုတ္ အစုပ္ မပါ ၊ စိတ္ခ် ၊ ကၽြန္ေတာ္က အသန္႕လုိင္းေလ ၊ ကိုေဌးလဲ သိသားနဲ႕ ၊ ဟုတ္ကဲ့ ေလာေလာဆယ္ ႀကိတ္ဖုိ႕ ရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား ၊ ေကာင္းျပီ ရွိတယ္ ၊ ဦးေလးခ်မ္းေတာင္ အနားမွာ ေရာက္ေနတယ္ ၊ သူနဲ႕ ေျပာဦးမလား ၊ အင္း အင္း ”
ပထမဖုန္းမွာ မႏၱေလးႏွင့္ ဆက္ေနျခင္းျဖစ္ပါ၏ ။
ယခု ဒုတိယ ၀င္လာေသာ ဖုန္းမွာ မေကြးျမိဳ႕ အေမထြား ဆီစက္မွ အေမထြား သား ကိုေဌးေအာင္ ထံမွ ျဖစ္ပါ၏ ။
ကိုေဌးေအာင္ ႏွင့္ ပဲြစားတုိ႕ကား တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခံတြင္းေတြ႕သူမ်ား ျဖစ္ၾက၏ ။
ကိုေဌးေအာင္ က အေမထြား ပဲဆီသန္႕ စပါယ္ရွယ္ကို ထုတ္လုပ္ျပီး ရန္ကုန္မွာ ျဖန္႕ေနသူ ။
ကၽြန္ေတာ့္ ပဲြစားကား ေျမပဲဆန္ သန္႕သန္႕ကို ရေအာင္ရွာျပီး မေကြး အေမထြား ဆီစက္သုိ႕ ပို႕ေပးေနရသူ ။
မႏၱေလးဖုန္းက မိတ္ေဆြ လက္သစ္ ၊ အခုမွ အစမ္းပို႕ရမွာ ၊ တစ္ေယာက္စိတ္ကို တစ္ေယာက္က စမ္းရဦးမွာ ၊ မႏၱေလးက ပစၥည္းကို စမ္းသံုးၾကည့္မယ္ ၊ ေအာင္လံက စိတ္ကို စမ္းသံုးၾကည့္မယ္ ။ ေငြေရးေၾကးေရးကို စမ္းၾကည့္မယ္ ။
စမ္းၾကရာက တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ၊ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ( အလုပ္သေဘာအရ ) သေဘာက်သြားရင္ အရွည္မွာ မိတ္ျဖစ္သြားမယ္ ။ အရွည္မွာ အလုပ္ျဖစ္သြားမယ္ ။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးရွိသြားမယ့္သေဘာ ။
ဒါေၾကာင့္ ပဲြစားက “ အရွည္ ” လုိ႕ ေျပာတာ ။
မေကြးနဲ႕ ဆက္စဥ္ကလည္း သည္လုိပဲ ၊ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ စမ္းၾကည့္ရာက ဓာတ္က်ျပီး အလုပ္ျဖစ္သြားၾကတာ ခင္ဗ်ာ့ ။
“ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္ေပးထားတယ္ ဘဘ ”
၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၅ ရက္ေန႕ ကၽြန္ေတာ္ မေကြးျမိဳ႕ ေရာက္စဥ္က အေမထြား ဆီစက္မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကိုေဌးေအာင္ ေျပာျဖစ္ၾကတဲ့ စကား ။
ဟုိတစ္ဖက္က လုပ္ပုိင္ခြင့္ အျပည့္ေပးတယ္ ။ သည္တစ္ဖက္က ပစၥည္းေကာင္းကို မရရေအာင္ ရွာေပးတယ္ ။ ဤသုိ႕ျဖင့္ အလုပ္ျဖစ္ၾက ။
ယခုေျပာပံုအရဆုိလွ်င္ မႏၱေလးႏွင့္လည္း ဆက္လက္ အလုပ္ျဖစ္ေပလိမ့္ဦးမည္ ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အလုပ္ေတြက အေျပာနည္းနည္း အလုပ္မ်ားမ်ားဗ်ာ့ ၊ အေျပာထက္ အလုပ္ကို ဦးစားေပးၾကရတာဗ်ာ့ ။
အခုၾကည့္ သည္က အစမ္းပို႕ေပးမယ္ ။
ပစၥည္း စိတ္တုိင္းက်ေစရမယ္ ။ ေကာ္မရွင္ တစ္ျပားမွ မယူေသးဘူး ။ ဒုတိယ တစ္စီးလည္း ဖရီး ။ တတိယ တစ္စီးလည္း ဖရီးပဲ ။
ေနာက္က်မွ အရွည္ဆက္ဆံမိျပီဆုိမွ တစ္ဦးသေဘာ တစ္ဦးသိျပီဆုိမွ ေကာ္မရွင္အတြက္ စဥ္းစားၾကမွာ ။
ကၽြန္ေတာ္ ဥာဏ္မီသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္ရတာကေတာ့ အရွည္အတြက္ ရည္မွန္းခ်က္ထားျပီး ထုိးေကၽြးတဲ့ သေဘာပဲဗ်ာ့ ။
အဲသလုိနည္းနဲ႕ မိတ္ဖဲြ႕ၾက ၊ မိတ္ရွာၾက ၊ မိတ္ျမဲၾကရတာဗ်ာ့ ။
သာသည္ နာသည္ ေခါင္းထဲ သိပ္ ထည့္ၾကပံု မေပၚဘူးဗ်ာ့ ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အေရာင္းအ၀ယ္ေလာက ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ စီးပြါးေရးေလာကမွာ ဆယ္ျပား ငါးျပား သိပ္ျပီး ကပ္ခြါလြန္းရင္ အလုပ္မျဖစ္ဖူးဗ်ာ့ ။
မ်က္စိက ေငြကိုပဲ ျမင္ေနမယ္ ။ အျခားဘာမွ သိပ္မျမင္ဘူးဆုိရင္ အလုပ္မျဖစ္နိဳင္ဘူးခင္ဗ်ာ့ ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ေတြ႕ေနရတာကေတာ့ ရဖုိ႕ခ်ည္း ေခါင္းထဲ ထည့္ေနမိသူေတြဟာ မရတဲ့အျပင္ တျဖည္းျဖည္း လံုးပါးပါးသြားၾကတာခ်ည္းပဲဗ်ာ့ ။
ေငြအတြက္ ရွာတာ ။
မွန္ပါတယ္ဗ်ာ ၊ ေငြအတြက္ ရွာတာပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ သည္ေငြရဖုိ႕အတြက္ ပထမ အရင္းခံက ေငြနဲ႕ေမွ်ာရတာပါပဲ ။
အရကိုခ်ည္း ေခါင္းထဲ ထည့္မထားဘဲ လုပ္တဲ့သူေတြဟာ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားၾကီး ရရသြားတယ္ ဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေနရာတုိင္းမွာ ေတြ႕ေနရတယ္ဗ်ာ ။
“ ဦးေလးခ်မ္း ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ဒီလူက သတၱိေျပာင္တယ္ဗ်ာ ။ ပစၥည္းမရခင္ကတည္းက ေငြ ကို ႀကိဳခ်ေပးတာ ၊ အဲဒါေၾကာင့္ သူက အေပါင္းအသင္းလဲ ဆံ့တယ္ ၊ ပစၥည္းလဲ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႕ ရတယ္ ”
အိမ္ေဆာက္ပစၥည္း ေရာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ကားဆရာ ကိုေဇာ္လြင္က ဇြန္လ ၂၃ ရက္ေန႕က ရန္ကုန္က ေအာင္လံ အျပန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာတဲ့ စကားပါ ခင္ဗ်ာ ။
ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ခ်မ္းသာ ဆုိသူကား ႀကီးပြါး သူေဌးျဖစ္လာသူမ်ား အေၾကာင္းကို အျမဲ နားစြင့္ေနရတာဗ်ာ့ ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခ်မ္းသာျပီး သူေဌးၾကီး ျဖစ္ခ်င္တာကိုးဗ်ာ့ ။
ေမာင္ခ်မ္းသာ
ကုမုျဒာ ဂ်ာနယ္ ၊ ၁၆ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၅
Tuesday, May 28, 2019
ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ မရွိေလ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ Like မ်ားမ်ားရျခင္းကို ပိုသာယာတတ္ၾကေလ
ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ မရွိေလ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ Like မ်ားမ်ားရျခင္းကို ပိုသာယာတတ္ၾကေလ
🅻 🅸 🅺 🅴 🅻 🅸 🅺 🅴
ေဖ့စ္ဘြတ္စ္မွာ ကို္ယ္တင္ထားတာကို လူမ်ားမ်ားက Like မ်ားမ်ားလုပ္ေလ ဘ၀ႀကီးက ေက်နပ္စရာ ျဖစ္ေလဟု ခံစားမိပါသလား ။
ေနာက္ဆံုး ေလ့လာမွဳစစ္တမ္း တစ္ရပ္ကေတာ့ ထုိသုိ႕ Like မ်ားမ်ားရမွ စိတ္ေက်နပ္မွဳ ရတတ္ျပီး Like နည္းနည္းသာရလွ်င္ စိတ္အားငယ္ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္းသည္ ဘ၀မွာ ရည္မွန္းခ်က္ မယ္မယ္ရရ မရွိသူတုိ႕၏ လကၡဏာရပ္ဟု ဆုိလုိက္သည္ ။ အျခားတစ္ဖက္တြင္ကား Like မ်ားျခင္း Like နည္းျခင္းေၾကာင့္ ကို္ယ့္ဘ၀ကို္ယ္ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ႏွဳန္း မထိခုိက္သူတုိ႕လည္း ရွိေနသည္ ။ ထုိသူတုိ႕ကား ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ ခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာသုေတသနက ဆုိသည္ ။
သုေတသီတုိ႕သည္ အေမရိကန္နိဳင္ငံမွ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ သံုးသူ ( ၂၅၀ ) ခန္႕ကို ေလ့လာထားျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ေလ့လာခံသူ တစ္ဦးခ်င္း၏ ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ ၊ ကိုယ့္ဘ၀ကို္ယ္ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ႏွဳန္း ၊ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ Like ရသည့္ ပ်မ္းမွ်ပမာဏန တုိ႕ကို မွတ္တမ္းတင္သည္ ။ Like မ်ားမ်ားရသူ တုိ႕သည္ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ပိုေက်နပ္တတ္ၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္ ။ သို႕ေသာ္ ဘ၀မွာ ရည္မွန္းခ်က္ ခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိသူတုိ႕မူကား Like မ်ားျခင္း နည္းျခင္းေၾကာင့္ ကို္ယ့္ဘ၀ကို္ယ္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ႏွဳန္း မထိခုိက္ဘဲ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ နည္းသည္ျဖစ္ေစ ကို္ယ့္ဘ၀ကုိယ္ ေက်နပ္အားရစိတ္ အရွိဆံုးသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္ ။
ေလ့လာသုေတသနကို ေကာ္နဲတကၠသုိလ္ လူသားဖြံ႕ျဖိဳးမွဳဌာန တဲြဖက္ပါေမာကၡ အန္ေထာ္နီ ဘာ႐ုိး ႏွင့္ အဖဲြ႕က ျပဳလုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္ ။
ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္ ရလဒ္မ်ားကို ပိုမုိ ခုိင္မာေစရန္အတြက္ ဒုတိယေလ့လာမွဳ ထပ္လုပ္သည္ ။ ဒုတိယအႀကိမ္တြင္ ေကာ္နဲတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားတစ္ရာကို အသံုးျပဳကာ ေလ့လာသည္ ။ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဆယ္လ္ဖီ ႐ုိက္ခုိင္းျပီး သုေတသီတုိ႕ ဖန္တီးထားေသာ ဆုိရွယ္မီဒီယာေပၚသို႕ တင္ေစသည္ ။ သုေတသီတို႕က အခ်ိဳ႕ပံုမ်ားကို Like မ်ားမ်ား ၊ အခ်ိဳ႕ကို အလယ္အလတ္ ၊ အခ်ိဳ႕ကို နည္းနည္းသာ ေပးလုိက္သည္ ။ ထုိအခါ Like မ်ားမ်ားရေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေယဘူယ်အားျဖင့္ ကို္ယ့္ဘ၀ကုိယ္ ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ ပိုျဖစ္လာၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္ ။ သုိ႕ေသာ္ ဘ၀မွာ ရည္မွန္းခ်က္ တိတိက်က် ရွိသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကား Like မ်ားျခင္း ၊ နည္းျခင္းေၾကာင့္ ကို္ယ့္ဘ၀ကို္ယ္ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ အေပၚ အထိအခုိက္မရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရျပန္သည္ ။
“ လက္ေတြ႕ ဘ၀မွ ရည္မွန္းခ်က္ တိတိက်က် ရွိသူေတြဟာ အြန္လုိင္းေပၚက ခ်ီးက်ဴးမွဳေတြ ၊ ကဲ့ရဲ႕မွဳေတြေၾကာင့္ လက္ေတြ႕ဘ၀ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳအေပၚ မထိခုိက္တာ ေတြ႕ရပါတယ္ ” ဟု ပါေမာကၡ ဘာ႐ုိးက ေျပာသည္ ။
“ ရည္မွန္းခ်က္ ခုိင္မာသူေတြဟာ Like မ်ားမ်ားရျခင္းကို အသိအမွတ္ျပဳေပမယ့္ Like ရမွ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္ ဆုိတဲ့ လူစားေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကို္ယ့္ဘ၀ကို္ယ္ ျပ႒ာန္းနိဳင္သူေတြပါ ” ဟု ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာသည္ ။ ရည္မွန္းခ်က္ ခုိင္မာျခင္းကိုက ထုိသူမ်ားအတြက္ ကို္ယ္တြင္း တြန္းအားကဲ့သုိ႕ ျဖစ္ေနျပီး အျခားတြန္းအားမ်ား မလုိအပ္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ျပည့္စံုေစေၾကာင္း ပါေမာကၡ ဘာ႐ုိးက ေျပာသည္ ။
◼ ျမတ္ဆုကို
Source : Daily Mail
Monday, May 27, 2019
ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္
🌈 ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္
ဂီတနက္သန္ ဦးအုန္းလြင္သည္ အသက္ ( ၉၀ ) ေက်ာ္ေလျပီ ။
ငယ္စဥ္အခါက ကိုေစာညိန္း ႏွင့္ အတူ ဂီတနက္သံ အဖဲြ႕ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ ။ ကိုေစာညိန္းမွာ နဳပ်ိဳစဥ္အခါကပင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သျဖင့္ ဦးအုန္းလြင္က ဂီတနက္သန္ကို ဆက္လက္ဦးေဆာင္ခဲ့သည္ ။
ဂီတနက္သန္မွ ထြက္ေပၚလာေသာ သီခ်င္းမ်ားမွာ ျမန္မာသံ စစ္စစ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္ ။
စည္း ၀ါး နိဳင္နင္းမွသာ ေကာင္းစြာ သီဆိုနိဳင္မည္ ျဖစ္ေပသည္ ။
စာသား ၊ သံစဥ္ ( အသံ အနိမ့္ အျမင့္ ) မ်ားအေပၚ ခံစား နားလည္ နိဳင္ရန္လုိအပ္ေပသည္ ။
အထူးသျဖင့္ ျမန္မာဂီတာ ျဖင့္ တီးကာ ဆုိရသျဖင့္ သီဆုိသူ၏ အသံ ႏွင့္ ဂီတာ ၏ ကီး တုိ႕ ထပ္တူက်မွ သာ ထုိသီခ်င္းသည္ နားေထာင္ေကာင္းေပမည္ ။
ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္သည္ ဆရာႀကီး ဦးအုန္းလြင္ ေရးစပ္သီကံုးထားပါသည္ ။ ထိုသီခ်င္းကို ဆရာႀကီး ကိုယ္တုိင္ ျမန္မာဂီတာျဖင့္ တီးခတ္ထားပါသည္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္ ကို ျမတ္နိဳးယုယစြာ သီဆုိျဖစ္ပါသည္ ။
ဂီတနက္သန္ ဆရာႀကီး ဦးအုန္းလြင္ သက္ရွည္ က်န္းမာ ေဘးဘယာ ေ၀ကြာပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ ေတာင္းအပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ား ။
ေလးစားစြာျဖင့္...
ကိုေအာင္နိဳင္ဦး
ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္ သီခ်င္း ကို.....
ေမာင္ေမာင္ၫြန္႔ ၊ ခင္ၫြန္႔ရီ ၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ေက်ာ္လြင္ ၊ လြမ္းမိုး ၊ ပန္းအိျဖဴ တို႔ သီဆိုထားတာကို တင္ေပးလိုက္ပါသည္ ။
ထို႔ျပင္ ေစာင္းေကာက္ ဦးမင္းၾကည္ တီးထားၿပီး သီဆိုသူ အမည္မသိေသာ သီခ်င္းကိုလည္း တင္ေပးလိုက္ပါသည္ ။
ဂီတနက္သန္ ဦးအုန္းလြင္ ၏ ျမန္မာဂီတာ လက္သံ သီးသန္႔ ကိုလည္း တင္ေပးလိုက္ပါသည္ ။
◼ ေမာင္ေမာင္ၫြန္႔
https://yadi.sk/d/bWJridTO31c5pQ
◼ ခင္ၫြန္႔ရီ
https://yadi.sk/d/bIq7mqQ3I1DdTQ
◼ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ေက်ာ္လြင္
https://yadi.sk/d/BXfEJK-Sx8RQJg
◼ လႊမ္းမိုး
https://yadi.sk/d/fBUVGXwyTU9A9w
◼ ပန္းအိျဖဴ
https://yadi.sk/d/xuCECwgWM5O4iQ
◼ ေစာင္း ဦးမင္းၾကည္
https://yadi.sk/d/QMardilUIvWqZw
◼ ဂီတနက္သန္ ဦးအုန္းလြင္ ၏ ဂီတာ လက္သံ
https://yadi.sk/d/1PQtpgxuwBl1Pg
🌈 ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္မွဳန္
ေတးေရး ဂီတနက္သံ ကိုအုန္းလြင္
[ (ႏွင္းမွဳန္ေငြရည္ ပုလဲသြယ္ တဖဲြဖဲြနဲ႕ ႀကဲကာမစဲေတာ့တယ္ တစ္ကိုယ္ေရ ႏြမ္းလ်ဖြယ္ ရင္ထဲ ရႊင္သည္းဖုိမိတယ္ ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္ရယ္ တသုန္သုန္ျမဴးကာ ညွင္းရက္ေတာ့တယ္ )
ေမာင့္အပါး၀ယ္ ေရွာင္ရွားကာ ေရြ႕လ်ားေပါ့ကြယ္ ႏွင္းေငြမွဳန္ရယ္ ႀကံဳကာဆံုသည့္ႏွယ္ တစ္ရံေရာအခါကရယ္ ေမာင္မယ္ႏွစ္ဦး၀ယ္ ၾကည္နဴးလုိ႕ကြယ္ ညဥ့္လႊာ႐ံုေအာက္၀ယ္ ခင့္ကိုသာ ေမာင့္မွာေတြးလုိ႕ရယ္ မၾကင္စိမ္းကာ ယိမ္းႏဲြ႕ေပါ့ မာလာသဇင္ႏြယ္ နန္းေ၀ဟင္ ပင္ယံျမင့္အလယ္ ေလသင့္ရာလြင့္ရွာေလတယ္ ေငြဇာ႐ံု ၿခံဳလႊာပံုသုိ႕ႏွယ္ ခ်စ္ႏွင္းမွဳန္ တဖဲြဖဲြရယ္ ၀ဲကာ ႀကဲေတာ့တယ္ ]
.
Friday, May 24, 2019
ခ်စ္စရာ စာအုပ္
◼ လူထု ေဒၚအမာ
အျငိမ့္လူရႊင္ေတာ္ ခ်စ္စရာက “ ကၽြန္ေတာ္သိေသာ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ား နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ေခတ္ျပိဳင္ လူရႊင္ေတာ္မ်ား ” ဆိုျပီး စာအုပ္ တစ္အုပ္ ေရးထားပါတယ္ ။ ခ်စ္စရာဟာ ကၽြန္မတုိ႕ ၾကည့္ခဲ့တဲ့ အျငိမ့္ လူျပက္ တစ္ေယာက္ပါ ။ ျပီးေတာ့ ရွားရွားပါးပါး လူျပက္ထဲမွာ သူက ေခတ္ပညာတတ္ စာေရးနိဳင္တဲ့ လူျပက္ပါ ။ လူျပက္ ကို လူရႊင္ေတာ္လုိ႕ “ ျပက္ ” ဆုိတဲ့ စကားလံုးထက္ ေကာင္းေအာင္ ၊ လွေအာင္ ျပင္သံုးၾကတယ္ေလ ။ နိဳ႕ေပမယ့္ လူေတြထဲမွာ ႏွဳတ္က်ိဳးေနတာကေတာ့ လူျပက္ ပါပဲ ။
ပဲြၾကည့္တဲ့ ပရိသတ္ ရယ္ရေအာင္ လုပ္တဲ့ လူရႊင္ေတာ္ေတြ လူမ်ိဳးအသီးသီးမွာ ရွိၾကပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ သိသေလာက္ေတာ့ အဲဒီ လူရႊင္ေတာ္ေတြက အမူအရာ နဲ႕ လူေတြ ရယ္ရေအာင္ လုပ္ျပၾကတာပါ ။ ကၽြန္မတို႕ လူရႊင္ေတာ္ေတြက စကားနဲ႕ ပရိသတ္ ရယ္ရေအာင္ လုပ္တာပါ ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မက ကၽြန္မတုိ႕ လူရႊင္ေတာ္ေတြက ပညာပိုျမင့္္တယ္ ထင္တာပါပဲ ။ သူတုိ႕က စကားနဲ႕ ဆုိေတာ့ ဟန္ပန္အမူအရာနဲ႕ လုပ္ျပရတဲ့ လူရႊင္ေတာ္မ်ားထက္ ပိုျပီး က်ယ္ျပန္႕တယ္ ။ သူတုိ႕က လူမွဳေရး သာမက နိဳင္ငံေရးကိုပါ ေျပာနိဳင္ ျပက္နိဳင္ၾကသူေတြ မဟုတ္လား ။
ကၽြန္မက ျမန္မာသဘင္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ( ၁ ) ျပည္သူခ်စ္ေသာ အနဳပညာသည္မ်ား ( ၂ ) ေအာင္ဗလ ဖုိးစိန္ စိန္ကတံုး ( ၃ ) ေရႊမန္းတင္ေမာင္ ( ၄ ) အျငိမ့္ ပ - ဒု ( ၅ ) ျမန္မာ့မဟာဂီတ ဆုိျပီး စာအုပ္ ငါးအုပ္ ေရးခဲ့တယ္ ။ ေနာက္ စာေရးဆရာ ေန၀င္းျမင့္ က ပလႅင္အျငိမ့္ ၊ ခုတင္အျငိမ့္ ၊ စင္အျငိမ့္ ဆုိျပီး အျငိမ့္အေၾကာင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ေရးပါတယ္ ။ ခု ခ်စ္စရာ စာအုပ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိေသာ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ား နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ လူရႊင္ေတာ္မ်ား တဲ့ ။ ဒါဆုိရင္ ျမန္မာ့သဘင္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေတာ္ေတာ္စံုသြားပါျပီ ။
ဒါေပမယ့္ ခ်စ္စရာ မွာ ေရးစရာေတြ ရွိဦးမွာပါ ။ ေရးစရာ က်န္ေနေသးတာေတြကို ေရးပါဦးလုိ႕ပဲ တုိက္တြန္းခ်င္ပါေသးတယ္ ။
သူ႕စာအုပ္ကို ဖတ္ရင္း ဆရာေတာ္ ေရႊကိုင္းသား ကိုလည္း သတိရလုိက္တာ ။ ကၽြန္မေရးခဲ့တဲ့ သဘင္စာအုပ္ေတြမွာ တခ်ိဳ႕စာအုပ္ေတြရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ အကၡရာစဥ္ မာတိကာနဲ႕ စာအုပ္ထဲပါတဲ့ ထူးျခားတဲ့ သဘင္ ေ၀ါဟာရေတြ ၊ ပညာသည္ေတြရဲ႕ အမည္ေတြ ၊ သီခ်င္းအမည္ေတြကို ထည့္ထားတာ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္ ။ အဲဒါ ကၽြန္မလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ဆရာေတာ္ ေရႊကိုင္းသားက ကၽြန္မ စာအုပ္ ႐ုိက္ေနျပီဆုိရင္ ႐ုိက္ျပီးသမွ်ကို တစ္ေဖာင္စီ ေစာင့္ယူျပီး အဲဒီထဲက ပါသမွ် အမ်ားသံုး မဟုတ္တဲ့ ေ၀ါဟာရေတြ ၊ နာမည္ေတြ ၊ သီခ်င္းေတြကို ေစာင့္ေကာက္ျပီး အကၡရာစဥ္ မာတိကာ လုပ္ေပးပါတယ္ ။
ခု ခ်စ္စရာ စာအုပ္မွာလည္း “ ဗလပ္ “ လုိ႕ ေခၚတဲ့ သူတုိ႕ သဘင္သား အခ်င္းခ်င္း ေျပာၾကတဲ့ စကားလံုးေတြ ၊ ေ၀ါဟာရေတြကို အကၡရာစဥ္ မာတိကာ နဲ႕ ေဖာ္ျပရင္ ေကာင္းမွာလုိ႕ ေအာက္ေမ့မိလုိ႕ပါ ။ မိန္းကေလးကို “ ဂဲြ ” တဲ့ ။ အရက္ကို “ ဇိုက္ ” တဲ့ ။ လူရႊင္ေတာ္ကို “ ယား ” တဲ့ ။ နာရီကို “ တုိင္း ” တဲ့ ဆုိတဲ့ စကားမ်ိဳးေတြေပါ့ ။
ျပီးေတာ့ သူတုိ႕နဲ႕ ဆုိင္တဲ့ စကားေတြ ရွိေသးတယ္ ။ ပဲြကူးၾကမ္းတယ္ ။ ပဲြခ်ီစိတ္တယ္ ။ ပဲြဆက္မ်ားတယ္ ။ ေျခေကာက္လုိက္တယ္ စတာမ်ိဳးေတြေပါ့ ။
ဒါေတြ အကၡရာစဥ္ မာတိကာ နဲ႕ ေဖာ္ျပရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ ။ ေနာက္ထပ္ ႏွိပ္ရရင္ လုပ္နိဳင္တဲ့သူက လုပ္ေစခ်င္တယ္ ။
ခ်စ္စရာက ကၽြန္မ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သလုိ လူရႊင္ေတာ္ထဲမွာ စာတတ္ဆံုးလူ ၊ ျပီးေတာ့ စာေရးတတ္တဲ့လူ ၊ သူေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ လူျပက္ေကာင္းတဲ့ ပဲြတစ္ပဲြမက ၾကည့္ရသလုိပဲ ။ ျပီးေတာ့ သူ႕စာမ်ိဳးကို သူေရးမွပဲ ျဖစ္မွာပါ ။ ကၽြန္မတုိ႕က ၀င္ေရးလုိ႕ သူ႕လုိ ေကာင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာလူရႊင္ေတာ္ေတြရဲ႕ ပညာက တစ္မ်ိဳးပါ ။ ဘယ္ အတတ္ပညာနဲ႕မွ ႏွဳိင္းယွဥ္လုိ႕ မရပါဘူး ။ လူက အကင္းပါးရတယ္ ။ မ်က္ႏွာရိပ္ မ်က္ႏွာကဲ ခတ္တတ္ရတယ္ ။ ကို္ယ့္မ်က္ႏွာကလည္း တစ္ဖက္သားရဲ႕ စကားကို လုိသလုိ ခံေပးရတယ္ ။ စကားတတ္ရတယ္ ။ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ ဆုိတာကလည္း ခပ္လုိ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မကုန္နိဳင္တဲ့ အုိးလုိပဲ တစ္သက္လံုး စုေဆာင္း ရွာမွီးေနရတာပါ ။ ျပီးေတာ့ အဆုိ ၊ အက ၊ အတီး စတဲ့ သဘင္ပညာကိုလည္း အားလံုး တီးမိေခါက္မိရတယ္ ။ လူရႊင္ေတာ္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ ႏဳွတ္ဆိတ္ျပန္ဖုိ႕လည္း လုိေသးတယ္ ။ တခၤနဳပၸတၱိကလည္း အလြန္ေကာင္းမွ ၊ ႏွဳတ္အာကလည္း ရဲမွ ၊ လာဘ္ကလည္း ျမင္မွ ၊ လူရႊင္ေတာ္ လုိအပ္တာေတြ ေရးလုိ႕ ကုန္နိဳင္စရာ မရွိပါဘူး ။ လူရႊင္ေတာ္ဆုိရင္ စကားပီပီသသ ေျပာနိဳင္ရမယ္ ။ အာစ လွ်ာစ ေကာင္းရမယ္ ။ လူရႊင္ေတာ္ ဆုိျပီး စကားကို ဗလံုးဗေထြး ၊ ၀ါးလံုးေခ်းသုတ္ ေျပာတတ္လုိ႕ကေတာ့ မျဖစ္ဘူး ။ အျငိမ့္သဘင္မွာ လူရႊင္ေတာ္ေကာင္းရင္ မင္းသမီး မေကာင္းတာကိုေတာင္မွ ပရိတ္သတ္က သည္းခံျပီး ၾကည့္ပါတယ္ ။
မႏၱေလးမွာ အျငိမ့္ ၃၀ ၊ ၄၀ ေလာက္ ရွိခဲ့တယ္ ။ ထိပ္ဆုိတဲ့ မင္းသမီးေတြက ေလဘာတီ မျမရင္ ၊ ဥကၠလာ ေအးၾကည္ တုိ႕ ၊ ၾသဘာေသာင္း တုိ႕ နာမည္ၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ လူရႊင္ေတာ္ေတြကလည္း လူေကာင္းေတြ ၊ ည ၁၂ - နာရီ မွ အျငိမ့္ သိမ္းတယ္ ။ ျပီးေတာ့ အျငိမ့္တစ္ပဲြမွ တစ္ညကို ေငြ ေလးငါးဆယ္ ေပးရတာ ။ ခုေခတ္မ်ား အျငိမ့္ကလည္း မုိးအလင္း ကသတဲ့ ။
အျငိမ့္မွာ ပါတာက စတိတ္႐ွိဳး ၊ ျပီးေတာ့ ေအာ္ပရာ ၊ ျပီးေတာ့ ျပဇာတ္ ၊ ကားလိပ္ေတြ ၊ မီးေတြ ၊ အျပင္အဆင္ေတြကလည္း မ်ားမွမ်ား ၊ ဟုိတုန္းက ႀကံဳရတဲ့ အျငိမ့္နဲ႕ ဘာမွ အဆိုင္ေတာ့ဘူး ။ ျပီးေတာ့ မႏၱေလးမွာေတာင္ ခုေခတ္ အျငိမ့္ဟာ လက္ တစ္ဖက္စာေလာက္ ရွိေတာ့သတဲ့ ။
ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္စရာေရ အျငိမ့္ ခြန္းေထာက္ ဆုိတာကို နမူနာေလး တစ္ပုဒ္ ၊ ႏွစ္ပုဒ္ ေနာက္စာအုပ္မွာ ေရးထည့္လုိက္ပါဦး ။ ပဲြရဲ႕ ပရိကံ က ဘယ္လုိေျပာၾကတယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေလးလည္း ဒီေခတ္ ကေလးေတြ ဆ၀ါးၾကည့္ရေအာင္ ေရးျပလုိက္ပါဦးလုိ႕ မွာခ်င္ေနမိတယ္ ။ မင္းသမီး ေခၚေတာ့ ဘယ္လုိ ေခၚၾကတယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေတြလည္း ပါေစခ်င္ပါရဲ႕ ။
တစ္ေလာက အိမ္နားနီးနီးက အရပ္က ဘုရားပဲြမွာ ဇာတ္ပဲြ ပါသတဲ့ ။ သြားမၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး ။ အိပ္တာပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕က တစ္ျပေလာက္ေ၀းတာမုိ႕ အိပ္ေပမယ့္ အသံေတြက ၾကားေနရတာ ။ ကို္ယ္ကလည္း လူႀကီးဆုိေတာ့ သူတုိ႕ တစ္ညလုံးက ထြက္တဲ့အသံကို ေမွးေမွးနဲ႕ တစ္ညလံုး ၾကားေနတာပဲ ။ နိဳ႕ေပမယ့္ အဲဒီၾကားထဲ အသံေတြက အရင္က ၾကားေနက် ဇာတ္သံမ်ိဳး တစ္ခုမွ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ။ ဇာတ္ဆိုျပီး ႏွစ္ပါးသြားနဲ႕ ငုိခ်င္း ခ်တာမွ ရွိေသးရဲ႕လားလုိ႕ ေအာက္ေမ့မိတယ္ ။ မုိးလင္းခါနီးအထိ အျမန္ စည္းေတြနဲ႕ ေခတ္ဂီတအသံေတြခ်ည္း ၾကားေနရတယ္ ။
ဟိုတုန္းကေတာ့ နတ္ကေတာ္ ထြက္ေနျပီဆုိရင္ ဘယ္ႏွနာရီဆုိတာ အေ၀းက ၾကားတဲ့လူတုိင္း သိတယ္ ။ ယိမ္းထြက္ေနျပီ ၊ ျပည္တည္ေနျပီ ၊ ႏွစ္ပါးသြားေနျပီ ၊ စခန္းခ်ျပီ ၊ အပူတုိက္ေရာက္ျပီဆုိတာဟာ ဘယ္ႏွနာရီေလာက္လုိ႕ နာရီကို မေမးဘဲနဲ႕ အခ်င္းခ်င္းေျပာၾကတဲ့ နာရီေျပာစကားမ်ိဳးပါ ။ အျငိမ့္မွာလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ ။
ဘာျဖစ္ျဖစ္ မွတ္တမ္းမွတ္ရာပဲ က်န္က်န္ ခ်စ္စရာေရ ေရးစရာရွိတာေလးေတြေတာ့ ေရးထားပါဦးကြယ္လုိ႕ ေျပာလုိက္ပါတယ္ ။
လူထု ေဒၚအမာ
အေတြးအျမင္ စာေစာင္ ၊ စာစဥ္ ( ၁၆၅ )
၂၀၀၄ ၊ ဇန္န၀ါရီလ
Tuesday, May 21, 2019
ဆီးခ်ိဳ အျမစ္ျပတ္ခ်င္သလား ကြၽဲေကာသီး ကို စား
🍐 ဆီးခ်ိဳ အျမစ္ျပတ္ခ်င္သလား ကၽြဲေကာသီးကိုစား
ကၽြဲေကာသီးသည္ အတြင္းသားျဖဴသည္။ အတြင္းသား ပန္းေရာင္သည္ ေရွာက္ပန္းသီးျဖစ္သည္။ ကၽြဲေကာသီးသည္ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါသာ သီးသည္။ ကၽြဲေကာသီးမွာ ပါစက ေတေဇာဓာတ္ရွိသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အစာေၾကလြယ္သည္။ ဆီးခ်ဳိ အျမစ္ျပတ္ ေပ်ာက္ႏိုင္သည္။
ခံတြင္းကို ေကာင္းေစရန္ လႈံ႔ေဆာ္ေပးႏိုင္ေသာ သတ္ၱိရွိသည္။ ကၽြဲေကာသီး၏ အာဟာရ အာနိသင္မွာ ခြန္အားကို ျဖစ္ေစသည္။ အစာအိမ္ေရာဂါေၾကာင့္ အစာမေၾကျခင္းမွာ ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္ေၾကာင္း ျမန္မာပညာရွင္မ်ားက ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာမွာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးသိေအာင္ေရးသားထားေလသည္။
ကၽြဲေကာသီးသည္ အသားအေရကို ၾကည္လင္ေစ၏။ ကိုယ္ခံစြမ္းအား အျပည့္အ၀ရွိသည္။ ခံတြင္းပ်က္ေနေသာ လူမမမာမ်ားကိုတိုင္းရင္းဆရာမ်ား၊ ဓာတ္စာအျဖစ္ေကၽြးၾကသည္။ သြားႏွင့္ခံတြင္းေရာဂါ၊ အေရျပားေရာဂါ၊ အ႐ိုး၊ အဆစ္၊ ဒူးနာ၊ ခါးနာမ်ားကို ကာကြယ္ေစသည္။ အခ်ဥ္အရသာသည္ သြားက်ိန္းသည္၊ သြားရည္က်သည္။
ေခၽြးထြက္သည္၊ ေလကိုေအာက္သို႔ သက္ေစ၏။ စိုစြတ္၀ါေယာေၾကာင့္က်င္ႀကီးလမ္းေၾကာင္း၊ အူလမ္းေၾကာင္း စုိစြတ္ေစ၏။ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား၊ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာဓာတ္ျဖစ္ပါသည္။
ကၽြဲေကာသီးသည္ ဣေျႏၵတို႔ကို ၾကည္လင္ေစတတ္၏။ တစ္ကိုယ္လံုးမွာရွိသည့္ အာ႐ံုေၾကာမ်ားမွ ဦးေႏွာက္သို႔ ပို႔ေဆာင္ရန္ ၀ါေယာဓာတ္ကပို႔သည္။ ႏွလံုးမွ ရင္ခ်ဳိင့္ဘ၀င္သို႔သာမက သည္းေျခလႈပ္ရွား ၀ါေယာ ဒိတ္...ဒိတ္...ဒိတ္ ေန၏။ ခလုတ္တိုက္ျခင္း စေသာ တစ္ခုခုကိုသိသည္။ ေတြေ၀ေသာသူ၊ ေမာဟအားႀကီးေသာသူမ်ားကို သတိရေစ၏။
ကၽြဲေကာသီးသည္ အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ ခြန္အားဗလရွိျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ကမၻာေက်ာ္ေသာ ကၽြဲေကာသီးသည္ ကမၻာ့ေစ်းကြက္မွာ အလုအယက္၀ယ္ယူေနၾကသည္။
ကၽြဲေကာသီးကို အုန္းဆံပတ္၊ အထပ္ထပ္္ပတ္ပါ မီးမေလာင္ႏိုင္ေသာ သြပ္ႀကိဳးနဲ႔ပတ္ၿပီး မီးအားေကာင္းေသာ ဖြဲၾကမ္းမီးဖို၊ မီးေသြးမီးဖို၊ မန္က်ည္းသား ထင္းမီးဖိုတို႔တြင္ထည့္၍ ဖုတ္ပါ။ (၃) နာရီခန္႔ ၾကာေအာင္ဖုတ္ပါ။ ကၽြဲေကာသီးအခြံလံုး၀ကၽြမ္းၿပီး အထဲကအသားက်န္ေအာင္ဖုတ္ပါ။ အထဲက အသားက်န္ေတာ့မွ အေအးခံထားပါ။ ေအးလွ်င္ ဖန္ဘူးထဲထည့္ထားပါ။ တစ္ခါစား လက္ဖက္စားဇြန္း တစ္ဇြန္းစားပါ။
ဆီးခ်ဳိေသြးခ်ဳိ ၾကာျမင့္ေနပါက နံနက္တစ္ႀကိမ္၊ ည တစ္ႀကိမ္စားပါ၊
ဆီးခ်ဳိေရာဂါေပ်ာက္ပါသည္။ သိပၸံကိရိယာ၊ သိပၸံေဆး လံုး၀မပါဘဲ ဉာဏ၀ိပၹရိဒ္ၶိ ျမန္မာဉာဏ္ႀကီးရွင္တို႔၏အရာတည္း။
ဆီးခ်ဳိ အျမစ္ျပတ္ေပ်ာက္ခ်င္လား ကမၻာေက်ာ္ ကၽြဲေကာသီးကိုစားဟု ျပည္သူျပည္္သားမ်ား ေျခေထာက္မျဖတ္ရ၊ အသက္မေသရေအာင္ ေရးသားတင္ျပလိုပါသည္။
[သမားေတာ္ႀကီးဦးေသာင္းေရႊ ေရးသားသည္႕ ကမၻာမွာအဆန္းဆံုးသည္အပင္ အပင္ဟူသမွ်ေဆးပင္ စာအုပ္မွ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။ ]
Saturday, May 18, 2019
နံနက္ ဦးေခါင္း ည ဒူးေခါင္း
🚰 နံနက္ဦးေခါင္း ညဒူးေခါင္း
စာေရးသူငယ္စဥ္က ကိုးတန္းစာေမးပြဲေျဖၿပီး မတ္လ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ ကိုရင္၀တ္ခဲ့သည္။ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕ထူပါ႐ံုေက်ာင္းတြင္ျဖစ္သည္။ စာေရးသူ၏ဇာတိၿမိဳ႕မွာ ဥကၠံၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း အေဖ၏ အဘြားေလးေတာ္စပ္သူ၏ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲတြင္ပါ၀င္ကာ ဒုတိယအႀကိမ္ သကၤန္း၀တ္ရွင္ျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထူပါ႐ံုေက်ာင္းတိုက္သည္ အလြန္က်ယ္၀န္းေသာေက်ာင္းတိုက္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား အဆက္ဆက္မွာလည္း သက္ေတာ္ရွည္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
သက္ေတာ္ ၉၀ ေက်ာ္ ၁၀၀ နီးမွ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၾကသည္ကမ်ားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ထိုေက်ာင္းတိုက္ရိွ စာခ်ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱသုဇာတ၏ေက်ာင္းတြင္ စာေရးသူ ကိုရင္၀တ္ျဖင့္ ေနရသည္။ ထုိဆရာေတာ္သည္ ယေန႔ထက္တုိင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရိွသျဖင့္ သက္ေတာ္ ၈၀ ေက်ာ္ ၉၀ ခန္႔ ရိွေနၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္မ်ား၏ သက္ရွည္က်န္းမာျခင္းအေၾကာင္း တင္ျပလုိသည္။
ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱသုဇာတသည္ စာေပပို႔ခ်သည္သာမက ၀ိနည္းႏွင့္အညီ က်န္းမာေအာင္ သြားလာေနထုိင္နည္းမ်ားကိုပါ အခ်ိန္အားလပ္သည့္အခါတုိင္း ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးေလ့ရိွသည္။ စာေရးသူတို႔ သိမီသည့္ကာလအတြင္းဆရာေတာ္သည္ ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္သည္ဟု မေတြ႔ရ။ စာ၀ါအၿမဲပို႔ခ်ေနေသာ္လည္း မ်က္မွန္တပ္ရသည္ကိုမေတြ႕ရေပ။
စာေရးသူမွတ္မိေနသည့္အရာတစ္ခုမွာ ဆရာေတာ္စာခ်သည့္အနီး နံရံေပၚတြင္ ေျမျဖဴျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ “ နံနက္(မနက္) ဦးေခါင္း၊ ည ဒူးေခါင္း ” ဟူသည့္ စာတန္းျဖစ္သည္။
နံနက္ (မနက္) ဦးေခါင္းဟူသည္ အဘယ္နည္း။
ည ဒူးေခါင္းဟူသည္ အဘယ္နည္း။
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ မသိခဲ့ပါ။
ေနပူျပင္းေသာတစ္ေန႔တြင္ ဦးပၪၥင္းမ်ား၊ ကိုရင္မ်ားကို ယခုလိုပူျပင္းသည့္ရာသီ၌ ေရခ်ိဳးရာတြင္ သတိရိွၾကရန္ ႁမြက္ၾကားထားသည္။ ေက်ာင္းတိုက္အနီးရိွ ေရကန္၌ ညေနေစာင္းတြင္ ေရမကူးၾကရန္ တားျမစ္သည္။ ေရခ်ိဳးျခင္းကိစၥကို ေက်ာင္းအတြင္းရိွ ေရပိုက္ႏွင့္သြယ္ထားေသာ အမိုးအကာရိွသည့္ အုတ္ကန္တြင္သာ ခ်ိဳးရမည္ဟု ႁမြက္ၾကားထားသည္။
ဆရာေတာ္ႁမြက္ၾကားထားသည္မွာ ပူျပင္းေသာေႏြရာသီတြင္ ေရကို နံနက္ေစာေစာ ခ်ိဳးျခင္းသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သည္။ အ႐ုဏ္ဆြမ္းခံထြက္ေသာ ကိုယ္ေတာ္မ်ားသည္ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ ဆြမ္းတန္းဘုဥ္းမေပးရ။ ေရကို အလ်င္ခ်ိဳးရမည္။ ၿပီးမွ ဆြမ္းစားေက်ာင္းသို႔ သြားရမည္ဟုဆိုသည္။
ေရခ်ိဳးသည့္ေနရာတြင္လည္း ဒူးေအာက္ပိုင္းကို အရင္ေရစေလာင္းၿပီး တျဖည္းျဖည္း အထက္သို႕ တက္ေလာင္းခ်ိဳးရမည္။ ဦးေခါင္းကို ေရေလာင္းမခ်ိဳးေသာ ကိုရင္ငယ္မ်ားကို ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ေစၿပီး ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္ဦးေခါင္းမွ ေရကို အားရပါးရ ေလာင္းခ်ိဳးေပးသည္။
နံနက္ေစာေစာ ေရခ်ိဳးလွ်င္ ဦးေခါင္းကိုခ်န္ထားခဲ့ပါကအခိုးအေငြ႕အပူမ်ား ေခါင္းတြင္ေအာင္းက်န္ခဲ့ၿပီး တစ္ေန႔လံုး ေခါင္းမၾကည္၊ ဉာဏ္မပြင့္၊ စာက်က္၊ စာၾကည့္အား မေကာင္းဟု ဆုိသည္။ ဦးေခါင္းအခုိးငုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မ်က္စိအျမင္အာ႐ံုကို ထိခိုက္လာမည္ဟု ဆိုသည္။
မ်က္စိအဆံုး၊ နားအ႐ႈံးဟူေသာ စာဆုိႏွင့္အညီ မ်က္စိတြင္ အခုိးမငုပ္ေစရန္၊ တိမ္သလႅာမကပ္ေစရန္ အေရးႀကီးသည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဂ႐ုစိုက္လွ်င္ အသက္ႀကီးလာသည္ထိ မ်က္စိမမႈန္ဟု ဆုိသည္။
ညဒူးေခါင္းဆုိသည္မွာ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးလွ်င္ ဒူးအေပၚမွ ေရေလာင္းၿပီး ေျခေဆးရမည္။ ထုိသို႔ ေရေဆးရာတြင္လည္း ႏွစ္ခြက္၊ သံုးခြက္ေလာင္း႐ံုမ်ိဳးမဟုတ္။ အားပါးတရ ခုနစ္ခြက္၊ ဆယ္ခြက္အထိ ေလာင္းၿပီး ခါးလယ္မွအခုိးမ်ား ေအာက္သို႔ဆင္းသြားသည္ ထင္ရသည္အထိ ေလာင္းေဆးသင့္သည္။
ထုိသို႔ ေန႔စဥ္မွန္မွန္ျပဳလုပ္သူသည္အေညာင္းအကိုက္ေရာဂါ၊ ဒူလာပါဒရက္ေရာဂါ၊ ခါးနာေရာဂါ၊ မ်က္စိႏွင့္ဦးေခါင္း မၾကည္လင္ေသာေရာဂါမ်ားပါသက္သာေပ်ာက္ကင္းေစႏုိင္သည္ဟု ဆိုသည္။
စာေရးသူတို႔မ်ိဳး႐ိုးသည္ မ်က္စိမႈန္ေသာမ်ိဳး႐ိုးျဖစ္သည္။ စာေရးသူ၏ဖခင္သည္ အသက္ ၁၃ ႏွစ္သားအရြယ္က မ်က္မွန္တပ္ရသည္။ စာေရးသူ၏ ဖခင္သည္ မ်က္စိအဆံုး၊ နားအ႐ံႈး မျဖစ္ေစခ်င္ဟုဆိုကာ မ်က္စိအာ႐ံုေကာင္းေစမည့္ နည္းလမ္းမ်ားစြာျဖင့္ စာေရးသူကို ဂ႐ုတစိုက္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သည္။
ေရအျပည့္ထည့္ထားေသာဇလံုတြင္ မ်က္ႏွာကိုငုပ္၍ မ်က္စိကို ဖြင့္ခ်ည္၊ ပိတ္ခ်ည္ လုပ္ခိုင္းသည္။
အစပထမတြင္ ေရမြန္း၍ မလုပ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ေနာင္တြင္အက်င့္ရလာေသာအခါ လုပ္ႏုိင္လာသည္။ နံနက္အိပ္ရာထ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေရဇလံုတြင္ ေရငုပ္ျခင္းကို ေန႔စဥ္ျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္။ ေရဇလံုအတြင္းမွ ေအးစက္ေနေသာေရတြင္ မ်က္ႏွာကိုငုပ္၍ မ်က္စိဖြင့္ပိတ္ ၁၀ မိနစ္ခန္႔ ျပဳလုပ္ၿပီးေသာအခါ ပူေႏြးက်န္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
မ်က္စိမွအပူမ်ား ေရအတြင္းသို႔ေရာက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။
စာေရးသူ ကိုးတန္းေက်ာင္းသားအ႐ြယ္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ရွင္သာမေဏ၀တ္ေသာအခါ ထူပါ႐ံုေက်ာင္းမွ စာခ်ဆရာေတာ္၏နည္းလမ္းအတိုင္း နံနက္ေစာေစာ ေရခ်ိဳး၊ ေရခ်ိဳးသည့္အခါတြင္ ခါးေအာက္ပိုင္းမွစ၍ တျဖည္းျဖည္းအထက္သို႔တက္ၿပီး ေခါင္းမွေရေလာင္းခ်ိဳးသည့္
အက်င့္ရလာသည္။
ညအိပ္ရာ၀င္သည့္အခါတြင္လည္း ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း ဥတုသံုးပါးလံုး ဒူးအထက္ ေပါင္လယ္မွစကာ ေရေအးျဖင့္ ေလာင္း၍ ေျခေဆးသည္။ ေရေလာင္းရာတြင္ ဖလားအျပည့္ ခုနစ္ခြက္မွ ၁၀ ခြက္အထိ အားပါးတရေလာင္း ေဆးသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ပူအိုက္၍ ေရမသုတ္ဘဲထားေသာ္လည္း လ်င္ျမန္စြာ ေရေျခာက္သြားသည္ကို သတိထားမိသည္။
ငယ္စဥ္က နံနက္အိပ္ရာထလွ်င္ မ်က္၀တ္မ်ားပိတ္ၿပီး မ်က္ေခ်းဖတ္ မ်ားကပ္ေနေလ့ရိွျခင္းသည္ ညအိပ္ရာ၀င္ ေျခေဆးအိပ္ျခင္းအက်ိဳးေၾကာင့္ လံုး၀ေပ်ာက္ကင္း သြားသည္ကို သတိျပဳမိသည္။
ငယ္စဥ္ကပင္ ဖခင္၏နည္းလမ္းျဖင့္ မ်က္စိကို ေရငုပ္ျခင္း၊ ထုိ႔ေနာက္ ဆရာေတာ္၏ နည္းလမ္းအတိုင္း နံနက္ေစာေစာေရခ်ိဳးလွ်င္ ဦးေခါင္းကို ေရေလာင္းခ်ိဳးျခင္း၊ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္ ဒူးအထက္မွ ေရေလာင္းေျခေဆးျခင္း အက်ိဳးေက်းဇူးတုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူမွာ မ်ိဳး႐ိုးအတိုင္း ငယ္စဥ္ကပင္မ်က္စိမႈန္၊ မ်က္မွန္တပ္ရျခင္းေဘးမွ ကင္းေ၀းခဲ့သည္။
အသက္ ၄၆ ႏွစ္ခန္႔မွ စာၾကည့္မ်က္မွန္ (+၁၅၀ ဒီဂရီ) တပ္ခဲ့ရသည္။ ဤသည္မွာလည္း အသက္အရြယ္အားျဖင့္ပံုမွန္သာျဖစ္သည္ဟု မ်က္စိဆရာ၀န္က ေျပာသည္။
နံနက္ခင္းေစာေစာအခ်ိန္ ေရခ်ိဳးေသာအခါ ဦးေခါင္းကို ေရေလာင္းျခင္းသည္ သင့္ေတာ္ေသာ္လည္း ေန႔လယ္၊မြန္းတည့္ခ်ိန္ႏွင့္ ညေနေစာင္း ေနအပူရိွန္ျပင္းေနဆဲအခ်ိန္မ်ားတြင္ ဦးေခါင္းကို ေရေလာင္းျခင္းမွာ မသင့္ေပ။ အပူရွပ္ျခင္း၊ အပူငုပ္ျခင္း၊ မ်က္စိ႐ုတ္တရက္ကြယ္ျခင္းမ်ားျဖစ္ႏိုင္သည္။ အလြန္ပူေသာအခ်ိန္တြင္ အေအးေလာင္းျခင္းသည္ ေရေႏြးထည့္ထားေသာဖန္ခြက္ကို သြန္ပစ္ၿပီး ႐ုတ္တရက္ ေရခဲေရ ေလာင္းထည့္လုိက္ေသာအခါ ဖန္ခြက္ကြဲသြားသည့္ဥပမာႏွင့္ တူသည္။
နံနက္အိပ္ရာထလွ်င္ထခ်င္း မ်က္ႏွာမသစ္မီ ဒူးမွစ၍ေရေလာင္းၿပီး ေျခေဆးလွ်င္ မ်က္စိၾကည္သည္။ ဒူးနာေရာဂါေဘးမွလည္း ကင္းေ၀းသည္ဟု နည္းလမ္းတစ္မ်ိဳးရိွသည္။
ဆြမ္းခံႂကြသည့္သံဃာေတာ္မ်ား ၀ိနည္းအရ ဖိနပ္စီးခြင့္မရိွေပ။ ေျမႀကီးမွအပူမ်ား ေျခဖ၀ါးမွတစ္ဆင့္ မ်က္စိထိတတ္သျဖင့္ ဆြမ္းခံႂကြၿပီး ျပန္အလာတြင္ ေျခႏွစ္ဖက္ေရေဆးရသည္မွာ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကပင္ရိွသည္။ နံနက္ႏွင့္ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္တို႔တြင္ ေျခေထာက္ေရ
ေဆးျခင္းမွာ အျပစ္မရိွေပ။ ေန႔လယ္ေနပူျပင္းခ်ိန္တြင္ အျပင္မွျပန္လာၿပီး ေျခေဆးျခင္းသည္ အလြန္ပင္ အႏၱရာယ္ရိွသျဖင့္ မျပဳလုပ္သင့္ေပ။
ဒူးသည္ ဘ၀တစ္သက္တာ သြားလာလႈပ္ရွားမႈဒဏ္၊ အဆင္းအတက္ ျပဳလုပ္ခဲ့ရျခင္းမ်ားေၾကာင့္ အရြတ္ျပားမ်ား ပြန္းစားျခင္း၊ ဒူးဆစ္ႏွင့္ခံုညင္း႐ိုးမ်ား က်ီးေပါင္းတက္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ အသက္ႀကီးလာလွ်င္ ဒူးနာေရာဂါရလာတတ္သည္။ ဒူးနာေရာဂါရိွသူမ်ား၏ ဒူးကိုၾကည့္လွ်င္ ပံုသဏၭာန္မမွန္ျခင္း၊ အဆစ္မ်ားေရာင္ျခင္း၊ ႀကီးျခင္း၊ ေတာင့္တင္းေနျခင္းမ်ားကို ေတြ႔ရတတ္သည္။
ထုိေရာဂါမ်ားမွ ကင္းေ၀းေစရန္ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္တုိင္း ဒူးအထက္မွ ေရမ်ားမ်ား
ေလာင္းၿပီး ေျခေဆးျခင္းသည္ မွန္ကန္ေသာ ဒူးနာေရာဂါကာကြယ္နည္းျဖစ္သည္။
မ်က္စိအျမင္ၾကည္လင္ေစျခင္း၊ ဒူးနာေရာဂါေဘးမွကင္းေ၀းေစျခင္းအတြက္ နည္းလမ္းေကာင္းျဖစ္သည့္ “ နံနက္ ဦးေခါင္း၊ ည ဒူးေခါင္း ” နည္းလမ္းကို တိုင္းရင္း
ေဆးပညာ႐ႈေထာင့္မွ တင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။
ျကည္လြင္ျမင့္ ( မုျဒာ )
ေၾကးမံု ဧျပီ ၄ ၊ ၂၀၁၆
Tuesday, May 14, 2019
အျဖဳသက္သက္ ေမတၱာ
🌼 အျဖဴသက္သက္ ေမတၱာ
▪ ေတးေရး ေမာင္ေဆြႏြယ္
◼ ကို္ယ္တုိင္ပ်ိဳး၍ ျမတ္နိဳးတြယ္တာ ေစတနာ အနႏၱနဲ႕ သံေယာဇဥ္ ေႏွာင္ဖဲြ႕လာ အခ်စ္ပန္းကေလးမုိ႕ ေမႊးလုိ႕လည္း မနမ္းသာ ႏြမ္းမွာစိုးလုိ႕သာ ေခၽြလည္း မေခၽြရက္ပါ ေၾကြပ်က္မွာ ပူပန္တာ မူမွန္စြာ ဘ၀အသိနဲ႕ပဲ အလွၾကည့္၍ ခ်စ္ေနခ်င္သူပါ
◼ ခ်စ္ပန္းပြင့္ေလး အျမင့္စခန္းေဗြမွာ တင့္ဆန္းေ၀ဆာ ပြင့္လန္းေလရာ သခင့္နန္းေကသာ ပန္ဆင္ခ်ိန္ ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ပန္းေခၽြလာအဖူးမွာ အလြမ္းေျပပါဘူး တစ္ခါ ဥယ်ာဥ္မွဴးဆုိတာ ပန္းမပန္ရပါ သိပင္ သိလွ်က္ႏွင့္သာ အသိအျမင္လြဲ သတိရင္ထဲ မခ်ိတင္ကဲႏွင့္ ရင္မွ ေသာကေ၀ဒနာ ေျဖသာေျဖလည္း မေျပဘဲႏွင့္ ေၾကကြဲရေလတာ
◼ ေမာင့္သက္ထား သိေစခ်င္တာ ေမာင့္ဘ၀က ဥယ်ာဥ္မွဴး ဘ၀လုိပါ သည္းငံုပန္းကို မပိုင္ဆိုင္ရေပမယ္လည္း ပစ္ခြါမသြားရက္ပါ ခ်စ္သဒၶါပြါးလ်က္သာ သစၥာတရားမပ်က္ပါ ေမတၱာသမား သက္သက္ပါ ခ်စ္သည္းညွာ
ေအာက္က အဆိုေတာ္ေတြ ဟာ အျဖဴသက္သက္ ေမတၱာ သီခ်င္း ကို ဆိုထားၾကပါတယ္ ။
သူတို႔သီခ်င္းကို ရယူလိုရင္ သူ႔ေအာက္က လင့္ခ္ကို ႏွိပ္ၿပီး ေဒါင္းလုပ္ ယူနိဳင္ပါတယ္ ။
▶ လွျမင့္ဝင္း
https://yadi.sk/d/b4MI-EjUXHzOtQ
▶ ခင္ၫြန္႔ရီ
https://yadi.sk/d/-s3NI_N0IIAIjQ
▶ ကိုမင္းေနာင္
https://yadi.sk/d/enwSdlgrqDQd-Q
▶ ေမဆိြ
https://yadi.sk/d/Q8HSkVo2SoGgag
▶ ရာမ
https://yadi.sk/d/wuRTPrvbAbGptg
▶ ေမာင္စန္းေထြး ရဲ႕ မယ္ဒလင္ လက္သံ
https://yadi.sk/d/WAtKK5P-AbgopQ
▶ ကိုမင္းေနာင္ သီဆိုတဲ့ သီခ်င္းရဲ႕ တီးလံုး သီးသန္႔
https://yadi.sk/d/Rc7OB8HkZRKExg
Tuesday, May 7, 2019
ေမတၱာကမၻာမ်ားျဖင့္ မျခားလိုတယ္
💘 ေမတၱာကမၻာမ်ားျဖင့္ မျခားလုိတယ္
စႏၵရား ခြန္တင္ႂကြယ္ နဲ႕ တေယာ ဦးေဝေအာင္ တို႔ တီးခတ္ထားတဲ့ " ေမတၱာကမၻာမ်ားျဖင့္ မျခားလုိတယ္ " သီခ်င္း ကို ျဖည့္စြက္ ဆိုထားတာပါ ။
ဒီသီခ်င္း ေရးတဲ့သူက ကိုသန္းလွိဳင္ ပါ ။ မူရင္း သီဆိုသူကလည္း သူ ပါပဲ ။
မာမာေအး
ခ်ိဳျပံဳး
ခင္ၫြန္႔ရီ
ေအာင္ခ်င္း
ေဟမာေနဝင္း
ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ခင္စိုးဦး
ပိုးအိစံ
သဲနဳဝါ ( စံုတြဲ )
အထြန္း နဲ႕ တီးလံုးသီးသန္႕ ပဲပါတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ေအာက္က folder ထဲမွာ တင္ေပးထားပါတယ္ ။
စႏၵရား ခြန္တင္ႂကြယ္ နဲ႕ တေယာ ဦးေဝေအာင္ တို႔ တီးခတ္ထားတဲ့ တီးလံုးသီးသန္႕ လဲ ပါပါတယ္ ။
https://yadi.sk/d/bTkJw94ImHIJQQ
💘 ေမတၱာကမၻာမ်ားျဖင့္ မျခားလုိတယ္
ေတးေရး ကိုသန္းလွဳိင္
[ ( ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ အသည္းမ်ားမွကြယ္ အသိတရားမ်ားကိုဖလွယ္ တြယ္တာေႏွာင္တည္းၾကသူခ်င္းမုိ႕ ေမတၱာကမၻာမ်ားျဖင့္ မျခားလုိတယ္ ခ်စ္စရာ အၿပံဳးစကားေလးမ်ားသာကြယ္ ရင္၀ယ္သိမ္းဆည္းကာ ထားမယ္ ေမရယ္ )
ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳ မျပည့္စံုလုိ႕ရယ္ ယုယကာ အစစမွာကြယ္ သြန္သင္ဆံုးမ ဆံုးမတာေတြရယ္ အျပစ္လုိ႕ျမင္တတ္ေလတယ္ကြယ္ ေၾသာ္ ကေလးဆန္လြန္းသူ အမုိက္ကေလးကိုမွ ကို္ယ္က ခ်စ္မိသူပါကြယ္
( ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ုိင္းကကြယ္ ေျပာခ်င္တာေတြလည္း ေျပာၾကပါေစကြယ္ ဘ၀ဆုိတာရယ္ စိတ္တုိင္းက် တည္ေဆာက္မွတကယ္ သာယာလိမ့္မယ္ ယံုၾကည္တယ္ )
အိပ္မက္ဆန္ေသာ အေတြ႕မ်ားၾကား၀ယ္ မေမြ႕လုိသူပါကြယ္ တစ္ခုတည္းေသာ ေမတၱာကမၻာတည္ေဆာက္ကာရယ္ အနာဂတ္ ျပႆနာတုိင္း၀ယ္ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးကာရယ္ ေမတၱာေအးရိပ္၀ယ္ ေမွးမွိတ္စို႕လား ခ်စ္သူရယ္ ]
Saturday, May 4, 2019
သံုးခြက္ တစ္ခြက္တင္
🥃 သံုးခြြက္တစ္ခြြက္တင္
“ေမာင္ခ်မ္းသာ ပု႑ရိပ္ပင္ကိုသိလား”
“သိပါတယ္ ဆရာႀကီး”
“ဟို ၁၂ လပတ္လံုး အရြက္စိမ္းေနၿပီး နီနီအဆုပ္လိုက္ အဆုပ္လိုက္ပြင့္တက္တ့ဲ အလွစိုက္ပန္းပင္ေလ”
“ဟုတ္က့ဲဆရာႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေရ႕ွျခံစည္း႐ိုးမွာ ရိွပါတယ္ ဆရာႀကီး”
“ေအး… အဲဒီ ပု႑ရိပ္ရြက္ အကိုင္းအခက္ အဖူးအပြင့္ လက္တစ္ဆုပ္စာေလာက္ ခူးၿပီး သံုးခြက္တစ္ခြက္ တင္ေအာင္က်ိဳ (ေရသံုးပံုတစ္ပံု က်န္ေအာင္က်ိဳ) ၿပီး ဖန္ရည္ငံုေပး၊ ဝမ္းေခါင္းထဲမက်ေစနဲ႔၊ ဘာမွေတာ့မျဖစ္ဘူး၊ နည္းနည္း ေတာက္တက္တယ္၊ ငံုၿပီးေထြးပစ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလးငံုမိေတာ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းန႔ဲ ပလုပ္က်င္းပစ္၊ ႏွစ္ရက္ေလာက္ငံုမိရင္ ေမာင္ရင့္သြားနာ ယူပစ္သလို ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္”
ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ျခမ္း ေအာက္အံသြားတစ္ေခ်ာင္း ကိုက္ၿပီးနာေနရာ ညာဘက္ေမး႐ိုးႀကီး တစ္ခုလံုး ေရာင္ကိုင္းေနေလ၏။ ျမန္မာသမားေတာ္ႀကီး ဦးဉာဏ္ျမင့္က ေျဟသည့္အတိုင္း ပု႑ရိပ္ရြက္ကို သံုးခြက္တစ္ခြက္တင္ျပဳတ္၍ ငံုေလရာ ႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ သက္သာ ၍ ငါးရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ သြားကိုက္ လံုးလံုးေပ်ာက္ေလ၏။
☕ သံုးခြက္တစ္ခြက္တင္။
ျမန္မာတိုင္းရင္းေဆးေလာကတြင္ အလြန္အသံုးမ်ားေသာ ေဝါဟာရ ျဖစ္မည္ ထင္ပါ၏။ ခဏခဏ ၾကားရ၏။ သံုးခြက္တစ္ခြကတင္ ဆိုေသာစကားသည္ ေဆးေလာကတြင္ အသံုးမ်ားသကဲ့သို႔ လူေလာက စီးပြားေရးေလာကတြင္လည္း သံုးၾက ကုန္ေသး၏။ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုပံုျခင္းကား မတူညီပါေလ။
“မမ ဘယ္လို သေဘာရလဲ၊ ျပည့္စံုက ငါ့ႏြားဝါႀကီးကို ငွားခ်င္တယ္ ေျဟေနတယ္”
“အင္း အဲဒီေကာင္ေလးက ေပးျပတ္ျပတ္၊ ယူျပတ္ျပတ္ နာမည္ပ်က္မရွိဘူး၊ ငွားလိုက္ပါလားဟယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကိုေလးသေဘာေလ”
ကၽြန္ေတာ္က ႏြားငွားမည္ၾကံတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္အမ မမႏွင္းေဝကို တိုင္ပင္ေလရ၏။ သူ႔သေဘာထားကို ေတာင္းခံေလ့ရိွေလ၏။ မမက ဆက္ဆူဝရြာ၊ ရြာခံ။ ဘယ္သူ ဘယ္လိုစိတ္ထားမ်ိဳးရွိ၊ သူအကုန္သိ။ မမက ဘယ္သူ႔ကငွားလိုက္ပါ၊ အမိန္႔ခ်လိုက္၊ ထိုသူကိုငွားလိုက္၏။ အခ်ိန္တန္ ႏြားငွားခ ႏွမ္းသံုးတင္း ရစျမဲပါခင္ဗ်ာ့။ အစက ျပန္ေကာက္ရသည္ရိွေသာ္။
၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ကၽြန္ေတာ့္ ေယာကၡမႀကီးေဒၚျမရင္ ရန္ကုန္အေထြေထြေရာဂါကု ေဆး႐ံုႀကီးတြင္ အူမႀကီးကင္ဆာေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ေသာအခါ အသက္ ၇၅ ႏွစ္အရြယ္ ကၽြန္ေတာ့္ေယာကၡထီးႀကီး ဦးဖိုးခ်ီအား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လင္မယားသည္ သားႏွစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ လက္ဆြဲ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွတဆင့္ ေအာင္လံၿမိဳ႕နယ္၊ ေရျပည့္ရြာသို႔ေျဟင္းခဲ့ၾကေလ၏။ ရန္ကုန္ၾကည့္ျမင္တိုင္ ေရတြင္းကုန္း ရပ္ကြပ္မွ ေနအိမ္ကေလးႏွင့္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ညေစ်းတန္းမွ အထည္္ဆိုင္ကေလးကို အျပတ္ေရာင္းခဲ့ၾကေလ၏။ လွ်ပ္စစ္မီး ထိန္ထိန္ညီးေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးသားဘဝမွ
ေရနံဆီမီးခြက္ကေလး မွိတ္တုတ္မိွတ္တုတ္ ရြာဇနပုဒ္ ေတာသားကေလးဘဝသို႔ေရာက္ၾကေလ၏။ ဘဝေျဟင္းေသာ္ အလုပ္လည္း ေျဟင္းၾကရေလ၏။ ၿမိဳ႕ေပၚ အထည္ေရာင္းေသာ ေစ်းသည္ဘဝမွ ေတာရြာ လယ္ထြန္ယာထြန္ရေသာ လယ္သမား ယာသမားဘဝသို႔ ေရာက္ေလ၏။ အို… ျဖစ္သမွ်ဘဝ အေကာင္းခ်ည္းေပါ့ဟယ္။
ေတာရြာမွာ အေျခခ်ေသာအခါ ေတာလုပ္ေတာကိုင္ လုပ္ရ၏။ အိမ္ႏွင့္ ဆိုင္ေရာင္း၍ ရခဲ့ေသာ ပိုက္ဆံကေလးကို ေတာရြာထံုးစံ ႏြားငွားရ၏။ ႏွမ္းေပးေပးရ၏။ (ႏွမ္းႀကိဳတင္ဝယ္သည္ကို ႏွမ္းေပးေပးသည္ဟုေခၚသည္။)
၁၉၇၈ ခုႏွစ္။ ထိုစဥ္က ႏြားတစ္ေကာင္ ၇၀၀-၈၀၀ က်ပ္ဆို ခိုင္းျဖစ္ေနၿပီ။ ၁၀၀၀-
၁၅၀၀ က်ပ္ဆို ငါးမိုးေလာက္ ေကာင္းစြာ ခိုင္းႏိုင္ေသး၏။ သံုးေလးေထာင္ ေလာက္ဆို ခိုင္းႏြားေကာင္းႀကီးမ်ားကို ရႏိုင္၏။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏြားငွားစားသူမ်ားကား ေဘႀကီးမ်ားကို မဝယ္၊ ေတာ႐ံုသင့္႐ံု သံုးေလးမိုး ခိုင္းႏိုင္ေလာက္ေသာ ခပ္သင့္သင့္ ႏြားမ်ားကိုသာ ဝယ္ရ၏။ ဒါမွ တြက္ေခ်ကိုက္မွာကိုး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ငွားႏြား ၁၄-၅ ေကာင္ရိွေလ၏။ ငွားႏြား ပိုေနသည့္ႏွစ္ရယ္လို႔ မရွိ။ မိုးဦးက် မိုးသံေလသံၾကား ထြန္ယက္ခ်ိန္နီးၿပီဆို ခိုင္းႏြားမျပည့္စံုသူမ်ားက ႏြားငွားမည့္သူမ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္ၾကရကုန္၏။ အိမ္သို႔ တကူးတက ဖိတ္၊ ၾကက္႐ိုက္ အရက္တိုက္ၾကရကုန္၏။ ရိွလို႔မဟုတ္ဘူး၊ ေခ်းငွားဝယ္ရတာ။
“ငွားဖို႔ ႏြားမက်န္ေတာ့ ဘူးကြာ”
“ဒါဆို ဒီေစ်းပတ္လိုက္ဝယ္ေပးပါ”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေအာင္လံၿမိဳ႕က ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း ႏြားေစ်းရိွတယ္ခင္ဗ်ာ့။
ႏြားပြဲလို႔လဲ ေခၚတယ္။ အင္မတန္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမည့္သူ၊ အလြန္မ်က္ႏွာ နာရမည့္သူ၊ ကိုယ့္ထဲ ကိုယ့္လူမ်ားက်ေတာ့ သည္လိုပဲ ႏြားေစ်းလိုက္သြားၿပီး သူတို႔ႀကိဳက္ရာ ႏြားဝယ္ေပးလိုက္ရသူလည္း ရိွတယ္ခင္ဗ်ာ့။
“မမ ဘယ္လိုလဲ ဖိုးထြန္းစိန္”
“ဟယ္… ကိုေလး သူက သံုးခြက္တစ္ခြက္တင္ဟ့ဲ”
ဤေနရာတြင္ သံုးခြက္တစ္ခြက္တင္ဆိုေသာ စကားသည္ သံုးပံုတစ္ပံုသာ ယံုရ၏။ ႏွစ္ပံုက မယံုရဟု ဆိုလိုရင္း ျဖစ္ေလ၏။
“ၾကည့္ေျဟလိုက္ေပါ့ဟယ္”
ထိုအခါတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ လွပေသာ နားဝင္ခ်ိဳေသာ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ျငင္းရျပန္ေလ၏။ သည္လိုႏွင့္ ေတာသားဘဝ ငါးႏွစ္မွ် ၾကာေလသတည္း။
ေမာင္ခ်မ္းသာ
Friday, April 26, 2019
ေျပာင္းလဲေနေသာ ရြာကေလး
🍂 ေျပာင္းလဲေနေသာ ရြာကေလး
ဂီတာ ေဖဝင္း ၊ ဟသၤာတ ထြန္းရင္ ၊ ျမန္မာျပည္ သိန္းတန္ တို႔ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ေအာက္က Folder ထဲမွာ ထည့္ေပးထားပါတယ္ ။
သူတို႔ သီခ်င္းေတြကိုေတာ့ ဒီမွာ ႏွိပ္ယူပါ ။
မွာ ဝင္ၿပီး ယူနိဳင္ၾကပါတယ္။
တီးလံုး သီးသန္႔ ကို ေတာ့ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ ရယူနိဳင္ပါတယ္။
တီးလံုး သီးသန္႔ ယူဖို႔ ဒီမွာ ႏွိပ္ပါ။
◼ ေျပာင္းလဲေနေသာ ရြာကေလး
ေတးေရး ဂီတစာဆို စိန္ေမာင္ျမင့္
မွဳိင္းျပ မွဳိင္းျပရည္ညိဳ ႐ိုးမကို ေနာက္ခံထားတဲ့ တုိ႕မ်ား ေမြးဖြားခဲ့ရာ တုိ႕ရြာကေလးဆီ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေ၀းကြာခဲ့ရသည္မို႕ တစ္ေခါက္တစ္ခါ အေရာက္လာခဲ့ျပီ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာလဲ ပန္းမ်ိဳးတစ္ရာ ဖူးပြင့္ေ၀စီ သာရကာေက်းငွက္တို႕ ေတးဆက္ၾကလုိ႔ ေနျပန္ေသးသည္ ပန္းခ်ီမင္ေဆး ဘယ္ေရးမမွီ တန္႕တန္႕တည္တည္ သန္႔သန္႔ၾကည္ၾကည္ တုိ႕ရြာကေလး ေျပာင္းလဲေနေလျပီ
( ျမင္ရ႐ံုနဲ႕ ဘ၀င္ခ်မ္းေျမ့ ၀မ္းသာလွသည္ ဘုရားအုိ ေက်ာင္းပ်က္မွန္သမွ် စုေပါင္းလ်က္ ျပဳျပင္ျပီးျပီ ဆြမ္းခံ ၾကြခ်ီသြားတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဘုရားနဲ႕ ေခါင္းရြက္ ဗ်တ္ထုိး ေစ်းသည္မ်ိဳးနဲ႕ ေက်ာင္းသားသူငယ္ လူမမယ္ေလးမ်ား ေခ်ာင္း႐ိုးေလးကို ျဖတ္ေက်ာ္တဲ့အခါ ဗလာနတၳိ တံတားမရွိလုိ႕ ဆင္းရဲ ဒုကၡ ႀကံဳခဲ့ဘူးသည္ ခုေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ျပီ ေၾသာ္ ခုေတာ့ ဒီလုိ မဟုတ္ျပီ စုေပါင္းညီညာ ဒီရြာလူထု ေဆာက္တည္ျပဳစုထားလုိ႕ ဒီတံတားမွ လူသြားလူလာ ခ်မ္းသာသုခ ျပည့္စံုၾကျပီ တန္႕တန္႕တည္တည္ သန္႔သန္႔ၾကည္ၾကည္ တုိ႕ရြာကေလး ေျပာင္းလဲေနေလျပီ )
Tuesday, April 23, 2019
အပတ္ ေစ့ ေတာ့ နပ္လိမ့္မေပါ့ဟယ္
🔥 အပတ္ ေစ့ ေတာ့ နပ္လိမ့္မယ္ေပါ့ဟယ္
“ဘယ္လိုလဲေဟ့ေကာင္၊ အဆင္ေျပပံုေပၚရဲ႕လား”
ကၽြန္ေတာ္ မတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔က ျပည္ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ အေအးဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ့
သား အငယ္ေကာင္ေလးန႔ဲ ေတြတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေရာက္တ့ဲ အခါတိုင္း သည္လိုပဲ ေမးမိတယ္။
“အဆင္ေျပမွာပါ အေဖ”
သူကလည္း သည္လိုပဲ အျမဲျပန္ေျဖေလ့ ရိွတယ္ ခင္ဗ်ာ့။ သူ႔အေအးဆိုင္ အလုပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔န႔ဲ ရင္းႏွီးတ့ဲ အလုပ္မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ာ့။ တကယ့္ အစိမ္း။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရမ္းစြတ္ႀကိတ္ခဲ့ၾကတာ။
ပူရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ မိုးဦးက်မွာ ဘယ္လိုေနမလဲ။ မိုးေတြေစြေနရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ ေဆာင္းဦးမွာ ဘယ္လိုလဲ။ ေဆာင္းလယ္မွာ ဘယ္လိုလဲ။ ေက်ာင္းဖြင့္ ေက်ာင္းပိတ္ ဘယ္လိုလဲ။ ျပည္ဆံေတာ္ဘုရား ပဲြေတာ္ရက္မွာဘယ္လိုလဲ။ ေရႊနတ္ေတာင္ ဘရားပြဲရက္မွာ ဘယ္လိုလဲ။ လဲေပါင္း အေျမာက္အျမားကို စိတ္တေစာေစာနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္လုပ္ခ့ဲရတာ၊ ဒါလည္း စစ္ပြဲတစ္ပြဲပဲ ခင္ဗ်ာ့။
အေမရိကန္နွင့္ ၿဗိတိန္က အီရတ္ကိုဝင္တိုက္ၾကေတာ့ ဘာျဖစ္လာမလဲ၊ ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ၊ ဘာေတြ ရင္ဆိုင္ရမလဲ၊ ရင္တမမနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနရသလိုေပါ့ဗ်ာ။
မွန္းထားတာန႔ဲ တကယ္ျဖစ္လာတာ ညီခ်င္မွ ညီတာကလားဗ်ာ။
“ဟဲ့… ကုိေလးစိတ္ေတြ အရမ္းေစာမေနနဲ႔၊ အပတ္ေစ့ေတာ့ နပ္လိမ့္မယ္ေပါ ဟယ္”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ေတာရြာ ယာခင္းထဲမွာ ႏွမ္းၾကဲၾကတ့ဲအခါ (လြန ္ခဲ့တ့ဲ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေလာက္ကေတာ့ ယာထြန္၊ ထြန္ေရးညက္၊ ႏွမ္းကိုလက္နဲ႔ပက္ၿပီး ၾကဲၾကတယ္၊ ယခုအခါမွာေတာ့ ထြန္ေရးညက္ၿပီဆို မ်ဥ္းဆြဲၿပီး အတန္းလိုက္စိုက္ၾကတယ္ ၊ေခတ္က ေျဟငး္သြားၿပီဗ်ာ။) အထူအပါး ညီပါ့မလား၊ အပင္ေပါက္ ညီပါမလား၊ စိတ္က တေစာေစာခင္ဗ်ာ။ စိတ္က အရမ္းေစာေနေတာ့ အပင္ျဖစ္ေႏွးတယ္ထင္ၿပီး ဆြဲႏုတ္ၾကည့္မိ၊ ခုေနအခါ ျပန္ေတြးၿပီး ျပံဳးမိပါေသး။ ႏွမ္းပင္ေလးေတြ ေပါက္လာျပန္ေတာ့လည္း စက္လွည့္ေတာ့ စိတ္ကတစ္မ်ိဳး (အရြက္ေလးရြက္ ထြက္လာသည္ကို စက္လွည့္တ့ဲဗ်ာ)။
လက္ပံပြင့္မွာ စိတ္ကတစ္မ်ိဳး (လက္ပံပြင့္ဆိုတာက လက္ပံပြင့္ကေလး ေထာင္ထားသလို
ကားတားကြတတ၊ သံုးလက္မ ေလးလက္မေလာက္ .အပင္ကေလး ျမင့္လာၿပီး
လွတပတေလးျဖစ္လာသည္ကို ဆိုလိုသည္။)
ႏွမ္းပင္ကေလးေတြ တစ္ေတာင္၊ တစ္ေတာင့္ထြာေလာက္ ျမင့္လာၿပီ၊ ၾကက္ေခ်းစုလာၿပီ၊ ပြင့္ဖူးဆင္ၿပီ၊ ေခါင္းေလာင္းဆြဲၿပီ လက္ရင္းသီးေတြ ဝင္လာၿပီ ႏွမ္းခင္းႀကီးက ေလတိုက္တိုင္း ယိမ္းကေနၿပီဆို ၾကည့္ၿပီး ပီတိေတြျဖာေနၿပီေကာ။
ခ်ိန္းထားတဲ့ ရည္းစားကေလး ဘြားခနဲ ေပၚလာတဲအခါ ခံစားလိုက္ရသလိုမ်ိဳးေလး။ သီးတံေတြ ရွည္လာၿပီ၊ အပြင့္တိတ္ၿပီ၊ ပင္ေရာင္လႊတ္လာၿပီ၊ ရိတ္သိမ္းဖို႔ နီးလာၿပီဆို ႏွမ္းခင္းၾကည့္ၿပီး ႏွမ္းထြက္ကို မွန္းခ်င္လာၿပီ။ ရိတ္ၿပီး ၊ ပံုၿပီး၊ ေထာင္ၿပီး၊ ႏွမ္းေထာင္ေတြ ခါၿပီ၊ ႏွမ္းေတြရၿပီ၊ အိတ္ေတြနဲ႔ ထည့္ၿပီးၿပီ၊ အိမ္ေပၚေရာက္လာၿပီဆိုမွ သက္ျပင္းခ်ရတာကလားဗ်ာ။
ႏွမ္းဟာ အလြန္မေရရာတ့ဲ အမ်ိဳးဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း “မွန္းခ်က္န႔ဲ နွမ္းထြက္ လြဲပေလျခင္း” ဆိုတ့ဲ စကား ျဖစ္လာတာေပါ့ဗ်ာ။ သည္ႏွစ္ဆို ၾကည့္ပါလားဗ်ာ။
ႏွမ္းေပၚကာစက ၁၅ ပိႆာ တစ္တင္း ၁ဝဝဝဝ ေလာက္ကေန ေဖေဖာ္ဝါရီ ပထမပတ္မွာ တစ္ေသာင္းခြဲနီးပါး ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အခုဆို တစ္ေသာင္းကို ျပန္ေရာက္သြားျပန္ၿပီဗ်ာ။ ဆက္ၿပီး ဆင္းသြားဦးမလားလဲ။ မေရရာလိုက္တာဗ်ာ။ အရူးလင္လုပ္ရသလိုပါပဲ။ သည္ေန႔ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့အခါ ေရွ႕ကို ႀကိဳဖမ္းလို႔ မရဘူးဗ်ာ။ ျဖစ္ခ်င္တာကို အသာေဘးခ်ိတ္၊ ျဖစ္လာတာကို အကဲခတ္ၿပီး ေလွာ္ခတ္ၾကရတာဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို လုပ္ၿပီဆို အရမ္းစိတ္မေစာရဘူး။ အရမ္းစိတ္မလႈပ္ရွားရဘူး။ စိတ္ေအးေအးထားၿပီး ထိန္းရင္း သိမ္းရင္း၊ ျပဳျပင္ေျဟင္းလဲရင္း၊ ဖာရင္း ဆရင္း၊ အမိအရဆုပ္ကိုင္ရင္း၊ ဖရီးလႊတ္ေပးရင္း စသည္အားျဖင့္ ကာလ တစ္ခုအထိ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း သည္းခံလုပ္ၾကရတာဗ်ာ၊
▶(လိပ္ပတ္လည္ဆိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာအရ ရက္ကန္းရက္တ့ဲအခါ ရက္ၿပီးသား ဖ်င္စကို လိပ္တံုးမွာ ပတ္ရတယ္၊ လိ္ပ္တံုး တစ္ပတ္လည္သြားသည္ကို လိပ္ပတ္လည္သည္ဟု ေခၚၾက၏။)
“အပတ္ေစ့ေတာ့ နပ္လိမ့္မေပါ့ဟယ္”
ထိုစကား အမွန္ပဲခင္ဗ်ာ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္လုပ္စားေနၾကရသူမ်ားဟာ အပတ္ေစ့ေအာင္ မနည္းေစာင့္ၾကရတာ၊ အပတ္ေစ့လို႔ နပ္ေတာ့မွပဲ စိတ္ေအးၾကရတာဗ်ာ။
အပတ္ေစ့မွ နပ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာရြာမွာ ထမင္းခ်က္တ့ဲ စကားခင္ဗ်ာ။ ထင္းမီးဖိုမ်ားန႔ဲ ထမင္းခ်က္ၾကေတာ့ ထမင္းရည္ငွဲ႔ၿပီးၿပီဆို မီးဖိုထဲက မီးက်ီခဲေတြ ဆြဲထုတ္၊ အိုးတဖင္စာရေအာင္ ျဖန္႔၊ အဲသည္ မီးက်ီခဲေတြအေပၚ ထမင္းအိုးတင္၊ ထမင္းႏွပ္။ တစ္ဖက္က မီးဖို၊ ဖင္ေအာက္မွာက မီးက်ီခဲ၊ ေအာက္ကပူ၊ ေဘးကပူ၊ ခဏခဏ လွည့္လွည့္ေပး။ ေဟာ… အပတ္ေစ့ေတာ့ ထမင္းေစ့ေလးဖ်စ္ၾကည့္၊ ဟာ… နပ္ေနၿပီဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္အပတ္ေစ့မွ နပ္တယ္ဆိုၾကတာဗ်ိဳ႕။
(တကယ္လက္ေတ႔ြ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ားကို အထူးရည္ညႊန္းပါ၏)။
🖍 ေမာင္ခ်မ္းသာ
Monday, April 8, 2019
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သၾကၤန္
🕊️ ျငိမ္းခ်မ္းေရး သႀကၤန္ ◼ဆူးငွက္
ၿဂီ သကၠရာဇ္ တစ္ေထာင္သံုးရာကိုး ခုႏွစ္ ျပာသုိလဆုတ္ ကိုးရက္ တနဂၤေႏြေန႕အား
ငါတုိ႕ ျမန္မာျပည္ လံုး၀လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စု သမတ ျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္ႀကီး အျဖစ္ ေကာင္းစြာ ေရာက္သတည္း
ဤသို႔ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာအၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာ ၁၉၄၉ ခု မတ္လ ၁၁ ရက္ ညေန ၃ နာရီအခ်ိန္မွာပင္ ျပည္တြင္း စစ္ေၾကာင့္ မႏၱေလးသည္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေကအင္ဒီအိုတပ္မ်ားေအာက္သို႔က်ေရာက္ခဲ့ရသည္။ တစ္ျပည္လုံးအတိုင္း အတာအရလည္း ျပည္တြင္းစစ္မီးက ေတာက္ေလာင္ေန၏။ မႏၱေလးၿမိဳ႕၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး႐ုံးအခ်ဳိ႕ စစ္ကိုင္းသို႔ ဆုတ္ခြာ ႐ုံးထိုင္ၾကရသည္။
ဗိုလ္မွဴးၾကင္ဦးစီးေသာ မႏၱေလးအေျခစိုက္ အစိုးရတပ္ေပါင္းစုက
စစ္ကိုင္းတြင္ အင္အားျပန္လည္စုစည္းၿပီး မႏၱေလးၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲရျပန္သည္။
၁၉၄၉ ခု ဧၿပီ ၆ ရက္ေန႔တြင္ မႏၱေလးကို ျပန္လည္ရရွိခဲ့သည္။ ဗိုလ္မွဴးၾကင္၊ ဗိုလ္မွဴးေအးေမာင္၊ ဗိုလ္မွဴးထြန္းစိန္အစရွိေသာ တပ္မွဴးမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ တပ္ေပါင္းစုက မႏၱေလးကို ျပန္လည္ အုပ္စီးခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕သိမ္းတပ္၏ေရွ႕တန္း ကြပ္ကဲ႐ုံးက လက္ဆည္ကန္အရပ္ရွိ နဂါး ေဒၚဦးတိုက္၌ ဖြင့္လွစ္ထားရသည္။ ဧၿပီ၈ ရက္ေန႔တြင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕သိမ္းအခမ္းအနားႀကီး က်င္းပခဲ့၏။ နံနက္ ၇ နာရီတြင္ မႏၱေလး စစ္ရဲဌာနခ်ဳပ္၌ တပ္ေပါင္းစုံစု႐ုံးၿပီး
၈ နာရီထိုးသည္ႏွင့္ စည္ေတာ္ႀကီးရြမ္းကာ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕သိမ္းတပ္က တပ္အခမ္းအနားျဖင့္ ခ်ီတက္သည္။
ခ်ီတက္ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္အလံက ၾကယ္ငါးပြင့္ႏွင့္အတူ ရဲရဲနီေနသည္။
ပရိသတ္မ်ားကား လမ္းေဘး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ တိုးမေပါက္ခဲ့။ ဧၿပီ ၈ ရက္ဆိုေတာ့
မၾကာမီရက္ပိုင္းအတြင္း၌ပင္ သႀကၤန္က်ေတာ့မည္။ ၿမိဳ႕လူထုႏွင့္ ေအးအတူပူအမွ်
ရင္အုပ္မကြာရွိခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕မတူရိယာ အသင္းကလည္း တပ္ေပါင္းစုံႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာကာ ေအ၀မ္းဆရာညႇာ၏ “ ျပည္ေတာ္၀င္ ” သီခ်င္းကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ တီးမႈတ္ခဲ့သည္ဆို၏။ တစ္ေက်ာ့ျပန္ “ ျပည္ေတာ္၀င္ ”
“ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္....၊ေအာက္ေမ့လို႔ေန တိုက္တာအိမ္ေျခ၊ စည္းစိမ္ရွင္ေတြ
လူႀကံရင္ခံႏိုင္ဘူး၊ အထူးပင္မွတ္ၾကေစ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေန ..
ၿမိဳ႕မအသင္းက ေျပာမေလ ...” တဲ့။
မည္သို႔ပင္ “ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနၾကပါ။ တက္ေခတ္လူငယ္မ်ား အားအင္ေတာင့္တင္းခိုင္မာပါေစ ” ဟုဆိုျငား ကိုယ္က်ိဳး အတၱမ်ားျဖင့္ ေဒါသတႀကီး ေလာင္ၿမိဳက္ခဲ့ေသာ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီးက အရွိန္ မသတ္ႏိုင္ေသး ....။
၁၉၅၀ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္ကာလအထိ မႏၱေလးအနီး တစ္၀ိုက္မွာပင္ တံတားဦး၊ ေက်ာက္ဆည္၊ မတၱရာ၊ ျပင္ဦးလြင္လမ္း (၂၁) မိုင္ စသည္ျဖင့္ တိုက္ပြဲေတြ ႀကိဳးၾကား ျဖစ္ေနဆဲပင္။
တပ္မင္းဗိုလ္မွဴးႀကီး ခ်စ္ၿမိဳင္၏ တပ္မဟာ(၆)က မႏၱေလးနန္းတြင္းမွာ အေျခစိုက္သည္။ တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး တန္ယုဆိုင္ႏွင့္ ဒုတပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴး ခ်စ္ခိုင္တို႔၏ ခလရ (၈) ကလည္း နန္းတြင္း၌ပင္ တပ္ထိုင္ကာ မုံရြာ၊ ယင္းမာပင္၊ ေရႊဘို၊ ေက်ာက္ေျမာင္းႏွင့္ တံတားဦး၊ ေက်ာက္ဆည္၊ ျမင္းၿခံႀတိဂံ
နယ္ေျမသို႔ စစ္ဆင္သည္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေသာ္လည္း မေအးခ်မ္းႏိုင္ေသး။ ညေရးညတာ ေခါင္းျပားေအာင္ မအိပ္ႏိုင္ေသး။ ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္
မလုပ္ႏိုင္ေသး။ လက္နက္အားကိုးျဖင့္ ကိုယ္ႏွင့္မတူ ကိုယ့္ရန္သူဟူေသာ
စိတ္ယုတ္ကို မပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသး။
တစ္တိုင္းျပည္လုံး လူမ်ားစု၏ဆႏၵက “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဦးေဆာင္ကာ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” အတြက္ ဘက္ေပါင္းစုံတြင္ ညိႇႏႈိင္းေတာင္းဆိုေနၾကၿပီ။ သို႔ေသာ္ ....ကၽြဲပါးေစာင္းတီး။
သည္လိုႏွင့္ ဆင္ႏႊဲေနက် သႀကၤန္ကာလ က်ေရာက္လာျပန္သည္။ တကယ္ေတာ့ သႀကၤန္ဟူသည္ တစ္မ်ိဳးသားလုံးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္သည္။အယုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး အတန္းအစားမခြဲ တစ္သားတည္း ေပ်ာ္ပါးလြတ္လပ္စြာ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည့္ပြဲေတာ္ျဖစ္သည္။ အမိန္႔အာဏာ တစ္စုံတစ္ရာျဖင့္ အတင္းအက်ပ္ေစခိုင္းေပ်ာ္ပါးေစသည့္ ပြဲမဟုတ္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား၊ အဖြဲ႕အသင္းစီးပြားျဖင့္ မ်က္ႏွာစာတစ္ခုတည္းၾကည့္၊ မခ်ိသြားၿဖဲ ရယ္က်ဲက်ဲျဖင့္ ေပ်ာ္ဟန္ႏႊဲျခင္းလည္း မဟုတ္။ ပူေဇာ္၊ ပသ ၊ ခစား ၊ အတန္းအစား ခြဲျခားသည့္ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ပြဲလည္းမဟုတ္။
ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမွန္သမွ် အခြင့္အေရးကိုယ္စီျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးျဖတ္ တည္ေထာင္ စီမံပိုင္ခြင့္ျဖင့္ မွ်ေ၀ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည့္ ပြဲေတာ္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု သႀကၤန္တြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကရာ၌ တပ္မေတာ္သား ပါသည္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ပါသည္။ ႐ုံးသူ႐ုံးသား ပါသည္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ပါသည္။ ေစ်းသူေစ်းသား ပါသည္။ ေဆးလိပ္သမ ပါသည္။ ေမာ္ေတာ္ကား ဒ႐ိုင္ဘာ ပါသည္။ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲ သည္ဆိုသည္ကလည္း ေရပက္႐ုံ၊ ေရပက္ခံ႐ုံမွ် မဟုတ္၊ အႏုပညာကို ထုတ္ေဖာ္ကြန္႔ျမဴးကာ အားလုံး ကိုယ္စီ သီခ်င္းေရးစပ္၊ သီခ်င္းသီဆို၊ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ တီးမႈတ္ ကခုန္ၾကျခင္းျဖစ္ပါ၏။ ဂီတသုခုမပညာရွင္မ်ားကလည္း ကိုယ့္အႏုပညာကို အမ်ားႏွင့္မတူ ထုတ္ေဖာ္ၾကသည္။ ပန္းခ်ီ ၊ ပန္းပုပညာရွင္မ်ားကလည္း ကိုယ့္စိတ္ကူးစိတ္သန္းျဖင့္ သႀကၤန္ကိုအလွဆင္ၾကသည္။
ေရွးေဟာင္းသုေတသန ပန္းခ်ီဆရာ ဦးအုန္းေမာင္က ျမန္မာ့႐ိုးရာ႐ုပ္လုံးပညာျဖင့္ ဟသၤာ႐ုပ္ႀကီးခ်ဳိးကာ ပန္းကႏုတ္ အျပင္ အဆင္မ်ားျဖင့္ “ မဟာႏြယ္ ” အလွျပယာဥ္ကို ျပင္ဆင္ေပးသည္။ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးဘသက္က ေခတ္သစ္ႏွင့္႐ိုးရာ အခ်ဳိးညီေပါင္းစည္းသည့္ အျပင္အဆင္ျဖင့္ “ ထီလာေမာင္ ” အလွျပယာဥ္ကို ဖန္တီးေပးသည္။ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးလွေပၚက ျပင္ဦးလြင္-မႏၱေလး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အသင္းအတြက္ ႀကီးမားလွပေသာ ဟသၤာ႐ုပ္လုံးႀကီးကိုပင္ ခ်ဳိးေပးခဲ့သည္။
ထီလာေရသဘင္က “ ကရ၀ိက္႐ုပ္လုံးႀကီး ” ၊ ဘုရင့္ေမာင္က “ ရွင္ဘုရင္႐ုပ္လုံး ” ၊ ေရႊမန္းေမာင္က “ ခ်ဳိးျဖဴ႐ုပ္ ” ၊ ခင္တို႔ေမာင္က “ ႀကိဳးၾကာ ” ၊ ၾကယ္နီေရာင္က “ ငါးေျမႇာင့္ၾကယ္ႀကီးႏွင့္ ဥေဒါင္းႏွစ္ေကာင္ ”၊ တကၠသိုလ္
ေမာင္ ၊ ခ်စ္ေသြးညီႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ကလည္း “ ခြပ္ေဒါင္း႐ုပ္ႀကီး ” မ်ား ...။
ျခေသၤ့႐ုပ္လုံးႀကီးမ်ားျဖင့္ ျပင္ဆင္ထားေသာ အသင္းမ်ားက မႏၱေလးဗဟိုအမ်ိဳးသား
ေက်ာင္းမွ “ ေက်ာင္းေတာ္ဗဟို ” ၊ “ ပ်ိဳတို႔ေမာင္ ” ႏွင့္ “ ေစ်းခ်ိဳေမာင္ ” တို႔ျဖစ္သည္။
ေရႊနန္းေတာ္က “ ေငြခ႐ု ” ၊ ေရႊစဥ္ေမာင္က “ တိုက္သေဘၤာ” ၊ ပုလဲေမာင္က “ ငါး႐ုပ္ ” ၊ နန္းျမင့္ေမာင္က “ က်ဳံးၿမိဳ႕႐ိုးႏွင့္နန္းျမင့္” ၊
နန္းေရွ႕ေမာင္က “ အေျမာက္ ၄ လက္ႏွင့္ တိုက္သေဘၤာ ” ၊ ျပည္ေထာင္စုနန္းေရွ႕
ေလွေတာ္ယာဥ္က “ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ” ပုံျဖင့္ ေလွႀကီး...။ ဥတၱရတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္က “ က်ားေခါင္းႀကီး ” တို႔ျဖင့္ ျပင္ဆင္ကာ ႏႊဲေပ်ာ္ၾကသည္။
ဤသို႔ျဖင့္ ထိုႏွစ္သႀကၤန္တြင္ မႏၱေလးတစ္ၿမိဳ႕လုံး အလွျပယာဥ္အသင္းေပါင္း
၄၀ ေက်ာ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးေရသဘင္အဖြဲ႕ ၅၀ ေက်ာ္တို႔ ပါ၀င္ကာ ဆင္ႏႊဲၾကျခင္းျဖစ္
သည္။
“ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” ဆႏၵဟူေသာ ဒီေရက ေန႔စဥ္လို စကၠန္႔မလပ္မို႔ ႐ိုးရာသႀကၤန္ပြဲေတာ္ႀကီး၌ပင္ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” လႊမ္းၿခံဳေနသည္။ ၁၉၅၀ ခု (ေကာဇာသကၠရာဇ္၁၃၁၁ ခုမွ ၁၃၁၂ ခုႏွစ္အကူး) သႀကၤန္ကို မႏ္ၲေလးမွာ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” သႀကၤန္ဟု
ကမၸည္းတင္သည္။
ထိုစဥ္က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး စပ္ေရႊႊသိုက္ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ႏႊဲၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထုိႏွစ္ကထူးထူးျခားျခားမႏၱေလးၿမိဳ႕မ အသင္းသားေတြက ရန္ကုန္သႀကၤန္၌ ဆင္ႏႊဲၾက၏။ ရန္ကုန္ေရာက္ “ မႏၱေလး ျမန္မာ ကုန္သည္မ်ားအသင္း ” ၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ” ဟု အမည္ေပးကာ ေငြငန္း႐ုပ္အလွဆင္ေရသဘင္ကားႀကီး ဆင္သည္။
ထို႔ေနာက္ ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံဂီတအသံသြင္းရန္ ကိစၥအတြက္ ရန္ကုန္ေရာက္ေနေသာ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းကိုယ္တိုင္ “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ” ျဖင့္လိုက္ပါၿပီး သႀကၤန္ပြဲဆင္ႏႊဲသည္။ မႏၱေလးတြင္ရွိစဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံး ၿမိဳ႕မ ေငြငန္းယာဥ္ေပၚတြင္ လိုက္ပါေလ့မရွိေသာ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက ရန္ကုန္သႀကၤန္တြင္ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲသျဖင့္ ထူးျခားေနသည္။ “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ” တြင္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ေရးစပ္ခဲ့ေသာ “ ေရႊမန္းေတာင္ရိပ္ခို ” သီခ်င္းကို ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္သႀကၤန္၌ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္း ကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္ သစ္ဆန္းခဲ့ေသာအခါ အထူးႏွစ္သက္ခဲ့ၾကသည္။
နာမည္ေက်ာ္ ဘီဒီဘရားသားအုပ္စုကလည္း ထိုႏွစ္တြင္ ထိုသီခ်င္းကို တက္ယူၿပီး သူတို႔၏ ေကာ္ဖီေၾကာ္ျငာ႐ုပ္ရွင္ကားပိုင္းတို၏ သႀကၤန္အစီအစဥ္ ေနာက္ခံသီခ်င္းအျဖစ္ ကိုအံ့ႀကီးက သီဆိုအသံသြင္းခဲ့၏။
ဘီဒီဘရားသားတီး၀ိုင္း၏ ဧည့္ခံပြဲတိုင္း ထိုသီခ်င္းက ေခတ္စားခဲ့သည္။ “ ေရႊမန္း
ေတာင္ရိပ္ခို ” အျပင္ သီခ်င္းသစ္အျဖစ္ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေရသဘင္ ” သီခ်င္းကို ေရးစပ္ခဲ့သည္။ သမိုင္းေနာက္ခံျဖင့္ ထင္ရွားေစခဲ့ေသာ သီခ်င္းဟုဆိုေသာ္ လြန္အံ့မထင္၊ နားဆင္ၾကည့္ၾကပါဦး။
“ (သဘာ၀ရႊင္ျမဴး၊ ႏွစ္ကူးဗမာ့(ျမန္မာ့) ေရသဘင္
ခါေရစင္လန္းၾကည္ရႊင္ ေအးေစခ်င္ခ်မ္းတယ္ခင္
စိမ့္စိမ့္ခ်မ္းခ်မ္း .. ေအးေအးေလာင္းေပ
ေလာင္းေလေအးေလ၊ ေအးေလေလာင္းေလေတြမို႔
ခ်စ္မိတ္ေဆြျဖစ္ေၾကာင္း အခြင့္ေကာင္းႀကံဳလို႔ပင္)၂
(ေရႊဂုန္သူမို႔ ဖ်တ္လတ္ျဖဴစင္ရွင္းေၾကာ့ယဥ္ယဥ္
မာပါေစဆုထူးဆင္)၂
ပိေတာက္ေတြ ေ၀ေ၀လြင္လြင္
ေရႊရည္လူး၊ ဖူးပြင့္တဲ့ဒီအခ်ိန္တြင္ ....
ဗမာ (ျမန္မာ)ျပည္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရြက္သစ္ႏုႏု
ခါေတာ္ေရစင္ဖ်န္းလို႔ ေ၀စီလြင္ ...၊
ေငြငန္းဆုေတာင္း... ေအာင္
ေၾကာင္းကိုပင္ ခါေတာ္ေရ သဘင္ .... ” တဲ့ေလ။
အခုလည္း “ ေအာင္စည္ရြမ္းသံၾကားရၿပီထင့္ ျပည္ေတာ္၀င္မယ္ေလ.. ” ဟု
သမိုင္းသစ္စာမ်က္ႏွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ႏွစ္သစ္ႏွစ္ကူး အခါသမယတြင္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တစ္၀န္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရြက္သစ္ရြက္ႏုေတြ ေ၀ေ၀စီလန္းေစခ်င္ပါဘိ။ ။
ေၾကးမံု ဧၿပီ ၃ ၊ ၂၀၁၆
Saturday, April 6, 2019
ခ်စ္တတ္ၾကသူမ်ား အေၾကာင္း
💝 ခ်စ္တတ္ၾကသူမ်ား အေၾကာင္း
အမွန္က သည္စာစုကို ကၽြန္ေတာ္ေရးရန္ မဟုတ္ပါ ။ ကိုဟိန္းလတ္က သတင္းေမးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာျပျခင္းကို သူက ေရးရန္သာ ျဖစ္ပါသည္ ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ အေျပာေကာင္းလုိ႕ပဲလား ... ကို္ယ္တုိင္ေရးတာ ေကာင္းပါတယ္ ဆုိသည့္ သေဘာလားေတာ့မသိ ... ။
“ ကိုဗလႀကီးပဲ ေရးပါဗ်ာ ။ အေၾကာင္းအရာေလး ေကာင္းလြန္းလုိ႕ပါ ” ဆုိသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ေရးရပါသည္ ။ အမွန္ေတာ့ သည္စာစုသည္ သတင္းတစ္ပုဒ္မွ်သာ ။ သို႕ေသာ္ သည္ သတင္းက
************
( ၁.၁.၉၉ ) ညက ျဖစ္သည္ ။ အမ်ိဳးသားဇာတ္႐ံုတြင္ ျမန္မာသံ ဂႏၳ၀င္ ေတးဂီတ အစီအစဥ္ စင္တင္ပဲြက်င္းပသည္ ။ ကၽြန္္ေတာ္လည္း အဆုိရွင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ျဖစ္သည္ ။ ဤ အဆုိရွင္မ်ား စာရင္းကိုေတာ့ စာဖတ္သူ သိျပီးသားပါ ။ အားလံုး ျမန္မာသံ အဆုိရွင္မ်ားခ်ည္း ျဖစ္သည္ ။ ျပီးေတာ့ သီဆုိၾကသည့္ သီခ်င္းအားလံုး ျမန္မာသံ ေတြခ်ည္း ျဖစ္သည္ ။
ထံုးစံအတုိုင္းပင္ ပဲြက်င္းပေနစဥ္ စင္ေနာက္ကြယ္တြင္ အနဳပညာရွင္ေတြေရာ ၊ ေနာက္လုိက္ေတြေရာ ၊ ပရိတ္သတ္အခ်ိဳ႕ပါ ရွိေနပါသည္ ။ ကြာျခားတာက “ ရုပ္ရွင္ပဲြ ” ၊ “ ေခတ္ေပၚပဲြ ” စသည္တုိ႕လုိ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ၊႐ွဳပ္႐ွဳပ္ ယွက္ယွက္ ရွိမေနၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။ အားလံုး ေအးေဆး ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ ။
စင္ေနာက္သို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားေသာအခါ ဆံပင္ရွည္ရွည္ T ရွပ္ ၊ေဘာင္းဘီ၀တ္ ေခတ္ေပၚ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္က “ ဦး ...ေနေကာင္းလား ” ဟု လာ ႏွဳတ္ဆက္သည္ ။ ဒါလည္း သိပ္ထူးဆန္းသည္ မဟုတ္ ။ သည္လုိပဲ နာမည္ၾကီး ပညာသည္ေတြ ေရာက္လာလွ်င္ ပရိတ္သတ္က ႏွဳတ္ဆက္စျမဲ ။ သို႕ေသာ္ ...
ခု ကၽြန္ေတာ့္ကို အားပါးတရ လာႏွဳတ္ဆက္သူကေလးကား တျခားသူမဟုတ္ ။ “ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ ” ။ ၾကည့္စမ္း ျမန္မာသံ “ စင္ ” ေနာက္ကြယ္မွာ ။
ေခတ္ေပၚ အဆို္ေတာ္ကေလးက ပရိသတ္အျဖစ္ ေရာက္ေနပါကလား .. ။
လွဳိက္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ။
***************
“ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ ” ကို ေပြ႕ဖက္ ႏွဳတ္ဆက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆုိရန္ အလွည့္ကို ေစာင့္ဆုိင္းရန္ ေၾကညာသူ အနားမွာ သြားရပ္စဥ္ .....
လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေမွာင္ရိပ္ေခ်ာင္တြင္ ျငိမ္ျငိမ္ကေလး မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ လူ ႏွစ္ေယာက္ ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သက္တူ ရြယ္တူေတြပါပဲ ။ ႐ုတ္တရက္ ဘယ္သူမွန္း မသိ ။ အနား သြားၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ “ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ” ႏွင့္ “ ခင္ေမာင္တုိး ” ။ အလုိ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ ဒုတိတအႀကိမ္ လွဳိက္ကနဲ ။
သူတုိ႕နား ေလွ်ာက္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္က ႏွဳတ္ဆက္သည္။
“ လာ အားေပးတာလားဗ် ”
“ ဟာ .... လာနားေထာင္တာပါ ” ေဂ်ေမာင္ေမာင္ အေျဖ ။
“ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာသံ Crazy ဗ် ” ခင္ေမာင္တုိး ၏ စကား ။ကၽြန္ေတာ္ မည္မွ် ခံစားရမည္ကို စာဖတ္သူ စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္ ။
ထုိအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ သီဆုိမွဳ အလွည့္ ေၾကညာသံ ထြက္လာသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ မလိမ္ပါ ။ သီခ်င္း ဆုိေနစဥ္အတြင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ “ ေဇာ္၀င္းထြဋ ” ၊ “ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ” ႏွင့္ “ ခင္ေမာင္တုိး ” တုိ႕ကို မ်က္စိထဲ ျမင္ေနပါ၏ ။ သူတုိ႕ အသံေတြကုိ ၾကားေနရပါ၏ ။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ၀မ္းနည္းစိတ္လည္း ေပၚေနပါသည္ ။ အျခား ဟုတ္ပါ႐ုိးလား ။
“ ေၾသာ္ ... သူတုိ႕ သူတုိ႕ ပဲြေတြတုန္းက ငါဟာ စင္ေနာက္ကြယ္ေ၀းလုိ႕ စင္ေအာက္ကပင္ အားမေပးခဲ့ဖူးပါလား ” ဟူ၍ ။
************
သူတုိ႕ တာ၀န္ ေက်ၾကပါေပ၏ ။ ဂီတ ဟူသမွ်ကို ျမတ္နိဳးၾကပါေပ၏ ။ ဂီတသမား မွန္သမွ်ကို ခ်စ္တတ္ၾကပါေပ၏ ။ ( ဂီတ အမ်ိဳးအစား ခဲြျခားျခင္း ) ႏွင့္ ( “ ဂီတ ” သည္ “ ဂီတ ” သာ ျဖစ္ျခင္း ) ကို သူုတ႕ ကဲြျပားစြာ နားလည္ၾကပါ၏ ။
သီခ်င္းဆုိေနစဥ္ ကၽြန္ေတာ္ သုေမာင္ တစ္ေယာက္ ပီတိ မ်က္ရည္ လည္ေနသည္ ဆုိလွ်င္ ယံုၾကမည္လား မသိတတ္ ။
သုေမာင္
၁၅-၁-၉၉
Saturday, March 30, 2019
ဖက္တီးေတြ သြယ္လ်လ် လွပလုိျငား ကန္စြန္းဥ ကို ထမင္းနဲ႔ စား
🍠 ဖက္တီးေတြ သြယ္လ်လ် လွပလုိျငား
ကန္စြန္းဥ ကို ထမင္းနဲ႔ စား
ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ကန္စြန္းဥကို သေရစာအျဖစ္ စားၾကသည္။
ကန္စြန္းဥကို သက္ကယ္ေခ်ာင္းေလာက္ အတံုးေလးမ်ားတံုးၿပီး ဆီနဲ႔ကၽြတ္ေအာင္ ေၾကာ္ၿပီး လက္ဖက္သုပ္ သို႔မဟုတ္ ဂ်င္းသုပ္တို႔တြင္ ထည့္၍ စားၾကသည္။
ကန္စြန္းဥသည္ ေျမေအာက္အမ်ဳိးအစားျဖစ္၍ စုပ္ယူမႈသတ္ၱိထူးရွိသည္။ ကန္စြန္းဥကို စားသည့္အခါ ဘာေတြ စုပ္ယူသလဲဆိုလွ်င္ ခႏၶာကိုယ္ထဲက မေကာင္းတဲ့ဓာတ္ေတြမွန္သမွ် စုပ္ယူ
ပါတယ္။ ၀မ္းဗိုက္မွာရွိတဲ့ အဆီဓာတ္၊ အငန္ဓာတ္၊ အခ်ဳိဓာတ္၊ အဆိပ္ဓာတ္၊ အရည္ဓာတ္တို႔ကို စုပ္ယူ၏။ အဆီဓာတ္ကို စုပ္ယူသည့္အတြက္
ေသြးတြင္းမွာရွိသည့္ အ၀လြန္ေစတတ္ေသာ (ကိုလက္စထေရာ)မ်ားျခင္း၊ ႏွလံုးေသြးေၾကာ က်ဥ္းျခင္းမျဖစ္ႏိုင္၊ အငန္ဓာတ္ေတြစုပ္ယူလိုက္တဲ့ အတြက္ ေသြးထဲကို အဆီဓာတ္ေတြ မ၀င္ေရာက္ႏိုင္ေတာ့ပါ။
ကန္စြန္းဥကို စားျခင္းျဖင့္ အ၀လြန္၊ ဆီးခ်ဳိ ေသြးခ်ဳိ၊ ကင္ဆာေရာဂါမ်ား မျဖစ္ႏိုင္။
ကန္စြန္းဥသည္ ဗီတာမင္ဓာတ္မ်ားသည္။ လူေတြ၏ခြန္အားကို အက်ဳိးျပဳသည္။
ေရွးျမန္မာလူႀကီးမ်ားသည္ ကန္စြန္းဥ၊ လူး၊ ဆပ္၊ ေျပာင္း စတာေတြကို အစားမ်ားသျဖင့္ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ဳိ၊ ႏွလံုး၊ ကင္ဆာ စသည့္ ေရာဂါႀကီးေတြ အျဖစ္နည္းေၾကာင္း ျမန္မာေဆးက်မ္းမ်ားတြင္ ေတြ႕ရပါသည္။
ကန္စြန္းဥသည္ ခ်ဳိဆိမ့္အရသာရွိၿပီး အာဟာရျပည့္၀ေသာ အစာလည္းေဆး၊ ေဆးလည္းအစာ ျဖစ္သည္။
ဗီတာမင္ေအဓာတ္ မ်ားစြာရွိသျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွအဆီမ်ား တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့နည္းလာ
ၿပီး ပိန္ပိန္ပါးပါး ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လ်င္ျမန္သြက္လက္စြာ သြားႏိုင္လာႏိုင္ပါမည္။
ဒူးနာ၊ ခါးနာ၊ ေလကင္း၊ အပုပ္ကင္း၊ အနာကင္း၊ ငန္းမန္းနာတို႔ကို ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္သည့္ သတ္ၱိရွိပါသည္။
ကန္စြန္းဥ၏အစြမ္းကို မသိၾက၍ သေရစာအျဖစ္ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုသာစားၾကသည္။ အလြန္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာကေတာ့ စားလုိ႔ေကာင္းသည္။ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးမရွိ။ တန္ဖိုးလည္း မႀကီး။ လြယ္ကူစြာရႏုိင္သည္။
ကန္စြန္းဥကိုျပဳတ္ၿပီး ထမင္းစားတဲ့အခါ ထမင္းပန္းကန္ထဲထည့္ထားၿပီး ထမင္းနဲ႔အတူစားရတာမို႔ အခက္အခဲလည္းမရွိ။ ဘာမွတာ၀န္မႀကီးပါ။
အဆီပိတ္ေရာဂါ၊ ေလျဖတ္တဲ့ေရာဂါတို႔ကို ေၾကာက္စရာမလို။ မိမိတို႔အိမ္မွာ ကန္စြန္းဥ၀ယ္ထားၿပီး စီမံကိန္းခ်၍ ေန႔စဥ္ ထမင္းနဲ႔ အတူစားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
တခ်ဳိ႕က ကန္စြန္းဥစားလွ်င္ ပို၀လာၿပီးေရာဂါပိုထူမယ္ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလို အထင္ဟာ မွားပါတယ္။
ကမၻာမွာ အ၀လြန္ေရာဂါေတြ၊ အဆီပိတ္ေရာဂါေတြ၊ ေလျဖတ္ေသြးတိုးေရာဂါေတြ၊ ႏွလံုးေရာဂါေတြ၊ ဆီးခ်ဳိေရာဂါေတြ၊ ကင္ဆာေရာဂါေတြ ျဖစ္လို႔ ေသၾကတာ၊ လူ႔ဘ၀တစ္သက္တာ ေရာဂါကင္းကင္း၊ အသက္ရွည္ရွည္၊ အေနေတာ္ကိုယ္လံုး အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ အနာကင္းျခင္းသည္ ျမတ္ေသာလာဘ္ႀကီးျဖစ္ေပသည္။
ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ တတ္တတ္ ပစၥည္းဥစၥာ စိန္ေရႊေငြရတနာေတြ ဘယ္ေလာက္ေပါႂကြယ္ ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ အိပက္အိပက္၊ ဗိုက္ႀကီးစူရႊဲထြက္ေနၿပီး၊ အ၀လြန္ေရာဂါျဖစ္ေနလွ်င္ လူခ်မ္းသာကို မခံစားရ၊ မသိရ ျဖစ္မည္။
အရင္လို လမ္းအိုလိုက္ဆိုသည့္စကားအတိုင္း ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ မြန္၊ ဗမာ၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း၊ ပအို႔၀္၊ ဓႏု၊ ပေဋာင္း စေသာတိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ေရွးျမန္မာႀကီးမ်ားထံုးကို ႏွလံုးမူ၍ ထမင္းစားလွ်င္ ကန္စြန္းဥျပဳတ္နဲ႔တြဲစားၾကပါ။
ဖက္တီးေတြ သြယ္လ် လွပလိုျငား ကန္စြန္းဥကို ထမင္းနဲ႔စားၾကပါဟု တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ပါသည္။
သမားေတာ္ႀကီး ဦးေသာင္းေရႊ
[သမားေတာ္ႀကီးဦးေသာင္းေရႊ ေရးသားသည္႕ ကမၻာမွာအဆန္းဆံုးသည္အပင္ အပင္ဟူသမွ်ေဆးပင္ စာအုပ္မွ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။ ]
Friday, March 29, 2019
မႏၱေလး သရက္
🥭 မႏၱေလး သရက္
◼လူထုေဒၚအမာ
အေမတို႔ မႏၱေလးမွာ သရက္သီးေပၚေတာ့မယ္ဆိုရင္ အေမတို႔လို လူအိုလူမင္းေတြက ထမင္းကုိ ဟင္းနဲ႔မစားဘဲ သရက္သီးကေလးနဲ႔စားခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္ေနၾကၿပီ။ ၿပီးေတာ့ သရက္သီးမေပၚခင္ တပို႔တြဲ တေပါင္းမွာ သရက္ဖူးနဲ႔ သရက္ကင္းက စေပၚတယ္မႈတ္လား။ အဲဒီေတာ့သရက္ကင္းနဲ႔ ထမင္းၿမိန္ေပမယ့္ သရက္ကင္းေပါမွာကုိ သရက္သီးႀကိဳက္သူေတြက စုိးရိမ္တယ္။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေရွးတုန္းက သရက္ကင္းဟာ ခူးေရာင္းတာကနည္းၿပီး ေလျပင္းက်လို႔ ေႂကြတာကုိ ေကာက္ေရာင္းတာက မ်ားတာကိုး။ သရက္မ်ဳိးညံ့မွ အကင္းခူးတယ္။ မ်ဳိးေကာင္းသရက္က အကင္းကုိ ဘယ္သူမွ မခူးဘူး။ အဲဒီေတာ့ သရက္ကင္းေတြသိပ္ေပါလာရင္ ဒီႏွစ္သရက္သီးရွားေတာ့မယ္၊ ေလေႂကြေတြ သိပ္မ်ားေနၿပီလို႔ စုိးရိမ္တယ္ေလ။
အေမတို႔ မႏၱေလးမွာ စားရတဲ့ သရက္သီးထြက္ၾကတဲ့ သရက္ၿခံေတြက ဒု႒၀တီလု႔ိေခၚတဲ့ ျမစ္ငယ္ျမစ္ရဲ႕ ၀ဲယာမွာ ရွိတယ္။ ဒု႒၀တီျမစ္ ရွမ္းျပည္နယ္က စီးဆင္းလာေတာ့ ေရႊစာရံေလာက္ကစၿပီး ျမစ္ကမ္းပါး ၀ဲယာမွာ သရက္ၿခံေတြ ထိစပ္ေနလိုက္တာ အင္း၀တံတားဦးဘက္မွာ ဧရာ၀တီထဲ ဒု႒၀တီျမစ္ငယ္ျမစ္ စီး၀င္သြားတဲ့အထိပါပဲ။
သရက္ပင္က မိုးနည္းၿပီး ေတာင္ေပၚေရကုိ ႀကိဳက္တယ္ထင္ပါရဲ႕။ ျမစ္ငယ္ျမစ္ရဲ႕ ၀ဲယာကၿခံေတြမွာ သရက္တို႔၊ သံပရာတို႔ကုိ အဓိကထားၿပီး စိုက္ၾကတာပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ေရွးက ဘုရင္ဥယ်ာဥ့္ေတာ္၊ နႏၵ၀န္ဥယ်ာဥ္ဟာလည္း ဒီၿခံေတြ ၾကားထဲမွာ ရွိတာပဲ။ ဘုရင္က သူ႔လာဆက္ၿပီး တကယ္ေကာင္းတဲ့
သရက္၊ သူႀကိဳက္တဲ့ သရက္မ်ဳိးေတြကုိ သူ႔ဥယ်ာဥ္ေတာ္မွာ စိုက္ေစတယ္။
ေနာက္ၿပီး ဆက္လာတဲ့လူရဲ႕နာမည္ေတြကုိ သရက္နာမည္အျဖစ္ ေပးတတ္တယ္။ ဘုရင္ေတြမရွိတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ထဲက
မ်ဳိးေတြကုိ ဆင္းရဲသားၿခံေတြက အေၾကာင္းအေပါင္းသင့္ရာ ေတာင္းစိုက္ၾကေတာ့ သရက္မ်ဳိးေကာင္းေတြ တျခားၿခံေတြထဲလည္း ေရာက္ကုန္တာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ အဲဒီၿခံေတြကလာတဲ့ သရက္သီးေတြ ရာသီတိုင္လို႔ မႏၱေလး ေရာက္လာတဲ့အခါ မႏၱေလးသရက္အျဖစ္နဲ႔ ေရာင္းၾက ၀ယ္ၾကတာပဲ။
ႀကံဳလို႔ေျပာရဦးမယ္၊ ရန္ကုန္မွာ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ “ မႏၱေလးရင္ကြဲ ” ဆိုတဲ့ သရက္သီးကေတာ့ မႏၱေလးသရက္ မဟုတ္တာ အေသအခ်ာပဲ။
မႏၱေလးမွာ အဲဒီသရက္သီးမ်ဳိး အရင္က လံုး၀မရွိခဲ့ဘူး။ အေမက “ မႏၱေလးရင္ကြဲ ” ဟာ မႏၱေလးသရက္ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဘာလို႔ ေျပာသလဲ ဆိုေတာ့ မႏၱေလးက အဲဒီလုိနာမည္မ်ဳိးလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မမွည့္ေလ့ဘူး။
ဒီလိုအနံ႔အရသာနဲ႔ ဒီလိုအေရာင္အဆင္းလည္း မႏၱေလးက မထြက္ဘူး။
ခုေတာ့ အဲဒီရင္ကြဲသရက္ဟာ အသီးရက္စက္တယ္ဆိုလို႔ မႏၱေလးနားက သရက္ၿခံေတြမွာ ယူစိုက္ေနၿပီ။ ခု သံုးႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီ။ သီးတဲ့အခါ ဟုတ္တယ္၊ အမ်ားႀကီး သီးတယ္၊ အေသြးအေရာင္ကေတာ့ ရန္ကုန္ ဘက္ကနဲ႔ မတူေတာ့ဘူး၊ သူက အညႇာဘက္မွာ ၀ါေရာင္နီေရာင္ သမ္းလာၿပီး မိုးေၾကာင့္ ပ်စြဲထားတဲ့ အမည္းကြက္ေတြလည္း မပါေတာ့ဘူး။
အနံ႔အရသာလည္း ရန္ကုန္ရင္ကြဲထက္ ပိုေကာင္းလာတယ္။ အလံုးေတာ့ ရန္ကုန္ဘက္ကလို မႀကီးဘူး။ သူက ေသးသြားတယ္။
သရက္သီးဆိုတာ မွည့္ရင္ ခ်ဳိတာခ်ည္းပဲ။ ဒါေပမဲ့ ခြဲၿပီး တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အတူတူယွဥ္စားၾကည့္မွ ဘယ္သရက္က ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ သိႏိုင္ သေဘာေပါက္ႏိုင္တာပါ။ မဟုတ္လို႔ သူ႔ခ်ည္းတစ္မ်ဳိးတည္း စားေနရရင္ ဘယ္သရက္ျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သရက္သီးမထြက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြက သရက္သီးကုိ အလြန္ႀကိဳက္ၾက ေစ်းႀကီးေပးၿပီး ၀ယ္စားၾကတာေပါ့။
သရက္သီးဟာ အရသာအေနနဲ႔ ခ်ဳိရမယ္လို႔ ေယဘုယ် သတ္မွတ္လိုက္ေတာ့ မွည့္တဲ့သရက္မွန္ရင္ ခ်ဳိတာခ်ည္းပဲ။ ဒါေပမဲ့ယွဥ္စားလိုက္ေတာ့ ေလးေလးပင္ပင္ ခ်ဳိတာ၊ ခါးသက္တဲ့အထိ ခ်ဳိတာ၊ေပါ့ခ်ဳိတာ၊အခ်ဥ္ဓာတ္ကေလးနည္းနည္းစြက္ၿပီးခ်ဳိတာ စသျဖင့္ လွ်ာကသိလာ စကားေျပာလာပါတယ္။
အဲဒီအထဲမွာ ေလးေလးပင္ပင္နဲ႔ နစ္ေနေအာင္ ခ်ဳိတဲ့သရက္က အေကာင္းဆံုးေပါ့။
ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕လွ်ာကေတာ့လည္း ခ်ဳိတယ္ဆိုတာ အခ်ဥ္ဓာတ္ကေလး နည္းနည္းပါမွခ်ဳိတဲ့အရသာ ျပည့္စံုတယ္လို႔ ေျပာၾကပါေသးတယ္။
အဲဒီလို လူမ်ားက မႏၱေလးကထြက္တဲ့ နက္တဲ့ ေခ်ာေခ်ာသရက္မ်ဳိးနဲ႔ ပလူအိုက္ သရက္မ်ဳိး က်က်နန မွည့္တာကုိ ႀကိဳက္ၾကတယ္။ မမွည့္ရင္ ဒီသရက္ေတြက ခ်ဥ္တဲ့အရသာ သိပ္ကဲေန လိမ့္မယ္။
နက္တဲ့ နဲ႔ ပလူအိုက္ယွဥ္လိုက္ေတာ့ ပလူအိုက္က အသီး ႀကီးတယ္၊ အသားေပါတယ္၊ နက္တဲ့ေလာက္ပိုးမ၀င္လြယ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပလူအိုက္ကုိ နက္တဲ့ မယွဥ္ႏိုင္ျပန္ဘူး။
သရက္သီးေကာင္းဆိုတာ အေၾကာအမွ်င္ ကင္းရတယ္။ တခ်ဳိ႕သရက္က ဘယ္ေလာက္ခ်ဳိခ်ဳိ၊ အမွ်င္ေတြ သိပ္မ်ားေတာ့ သရက္ေကာင္း မျဖစ္လာဘူး။ ေတာသရက္ပဲ။
ၿပီးေတာ့ သရက္သီးမွာ အရသာအျပင္ အနံ႔ကလည္း စကား ေျပာပါေသးတယ္။ သရက္ညံ့ရင္ ေတာေစာ္နံတယ္။ ဘာနံ႔မွမရွိတဲ့ သရက္က ေတာေစာ္နံတဲ့သရက္ထက္ ပိုေကာင္းတယ္။ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ သရက္က အလြန္ထူးထူးကဲကဲ ေမႊးတဲ့အနံ႔ ရွိပါတယ္။
အေမတို႔ ႀကံဳဖူး ေတြ႕ဖူး စားဖူးသမွ်ထဲ ျမန္မာဘုရင္မ်ားကုိ ဆက္ရတဲ့ သရက္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္တဲ့ “ ပင္ေတာ္ေလး ” သရက္ဆိုတာ အနံ႔က သိပ္ေမႊးပါတယ္။
အခန္းထဲမွာ ဒီသရက္သီးထည့္ထားရင္ အခန္းထဲ၀င္တာနဲ႔ သရက္နံ႔ ရပါတယ္။
“ပင္ေတာ္ေလး” သရက္က လူတိုင္းေတာ့ မစားဖူးေပဘူး။
ေကာင္းေတာ့တကယ္ေကာင္းတဲ့ သရက္ပါ။ အသီးအရြယ္က ေအာင္ဒင္ သရက္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ အႀကီးစား မဟုတ္ဘူးေပါ့။ အသီးေရာင္က
ပန္းသီးလို နီရဲေနပါတယ္။ အနံ႔ကလည္း အေ၀းကေနတာနဲ႔ေမႊးတယ္။
အသားခြဲလိုက္ရင္ အေရာင္က သရက္သီးေပမယ့္ အ၀ါေရာင္ မႏုဘူး။
အေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ အ၀ါ၊ အေၾကာအမွ်င္ လံုး၀မရွိ။ စားလိုက္ရင္ေလးေလးပင္ပင္ ခ်ဳိၿပီး အိနစ္ေနတဲ့အေတြ႕။ အခြံကလည္း ပါးပါး ကေလးရယ္။
ဒီသရက္ဟာ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အထဲမွာ လံုးပတ္ေယာက်္ား သံုးေယာက္ဖက္ေလာက္ ရွိတဲ့အပင္ႀကီးက သီးတာ။ ပင္အိုမို႔ အသီးက သိပ္မ်ားမ်ား မသီးေတာ့ဘူး။ ဒါေတာင္ တခ်ဳိ႕လူေတြက ဒီအပင္ဟာ ဘုရင္စိုက္ခိုင္းခဲ့၊ စားေတာ္၀င္ခဲ့တဲ့အပင္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါက ေသသြားၿပီ၊
ဒါက အပင္သစ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ႏိုင္မဟုတ္ႏိုင္ေတာ့ ႐ုကၡေဗဒ သမားေတြကမွ သိမွာပါ။
သရက္သီးမွာ ေမႊးတဲ့အဆင့္အထိ ေကာင္းတဲ့သရက္က အလြန္ရွားပါတယ္။ အခ်ဳိေလးတယ္။ အေၾကာအမွ်င္ကင္းတယ္၊ အနံ႔သင္းတယ္၊
အသားေပါတယ္ဆိုရင္ သရက္ေကာင္းလို႔ ေခၚရတာပါပဲ။
ေအာင္ဒင္သရက္ဟာ မႏၱေလးမွာ အေစာဆံုးေပၚၿပီး သိပ္ခ်ဳိတဲ့ သရက္မို႔ နာမည္ႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေအာင္ဒင္ဟာ ေပၚတာေစာလို႔သာ အဖိုးတန္တာ၊ သူက အလံုးေသးၿပီး အေစ့ႀကီးတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အသားပါးလို႔ ပထမတန္းစား မ၀င္ဘူး၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပၚတာက အေစာဆံုးနဲ႔ အခ်ဳိလည္း ေလးေတာ့ ေပၚဦးေပၚဖ်ား သရက္မို႔ ေအာင္ဒင္-
ေအာင္ဒင္နဲ႔ နာမည္ႀကီးရပါတယ္။
ေအာင္ဒင္ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေပၚလာတဲ့ “ စံရ ” ဆိုတဲ့ သရက္လည္း ခ်ဳိပါရဲ႕၊ အလံုးကေတာ့ ေသးေသးပဲ။
မတၱရာက သရက္သီးတစ္မ်ဳိး ထြက္တယ္၊ ဆင္ေပါင္ သရက္တဲ့။
သူတို႔က သီးလာရင္ အိတ္စြပ္ေပးတာ။ ဒါေၾကာင့္ သီးလံုး ေခ်ာတယ္။
မတၱရာၿခံေတြက ေရေကာင္းေတာ့ အသီးလည္း ႀကီးတယ္။ ဒီသရက္ဟာ ခ်ဳိတယ္လို႔ နာမည္ႀကီးတဲ့ သရက္ေတြထဲပါတဲ့အျပင္ အေပၚေနာက္
ဆြဲေတာ့ ေစ်းေကာင္းရတာေပါ့။ မတၱရာ ဆင္ေပါင္ဟာ သရက္ေကာင္းစာရင္း၀င္ပဲ။
မႏၱေလးမွာ သရက္ေပၚတဲ့ အလယ္ရာသီမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ သရက္ေတြကေတာ့ ေဂါင္ခ်ဳိး ၊ ဟသၤာ ၊ နက္တဲ့ ၊ ပလူ ၊ မေစာရင္ ၊ ဦးခ်စ္ထြန္း ၊ ၾကည္၀င္း ၊ ငွက္ေတာ္ ၊ စိန္တစ္လံုး ၊ ပုစြန္တုပ္ ၊ ဦးေမဒိယ ဆိုတာေတြေပါ့။ ဒါေတြက ရန္ကုန္ဘက္ထိ ေရာက္ခ်င္မွ ေရာက္မယ္။
ဆင္ေပါင္တို႔ ၊ ေဂါင္ခ်ဳိးတို႔က ေရာက္မယ္ဆိုရင္ ေရာက္ႏိုင္ေသးတယ္။
နာမည္ႀကီးတဲ့ သရက္က အထြက္နည္းၿပီး အႏုတ္အသိမ္း မ်ားတာကိုး။
သရက္ဟာ အထားခံတဲ့ မ်ဳိးေကာင္းမ်ဳိးသန္႔ကုိေရြးၿပီး ႐ုကၡေဗဒပညာရွင္ေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ စနစ္တက် စိုက္၊ စနစ္တက်ႏိုင္ငံျခားကုိ တင္ပို႔စရာ ေကာင္းလွတယ္။
[၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလထုတ္ လူထုေဒၚအမာ ေရးသားသည့္္
အေမ့ေရွးစကားစာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပသည္။]
Wednesday, March 27, 2019
မင္းမ႐ွိလဲ ရပါတယ္
🔩 မင္းမရွိလည္း ရပါတယ္
နံနက္ ၈ နာရီ ထပ္ခနဲ အေရာက္၊ စူးရွေသာ ဥၾသသံ ထြက္ေပၚလာေလ၏။
အလုပ္သမား ၂ဝ-၂၅ ေယာက္ခန္ံ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ ေရာက္ကုန္ၾကေလၿပီ။
“တင္ကေလာင္ တင္ကေလာင္၊ ရွီးရွီးရွဲရွဲ ၊ ၿဗီးၿဗီးျဗဲျဗဲ၊ ဒရစ္ဒရစ္၊ ဗ်စ္ဗ်စ္၊ ဗေရာ၊ ကလစ္ကလစ္၊ က်င္က်င္ေက်ာင္ေက်ာင္”
ဝပ္ေရွာ့တစ္ခုလံုး သက္ဝင္လႈပ္ရွားလာေလၿပီ။ အသံမ်ိဳးစံု ထြက္လာေလၿပီ၊ ဝယ္ဒလင္တို႔သံ၊ ႏိုင္ငံျခားက ေအာ္ခက္စထေရာ အသံစံုတယ္ဆိုတာ သည္ဝပ္ေရွာ့ကို မီပါ့မလား။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေသာင္းဝပ္ေရွာ့၊ ေတာင္ဒဂံုစက္မွဳဇုန္ ၂ မွာ တြင္ခံုေတြ ထုတ္လုပ္ေနတာ၊ ေႁခြေလွ႔စက္ေတြ ထုတ္လုပ္ေနတာ။ အစက ဗဟန္းဘက္မွာ လုပ္ေနတာ၊ စက္မႈဇုန္ေတြဖြင့္၊ ၿမိဳ႕ထဲကထြက္ၾကဆိုေတာ့ ေတာင္ဒဂံု ၂ ကိုေရာက္သြားတာ။
“သူငယ္ခ်င္း… ဟုိပိန္ပိန္ရည္ရည္ အသားျဖဴျဖဴေကာင္ မျမင္ပါလားကြ၊ ဟိုတစ္ခါ ငါလာတုန္းက ေတြ႔တယ္ေလကြာ၊ လုပ္ငန္း အရမ္းကၽြမ္းတယ္ဆိုတဲ့လူကြာ”
“အာ… မင္း မိုးပ်ံကို ေျဟတာထင္တယ္။ အခု သူမရိွေတာဘူးကြ”
“ထြက္သြားတာလား၊ ထုတ္ပစ္တာလား”
“သူ႔ဘာသာ ထြက္သြားတာပါကြာ၊ ငါ သူ႔ကို လခအျမင့္ဆံုးေပးထားတာပါကြာ၊
ဒါေတာင္ မျမဲဘူးဟ”
“အဲဒီလူ အလုပ္အရမ္းကၽြမ္းဆိုမို႔လား၊ မင္းငါ့ကို တစ္ခါေျဟဖူးတယ္”
“အလုပ္ကေတာ့ တကယ့္ကို ကၽြမ္းတာကြ၊ အလုပ္႐ံုေပါင္းလည္း ႏွံံ႔ေနၿပီ၊ လူႏွစ္ေယာက္စာ အလုပ္ကုိ တစ္ေယာက္တည္းၿပီးေအာင္ ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္းလုပ္တဲ့လူကြ၊ လူေတာ္တစ္ေယာက္ပဲ၊ ပညာအရမ္းေကာင္းတယ္၊ ငါေတာင္ လက္ဖ်ားခါတယ္၊ ဒါေပမယ့္…”
ေရွ႕မဆက္ဘဲ စကားကို ဆ… ေနျပန္၏။
“ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္သလဲကြ”
“ပညာက ေတာ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အက်င့္တန္တယ္ကြ၊ အုပ္စုဖြဲ႔တယ္၊
ေသြးခြဲတယ္၊ ေခ်ာက္တြန္းတယ္ကြ၊ ငါသိ ငါတတ္ ဆရာၾကီးလုပ္ခ်င္တယ္၊ ငါနဲ႔ သိပ္ကီးမကိုက္ပါဘူးကြာ၊ ပညာေၾကာင့္သာ ၾကည့္ေနရတာ”
“အဲဒီ ပညာကို မက္လို႔ပဲကြ၊ အျခားအလုပ္႐ံုတစ္ခုက သူ႔ကို မ်က္စိက်သြားတာ”
“အခု အဲဒီအလုပ္႐ံုမွာလား”
“ေနာက္ထပ္ တစ္႐ံုေတာင္ ေျဟင္းသြားျပန္ၿပီ၊ ခက္တာကြ၊ သူကအရမ္းတတ္ေနေတာ့ ပညာျပခ်င္တယ္၊ သူမရွိရင္ အလုပ္ကို ရပ္ထားရလိမ့္မယ္၊ သူ႔ေျခသလံုး ဖက္လာလိမ့္မယ္၊ ဒီလိုထင္ေနတာကြ၊ ငါကလည္း ရင့္ေနၿပီပဲကြာ၊ တစ္ေန႔ ဒီလိုျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဆိုတာ သိထားေတာ့ သူ႔ဆီက ပညာေတြ ယူထားလိုက္တာေပါ့”
ဟုတ္ေလာက္တယ္ ခင္ဗ်ာ့၊ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေသာင္းဆိုတာက ၁၈
ႏွစ္သားေလာက္ကတည္းက ဝပ္ေရွာ့ထဲေရာက္လာတာ၊ ေအာက္သက္ေက်႐ံုဘယ္ကမလဲ၊ အမႈန္႔ျဖစ္ အရည္ေတာင္ေပ်ာ္က်သြားၿပီ၊ အသက္ ၆ဝ ေက်ာ္သြားၿပီဗ်ာ၊ နည္းတ့ဲ လုပ္သက္မွတ္လုိ႔၊ ဝပ္ေရွာ့အလုပ္သမားဘဝကေန ကိုယ္ပိုင္အလုပ္႐ံု ေထာင္႐ံုတင္မက သူ႔ဆီက ပညာတတ္သြားတ့ဲ တပည့္တပန္းေတြ အလုပ္႐ံုခြဲ ေထာင္သြားၾကတာ၊ သူ ေထာက္ပံ့ ကူညီေပးလိုက္တဲ့ အလုပ္႐ံုေတြ ၂ဝ-၂၅ ထက္နည္းမယ္မထင္ဘူး၊ သူ႔သြားပညာျပလို႔ ဘယ္ရပါ့မလဲေနာ၊ သူ႔သြားျပရင္ ပညာကေလး ဖတ္ခနဲေကာက္ၿပီးအိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္မွာေပ့ါ သူက။
“သူထြက္သြားေတာ့ သူကုိင္ထားတဲ့ စက္ေတြ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔လည္ပတ္ရဲ႕လား
ဟေကာင္ရ”
“လည္ပတ္ပါတယ္ကြာ၊ ငါကိုယ္တိုင္လည္း သင္ယူထားလိုက္တယ္ လည္ရည္
ပတ္ရည္ရိွတဲ ငါ့တပည့္တစ္ေယာက္ကိုလည္း မသိမသာ သင္ယူခို္င္းထား လိုက္တယ္ကြာ”
“သူက ခ်ပ္ခနဲ အလုပ္ကထြက္သြားေတာ့ ဖတ္ခနဲ သူ႔ေနရာ လူစားဝင္လိုက္တာေပါ႔ကြာ”
မွန္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္မ်ားဟာ အလြန္ ဦးေႏွာက္ေျပးရပါတယ္၊ ႀကိဳျမင္ ႀကိဳတြက္ထားရပါတယ္၊ လ်င္ႏိုင္သမွ် လ်င္ရပါတယ္။
ေမာင္မဲ မလာလို႔ အလုပ္ရပ္ထားရတာမ်ိဳး၊ မိျဖဴအလုပ္မဆင္းလို႔ ဟာသြားတာမ်ိဳး မၿဖစ္ရေလေအာင္ လစ္လပ္သြားတဲ့ ေနရာမွာ လူစားထုိးဖို႔ အဆင္သင့္ လုပ္ထားရတာကလားဗ်ာ။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၄ဝ ေက်ာ္ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို အေျခခံထားသျဖင့္ သူ႔အလုပ္႐ံု ရပ္ထားရသည္၊
နားထားရသည္ဟု မရွိဘူးခင္ဗ်ာ။
“သူမရိွလည္း ငါရိွေနတာပဲကြာ”
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔စကားကို အေလးအနက္ စဥ္းစားမိပါ၏။
အရည္အခ်င္းျပည့္ ေခါင္းေဆာင္ ရိွေနသမွ် လုပ္ငန္းက လည္ပတ္ေနမွာပါ။ သူ႔ဆီက နည္းယူရပါ၏။ နမူနာ ယူရပါ၏။
အခုၾကည့္ေလ… တစ္စံုတစ္ေယာက္ အလုပ္ကထြက္သြား႐ံုႏွင့္ သူ႔အလုပ္ ဘာမွ်မထိခိုက္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ကၽြမ္းက်င္သူပဲ ထြက္ထြက္။
“ဟင္း… ဟင္း… မင္းမရိွလည္း ရပါတယ္”
ေမာင္ခ်မ္းသာ
Subscribe to:
Posts (Atom)












