Showing posts with label အနဳပညာ. Show all posts
Showing posts with label အနဳပညာ. Show all posts

Tuesday, June 11, 2019

စဥ္းစားစရာ ျပန္ဆိုေတး


 🎶   စဥ္းစားစရာ ျပန္ဆုိေတး  ◾ကံခၽြန္

         ျပန္ဆုိေတးမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေနသူမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ေတးမ်ားကို ျပန္ဆုိေနလုိ႕ပါပဲခင္ဗ် ။ ခုလုိ ေကာက္ခ်က္ခ်တာကို သေဘာမတူနိဳင္ဘူး ဆုိရင္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္က လံုး၀ မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ေတးမ်ားကို ျပန္ဆုိဖုိ႕ အႀကံျပဳရမွာပါပဲ ။ ျပန္ဆုိေတး ေၾကာ္ျငာမ်ားကို ျမင္တုိင္း ကံခၽြန္ အူယားေနလုိ႕ ကံခၽြန္နဲ႕ ဆုိင္ဆုိင္ မဆုိင္ဆုိင္ ေရးမွာပဲဆုိျပီး အစပ်ိဳးလုိက္ရတာပါ ။
         ကံခၽြန္ ေတြးၾကည့္မိတယ္ ။ ျပန္ဆုိေတးေတြ တစ္ေခြျပီး တစ္ေခြဆုိေနတာဟာ ေစ်းကြက္မွာ ေရာင္းရလုိ႕ ဆုိတာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ ။ အနဳပညာအား ေကာင္းလုိ႕ ဆုိျပီး ေျပာရမွာေတာ့ ခက္ေနပါတယ္ ။ အသံေကာင္းတုိင္း အနဳပညာအား ေကာင္းတယ္လုိ႕ ေျပာဖုိ႕လည္း စဥ္းစားစရာပါပဲ ။ အသံေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ျပန္ဆုိေတးေတြ ဆက္တုိက္ဆုိရင္း အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သားသမီးမ်ား လက္ထက္မွာ “ ငါ့အေဖ ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလ ” ဆုိျပီး ျပလုိ႕ ရပါ့မလား ။ အဲဒီသီခ်င္းက “ နင့္အေဖ ဆုိတာမဟုတ္ဘူး ၊ ငါ့အေမ ဆုိတာ ” ဆုိျပီး ျငင္းစရာေတြ ျဖစ္လာမလား ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေခါင္းျဖဴႀကီးက “ ဟဲ့ ... နင္ေျပာတာ မွားတယ္ ၊ မင္းေျပာတာလည္း မဟုတ္ဘူး ။ အဲဒါ ငါဆုိတာ ”  ဆုိျပီး ရွင္းရတဲ့ အျဖစ္ေတြ ေရာက္လာမလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္မေဖေဖ ျပန္ဆုိ ဂႏၱ၀င္ ဆုိျပီး ျပန္ဆုိရဲ႕ သားသမီးမ်ားက ျပန္ဆုိဖုိ႕ ႀကိဳးစားၾကမလား ။ ျပန္ဆုိ ေတးသံရွင္ၾကီးအေနနဲ႕ သားသမီးမ်ားကို ဘယ္လုိ အနဳပညာအေမြ ၊ အတတ္ပညာ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား ေပးမွာလဲ ။ အဲသလုိ ... ကံခၽြန္ဟာ ကိုယ္နဲ႕မဆုိင္တဲ့ ကိစၥေတြ ေတြးေနမိတယ္ခင္ဗ် ။
         ေနာက္တစ္ခ်က္ စဥ္းစားမိတာကေတာ့ ဒီေန႕ အနဳပညာဖန္တီးမွဳ စြမ္းရည္ေတြ က်ဆင္းလာလုိ႕မ်ား ျပန္ဆိုေတးေတြ ေနရာရလာသလား ဆုိတာပါပဲ ။ ျမန္မာသံေတြကုိ ပရိတ္သတ္က ျပန္လက္ခံလာျပီ ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္မ်ိဳးကို ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ကံခၽြန္ေတြ႕မိေတာ့ ၿပံဳးမိတယ္ ။ ပရိတ္သတ္က ဘယ္တုန္းကမွ မပစ္ပယ္ပါဘူး ။ အရည္အေသြးမီ ျမန္မာသံေတြကိုက ထြက္မလာပဲ ရပ္သြားတာပါ ။ ကံခၽြန္ သတိရမိသြားတာေလး ေျပာပါမယ္ ။ စတီရီယုိမ်ား အရွိန္အဟုန္ အလြန္ေကာင္းေနစဥ္မွာ ဆရာပုဏၰက ရဲ႕ “ တိမ္ပလီ ေႏြေႏွာင္း ” ဟာ ထြက္ခဲ့တာပါ ။ အဲဒီတုန္းကလည္း “ ေကာ္ပီ ” ေတြ ၊ “ အုန္းကၽြန္း ” ေတြၾကားမွာ တိမ္ပလီ ဟာ ပန္းပန္ခဲ့တာပါ ။ အဲသလုိ ေတြးမိေတာ့ ျမန္မာသံကို ပရိတ္သတ္က လက္မခံခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး ။ အရည္အေသြးမီ ျမန္မာသံေတြ အထြက္နည္းခဲ့တာလုိ႕ပဲ ျမင္မိပါတယ္ ။ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ ၊ ေလးျဖဴ တုိ႕ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ေနတုန္းမွာပဲ တြံေတးစိုးေအာင္လည္း ေပၚလာခဲ့တာပါပဲ ။
          ကံခၽြန္ကေတာ့ ျမန္မာသံကို တကယ္ ခ်စ္႐ုိးမွန္ရင္ ၊ ျမတ္နိဳး႐ုိးမွန္ရင္ ျမန္မာသံမ်ား ေ၀စည္ဖုိ႕အတြက္ ၊ ျမန္မာသံ အသစ္မ်ားကို ဆုိၾကေစခ်င္ပါတယ္ ။ ျပန္ဆုိ ပင္တုိင္ဆရာတုိ႕ စဥ္းစားပါခင္ဗ်ာ ။ တကယ္ကို ေလးစားျမတ္နိဳးလုိ႕ ျပန္ဆုိရတာပါ ဆုိခဲ့ရာကေနျပီး “ အနဳပညာ ႏွမ္းျဖဴး တဲ့ ” ဘ၀ ေရာက္သြားမွာမ်ိဳးကိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းသင့္ပါတယ္ ။ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့တဲ့  သီခ်င္းမွန္သမွ် ငါျပန္ဆုိမယ္ ၊ ငါျပန္ထုတ္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ “ သူတုိ႕ခ်စ္တာ တစ္မ်ိဳးႀကီးေနာ္ ” လုိ႕ ေျပာရမွာပါပဲ ။
         ေနာက္ျပီး ျပန္ဆုိေတးမ်ားကို အားျပဳေနသူမ်ား ကိုယ္စား ကံခၽြန္ စဥ္းစားမိတာေလး ရွိပါတယ္ ။ အဲဒါကေတာ့ ဒီေန႕ ေတးသံရွင္ႀကီးမ်ားဟာ သူတုိ႕ရဲ႕ သီခ်င္းမ်ားကို သူတုိ႕ ကိုယ္တုိင္ ျပန္ဆုိေနၾကပါျပီ ၊ ျပန္ဆုိလာၾကျပီ ဆုိတာပါပဲ ။
         ကံခၽြန္ဟာ ျပန္ဆုိေတးမ်ားကို အားျပဳေနတဲ့ ထုတ္လုပ္သူ ၊ ေတးသံရွင္မ်ားကို အားမလုိ အားမရ ျဖစ္ရတာလည္း ပါပါတယ္ ။ ဘာလုိ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ အနဳပညာသမုိင္း စာမ်က္ႏွာမွာ သူမ်ားရဲ႕ အနဳပညာလုပ္ရပ္ေတြကို ကူးထဲ့ေနရတာလဲ ။ ျပန္ဆုိေတးေတြကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဆုိနိဳင္တယ္ ဆုိကတည္းက အတုိင္းအတာ တစ္ခုထိ သူ႕မွာ အရည္အေသြး ရွိလုိ႕ဆုိတာ ကံခၽြန္လက္ခံပါတယ္ ။  အဲဒီ အရည္အေသြးကို တန္ဖုိးထား ေလးစားမယ္ဆုိရင္ ကိုယ္ပုိင္ သီခ်င္းသစ္ေတြကိုပဲ ဆုိေပါ့ ။
         “ ျပန္ဆုိေတး ” ဟာ ေငြ ရနိဳင္ေပမယ့္ နာမည္ မရနိဳင္ပါဘူး ။ ျပန္ဆုိျပီ ဆုိကတည္းက အဲဒီ သီခ်င္းဟာ ေအာင္ျမင္ခဲ့လုိ႕ပါ ။ အဲဒီ ေအာင္ျမင္မွဳကို ျပန္ဆုိတဲ့သူက ေက်ာ္လႊားသြားတာ ကံခၽြန္ေတာ့ မေတြ႕မိေသးပါဘူး ။ အဲ ... မူလေတး ၊ မူရင္း အဆုိေတာ္ရဲ႕ အသံကို မၾကားဖူးသူ အတြက္ေတာ့ “ မူး ” ဟာ ျမစ္ေပါ့ဗ်ာ ။
         ျပီးေတာ့ အဲဒီ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေတြရဲ႕ မူလကို ျပန္ေလ့လာၾကည့္ရင္ ေတးေရးဆရာမ်ားဟာ ဘယ္သူဆုိဖုိ႕ ၊ ဘယ္၀ါဆုိဖုိ႕ ဆုိျပီး ေရးေပးခဲ့တာေတြပါ ။ အဲသလုိ သီခ်င္းမ်ိဳးက်ေတာ့ ေနာက္လူ ဘယ္လုိမွ ျပန္လုိက္မဆုိနိဳင္ေတာ့ပါဘူး ။ အသံေကာင္းျခင္း ၊ မေကာင္းျခင္း ၊ အဆုိပညာ ျပည့္၀ျခင္း ၊ မျပည့္၀ျခင္းနဲ႕ကို မဆုိင္ေတာ့တာ ။ ကံခၽြန္ နမူနာျပျပီး ေျပာပါရေစ ။ ကြယ္လြန္သူ ဦးဖူးအံ့ သီဆုိခဲ့တဲ့ ကြမ္းနဲ႕အခ်စ္ ဟာ ဆရာ ဦးဘုိခင္က ဦးဖူးအံ့ အတြက္ ေရးေပးခဲ့တဲ့ သီခ်င္းပါ ။
         အဲဒီ သီခ်င္းကို ကံခၽြန္ စျပီး နားေထာင္ရတာက ေစ်းခ်ိဳ အလယ္ေပါက္ ကထိန္မွာပါ ။ ဦးဖူးအံ့ က သီခ်င္းသာ ဆုိေနတာပါ ။ ကြမ္းစားက မပ်က္ပါဘူး ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကြမ္းနဲ႕အခ်စ္ သီခ်င္းကို ဦးဖူးအံ့ အတြက္ ေရးေပးတာပါ ။  “ ေစ်းခ်ိဳအလယ္မွာ .... ေလးပ်ိဳထယ္၀ါ ... မွန္လံုကားနဲ႕လာ .... ” ဆုိျပီး စကတည္းက  ဦးဖူးအံ့ရယ္ ဆုိတဲ့ေနရာရယ္  “ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ရင္ေလ ... ပုလင္းေဆး နဲ႕ ကြမ္းေလး ယူခဲ့ပါ ... ” ဆုိတဲ့ အပိုဒ္မွာ ကြမ္းထုတ္ စားျပလုိက္တာရယ္ ၊ သက္ႀကီး ေတးသံရွင္ႀကီး တစ္ဦးဆုိတဲ့ အခ်စ္သီခ်င္းက မကလက္ဘဲ ၾကည္နဴးစရာ ျဖစ္ေနတာရယ္ ၊ အဲဒီ အျမင္ အဲဒီ ခံစားမွဳ ဦးဖူးအံ့ ရဲ႕ ( လူႀကီး ) သံကို နားစဲြေနေတာ့ ကံခၽြန္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ညီအစ္ကိုလုိ ခင္တဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ( ကို ) သုေမာင္ ျပန္ဆုိေတာ့ ကံခၽြန္ နားေထာင္လုိ႕ မရေတာ့ပါဘူး ။ ကိုသုေမာင္ ညံ့လုိ႕ မဟုတ္ပါဘူး ။ ( အသံ ) ေကာင္းလြန္းေနလုိ႕ ။
         ဒါေၾကာင့္ ျပန္ဆုိေတးဟာ မူလ ေတးသံရွင္ကို ေက်ာ္လႊားနိဳင္ဖုိ႕ မလြယ္ပါဘူး ။ ( သုေလးေရ .... သည္းခံဟ ။ တစ္ျခားအဆုိေတာ္ နမူနာျပရင္ ဆုိလုိရင္း ေပ်ာက္ျပီး အျမင္ေစာင္းသြားမွာစုိးလုိ႕ သု ကို နမူနာထဲ ထည့္လုိက္ရတာပါ ။ ) ေနာက္ျပန္ဆုိတဲ့ လူကိုက ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္းပါ ။
         စဥ္းစားၾကပါ ။ ကံခၽြန္ ေစတနာနဲ႕ အႀကံျပဳတာပါ ။ ျပန္ဆုိေတးဆုိတာ ကိုယ့္ရဲ႕ အနဳပညာသမုိင္းစာမ်က္ႏွာမွာ အျခား အနဳပညာရွင္ရဲ႕ မွတ္တမ္းကို ကူးထည့္တာပါ ။ ေတးသံရွင္တုိင္း ကိုယ္ပိုင္သီခ်င္းမ်ားနဲ႕ ေအာင္ျမင္မွဳ မွတ္တုိင္ စုိက္ထူနိဳင္ၾကပါေစ ။

ကံခၽြန္
( အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ )

Monday, April 8, 2019

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သၾကၤန္


🕊️    ျငိမ္းခ်မ္းေရး သႀကၤန္    ◼ဆူးငွက္

ၿဂီ သကၠရာဇ္ တစ္ေထာင္သံုးရာကိုး ခုႏွစ္ ျပာသုိလဆုတ္ ကိုးရက္ တနဂၤေႏြေန႕အား
ငါတုိ႕ ျမန္မာျပည္ လံုး၀လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စု သမတ ျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္ႀကီး အျဖစ္ ေကာင္းစြာ ေရာက္သတည္း

        ဤသို႔  လြတ္လပ္ေရးေၾကညာအၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာ ၁၉၄၉ ခု  မတ္လ ၁၁ ရက္ ညေန ၃ နာရီအခ်ိန္မွာပင္ ျပည္တြင္း စစ္ေၾကာင့္ မႏၱေလးသည္  တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေကအင္ဒီအိုတပ္မ်ားေအာက္သို႔က်ေရာက္ခဲ့ရသည္။  တစ္ျပည္လုံးအတိုင္း အတာအရလည္း ျပည္တြင္းစစ္မီးက ေတာက္ေလာင္ေန၏။    မႏၱေလးၿမိဳ႕၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး႐ုံးအခ်ဳိ႕ စစ္ကိုင္းသို႔ ဆုတ္ခြာ ႐ုံးထိုင္ၾကရသည္။

         ဗိုလ္မွဴးၾကင္ဦးစီးေသာ မႏၱေလးအေျခစိုက္ အစိုးရတပ္ေပါင္းစုက
စစ္ကိုင္းတြင္ အင္အားျပန္လည္စုစည္းၿပီး  မႏၱေလးၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲရျပန္သည္။

        ၁၉၄၉ ခု ဧၿပီ  ၆ ရက္ေန႔တြင္ မႏၱေလးကို ျပန္လည္ရရွိခဲ့သည္။      ဗိုလ္မွဴးၾကင္၊ ဗိုလ္မွဴးေအးေမာင္၊ ဗိုလ္မွဴးထြန္းစိန္အစရွိေသာ တပ္မွဴးမ်ား  ဦးေဆာင္သည့္ တပ္ေပါင္းစုက မႏၱေလးကို ျပန္လည္ အုပ္စီးခဲ့သည္။  ၿမိဳ႕သိမ္းတပ္၏ေရွ႕တန္း ကြပ္ကဲ႐ုံးက  လက္ဆည္ကန္အရပ္ရွိ  နဂါး ေဒၚဦးတိုက္၌   ဖြင့္လွစ္ထားရသည္။ ဧၿပီ၈ ရက္ေန႔တြင္   မႏၱေလးၿမိဳ႕သိမ္းအခမ္းအနားႀကီး က်င္းပခဲ့၏။ နံနက္ ၇ နာရီတြင္ မႏၱေလး စစ္ရဲဌာနခ်ဳပ္၌  တပ္ေပါင္းစုံစု႐ုံးၿပီး
၈ နာရီထိုးသည္ႏွင့္  စည္ေတာ္ႀကီးရြမ္းကာ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕သိမ္းတပ္က  တပ္အခမ္းအနားျဖင့္ ခ်ီတက္သည္။

        ခ်ီတက္ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္အလံက ၾကယ္ငါးပြင့္ႏွင့္အတူ     ရဲရဲနီေနသည္။
ပရိသတ္မ်ားကား  လမ္းေဘး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ တိုးမေပါက္ခဲ့။ ဧၿပီ ၈ ရက္ဆိုေတာ့
မၾကာမီရက္ပိုင္းအတြင္း၌ပင္ သႀကၤန္က်ေတာ့မည္။ ၿမိဳ႕လူထုႏွင့္ ေအးအတူပူအမွ်
ရင္အုပ္မကြာရွိခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕မတူရိယာ အသင္းကလည္း တပ္ေပါင္းစုံႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာကာ ေအ၀မ္းဆရာညႇာ၏  “ ျပည္ေတာ္၀င္ ” သီခ်င္းကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ တီးမႈတ္ခဲ့သည္ဆို၏။  တစ္ေက်ာ့ျပန္  “ ျပည္ေတာ္၀င္ ”

“ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္....၊ေအာက္ေမ့လို႔ေန တိုက္တာအိမ္ေျခ၊   စည္းစိမ္ရွင္ေတြ
လူႀကံရင္ခံႏိုင္ဘူး၊ အထူးပင္မွတ္ၾကေစ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေန ..          
ၿမိဳ႕မအသင္းက ေျပာမေလ ...” တဲ့။

        မည္သို႔ပင္ “ အရင္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနၾကပါ။ တက္ေခတ္လူငယ္မ်ား အားအင္ေတာင့္တင္းခိုင္မာပါေစ ”  ဟုဆိုျငား ကိုယ္က်ိဳး  အတၱမ်ားျဖင့္  ေဒါသတႀကီး ေလာင္ၿမိဳက္ခဲ့ေသာ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီးက အရွိန္ မသတ္ႏိုင္ေသး ....။

         ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္ကာလအထိ မႏၱေလးအနီး တစ္၀ိုက္မွာပင္ တံတားဦး၊   ေက်ာက္ဆည္၊ မတၱရာ၊ ျပင္ဦးလြင္လမ္း (၂၁) မိုင္ စသည္ျဖင့္ တိုက္ပြဲေတြ ႀကိဳးၾကား ျဖစ္ေနဆဲပင္။  

        တပ္မင္းဗိုလ္မွဴးႀကီး ခ်စ္ၿမိဳင္၏ တပ္မဟာ(၆)က မႏၱေလးနန္းတြင္းမွာ   အေျခစိုက္သည္။ တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး တန္ယုဆိုင္ႏွင့္ ဒုတပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴး  ခ်စ္ခိုင္တို႔၏ ခလရ (၈) ကလည္း နန္းတြင္း၌ပင္ တပ္ထိုင္ကာ မုံရြာ၊ ယင္းမာပင္၊ ေရႊဘို၊ ေက်ာက္ေျမာင္းႏွင့္ တံတားဦး၊ ေက်ာက္ဆည္၊ ျမင္းၿခံႀတိဂံ
နယ္ေျမသို႔ စစ္ဆင္သည္။

        လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေသာ္လည္း  မေအးခ်မ္းႏိုင္ေသး။     ညေရးညတာ ေခါင္းျပားေအာင္ မအိပ္ႏိုင္ေသး။ ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္
မလုပ္ႏိုင္ေသး။ လက္နက္အားကိုးျဖင့္ ကိုယ္ႏွင့္မတူ ကိုယ့္ရန္သူဟူေသာ  
စိတ္ယုတ္ကို မပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသး။

        တစ္တိုင္းျပည္လုံး လူမ်ားစု၏ဆႏၵက “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” ျဖစ္ေနၾကသည္။    ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဦးေဆာင္ကာ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” အတြက္    ဘက္ေပါင္းစုံတြင္ ညိႇႏႈိင္းေတာင္းဆိုေနၾကၿပီ။ သို႔ေသာ္ ....ကၽြဲပါးေစာင္းတီး။

        သည္လိုႏွင့္ ဆင္ႏႊဲေနက် သႀကၤန္ကာလ က်ေရာက္လာျပန္သည္။   တကယ္ေတာ့ သႀကၤန္ဟူသည္ တစ္မ်ိဳးသားလုံးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ    ပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္သည္။အယုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး အတန္းအစားမခြဲ တစ္သားတည္း ေပ်ာ္ပါးလြတ္လပ္စြာ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည့္ပြဲေတာ္ျဖစ္သည္။  အမိန္႔အာဏာ တစ္စုံတစ္ရာျဖင့္  အတင္းအက်ပ္ေစခိုင္းေပ်ာ္ပါးေစသည့္ ပြဲမဟုတ္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား၊ အဖြဲ႕အသင္းစီးပြားျဖင့္ မ်က္ႏွာစာတစ္ခုတည္းၾကည့္၊ မခ်ိသြားၿဖဲ ရယ္က်ဲက်ဲျဖင့္ ေပ်ာ္ဟန္ႏႊဲျခင္းလည္း မဟုတ္။ ပူေဇာ္၊ ပသ ၊ ခစား ၊ အတန္းအစား ခြဲျခားသည့္ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ပြဲလည္းမဟုတ္။

        ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားမွန္သမွ် အခြင့္အေရးကိုယ္စီျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးျဖတ္ တည္ေထာင္ စီမံပိုင္ခြင့္ျဖင့္   မွ်ေ၀ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည့္ ပြဲေတာ္ျဖစ္သည္။

        ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု သႀကၤန္တြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကရာ၌ တပ္မေတာ္သား ပါသည္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ပါသည္။ ႐ုံးသူ႐ုံးသား ပါသည္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ပါသည္။ ေစ်းသူေစ်းသား ပါသည္။ ေဆးလိပ္သမ ပါသည္။ ေမာ္ေတာ္ကား ဒ႐ိုင္ဘာ ပါသည္။ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲ သည္ဆိုသည္ကလည္း ေရပက္႐ုံ၊ ေရပက္ခံ႐ုံမွ် မဟုတ္၊ အႏုပညာကို ထုတ္ေဖာ္ကြန္႔ျမဴးကာ အားလုံး ကိုယ္စီ သီခ်င္းေရးစပ္၊ သီခ်င္းသီဆို၊ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ တီးမႈတ္ ကခုန္ၾကျခင္းျဖစ္ပါ၏။ ဂီတသုခုမပညာရွင္မ်ားကလည္း ကိုယ့္အႏုပညာကို အမ်ားႏွင့္မတူ ထုတ္ေဖာ္ၾကသည္။ ပန္းခ်ီ ၊ ပန္းပုပညာရွင္မ်ားကလည္း ကိုယ့္စိတ္ကူးစိတ္သန္းျဖင့္   သႀကၤန္ကိုအလွဆင္ၾကသည္။

        ေရွးေဟာင္းသုေတသန ပန္းခ်ီဆရာ ဦးအုန္းေမာင္က ျမန္မာ့႐ိုးရာ႐ုပ္လုံးပညာျဖင့္ ဟသၤာ႐ုပ္ႀကီးခ်ဳိးကာ ပန္းကႏုတ္ အျပင္ အဆင္မ်ားျဖင့္ “ မဟာႏြယ္ ” အလွျပယာဥ္ကို ျပင္ဆင္ေပးသည္။ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးဘသက္က ေခတ္သစ္ႏွင့္႐ိုးရာ အခ်ဳိးညီေပါင္းစည္းသည့္   အျပင္အဆင္ျဖင့္ “ ထီလာေမာင္ ” အလွျပယာဥ္ကို ဖန္တီးေပးသည္။ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးလွေပၚက ျပင္ဦးလြင္-မႏၱေလး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အသင္းအတြက္ ႀကီးမားလွပေသာ  ဟသၤာ႐ုပ္လုံးႀကီးကိုပင္ ခ်ဳိးေပးခဲ့သည္။

        ထီလာေရသဘင္က “ ကရ၀ိက္႐ုပ္လုံးႀကီး ” ၊ ဘုရင့္ေမာင္က   “ ရွင္ဘုရင္႐ုပ္လုံး ” ၊ ေရႊမန္းေမာင္က “ ခ်ဳိးျဖဴ႐ုပ္ ” ၊ ခင္တို႔ေမာင္က “ ႀကိဳးၾကာ ” ၊   ၾကယ္နီေရာင္က “ ငါးေျမႇာင့္ၾကယ္ႀကီးႏွင့္ ဥေဒါင္းႏွစ္ေကာင္ ”၊ တကၠသိုလ္
ေမာင္ ၊ ခ်စ္ေသြးညီႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ကလည္း “ ခြပ္ေဒါင္း႐ုပ္ႀကီး ” မ်ား ...။
ျခေသၤ့႐ုပ္လုံးႀကီးမ်ားျဖင့္ ျပင္ဆင္ထားေသာ အသင္းမ်ားက မႏၱေလးဗဟိုအမ်ိဳးသား
ေက်ာင္းမွ “ ေက်ာင္းေတာ္ဗဟို ” ၊ “ ပ်ိဳတို႔ေမာင္ ” ႏွင့္  “ ေစ်းခ်ိဳေမာင္ ”   တို႔ျဖစ္သည္။

        ေရႊနန္းေတာ္က “ ေငြခ႐ု ” ၊ ေရႊစဥ္ေမာင္က “ တိုက္သေဘၤာ” ၊ ပုလဲေမာင္က “ ငါး႐ုပ္ ” ၊ နန္းျမင့္ေမာင္က “ က်ဳံးၿမိဳ႕႐ိုးႏွင့္နန္းျမင့္” ၊            
နန္းေရွ႕ေမာင္က “ အေျမာက္ ၄ လက္ႏွင့္ တိုက္သေဘၤာ ” ၊ ျပည္ေထာင္စုနန္းေရွ႕
ေလွေတာ္ယာဥ္က “ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ” ပုံျဖင့္ ေလွႀကီး...။   ဥတၱရတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္က “ က်ားေခါင္းႀကီး ” တို႔ျဖင့္ ျပင္ဆင္ကာ ႏႊဲေပ်ာ္ၾကသည္။    

       ဤသို႔ျဖင့္ ထိုႏွစ္သႀကၤန္တြင္ မႏၱေလးတစ္ၿမိဳ႕လုံး အလွျပယာဥ္အသင္းေပါင္း
၄၀ ေက်ာ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးေရသဘင္အဖြဲ႕ ၅၀ ေက်ာ္တို႔ ပါ၀င္ကာ ဆင္ႏႊဲၾကျခင္းျဖစ္
သည္။

        “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” ဆႏၵဟူေသာ ဒီေရက ေန႔စဥ္လို စကၠန္႔မလပ္မို႔ ႐ိုးရာသႀကၤန္ပြဲေတာ္ႀကီး၌ပင္ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” လႊမ္းၿခံဳေနသည္။ ၁၉၅၀ ခု (ေကာဇာသကၠရာဇ္၁၃၁၁ ခုမွ ၁၃၁၂ ခုႏွစ္အကူး) သႀကၤန္ကို မႏ္ၲေလးမွာ “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ” သႀကၤန္ဟု
ကမၸည္းတင္သည္။

        ထိုစဥ္က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး  စပ္ေရႊႊသိုက္ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ႏႊဲၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထုိႏွစ္ကထူးထူးျခားျခားမႏၱေလးၿမိဳ႕မ အသင္းသားေတြက ရန္ကုန္သႀကၤန္၌ ဆင္ႏႊဲၾက၏။  ရန္ကုန္ေရာက္ “ မႏၱေလး ျမန္မာ ကုန္သည္မ်ားအသင္း ”  ၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ”  ဟု အမည္ေပးကာ ေငြငန္း႐ုပ္အလွဆင္ေရသဘင္ကားႀကီး ဆင္သည္။

        ထို႔ေနာက္ ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံဂီတအသံသြင္းရန္ ကိစၥအတြက္  ရန္ကုန္ေရာက္ေနေသာ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းကိုယ္တိုင္ “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ” ျဖင့္လိုက္ပါၿပီး သႀကၤန္ပြဲဆင္ႏႊဲသည္။ မႏၱေလးတြင္ရွိစဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံး ၿမိဳ႕မ ေငြငန္းယာဥ္ေပၚတြင္ လိုက္ပါေလ့မရွိေသာ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက   ရန္ကုန္သႀကၤန္တြင္ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲသျဖင့္ ထူးျခားေနသည္။      “ ေရႊမန္းေရယာဥ္ ” တြင္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ေရးစပ္ခဲ့ေသာ “ ေရႊမန္းေတာင္ရိပ္ခို ”   သီခ်င္းကို ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္သႀကၤန္၌ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္း ကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္ သစ္ဆန္းခဲ့ေသာအခါ အထူးႏွစ္သက္ခဲ့ၾကသည္။

        နာမည္ေက်ာ္ ဘီဒီဘရားသားအုပ္စုကလည္း ထိုႏွစ္တြင္ ထိုသီခ်င္းကို တက္ယူၿပီး  သူတို႔၏ ေကာ္ဖီေၾကာ္ျငာ႐ုပ္ရွင္ကားပိုင္းတို၏  သႀကၤန္အစီအစဥ္ ေနာက္ခံသီခ်င္းအျဖစ္ ကိုအံ့ႀကီးက  သီဆိုအသံသြင္းခဲ့၏။
ဘီဒီဘရားသားတီး၀ိုင္း၏ ဧည့္ခံပြဲတိုင္း ထိုသီခ်င္းက ေခတ္စားခဲ့သည္။ “ ေရႊမန္း
ေတာင္ရိပ္ခို ” အျပင္ သီခ်င္းသစ္အျဖစ္ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက “ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေရသဘင္ ”   သီခ်င္းကို ေရးစပ္ခဲ့သည္။ သမိုင္းေနာက္ခံျဖင့္ ထင္ရွားေစခဲ့ေသာ  သီခ်င္းဟုဆိုေသာ္ လြန္အံ့မထင္၊ နားဆင္ၾကည့္ၾကပါဦး။

“ (သဘာ၀ရႊင္ျမဴး၊  ႏွစ္ကူးဗမာ့(ျမန္မာ့) ေရသဘင္
 ခါေရစင္လန္းၾကည္ရႊင္  ေအးေစခ်င္ခ်မ္းတယ္ခင္
စိမ့္စိမ့္ခ်မ္းခ်မ္း ..   ေအးေအးေလာင္းေပ
ေလာင္းေလေအးေလ၊  ေအးေလေလာင္းေလေတြမို႔
ခ်စ္မိတ္ေဆြျဖစ္ေၾကာင္း   အခြင့္ေကာင္းႀကံဳလို႔ပင္)၂
(ေရႊဂုန္သူမို႔     ဖ်တ္လတ္ျဖဴစင္ရွင္းေၾကာ့ယဥ္ယဥ္
မာပါေစဆုထူးဆင္)၂
ပိေတာက္ေတြ ေ၀ေ၀လြင္လြင္
ေရႊရည္လူး၊ ဖူးပြင့္တဲ့ဒီအခ်ိန္တြင္ ....
ဗမာ (ျမန္မာ)ျပည္၊   ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရြက္သစ္ႏုႏု
ခါေတာ္ေရစင္ဖ်န္းလို႔ ေ၀စီလြင္ ...၊
ေငြငန္းဆုေတာင္း... ေအာင္
ေၾကာင္းကိုပင္ ခါေတာ္ေရ သဘင္ .... ” တဲ့ေလ။

        အခုလည္း “ ေအာင္စည္ရြမ္းသံၾကားရၿပီထင့္  ျပည္ေတာ္၀င္မယ္ေလ.. ”  ဟု
သမိုင္းသစ္စာမ်က္ႏွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ႏွစ္သစ္ႏွစ္ကူး အခါသမယတြင္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တစ္၀န္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရြက္သစ္ရြက္ႏုေတြ   ေ၀ေ၀စီလန္းေစခ်င္ပါဘိ။    ။      

ေၾကးမံု  ဧၿပီ ၃ ၊ ၂၀၁၆  

Saturday, April 6, 2019

ခ်စ္တတ္ၾကသူမ်ား အေၾကာင္း


💝     ခ်စ္တတ္ၾကသူမ်ား အေၾကာင္း
                                     
         အမွန္က သည္စာစုကို ကၽြန္ေတာ္ေရးရန္ မဟုတ္ပါ ။ ကိုဟိန္းလတ္က သတင္းေမးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာျပျခင္းကို သူက ေရးရန္သာ ျဖစ္ပါသည္ ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ အေျပာေကာင္းလုိ႕ပဲလား ... ကို္ယ္တုိင္ေရးတာ ေကာင္းပါတယ္ ဆုိသည့္ သေဘာလားေတာ့မသိ ... ။

         “ ကိုဗလႀကီးပဲ ေရးပါဗ်ာ ။ အေၾကာင္းအရာေလး ေကာင္းလြန္းလုိ႕ပါ ” ဆုိသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ေရးရပါသည္ ။ အမွန္ေတာ့ သည္စာစုသည္ သတင္းတစ္ပုဒ္မွ်သာ ။ သို႕ေသာ္ သည္ သတင္းက

************

         ( ၁.၁.၉၉ ) ညက ျဖစ္သည္ ။ အမ်ိဳးသားဇာတ္႐ံုတြင္ ျမန္မာသံ ဂႏၳ၀င္ ေတးဂီတ အစီအစဥ္ စင္တင္ပဲြက်င္းပသည္ ။ ကၽြန္္ေတာ္လည္း အဆုိရွင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ျဖစ္သည္ ။ ဤ အဆုိရွင္မ်ား စာရင္းကိုေတာ့ စာဖတ္သူ သိျပီးသားပါ ။ အားလံုး ျမန္မာသံ အဆုိရွင္မ်ားခ်ည္း ျဖစ္သည္ ။ ျပီးေတာ့ သီဆုိၾကသည့္ သီခ်င္းအားလံုး ျမန္မာသံ ေတြခ်ည္း ျဖစ္သည္ ။

         ထံုးစံအတုိုင္းပင္ ပဲြက်င္းပေနစဥ္ စင္ေနာက္ကြယ္တြင္ အနဳပညာရွင္ေတြေရာ ၊ ေနာက္လုိက္ေတြေရာ ၊ ပရိတ္သတ္အခ်ိဳ႕ပါ ရွိေနပါသည္ ။ ကြာျခားတာက “ ရုပ္ရွင္ပဲြ ” ၊ “ ေခတ္ေပၚပဲြ ” စသည္တုိ႕လုိ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ၊႐ွဳပ္႐ွဳပ္ ယွက္ယွက္ ရွိမေနၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။ အားလံုး ေအးေဆး ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ ။

         စင္ေနာက္သို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားေသာအခါ ဆံပင္ရွည္ရွည္ T ရွပ္ ၊ေဘာင္းဘီ၀တ္ ေခတ္ေပၚ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္က “ ဦး ...ေနေကာင္းလား ” ဟု လာ ႏွဳတ္ဆက္သည္ ။ ဒါလည္း သိပ္ထူးဆန္းသည္ မဟုတ္ ။ သည္လုိပဲ နာမည္ၾကီး ပညာသည္ေတြ ေရာက္လာလွ်င္ ပရိတ္သတ္က ႏွဳတ္ဆက္စျမဲ ။ သို႕ေသာ္ ...

         ခု ကၽြန္ေတာ့္ကို အားပါးတရ လာႏွဳတ္ဆက္သူကေလးကား တျခားသူမဟုတ္ ။ “ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ ” ။ ၾကည့္စမ္း ျမန္မာသံ “ စင္ ” ေနာက္ကြယ္မွာ ။

        ေခတ္ေပၚ အဆို္ေတာ္ကေလးက ပရိသတ္အျဖစ္ ေရာက္ေနပါကလား .. ။

         လွဳိက္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ။

***************

         “ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ ” ကို ေပြ႕ဖက္ ႏွဳတ္ဆက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆုိရန္ အလွည့္ကို ေစာင့္ဆုိင္းရန္ ေၾကညာသူ အနားမွာ သြားရပ္စဥ္ .....

         လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေမွာင္ရိပ္ေခ်ာင္တြင္ ျငိမ္ျငိမ္ကေလး မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ လူ ႏွစ္ေယာက္ ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သက္တူ ရြယ္တူေတြပါပဲ ။ ႐ုတ္တရက္ ဘယ္သူမွန္း မသိ ။ အနား သြားၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ “ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ” ႏွင့္ “ ခင္ေမာင္တုိး ” ။ အလုိ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ ဒုတိတအႀကိမ္ လွဳိက္ကနဲ ။

         သူတုိ႕နား ေလွ်ာက္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္က ႏွဳတ္ဆက္သည္။

         “ လာ အားေပးတာလားဗ် ”

         “ ဟာ .... လာနားေထာင္တာပါ ” ေဂ်ေမာင္ေမာင္ အေျဖ ။

         “ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာသံ Crazy ဗ် ” ခင္ေမာင္တုိး ၏ စကား ။ကၽြန္ေတာ္ မည္မွ် ခံစားရမည္ကို စာဖတ္သူ စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္ ။

         ထုိအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ သီဆုိမွဳ အလွည့္ ေၾကညာသံ ထြက္လာသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ မလိမ္ပါ ။ သီခ်င္း ဆုိေနစဥ္အတြင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ “ ေဇာ္၀င္းထြဋ ” ၊ “ ေဂ်ေမာင္ေမာင္ ” ႏွင့္ “ ခင္ေမာင္တုိး ” တုိ႕ကို မ်က္စိထဲ ျမင္ေနပါ၏ ။ သူတုိ႕ အသံေတြကုိ ၾကားေနရပါ၏ ။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ၀မ္းနည္းစိတ္လည္း ေပၚေနပါသည္ ။ အျခား ဟုတ္ပါ႐ုိးလား ။

         “ ေၾသာ္ ... သူတုိ႕ သူတုိ႕ ပဲြေတြတုန္းက ငါဟာ စင္ေနာက္ကြယ္ေ၀းလုိ႕ စင္ေအာက္ကပင္ အားမေပးခဲ့ဖူးပါလား ” ဟူ၍ ။

************

         သူတုိ႕ တာ၀န္ ေက်ၾကပါေပ၏ ။ ဂီတ ဟူသမွ်ကို ျမတ္နိဳးၾကပါေပ၏ ။ ဂီတသမား မွန္သမွ်ကို ခ်စ္တတ္ၾကပါေပ၏ ။ ( ဂီတ အမ်ိဳးအစား ခဲြျခားျခင္း ) ႏွင့္ ( “ ဂီတ ” သည္ “ ဂီတ ” သာ ျဖစ္ျခင္း ) ကို သူုတ႕ ကဲြျပားစြာ နားလည္ၾကပါ၏ ။

         သီခ်င္းဆုိေနစဥ္ ကၽြန္ေတာ္ သုေမာင္ တစ္ေယာက္ ပီတိ မ်က္ရည္ လည္ေနသည္ ဆုိလွ်င္ ယံုၾကမည္လား မသိတတ္ ။

သုေမာင္
၁၅-၁-၉၉


Saturday, March 23, 2019

နားပန္းဆံ ေတးသံ႐ွင္


🎤         နားပန္းဆံ ေတးသံရွင္

          ျမန္မာတို႔သည္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ၊ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ ႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ကိုယ့္ဂီတကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိး တန္ဖိုးထားၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ႐ုပ္ရွင္ ဂီတ အႏုပညာရွင္မ်ားကို ျပင္ပမွာ  ေတြ႕ၾကသည့္အခါ ထန္းလ်က္ကုိ ပုရြက္ဆိတ္မ်ားခဲသည္သို႔ ၀ိုင္းအုံၾကည့္ၾက၊ မိတ္ဖြဲ႕ခ်င္ၾကသည္။ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္းမဟုတ္။ သို႔ျဖင့္ ႐ုပ္ရွင္ဂီတႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္၊ စိတ္ႀကိဳက္ေတြ႕လွ်င္ ႏွလုံးသား၀ယ္ သံမိႈစြဲသည့္အလား မွတ္သားထားတတ္ၾကသည္။        
“ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ ” ဆုိသည္ႏွင့္ မင္းသား ခင္ေမာင္ရင္၊ “ ဘ၀သံသရာ ” သီခ်င္းၾကားသည္ႏွင့္ ဦးသုခ၊
“ ဖုိးၿပံဳးခ်ဳိ ” ဇာတ္ကားအေၾကာင္းေျပာလွ်င္  ဖုိးပါႀကီး၊ “ ေထြးညိဳ ” သီခ်င္းသံၾကားလွ်င္ တြံေတးသိန္းတန္၊ “ မႈံေရႊရည္ ” ဆုိလွ်င္ ၀င္းဦး၊
“ ေက်ာက္ခဲ ” သီခ်င္းကိုဆုိမွမဟုတ္ တီးလုံးအေတာေတာလိုက္သည္ႏွင့္ ေဇာ္၀မ္းမွန္းတမ္းသိၾကသည္။
         ထို႔အတူ “ နားပန္းဆံ ” သီခ်င္းမူရင္းအဆိုေတာ္ ဘယ္သူလဲ ေမးရန္မလို ၊ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးႀကီး ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္၏ သီခ်င္းမွန္း လူငယ္လူႀကီး မေရြး တစ္ျပည္လုံးသိၾကသည္။
          “ နားပန္းဆံ ”  သီခ်င္းကို ဖန္တီးသည့္ေတးလက္ရာရွင္မွာ အလကၤာေက်ာ္စြာ ဆရာ ေရႊျပည္ေအး၊ ျမန္မာတို႔၏ေက်းလက္ဘ၀ကို ေနာက္ခံျပဳ၍ေက်းလက္..၊ ေက်းလက္ဂီတႏွင့္ ေက်းလက္ဒါနတို႔ကို ႐ုပ္လုံးေပၚေအာင္စပ္ဆိုထားၿပီး ျမန္မာမႈ၊ျမန္မာ့ဟန္၊ ျမန္မာ့သံစဥ္မ်ားျဖင့္ ျမဴးျမဴးႂကြႂကြလွလွပပထုံမႊမ္းထားရာ နားဆင္ရသူအေပါင္း ထ က ခ်င္စိတ္ေပါက္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းလွသည္။ ျမန္မာျပည္သား ျမန္မာတို႔နားျဖင့္ ၾကားေလ ၾကားရ ၾကားမ၀ႏုိင္၊ အထူးလက္ရာေျမာက္ ဂႏၳ၀င္ေတးတစ္ပုဒ္၊ ျမန္မာ့အသံဓာတ္ျပား၊ ေရာင္းတမ္း ဓာတ္ျပား ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတးအျဖစ္ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ကိုယ္တုိင္ သီဆိုခဲ့သည္။
          ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ခန္႔က ဒါ႐ိုက္တာ ဦးတင္ယု ၏လက္ရာ မင္းသားလင္းထင္၊ မင္းသမီး သီရိေကခိုင္(ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္၏သမီး) တို႔ ေခါင္းေဆာင္ ပါ၀င္ထားသည့္ “ ဆုေတာင္းတုိင္းသာ ျပည့္ေစခ်င္ပါသည္ ” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတြင္  “ နားပန္းဆံ” သီခ်င္းကိုေနာက္ခံဇာတ္၀င္ေတးအျဖစ္ အသုံးျပဳၿပီး
မင္းသမီး သီရိေကခိုင္က နားပန္းဆံ အကကို ကျပသြားခဲ့သည္။   ဂီတမွဴး  ေဇာ္ဟိန္း “ သစၥာပန္း ”  ၏ ဆက္သြယ္ေပးမႈျဖင့္   စာေရးသူႏွင့္  ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးႀကီး ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ (အေမ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ ) တို႔   ဆုံေတြ႕ခဲ့ၾကရာ ေဖာ္ေရြေသာအၿပံဳးပိုင္ရွင္ အေမ၊ အသက္(၈၀) ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သီလေကာင္းသျဖင့္ လူရြယ္တစ္ဦးႏွင့္မျခား သြက္လက္ေပါ့ပါးေနေသာအေမ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ အတိတ္ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ဒက္ကနဲ ဒက္ကနဲ ရွင္းျပႏုိင္ေသာအေမ၊ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ဂီတေလာကအတြက္ မ်ားစြာအက်ဳိးျပဳခဲ့ေသာ အေမ့ကိုယခုလို က်န္းမာရႊင္လန္းစြာ ေတြ႕လုိက္ရသည့္အတြက္ စာေရးသူမ်ားစြာ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္မိသည္။
          “ အကယ္ဒမီ(၅)ဆုရွင္ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ေတးသံရွင္ စည္သူ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ ” ...သန္လ်င္သူ၊ ငယ္နာမည္ ေဘဘီ၊ အဖ B.O.C အင္ဂ်င္နီယာ ဦးဘုိးမင္းႏွင့္ အမိ ေဒၚေအးၾကည္တုိ႔က
၁၃-၈-၁၉၃၄ တနလၤာေန႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။
          ေက်ာင္းေနအရြယ္ တစ္ဖက္မွ ေစတနာလုပ္အားေပး သူနာျပဳအျဖစ္ သုံးႏွစ္ခန္႔လုပ္ရင္း ၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ၌ တင္ဆက္ကျပသည့္ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေအးျမင့္၏ လက္ရာ စိန္ဂၽြန္းသူနာျပဳတပ္ဖြဲ႕ ရန္ပုံေငြ ျပဇာတ္၌ ပါ၀င္ကျပခြင့္ရခဲ့သည္။
          ထုိျပဇာတ္ကိုၾကည့္ၿပီး ႐ုပ္ရွင္အသုိင္းအ၀ုိင္းမွ စိတ္၀င္စား လာသည့္အတြက္ မင္းသားေက်ာ္ေဖ ( ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ေဒၚခင္ေလးေဆြ ခင္ပြန္း ) ၏ ဆက္ သြယ္ေပးမႈျဖင့္ ႐ုပ္ရွင္ေလာကထဲ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
          ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ခန္႔တြင္ ၿဗိတိသွ်ဘားမား႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေအာင္ႀကီး ႐ုိက္ကူးသည့္ “ မာယာရွင္ ” အသံတိတ္ဇာတ္ကားတြင္ မင္းသားေက်ာ္ေဖ၊ ရဲျမင့္၊ မင္းသမီး ခင္ခင္တင့္တို႔ႏွင့္တြဲဖက္ ပါ၀င္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဒါ႐ိုက္တာ စာေရးဆရာမင္းရွင္ေနာင္ ႐ိုက္ကူးသည့္ “ အႏုိင္မခံ ” အသံတိတ္ဇာတ္ကားတြင္ မင္းသားေရႊမန္းထြန္းတင္ႏွင့္ တြဲဖက္၍ေခါင္းေဆာင္မင္းသမီးအျဖစ္ စတင္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ အေမသည္ အသံတိတ္ေခတ္၊ သံစုံသြင္းေခတ္၊ အသံထြက္ေခတ္ႏွင့္ ဗီဒီယုိေခတ္အဆက္ဆက္တို႔တြင္ ပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ ေရွ႕မီေနာက္မီ ႐ုပ္ရွင္အႏုပညာရွင္တစ္ဦး၊ အသံတိတ္ေခတ္ႏွင့္ သံစုံသြင္းေခတ္တို႔တြင္ အေမပါ၀င္႐ိုက္ကူးခဲ့သည့္  ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေပါင္းမွာ ၁၅ ကားခန္႔၊ အသံထြက္ေခတ္တြင္ ၆၅ ကားခန္႔ႏွင့္ဗီဒီယိုေခတ္တြင္ ဇာတ္ကားေပါင္း ၃၀ ခန္႔ ႐ိုက္ကူးခဲ့သည္။
          ေခတ္အဆက္ဆက္႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေပါင္းမ်ားစြာအနက္မွ   ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားသည့္  ဇာတ္ကားအခ်ဳိ႕ကို   ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပရလွ်င္
(၁)  ၿဗိတိသွ်ဘားမား႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ိုက္တာဦးခ်စ္ခင္
႐ိုက္ကူးၿပီး မင္းသားေက်ာ္ေဆြႏွင့္  တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ ခ်စ္ပန္းသဇင္ ”၊ “ ေမႊး ” ႏွင့္ “ ေျဖေလ်ာ့ေခြ ”
(၂) မႏၱေလး႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ေရႊဒုံးဘီေအာင္႐ိုက္ကူးၿပီး  မင္းသားေမာင္ေမာင္တာႏွင့္  တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ ဤလူ႔ေဘာင္တြင္ ”
(၃)မင္းသားေရႊဘႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ ေတာပုန္းႀကီးစံဖဲ”
(၄)ေရႊညာေမာင္႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးခ်င္းစိန္(ေရႊညာေမာင္)႐ိုက္ကူးၿပီးေကာလိပ္ဂ်င္ေန၀င္းႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ ေကာလိပ္ဂ်င္ ”
(၅) ေအ၀မ္းဖလင္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ေအ၀မ္း ဦးတင္ေမာင္ ႐ိုက္ကူးၿပီး ၫြန္႔၀င္းႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ထားသည့္ “ မမထားႏွင့္ အပါ ”
(၆) မဟာေဗာဓိ႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ုိက္တာ ျမတ္ေလး႐ုိက္ကူးၿပီး ေကာလိပ္ဂ်င္ေန၀င္း၊ ျမတ္ေလး၊ စိုးေရႊတို႔ႏွင့္   တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ထားသည့္ “ ေခၽြးႏွင့္ေသြးႏွင့္ ရင္းသည့္ေျမ ”
(၇) ၿဗိတိသွ်ဘားမား႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ုိက္တာစံေရႊေမာင္(ေအာင္လြင္) ႐ုိက္ကူးၿပီး ၀င္းဦး၊ ေအာင္လြင္၊ခင္ေလးေဆြ တို႔ႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္   “ တိမ္လႊာမို႔မုိ႔လြင္ ”
(၈) ျမနႏၵာ႐ုပ္ရွင္ဒါ႐ုိက္တာ တင္ထြန္းႏုိင္ ႐ုိက္ကူးၿပီး ၀င္းဦးႏွင့္တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ မုန္းပါတယ္ ေမာင့္ကို ”

          အေမ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုရရွိခဲ့သည္မ်ားကိုဆက္လက္ ေဖာ္ျပရလွ်င္
(၁) ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ေမာင္ေမာင္စိုး ႐ုပ္ရွင္မွဒါ႐ုိက္တာ  ေမာင္ေမာင္စုိး ႐ုိက္ကူးၿပီး မင္းသား ေဇယ် ၊ ျမင့္ေအာင္၊ေက်ာ္ေဖတုိ႔ႏွင့္တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ခ်စ္ညီမ” အသံထြက္ ဇာတ္ကားျဖင့္အေကာင္းဆံုးအမ်ဳိးသမီးသ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ
ထူးခၽြန္ဆု၊
(၂)၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ်ဘားမား႐ုပ္ရွင္မွ ဒါ႐ုိက္တာ ဦးခ်စ္ခင္ ႐ုိက္ကူးၿပီးမင္းသားေက်ာ္ေဆြႏွင့္တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ “ ေျဖေလ်ာ့ေခြ ”
ဇာတ္ကားျဖင့္ အေကာင္းဆံုးအမ်ဳိးသမီး သ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု
(၃) ၁၉၇၃ခုႏွစ္တြင္ ၀င္းဦးႏွင့္တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္  “ မုန္းပါတယ္ေမာင့္ကို ”   ဇာတ္ကားျဖင့္ အေကာင္းဆံုး အမ်ဳိးသမီးသ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု
(၄) ၁၉၈၀ ခန္႔တြင္ ဒါ႐ုိက္တာ ခင္ေမာင္ဦး၊ စိုးသိန္းထြဋ္ (ဆုိးေပ/ေမာင္မဲ)  ႐ိုက္ကူးသည့္ “ မွတပါးအျခားမရွိ ”  ဇာတ္ကားျဖင့္ အေကာင္းဆံုး အမ်ဳိးသမီး သ႐ုပ္ေဆာင္ဇာတ္ပို႔ဆု
(၅) ဒါ႐ုိက္တာ ဦးခင္ေဇာ္ ႐ုိက္ကူးသည့္ “ ျမင့္မုိရ္ေတာင္ဦး မကက်ဴးသား ” ဇာတ္ကားျဖင့္ အေကာင္းဆံုး အမ်ဳိးသမီး သ႐ုပ္ေဆာင္ ဇာတ္ပို႔ဆု စုစုေပါင္းအကယ္ဒမီငါးဆု ရရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံ ေတာ္မွ “ စည္သူဘြဲ႕”  ခ်ီးျမႇင့္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။
          ဘ၀လက္တြဲေဖာ္အျဖစ္   ၁၉၅၆   ခုႏွစ္တြင္ ဗဟုိတရား႐ံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန ဦးခင္ေမာင္ၫြန္႔ႏွင့္ဖူးစာဆံုခဲ့ၿပီး သမီး ငါးေယာက္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ အႀကီးဆံုးမွာ မတင္ေအးျမင့္(ခ)႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ သီရိေကခိုင္ (အကယ္ဒမီ ထြန္းထြန္းႏုိင္၏ဇနီး) ၊ စတုတၳေျမာက္မွာ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ေတးသံရွင္ႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ေမဆြိ၊ အငယ္ဆံုးမွာေတးသံရွင္လဲ့ယဥ္ျမင့္။
          အေမသည္ ၀ါသနာအရ အားလပ္သည့္အခါ ေစာင္းတီးေလ့ရွိၿပီး ဂီတအေျခခံ ရွိသည့္အတြက္ ျမန္မာ့အသံ ဓာတ္ျပားေတး၊ ေရာင္းတမ္းဓာတ္ျပားေတးႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတးမ်ား အပါအ၀င္
ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားသည့္ ေတးသီခ်င္းေပါင္း ၁၅ ပုဒ္ခန္႔သီဆုိခဲ့သည္။ အေမသီဆုိခဲ့သည့္ သီခ်င္းအမ်ားစု၏ ေတးလက္ရာရွင္မွာ အလကၤာေက်ာ္စြာဆရာေရႊျပည္ေအး ၊ အေမမွတ္မိသမွ် သီဆုိခဲ့သည့္
႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံ ေတးမ်ားမွာ
(၁) အလကၤာေက်ာ္စြာဆရာေရႊျပည္ေအး ေရးစပ္သည့္ “ ခ်စ္စိတ္ရည္ ” သီခ်င္းကို “ သက္လယ္ ” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ေနာက္ခံေတးအျဖစ္ အေမ အသက္ (၁၇) ႏွစ္အရြယ္တြင္သီဆုိခဲ့သည္။ ေရာင္းတမ္း ဓာတ္ျပား ေတးအျဖစ္ ထုိသီခ်င္းကို ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး ေဒၚၾကည္ၾကည္ေဌးက ျပန္လည္သီဆုိသည္။
(၂) မႏၱေလးဦးဘသိန္းေရးစပ္သည့္ “ ေရႊမန္းဆီသို႔ ” ေတးသီခ်င္းကို “ ဤလူ႔ေဘာင္တြင္ ”  ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတး အျဖစ္ အေမသီဆုိခဲ့ၿပီး ေရာင္းတမ္းဓာတ္ျပားေတးအျဖစ္ေတးသံရွင္ မစိမ္းစိမ္း ျပန္လည္သီဆုိခဲ့သည္။
(၃) ဂီတစာဆုိ ကိုေလးၫြန္႔ ေရးစပ္သည့္ “ ခ်စ္သူ႔နယ္ေျမ ”သီခ်င္းကို “ ေရစီးတစ္ခါေရသာတလွည့္ ”  ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတးအျဖစ္     အေမသီဆုိခဲ့ၿပီးေရာင္းတမ္းဓာတ္ျပားေတးအျဖစ္  မာမာေအးျပန္
လည္သီဆုိသည္။
(၄)အလကၤာေက်ာ္စြာဆရာေရႊျပည္ေအးေရးစပ္သည့္ “ နားပန္းဆံ ” သီခ်င္းကို “ ဆုေတာင္းတုိင္းသာ ျပည့္ေစခ်င္ပါသည္ ”  ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ “ ေမာတို႔သံခ်ဳိ ”  ေတးသီခ်င္းကို “ ေမႊး ” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ေနာက္ခံေတးအျဖစ္၊ “ ဖုိး၀ ” သီခ်င္းကို “ ေမတၱာေရလႈိင္း ”  ႐ုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတးအျဖစ္၊ “ ေၾသာ္မိန္းမ ” သီခ်င္းကို “ ေၾသာ္မိန္းမ ” ႐ုပ္ရွင္ ေနာက္ခံေတးအျဖစ္ အေမသီဆုိခဲ့သည္။        
          ထုိ႔ျပင္ “ ဂ်ာေအး ” “ လင္ဖုန္းမုိ ” “ ပန္းခ်ယ္ရီ ” “ လမင္းထိန္ထိန္သာ ”  “ ဧရာ၀တီ ” ႏွင့္ ဂီတစာဆုိ ဟသၤာတျမင့္ေငြ ေရးစပ္ေသာ “ ေနာင္အင္းေလးကို အလည္လာ ”  ေတးမ်ားသည္လည္း အေမ၏ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေသာ ေတးမ်ားျဖစ္သည္။
          အေမ၏ အႏုပညာသမုိင္းေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ဆြဲဆန္႔တင္ျပရလွ်င္ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္ထက္ပင္ ရွည္မည္ထင္သည္။  ယခုအခါအေမ့ကို  ၾကည့္ရသည္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာသည္။
          အႏုပညာႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ က်ရာတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ရန္  အသင့္ရွိေနသည့္အသြင္၊ အေမကဲ့သို႔ေသာ ထူးခၽြန္ေျပာင္ေျမာက္သည့္စြယ္စံုရ ၀ါရင့္ သမၻာရင့္ အႏုပညာရွင္မ်ား သက္ရွင္ထင္ရွား ရိွေနျခင္းသည္ ႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဂီတအႏုပညာေလာကအတြက္ အားေဆးတစ္လက္ပါ။   အေမအသက္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစဟု  ဆႏ္ၵျပဳရင္း ဤေဆာင္းပါးကိုအဆံုးသတ္ပါရေစ။     ။

တင့္လြင္ဦး ( စီးပြါးေရးတကၠသုိလ္ )

ေၾကးမံု စာမ်က္ႏွာ ၁၂  ၊
၆ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၅

Tuesday, March 19, 2019

အလွၿပိဳင္ပြဲ


🎭     အလွၿပိဳင္ပဲြ

.                                  🖊  ဆူးငွက္

          ၁၉၃၀  ခုႏွစ္၀န္းက်င္ကာလက မႏၱေလးတြင္ “ ၿမိဳ႕မ ” ဟူေသာ အေပ်ာ္တမ္းတူရိယာ   အသင္းတစ္သင္း ေပၚေပါက္လာခ်ိန္၌ ၿမိဳ႕မအသင္းသားမ်ား အမ်ားစုေန ထိုင္ရာ တ႐ုတ္တန္းရပ္ကြက္ႏွင္႔ မလွမ္းမကမ္း (၃၁)လမ္း ပေဒသာပင္တန္း၌လည္း တီး၀ိုင္းတစ္ဖြဲ႕ရွိေနခဲ့သည္။
          “ မာဃ ” ဟု အမည္တြင္၏။ တစ္ရပ္တည္းသားေတြမို႔ ပါ၀င္တီးမႈတ္သူေတြက ဟို၀ိုင္းသည္၀ိုင္း ၀င္ေရာက္တီးမႈတ္ၾကေပမယ့္ ထိုႏွစ္၀ိုင္းက ဂူတစ္ဂူတည္းမွ ျခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္လို  ဗိုလ္မထားဘဲ အၿပိဳင္အဆိုင္ျဖစ္ေနၾကသည္။ ထိုႏွစ္၀ိုင္းမွ
အသင္းသားမ်ားကလည္း တ႐ုတ္တန္းႏွင့္ (၂၉) လမ္းထိပ္ အနီးက “ ဦးေတာ္ ” လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဆံုလွ်င္ဆံုျဖစ္ၾကသည္။ ထိုဆိုင္မွာ ဆရာႀကီး ဦးရာဇာတ္၏ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း ထိုင္တတ္၏။ ထိုဆိုင္မွာ ၿမိဳ႕မ၊ မာဃစကားႏိုင္လုကာ   ျငင္းခံုၾကသလို ဘားတန္းမ်ားမပါေသာ ေျပာင္ေခ်ာလက္တံႏွင့္ ဘင္ဂ်ဳိကို ကြမ္းသီးဖက္ေဆးလိပ္အတုတ္ႀကီး လက္ၾကားညႇပ္ကာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ အပီအျပင္တီးျပေနသည့္ ကိုဘညိန္း အနား ၀ိုင္းကာ အံ့အားတသင့္ နားေထာင္ခဲ့ၾကသည္လည္းရွိ၏။
          မည္သို႔ဆိုေစ ဂီတႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ေတာ့ ထိုႏွစ္သင္းက အတင္စီးမခံဘဲ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ၿပိဳင္ၿမဲၿပိဳင္ၾကသည္။
          ထိုစဥ္က နာမည္ေက်ာ္စ သီခ်င္းေရးဆရာ နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္က ၿမိဳ႕မအတြက္ သီခ်င္းမ်ားေရးသားေပးေနေသာအခါ  မာဃလူငယ္မ်ားက သူတို႔အသင္းတိုက္သို႔ နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္ကို ပင့္ဖိတ္ကာ  ထမင္းစားပြဲျဖင့္ ဧည့္ခံၿပီး မာဃအတြက္လည္း    သီခ်င္းေရးေပးဖို႔ “ အတင္းအက်ပ္ ”  ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္ဆို၏။
          ထိုသတင္းေၾကာင့္ မင္းသမီးေလဘာတီမျမရင္ကလည္း ၿမိဳ႕မႏွင့္ခ်ည္း သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖေနရာမွ  မာဃႏွင့္ တစ္လွည့္ တစ္ဖန္ ပူးတြဲသီဆိုခဲ့ရျပန္သည္။
          ထို႔ေၾကာင့္ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းက
“ ေခ်ာင္းကိုပစ္ခါ ျမစ္ကိုရွာ၊ ေရသာမ်ားေတာ့သည္၊ ေထြရာမ်ားေတာ့သည္၊ ငါးမေတြ႕ႏိုင္တဲ့၊ ဟသၤာထက္ကဲ၊ ၀မ္းဘဲဘြဲ႕ထူးခ်ီ ေခၚေလာက္ပါေပသည္ အစခ်ီ “ မန္ဒါလီ ” သီခ်င္းျဖင့္ ခနဲ႔လိုက္သည္။ ထိုစဥ္က မာဃႏွင့္ တြဲဖက္ရာတြင္ မျမရင္၏ နာမည္ႀကီးသီခ်င္းမွာ ကိုေရႊေမာင္   ေရးသားေသာ  တစ္နာရီတည္း  ေမာင္နဲ႔ခ်စ္ပါရေစ  သီခ်င္းျဖစ္သည္။ (ေလဘာတီမျမရင္ ၿမိဳ႕မႏွင့္ ပင္တိုင္တြဲေနစဥ္က မာဃမွာ ၾသဘာေသာင္းက   ပင္တိုင္ျဖစ္သည္။)
          မာဃကလည္း   ဦးေက်ာ္ေအးကဲ့သို႔   ပုဂိ္ၢဳလ္မ်ဳိး တည္ေထာင္ၿပီး ပစၥည္းေကာင္း၊လူေကာင္းေတြႏွင့္မို႔ ဆတ္ဆတ္ထိမခံဘဲ      တူရိယာဂုဏ္သတင္းနယ္၊ အသင္းမာဃ တူရိယာဂုဏ္သတင္းနယ္၊ အသင္းမာဃ ဒါမကသာေပတယ္။ ၿမိဳ႕က်က္သေရ တက္ေနေဆာင္လို႔ အေပါင္းေျပာၾကတယ္။ ထူးျခား၍ အမွန္ပင္တကယ္ မာဃအဖြဲ႕ သာေပတယ္ ဟု   ကလိျပန္၏။
          ၿမိဳ႕မကျပန္လည္၍ သူ႔ထက္တစ္ႏွစ္ငယ္တဲ့ မာဃကို  “ က်န္းခံေတာ္ သာလြန္းလို႔ ၿမိဳ႕မက ေမတၱာလည္းပို႔သည္။ ဒီႏွစ္မွေတြ႕ရ၊  ေဟာဒီႏွစ္မွ  ေတြ႕ရ၊ မ်က္ႏွာစံုညီ စံုစံုညီ၊ စံုစံုညီညီ ”ဟူ၍ တု႔ံျပန္ပါသည္။
          ၿမိဳ႕မ၊ မာဃတို႔နည္းတူ နာမည္ေက်ာ္ အျခား အသင္းတစ္သင္းမွာ မဂၤလာေစ်းရပ္မွ မဂၤလာၫြန္႔အသင္းျဖစ္ပါသည္။ အေရးပိုင္မင္း ဦးစိန္႐ိုး၏သား ကိုလွမင္း ဦးစီးေသာအသင္းဟုဆို၏။ ၿမိဳ႕မႏွင့္ မာဃၿပိဳင္ပြဲတြင္ မဂၤလာၫြန္႔က ၾကားေနခဲ့သည္။           ႏွစ္ဖက္ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ တင္းမာလာခ်ိန္တြင္ မဂၤလာၫြန္႔က “ အသင္းခ်င္းက ျပည္ပဟိုရ္၊
ညီအကိုလိုေပါ႔။ (ခ်စ္ေသြးအင္မတန္ အလြန္ညီ) ----“ ၿမိဳ႕မ ” က ခ်စ္ေသြးညီ၊ “ မာဃ ” က ခ်စ္ေသြးညီ ”  ဟူ၍ သီဆိုခဲ့သည္ဆို၏။
          ဤသို႔ျဖင့္ ထိုေခတ္ထိုအခါက ကနဦးအေနာက္တိုင္း ေလမႈတ္တူရိယာပစၥည္းမ်ားကို စတင္ကိုင္တြယ္ကာ တီးမႈတ္ၾကသည့္ တူရိယာအသင္းမ်ား ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလာၾကသကဲ့သို႔ ေလမႈတ္ တူရိယာသမားမ်ားကလည္း ဥပစာေကာလိပ္ေက်ာင္းသား၊  ဆတ္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ပင္ ပခံုးခ်င္းယွဥ္ကာ မ်က္ႏွာပြင့္ခဲ့ၾကသည္။ ပ်ဳိတိုင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ လူစြမ္းေကာင္းေလမႈတ္တူရိယာသမားမ်ားကို ၿမိဳ႕ပရိသတ္က အဲယား ( Air )သမားေတြဟု ကမၸည္းထိုး ေမာ္ကြန္းတပ္ၾက၏။      
   “ အဲယားသမား ”ေတြ၊  “ အဲယားသမားေတြ ” ဟု အရပ္သံုး ေခၚေ၀ၚလာခဲ့ၾကသည္။
          ၿမိဳ႕မ၊ မာဃတည္းဟူေသာ အဲယားသမားေတြ အခ်င္းခ်င္း ခနဲ႔ၾက၊ ရိၾက၊ ထိုးၾက၊ ႏွက္ၾကေလေသာအခါ နဂိုကတည္းက ဟာသဥာဏ္ရွိေသာ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းက ထို“ တိုက္ပြဲ ” ၊
ထို “ ၿပိဳင္ပြဲ ” ကို  သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖင့္ ခပ္ေသာေသာကေလးေရးစပ္ကာ အဆံုးသတ္ေပးလိုက္သည္။
          သီခ်င္းနာမည္က “ အလွၿပိဳင္ပြဲ ” တဲ့။
          ထိုသီခ်င္းတြင္ အရပ္က အဲယားသမားဟု ႏႈတ္က်ဳိးေရပန္းစားေနေသာ အသံုးအႏႈန္းကို ၿမိဳ႕မၿငိမ္းက ခပ္ေသာေသာေလးျဖင့္  “ ေလသမား ” ေလသမားခ်င္း ၿပိဳင္တယ္
“ ေလကိုေလခ်င္း အျပင္းၿပိဳင္တယ္ ” ဟူ၍  ဆင့္ပြားတီထြင္သံုးစြဲခဲ့ေတာ့သည္။ ထို႔ျပင္ ဂဂၤါငါးႏွင့္ ယမံုနာငါး အလွၿပိဳင္ရာတြင္ ဒိုင္လူႀကီး ဦးေရႊလိပ္က “ သူကသာအလွဆံုး၊ ဒါေတာင္ေရမခ်ဳိးရေသးလို႔ ” ဟု ၾကားက၀င္၍ အသားယူေသာ ပံုျပင္ျဖင့္ “ ၾကားလူ ” ကိုလည္း ကလိလိုက္ေသးသည္။  သီခ်င္းစာသားအား ဖတ္ၾကည့္ၾကပါကုန္။

               အလွၿပိဳင္ပြဲ

           “ လူမွန္ရင္ တစ္ေတာင္ေလာက္နီး၊  ႀကီးခ်င္ႀကီး မႀကီးခ်င္ေန၊ ႏိုင္လိုႏိုင္၊ မႏိုင္လို႔႐ႈံး။ ၿပိဳင္ဦးမယ္။ က်ဳပ္အလွဆံုး ”
           “ ႐ုပ္ေခ်ာသလား ႂကြခဲ့ပါခင္ဗ်ား၊ အသြက္ဆံုး႐ုပ္၊ အဟုတ္ကိုမွန္လွ်င္ အ႐ုဏ္ေတာ္တြင္ ဆင္ျဖဴေတာ္၀င္၊ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္လိုခ်င္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္  မွန္ထဲၾကည့္ၿပီး ႐ုပ္လွသလားလို႔ ဟန္မယ္မဟန္မယ္ ထင္တစ္လံုးနဲ႔ ထူးတဲ့  ႐ုပ္ျဖဴးရယ္””
           “ ဂဂၤါငါးနဲ႔ ယမံုနာငါးတို႔ အလွၿပိဳင္ၾကမလို႔တဲ့ ေလထြားရာ၀ယ္ အခ်င္းျဖစ္ပြားခိုက္၊ ခံုထားလိုက္ရာ၊ ဦးေရႊလိပ္က  မိန္႔ၾကားသည္မွာ၊ ငါ႔လို ၀ိုင္း၀ိုင္းစက္စက္၊ မင္းတို႔ မတင့္တယ္၊
႐ုပ္လွရာမွာ၊ မုခ်ပါဗ်ာ၊ က်ဳပ္ကသာတယ္။
           ဒါေတာင္ ဦးေရႊလိပ္က ေရခ်ဳိးရေသးဘူးတဲ့ ခင္ဗ်ာ။  အႏိုင္လို သေဘာထား ေျပာၾကားေလတယ္။ ထြားတဲ့ေလႏွယ္။  ဒီလိုပဲ ထံုးရွိတယ္။ အႏွိပ္သည္ ငတိုးေျပာ ...
ေသာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ”
           “ ေလကိုေလခ်င္း အျပင္းၿပိဳင္ေသာ္၊ေလယာဥ္ပ်ံဟာေလ၊ သူအႏိုင္ဆံုးေပါ႔၊
 ႐ိုးမေတာင္တန္း၊ အခ်စ္စမ္းရာ၀ယ္၊ ေလေဆာ္တာန႔ဲပဲ၊ ေျမကိုေခ်ာ္လို႔ေဒါင္း၊
 စူထက္စူ (လူစြမ္းေကာင္း)၃  သူ႔ထက္ကဲ၊ ေရႊျပည္စိုး၊ ညီပုေလး၊
 ညီပုေလးေယာင္ေယာင္ေယာင္... ေယာင္ဆြဲ၊ တ႐ုတ္ဇာတ္ထဲ အဟုတ္မွတ္နဲ႔ က်ဳပ္အလွလို႔ပဲ
ထင္ထင္ထင္ ... ထင္တယ္ ”  တဲ့။
          မႏၱေလးမီးသတ္ႀကီးနားမွာ ယိုးဒယားေစ်းဂတ္တဲရွိသည္။ ရွစ္မွတ္ဂတ္ဟုလည္း ေခၚသည္။ “ ရွစ္မွတ္ဂတ္ ” ၏ေရွ႕၌ ၀က္မစြပ္၀န္ေထာက္မင္းႏွင့္ သမီးခင္လတ္ႀကီးတို႔ ေကာင္းမႈ ၀က္မစြပ္ဓမၼာ႐ုံရွိသည္။ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္းႏွင့္က  ဟိုဘက္ေထာင့္ သည္ဘက္ေထာင့္  ျဖစ္သည္။
          တစ္ႏွစ္ေသာအခါ ထို ဓမၼာ႐ုံ ဘုရားပြဲ၌ ၿမိဳ႕မႏွင့္   မာဃတို႔အၿပိဳင္ငွားသည္။  ႏွစ္သင္းစလံုးကလည္း ထိုဓမၼာ႐ုံ၏ ေဂါစရဂါမ္ႏွင့္ အနီးဆံုး၌ ရွိၾကသည့္အသင္းမ်ားျဖစ္သည္။
          ႏွစ္သင္းစလံုးကို စင္တစ္စင္တည္းယွဥ္ကာ တီးမႈတ္ၾကေစျခင္းျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕မ က  စင္၏ ညာဘက္၊ မာဃ က စင္၏ ဘယ္ဘက္ျဖစ္သည္။ ပြဲမစခင္က ႏွစ္ဖက္အသင္းသား
မ်ား လက္ဖက္ရည္ဆိုင္အတူထိုင္ကာ  ရယ္ၾက၊ ေမာၾက၊ ေသာၾကႏွင့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။ ထိုပြဲတြင္ ၿမိဳ႕မကအလွၿပိဳင္ပြဲကို သီဆိုတီးမႈတ္၏။
         သို႔ေသာ္ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ ျပႆနာမရွိ။ ပြဲၿပီးေတာ့လည္း တစ္ေယာက္လည္ပင္း   တစ္ေယာက္ဖက္လို႔လက္ဖက္ရည္ဆိုင္အတူထိုင္ၿပီး   “ ေသာ ” ၾကသူခ်င္းခ်ည္းျဖစ္ပါ၏။ ဒါက အေရးမႀကီး၊ သူတို႔ၿပိဳင္တာ “ လူ ”မဟုတ္၊ “ ပစၥည္း ” မဟုတ္။ အႏုပညာ “ အလွၿပိဳင္ပြဲ ” ။
          အခုလည္း ဒီမိုကေရစီဆိုတာ “ အၿပိဳင္ ” ေခတ္ျဖစ္သည္။ ၿပိဳင္သည္ဆိုတာက    အပုပ္ခ်ၿပိဳင္ဖို႔မဟုတ္၊ အေကာက္က်စ္ၿပိဳင္ဖို႔မဟုတ္၊    အညစ္ၿပိဳင္ဖို႔မဟုတ္၊
တိုင္းျပည္ႏွင္႔လူမ်ိဳးအတြက္  ဘယ္ေလာက္လုပ္ေပးႏိုင္သလဲဆိုတာ ၿပိဳင္ဖို႔ျဖစ္သည္။   ေစတနာႏွင္႔အလုပ္ၿပိဳင္ဖို႔ျဖစ္သည္။ ဆိုလိုတာက “ အလွၿပိဳင္ ” ၾကဖို႔ပဲ မဟုတ္ပါလား..။     ။

Sunday, March 10, 2019

ေျဗးေျဗးတပ္ေျဗး...တပ္ေျဗးေျဗး


⭕   ေျဗေျဗတပ္ေျဗး ..... တပ္ေျဗးေျဗး

◼ျမေသာင္း

          ဒီကေန႕မနက္ပဲ နိဳင္ငံျခား သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ နိဳင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အက ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေဒၚ , ေဒၚလီအုန္းခ်ိန္က ျမန္မာအကအေၾကာင္း ေျပာသြားတာ သတိထားမိလုိက္တယ္ ။ ျမန္မာအကအေၾကာင္း ဆုိေပမယ့္ သူငယ္ငယ္က အက၀ါသနာႀကီးပံု ။ သူ႕ဖခင္ ဇဲြ ဦးအုန္းခ်ိန္က ေဒၚ,ေဒၚရစ္ထူး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ ပန္တ်ာေက်ာင္းကို ပို႕ခဲ့ပံု ။ သူ႕ရဲ႕ အကနည္းျပ ဆရာမႀကီးက ယု၀တီ ေဒၚခင္ညြန္႕ျဖစ္ပံု ။ အက ပညာရွင္ သီတာ၀င္း ကို ပန္တ်ာေက်ာင္းမွာ သြားအပ္ၾကပံု ။ အဲဒါေတြကို ေျပာသြားတာ ။ အင္မတန္ မွတ္သားစရာ ေကာင္းပါတယ္ ။ အဲ ...တစ္ခုေတာ့ သတိထားမိတယ္ ။ ေဒၚ,ေဒၚလီအုန္းခ်ိန္ က ပန္တ်ာ ( Pantayar ) ပန္ၾတာ ( Pantrar ) လုိ႕ အသံထြက္တယ္ ။ ဒါဟာလဲ မွတ္သားစရာပဲ ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ပန္တ်ာေက်ာင္းအက သင္႐ုိး အစ အေတာခံကို ဗံုေလးလံုးနဲ႕ တီးျပသြားတယ္။
          “ တုိးေဗတုိးေဗ ... တုိးေဗ တုိးေဗ ...ေျဗေျဗတပ္ေျဗး... တပ္ေျဗးတပ္ ”
          နရီတစ္၀ါးစာ အေတာပါပဲ ။
          ဒီ အေတာခံကို ျမန္မာျပည္ တစ္ျပည္လံုးက လူႀကီးလူငယ္ အားလံုးေလာက္ ၾကားဖူးၾကမယ္တင္ပါတယ္။ မႏၱေလး ပန္တ်ာေက်ာင္း စဖြင့္တဲ့ ႏွစ္ေလာက္ကပဲ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားခဲ့ရဖူးတယ္။ ဒီ အေတာခံကို ဆရာႀကီး ေရႊျပည္ေအး ေရးစပ္ျပီး ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး ေဒၚေမသစ္ ဆုိခဲ့တဲ့ ဖိုးသာေအာင္ သီခ်င္းကို စတင္ၾကားမိရာက ဒီအေတာခံကို စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့ရတယ္လုိ႕ ဆုိင္းဆရာႀကီး ဦးစိန္လွေမာင္ က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာဆုိသြားခဲ့ဖူးတယ္ ။ ဖုိးသာေအာင္ သီခ်င္း ဓာတ္ျပားကို ဒိုးတီးေပးသူဟာ ကိုအုန္းေမာင္ ( ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ၾကာဇံ အုန္းေမာင္ ) ျဖစ္တယ္ ။ ဒီ အေတာခံကို အေျချပဳျပီး ဒုိးအဆစ္ ၂၅ ကြက္ကို ဦးစိန္လွေမာင္က ဆက္လက္တီထြင္ တီးခတ္ေပးျပီး ျမန္မာအကပညာရွင္ႀကီး  ေဒၚၾသဘာေသာင္း က ပထမအဆင့္အေနနဲ႕ ကဗ်ာလြတ္ကကြက္ ၂၅ ကြက္ကို ျမန္မာအက သင္႐ုိး ပထမအဆင့္အျဖစ္ စတင္ သင္ၾကားနိဳင္ခဲ့တယ္ ။ ဒီ ကဗ်ာလြတ္ မႏၱေလးပန္တ်ာေက်ာင္းရဲ႕ သင္႐ုိးအျဖစ္ စတင္စမ္းသပ္ သင္ၾကားခဲ့ၾကတယ္ ။ကဗ်ာလြတ္သင္႐ုိး ၂၅ ကြက္မွာ ဦးစိန္လွေမာင္ နဲ႕ ေဒၚၾသဘာေသာင္း တုိ႕အျပင္ ျမန္မာအက ပညာရွင္ႀကီး ဦးေရႊေဒါင္းညိဳ ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဟာ မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕မွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ယံုမွားသံသယ ျဖစ္စရာ မလုိဘူးဆုိတာ တထစ္ခ် ေျပာနိဳင္တယ္။ ဘာျပဳလုိ႕လဲဆုိရင္ ဆရာႀကီး ေရႊေဒါင္းညိဳ ဟာ သူ႕ေခတ္ သူ႕အခါ ၊ သူ႕ကာလမွာ ႏွစ္ေယာက္ မေပၚနိဳင္တဲ့ ျမန္မာအကပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္တယ္ ။ ေဒၚၾသဘာေသာင္း က အမ်ိဳးသမီးအကမွာ စြယ္စံုတတ္ေျမာက္သလုိ  ဆရာေရႊေဒါင္းညိဳ က အမ်ိဳးသားအကမွာ စြယ္စံုရတယ္ ။ သူက တစ္ခု ပိုမို ထူးခၽြန္တာက ဒိုးတီး အင္မတန္ေကာင္းတယ္ ။ ဇာတ္မင္းသားထဲမွာ ဒုိးေခ်ာင္ကို ၀င္တီးနိဳင္သူဟာ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ၾကားဖူးတယ္ ။ ဇာတ္မင္းသားႀကီး ဦးစိန္ကတံုး နဲ႕ ဆရာ ေရႊေဒါင္းညိဳ ပါပဲ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ သံုးဆယ္ေလာက္ မႏၱေလးက ေအာင္ပင္လယ္ ဒိုးပတ္ ပညာရွင္ႀကီး ဦးဘရန္ က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာဖူးတယ္ ။
          “ ကိုႀကီးဥာဏ္ က လက္က် ၾကမ္းေပမယ့္ ေတာက္ေတာက္ခါးခါး ရွိတယ္ ။ အဆစ္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ စိပ္တယ္.....”
          ျမန္မာအကပညာရွင္ ေဒၚခင္စိန္ကလဲ ဦးေလးဥာဏ္ က ဒိုးတီးေကာင္းတယ္လုိ႕ ၁၉၉၀ ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာဖူးတယ္ ။ ကဗ်ာလြတ္ ကိစၥမွာ တစ္ေက်ာင္းထဲ အတူတူ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္တဲ့အတြက္  တုိင္တုိင္ပင္ပင္ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ၾကလိမ့္မယ္လုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ တထစ္ခ် ယံုၾကည္တယ္ ။
          ကဗ်ာလြတ္ ကႀကိဳးကကြက္မ်ားနဲ႕ ဒိုးဆစ္မ်ားဟာ ရန္ကုန္ ပန္တ်ာေက်ာင္းဖြင့္ျပီးလုိ႕ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာမွ မႏၱေလးမွာ စတင္ စမ္းသပ္ သင္ၾကားတာျဖစ္တယ္ ။ ကဗ်ာလြတ္ဟာ မႏၱေလးသူ စစ္စစ္ပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မွာ ရန္ကုန္ ၊ မႏၱေလး အစဲြ မရွိပါဘူး ။ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမွဳ အစဲြပဲ ရွိတယ္ ။ တကယ္ေတာ့လဲပဲ ရန္ကုန္ နဲ႕ မႏၱေလးဆုိတာ ကမၻာၿဂိဳဟ္ငယ္ေပၚက နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ အေျပာက္ကေလး ႏွစ္ေျပာက္ပဲ ။ မႏၱေလးက ေနျပည္ေတာ္ေဟာင္း ၊ ရန္ကုန္က ေနျပည္ေတာ္သစ္ ။ ဒါပါပဲ ။
          တပ္ ခံရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ။ တပ္ မခံရင္ ဘာျဖစ္တယ္ ။
          ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ ပန္တ်ာေက်ာင္း အကသင္တန္းေတြ ၊ မႏၱေလး ပန္တ်ာေက်ာင္း အကသင္တန္းေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္ ။ ရန္ကုန္ ၊ မႏၱေလး ပုဂၢလိက အကသင္တန္းေတြကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ မၾကာခဏ ၾကည့္ခဲ့ရဖူးတယ္ ။ ေက်ာင္းေတြ ၊ ေက်ာင္းေတြမွာ ၊ ဧည့္ခံၾကိဳဆုိပဲြေတြမွာ ၊ေက်ာင္းသူကေလးေတြ ရာနဲ႕ ေထာင္နဲ႕ခ်ီျပီး ကဗ်ာလြတ္အကနဲ႕ ဧည့္ခံၾကတာကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတြ႕ဖူးတယ္ ။ ကဗ်ာလြတ္ ဒိုးဆစ္ေတြနဲ႕ ကဗ်ာလြတ္ အကဟာ သင္႐ုိးညြန္းတန္း အဆင့္ကေန  လူထုထဲမွာ က်ယ္ျပန္႕နက္႐ွဳိင္းစြာ ဆင္းသက္လာျပီး လူထုအက ( Group Dance ) ေတာင္ ျဖစ္ေနျပီပဲ ။ အဲဒီေတာ့ကာ စနစ္တက် ျဖစ္ဖုိ႕ လုိအပ္တယ္လုိ႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ သေဘာရတယ္ ။           ကဗ်ာလြတ္ အကရဲ႕ အေတာခံ ကို မူလ ဒိုးတီးဆရာႀကီး ဦးစိန္လွေမာင္ က ကၽြန္ေတာ့္ကို တီးျပဖူးတယ္ ။ Notes ေတြနဲ႕ ေတးမွတ္ထားတာေတြလဲ ေတြ႕ခဲ့ရဖူးတယ္ ။ မူရင္း ( Original ) နဲ႕ အခုတီးေနၾကတာေတြ ။ စည္းခ်ိန္မွာ မကြဲလဲြေပမယ့္ ျမန္မာ့ ဂီတရဲ႕ စည္း၀ါး ေနရာခ်ထားမွဳဟာ ပံုေသ မဟုတ္ဘူး ။ ရွင္သန္ လွဳပ္ရွားေနတယ္ ။ ေတးသြားတစ္ခုေပၚမွာ ခံစားမွဳ ပိုလုိက္ျပီး စည္းခ်ိန္ကို ျမန္လုိ႕ရတယ္ ။ သြက္လုိ႕ရတယ္ ။ ေလးလုိ႕ရတယ္ ။ ငံ့လုိ႕ရတယ္ ။ တြန္းလုိ႕ တိုက္လုိ႕လဲရတယ္ ။ ေတာင့္ထား ၊ ကားထား လုိ႕လဲရတယ္ ။ ခံစားမွဳ အားေကာင္းလာဖုိ႕အတြက္ ျမန္မာဂီတက စည္းခ်ိန္ကို လုိအပ္သလုိ လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးထားတယ္ ။ ဒါကို နားမလည္နိဳင္တဲ့ အေနာက္တုိင္းသား အခ်ိဳ႕က ျမန္မာဂီတဟာ စည္းစနစ္ မရွိဘူးလုိ႕ ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္ ။ ျမန္မာတခ်ိဳ႕ကလည္း သံေယာင္လုိက္ျပီး ဒါမ်ိဳး မွတ္ခ်က္ခ်ၾကတာ ေတြ႕ဖူးတယ္ ။ တကယ္ကေတာ့ အင္မတန္ အဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ ဂီတျဖစ္တယ္ ။
          ဟုိတစ္ေန႕က နိဳင္ငံျခားကေနျပီး ျမန္မာ ကဗ်ာလြတ္ အေတာခံကို တီးျပေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ အံ့ၾသ သြားတယ္ ။ ျမန္မာျပည္က ကဗ်ာလြတ္အက ပညာရွင္ အမ်ားစု တီးေနၾကသလုိ စည္းခ်ိန္ကို ပံုေသထားျပီး တီးျပသြားတယ္ ။ မူရင္းနဲ႕က်ေတာ့ စနစ္ခ်င္းလဲ ကြာတယ္ ။ သက္ေရာက္မွဳခ်င္းလဲ ကြာတယ္ ။ ခံစားမွဳခ်င္းလဲ ကြာတယ္ ။
          ကဲ ... မူရင္း အေတာခံကို တီးၾကည့္ရေအာင္ ။ စည္းခ်ိန္ကေတာ့ ၾကားေနၾကအတုိင္း နရီ တစ္၀ါးစာပါပဲ ။ “ တုိးေဗ တုိးေဗ ၊ တုိးေဗ တုိးေဗ ”  မွာ ပထမ တုိးေဗတုိးေဗမွာ တုိး မွာ ၀ါး ခ်တယ္ ။ ဒုတိယ တုိးေဗ မွာလဲ တုိး မွာ ၀ါး ခ်တယ္ ။ ႏွစ္၀ါးခ်ထားတယ္ ။ ပံုမွန္စည္းခ်ိန္ပါပဲ ။ အဲဒီမွာဆံုးေတာ့ တပ္ ခံလုိက္ျပီး တား ထားလုိက္တယ္ ။ ေနာက္က်န္ေနတဲ့ “ ေျဗးေျဗးတပ္ေျဗး ... တပ္ေျဗးတပ္ ”  သံုး၀ါးစာကုိ တပ္ မွာ ေတာင့္ထားျပီး သည္းခ်ိန္ ေလးေလးနဲ႕ တီးထားတယ္ ။
          “ တုိးေဗ တုိးေဗ ၊ တုိးေဗ တုိးေဗ တပ္ ေျဗး...ေျဗး တပ္ေျဗး ။ တပ္ေျဗးတပ္ ”
          ေျဗးေျဗးတပ္ေျဗး ၊ တပ္ေျဗးတပ္ မွာ နရီ အက်ဲ နဲ႕ ေလးေလး တီးထားတယ္ ။ စည္းခ်ိန္ ႏွစ္ခန္းပါေနတာ သတိထားစရာျဖစ္တယ္ ။ ပထမစည္းခ်ိန္ ပံုမွန္ ။ တပ္ ခံျပီး ေနာက္စည္းခ်ိန္  နရီ အက်ဲ ။
          ဘာျပဳလုိ႕ အခ်ပုိဒ္ သံုး၀ါးမွာ စည္းခ်ိန္ကို ေလးထားရသလဲ။
          ပထမအခ်က္က သင္တန္းသူကေလးေတြဟာ စည္းနဲ႕ ၊ ၀ါးနဲ႕ ၊ ဗံုနဲ႕ ၊ ပတ္နဲ႕ စတင္ေတြ႕ရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စည္း ၀ါး ဗံု ပတ္ တုိ႕ရဲ႕ ေျခာက္လွန္႕မွဳကို မေၾကာက္ရေအာင္ ။ ေရွ႕က ျပေနတဲ့ သင္တန္းဆရာရဲ႕ အကကို လုိက္ျပီး တုပ က နိဳင္ေအာင္ ။ ဒုတိကအခ်က္က စတင္ေလ့က်င့္မွဳ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေခါင္း ၊ ခါး ၊ ေျခ ၊ လက္ အေနအထားမွန္ဖုိ႕ ၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အကမွာ ခါးဟာ ျမန္မာအကရဲ႕ ဗဟုိခ်က္ ျဖစ္တယ္ ။ စ သင္ ကတည္းက ခါး ပါလာေအာင္ ေလ့က်င့္ဖုိ႕ ျဖစ္တယ္။ ၀မ္း ၊ တူး ၊ သရီး ၊ ဖုိး ၊ နရီခ်ိန္နဲ႕ ကာယ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တဲ့ နည္းစနစ္နဲ႕ သင္လုိက္ရင္ ခါးမပါေတာ့ဘူး ။ခါး မပါရင္ အကဟာ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ မလွနိဳင္ဘူး ။ ေျခခြင္ လက္ထားေတြကလဲ မာျပီး ေတာင့္ေနတတ္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္မို႕ အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ ဆုိသလုိ အေတာခံမွာ ကတည္းက တပ္ ခံျပီး စည္းခ်ိန္ကို ေလးထားတာဟာ  ကဗ်ာလြတ္ ကကြက္ေတြရဲ႕ ရသေဗဒ ျဖစ္တယ္ ။ ဒါကို ဆရာႀကီး ေရႊေဒါင္းညိဳ တုိ႕ ဆရာမႀကီး ေဒၚၾသဘာေသာင္း တုိ႕ ျမန္မာဆုိင္းပညာရွင္ၾကီး ဦးစိန္လွေမာင္ တုိ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားျပီးမွ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္လုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တယ္ ။ ကဗ်ာလြတ္ ကကြက္ဟာ  မခင္စိန္ တုိ႕ ၊အမာစိန္ တုိ႕ ေခတ္အထိ ၇၅ ကြက္ သင္ခြင့္ ရခဲ့တယ္ ။ ခင္၀င္းႏြယ္ တုိ႕ ၊ မျမသန္း တုိ႕ ေခတ္က်ေတာ့ ၁၂၅ ကြက္အထိ သင္ၾကားခြင့္ ရခဲ့တယ္ ။
         အခု ဘယ္လုိ သင္ေနၾကသလဲ မသိဘူး ။ အေတာခံမွာ တပ္ ကေတာ့ ကြယ္လြန္သြားရွာျပီ။

ေပၚျပဴလာ ဂ်ာနယ္ အခ်ပ္ပို ( ခ )
18-01-2000

https://koaungnaingoo.blogspot.com