❝ ဗာရာဏသီဆရာတော် ဒေါက်တာ စန္ဒိမာ ❞
စာရေးဆရာ မာန်မြင့်ရဲ့ ဇနီး ဒေါ်ချစ်ကြည်က ဖုန်းဆက်ပါတယ် ။ သူ့အိမ်မှာ ဆွမ်းကပ်တယ် ။ ထမင်း လာစားလှည့်ပါတဲ့ ။
ဆရာမာန်မြင့်ရဲ့ မိသားစုနဲ့ ကျွန်တော်က အလွန် ရင်းနှီးခင်မင်တာပါ ။ စားကောင်းသောက်ကောင်းလေးတွေ ရှိရင် ယခုလိုပဲ လက်တို့နေကျ ။ ဒေါ်ချစ်ကြည်က အလှူအတန်းမျိုးစုံကို မကြာခဏ လုပ်နေကျ ။ ကျွေးမွေးနေကျ ။ ယခုတစ်ခါ ဆွမ်းကပ်တာကတော့ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ၊ ဗာရာဏသီမှာ သီတင်းသုံး နေတဲ့ ဆရာတော် ဒေါက်တာ စန္ဒိမာ မြန်မာနိုင်ငံကို ခေတ္တ ကြွလာခိုက် ကပ်တဲ့ ဆွမ်းပါ ။
ဒေါ်ချစ်ကြည်တို့ အိမ်ကို ကျွန်တော် ရောက်သွားတော့ ဆရာတော်ကို ဆွမ်းကပ်ပြီးပြီ ။ ဆရာတော် ဒေါက်တာ စန္ဒိမာက အိန္ဒိယနိုင်ငံ ၊ ဗာရာဏသီမြို့ရှိ ဆန်စခရစ် တက္ကသိုလ်က အမ်အေဘွဲ့ ၊ ပီအိတ်ခ်ျဒီဘွဲ့တွေ ရခဲ့ပြီး စာပေပါရဂူ ( D.Lit ) ဘွဲ့အတွက် ကျမ်းပြုနေတာ ဖြစ်ပါတယ် ။
“ အိန္ဒိယမှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ဘယ်လို လျှောက်ရသလဲ ဘုရား ”
“ ဦးပဉ္စင်းတို့ တုန်းက Intrance ( ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ) အောင်မှ Master ( မဟာ ဝိဇ္ဇာ ) တက်ခွင့်ရတာ ”
“ ဘာ ဘာသာစကားနဲ့ ဖြေရတာလဲ ”
“ ပါဠိကို ဟိန္ဒီစာလုံးနဲ့ ရေးဖြေရတာ ၊ သင်ကြားရာမှာတော့ ဘာသာစကား သုံးမျိုးနဲ့ သင်တယ် ။ အင်္ဂလိပ် ၊ ဟိန္ဒီ ၊ ပါဠိလို သင်တယ် ။ သူ့ မိခင်စကားကို ကျယ်ပြန့် စေချင်တော့ ဟိန္ဒီကို ဦးစားပေး သင်တယ် ။ ကိုယ်က အင်္ဂလိပ်လို မေးရင် ဆရာတွေက နားလည်တယ် ။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ဖြေရာမှာ ဟိန္ဒီလိုပဲ ပြန်ပြောတယ် ”
“ ဟိန္ဒီဘာသာက မတတ် မဖြစ်ပေါ့ ဘုရား ၊ ဘယ်လို သင်ယူရသလဲ ”
“ မြန်မာနိုင်ငံက ပြန်သွားတဲ့ နီပေါ ရဟန်းတော် တစ်ပါး ၊ ဗာရာဏသီက ဦးပဉ္စင်းတို့ နေတဲ့ တက္ကသိုလ် အဆောင်မှာ ရှိတယ် ။ သူက မြန်မာစကားလည်း တတ်တယ် ၊ ဟိန္ဒီလည်း တတ်တယ် ။ ဟိုရောက်မှ သူ့ဆီက ပြန်သင်ရတာ ”
“ ရောက်စမှာ ဟိန္ဒီလည်း မတတ်သေးတုန်း ၊ ဘာသာစကား အခက်အခဲက တော်တော် ကြီးသလား ”
“ ကြီးတာပေါ့ ၊ အင်္ဂလိပ်လိုက လူတိုင်းကို ပြောလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး ။ လန်ချား စီးလည်း ဟိန္ဒီလို ပြောရတယ် ။ ဟိုမှာ ကိုယ်က ဘုန်းကြီးဆိုပြီး ဆွမ်းခံစားလို့ လောင်း မယ့်သူ မရှိဘူး ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ချက်စားရတာ ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဝယ်လည်း ဟိန္ဒီလို ပြောရတာ ၊ ပစ္စည်း တစ်ခုကို How much? လို့ မေးလိုက်တာနဲ့ ကိုယ့်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်တယ် ၊ ဈေးပိုပြောတယ် ။ ကစ်တနားဟဲ လို့ ဟိန္ဒီလို မေးရင် ဈေးမှန်ပြော တယ် ”
“ ဟိန္ဒီလို မတတ်ခင်ကတော့ ပြဿနာ ရှိမှာပေါ့ ”
“ စီနီယာ ဦးပဉ္စင်းက မြေပဲဆန် သွားဝယ်ချေလို့ ခိုင်းတယ် ။ မြေပဲဆန် ကို မွန်ဖတီ ခေါ်တယ်တဲ့ ။ သင်ပေးလိုက်တယ် ၊ မွန်ပလီက ဖယောင်းတိုင် ၊ ဦးပဉ္ဇင်း ပြောတာက မပီတော့ ဈေးသည်က မြေပဲဆန် အစား ဖယောင်းတိုင်ပဲ ထိုးပေးတယ် ။ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာလည်း ပြန်မပြောတတ်ဘူး ။ ဒါနဲ့ ပဲလှော်ရောင်းတဲ့ဆိုင် ပြန်သွား ၊ မြေပဲဆန် တစ်စေ့ တောင်းယူလာပြီး ဆိုင်ရှင်ကို ပြမှ ဝယ်လို့ရတယ် ”
ဆရာတော်က သူ့ အတွေ့ အကြုံကို ပြန်ပြောရင်း ပြုံးပါတယ် ။
“ ပါဠိကို အသံထွက်ရာမှာလည်း မြန်မာနဲ့ အိန္ဒိယက နည်းနည်း ကွာတယ် ။ အရှင်ဘုရားတို့ ပညာသင်ယူရာမှာ အခက်အခဲ ဖြစ်သလား ”
“ ဦးပဉ္စင်းဘွဲ့က စန္ဒိမာ ၊ သူတို့က ချန်ဒိမာ ။ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ ၊ သူတို့က ဗုဒ္ဓံ ချရဏံ ဂစ်ချာမိ ။ သီရိလင်္ကာ ၊ တိဗက်တွေလည်း ဒီလိုပဲ ထွက်တယ် ။ ဘုန်းကြီးတို့ကို သူတို့က အင်တာနေရှင်နယ် အသံထွက်ပါလို့ ပြောတယ် ”
“ အစားအသောက်ချင်း မတူတော့ အခက်အခဲ ရှိသလား ဘုရား ”
“ သူတို့ဆီက ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်က သားငါး မစားဘူး ။ ကြက်ဥတောင် ဦးပဉ္စင်းတို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဝယ်ဖို့ မလွယ်ဘူး ”
“ အိန္ဒိယက ရာသီဥတု ကြမ်းတယ် ။ အရှင်ဘုရားတို့ အခက်အခဲ ရှိသလား ”
“ ဦးပဉ္စင်းဇာတိ ရွှေဘိုနယ်က ရာသီဥတု ပြင်းတယ် ။ မိုးနည်းတဲ့ အခါ နည်းတယ် ၊ အေးတဲ့ အခါ အေးတယ် ။ ဟိုဘက်ကျ ဒါထက် ဆိုးတယ် ၊ မိုးက အညာထက် အများကြီး ပိုနည်းတယ် ။ အေးတာ မတရားအေးတယ် ၊ ဦးပဉ္စင်းတို့ တိုက်ဖွိုက် ရှိတယ် ။ ဟိုက ရာသီဥတုက ကြမ်းတယ် ။ ဦးပဉ္စင်း ကတော့ အေးတဲ့ဟာနဲ့ သွားတည့်သလား မသိပါဘူး ။ ကိုးနှစ် အတွင်းမှာ နှစ်ခါပဲ ဖျားဖူးတယ် ။ မြန်မာပြည်တုန်းက တိုက်ဖွိုက် ခဏ ခဏ ဖြစ်တာ ”
“ ကိုးနှစ်တောင် ကြာပြီ ဆိုတော့ ဘယ်တုန်းက စထွက်ခဲ့တာလဲ ဘုရား ”
“ ၂ဝဝ၄ ခု ၊ သြဂုတ်လက ဦးပဉ္စင်းတို့နဲ့ ဓမ္မာစရိယ အတူတူ လုပ်ခဲ့တဲ့ ဦးပဉ္စင်း တစ်ပါးက အိန္ဒိယကို ထွက်သွားနှင့်တာ ။ သူက ဒေါက်တာ ဝိစိတ္တ ။ အိန္ဒိယမှာ ပညာသင်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူးလား မေးပြီး သူက စီစဉ်ပေးတာ ”
ကျွန်တော်က ဆရာတော်ရဲ့ ငယ်စဉ်ဘဝကို မေးလျှောက်ပါတယ် ။
“ ဦးပဉ္စင်းရဲ့ ဇာတိက ကန့်ဘလူမြို့နယ် ၊ ဘုံရွာ ။ ရွာမှာ စာသင်ကျောင်းကို မရှိဘူး ။ နှစ်မိုင်လောက် ဝေးတဲ့ ထန်းတပင်ရွာကို သွားပြီး ကျောင်းတက်ရတယ် ။ လေးတန်း အောင်ပြီးတော့ ထန်းတပင် ၊ ဇီးကုန်းမြို့မှာ ကျောင်းဆက်တက်တာ ။ ငါးတန်းအောင် အထိ နေခဲ့ရတယ် ။ မိဘတွေက တောင်သူတွေ ၊ မွေးချင်း ခုနစ်ယောက်မှာ ဦးပဉ္စင်းက ဒုတိယ ဆိုတော့ မိဘတွေက အောက်က အငယ်တွေ ဆက်ထားရဦးမှာ ဆိုပြီး ကျောင်းနုတ်လိုက်တာ ”
“ ရဟန်းဘောင် ဝင်ဖြစ်တာလည်း ပြောပြပါဦး ဘုရား ”
“ ကျောင်းက ထွက်ရတာက ၁၂ နှစ်သားလောက် ၊ အိမ်က မိဘလုပ်ငန်းတွေ ကူလုပ်ရတာပေါ့ ။ ၁၄ နှစ်သားမှာ ရှင်ပြုတယ် ။ ဦးပဉ္စင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုတွေက ထန်းတပင် ၊ ဇီးကုန်းက ရွှေဖောင်ဦး စာသင်တိုက်မှာ ၊ ဦးပဉ္စင်းလည်း အဲဒီ စာသင်တိုက်ကို လိုက်နေတယ် ။ စာသင်တိုက်မှာ နေရင်း စာမေးပွဲတွေ အောင်တာနဲ့ မြဲသွားတာ ။ အငယ်တွေ ၊ အလတ်တွေ ဖြေတယ်ပေါ့ ဒကာကြီးရာ ။ နောက်တော့ ရဟန်းဒကာကြီးတွေ ရှိတဲ့ ဖျာပုံကို ရောက်သွားတာ ”
“ ဘယ်လို ဆက်စပ်မိတာလဲ ဘုရား ၊ ထန်းတပင် ၊ ဇီးကုန်းနဲ့ ဖျာပုံ ဆိုတာ အဝေးကြီးပဲ ”
“ ဖြစ်ပုံက ရဟန်းသာ ခံတယ် ၊ ရဟန်းဒကာ ကလည်း ရဟန်းကို မမြင်ဖူးဘူး ။ ရဟန်း ကလည်း ရဟန်းဒကာကို မမြင်ဖူးဘူး ။ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ၊ ဖျာပုံ အနီးက ပုပ္ပားရွာ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ဦးပဉ္စင်းတို့ ထန်းတပင် ၊ ဇီးကုန်းကို လှမ်းဆက်သွယ်ပြီး ရဟန်းလောင်း တောင်းတာ ။ ဦးပဉ္စင်း ကလည်း ရဟန်းပြုရမယ့် အသက် ရောက်နေတာနဲ့ ”
“ ရဟန်းဒကာက ဘယ်သူတဲ့လဲ ဘုရား ”
“ ဦးကျင်ဟင်း ၊ ဒေါ်ကျင်ပို့ ။ ဦးပဉ္စင်းက ပထမကြီးတန်းကို ဖျာပုံမှာ သွားအောင်တယ် ။ စာဆက်လိုက်ဖို့ ရန်ကုန် ပြောင်းတာ ။ ကျောက်ကုန်း မေဒိနီမှာ ၂၀ဝ၃ ခုက ဓမ္မာစရိယ ပြီးတယ် ။ မေဒိနီက စာသင်တိုက်ကြီး ။ သံဃာ ၂ဝဝ ကျော် ရှိတာ ။ ကျောင်းတိုက်မှာ သီတင်းသုံးမယ့် သူက စာသင်သား ဖြစ်ရင်ဖြစ် ၊ စာချဘုန်းကြီး ဖြစ်ရင်ဖြစ်ရမယ် ။ ဦးပဉ္စင်းက ပါဠိပါရဂူ ဆက်လုပ်နေတယ် ”
“ အိန္ဒိယကို ဆက်ထွက်သွားပုံကကော ဘုရား ”
“ ဦးပဉ္စင်းရဲ့ ဆွမ်းခံအိမ် တစ်အိမ်က အင်ဂျင်နီယာ ဦးကျော်ကျော် ၊ ဒေါ်စန်းစန်း ဝင်း တဲ့ ။ ဒကာကြီးက စင်ကာပူမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ။ ဒကာကြီး မြန်မာနိုင်ငံ ခဏပြန်လာတယ် ။ ဦးပဉ္စင်းကို စင်ကာပူ ၊ မလေးရှားကို ဗဟုသုတ အဖြစ် အလည်ကြွဖို့ ပင့်တယ် ။ ပြီးတော့ လစဉ် ဝတ္ထုငွေ လှူပါရစေတဲ့ ။ သူ လှူမယ့်ငွေက ဦးပဉ္စင်း အိန္ဒိယ ပညာသင်သွားရင် ကုန်မှာနဲ့ ကွက်တိလောက်ပဲ ၊ အဲဒါနဲ့ ထွက်ဖြစ်တာ ”
“ အိန္ဒိယကို ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားတာလဲ ဘုရား”
“ ဓမ္မဗျူဟာ စာစောင်ထဲမှာ ဘိုကလေးရှင်ပဏ္ဍိတက အိန္ဒိယ ၊ သီရိလင်္ကာ အကြောင်း ရေးတာတွေ ဖတ်ဖူးတယ် ။ ဒါတွေ ဖတ်ပြီးတော့ သွားချင်တဲ့ ဆန္ဒ ဖြစ်နေတာ ”
“ ဒကာ ရှိတော့ ပညာဆက်သင်နိုင်တာပေါ့ ဘုရား ”
“ ဗာရာဏသီက ဆန်စခရစ်တက္ကသိုလ် ( Sanskirt University ) မှာ ၊ ဒေါက်တာ ဝိစိတ္တက အရင် သွားနေကျ ၊ သူနဲ့ ထည့်ပေးလိုက်တာ ။ သူက စီနီယာ ဆိုတော့ တက္ကသိုလ် အဆောင်မှာ သူ့ အတွက် အခန်း ရှိတယ် ။ ဦးပဉ္စင်းက သူ့အခန်းမှာ ဝင်နေ ရုံပဲ ။ ၂၀၀၄ ခု ရောက်တယ် ။ ၂၀၀၆ မှာ Master ပြီးတယ် ။ ၂၀၁၀ ၊ မတ်လမှာ ပီအိတ်ချ်ဒီ ဒေါက်တာဘွဲ့ ရတယ် ။ ၂ဝ၁၁ ခုနှစ်မှာ D.Lit အင်တာဗျူး အောင်တယ် ”
ကျွန်တော်က “ မှန်ပါ့ဘုရား ” နဲ့ စကားထောက် ပေးတယ် ။
“ မြန်မာနိုင်ငံ အနေနဲ့ ပြောရရင် အိန္ဒိယမှာ နေတဲ့ သံဃာအပါး ၅ဝဝ ကျော် ၊ ၆ဝဝ မှာ ဦးပဉ္စင်းက ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ အင်တာဗျူးအောင်တာ ။ အခုဆိုရင် ကျမ်းတင်ဖို့ သုတေသန လုပ်နေတယ် ။ တစ်ဖက်ကလည်း ဗုဒ္ဓဂယာမှာ မြန်မာနိုင်ငံက လာတဲ့ ရဟန်းတော်တွေ ဘာသာစကား သင်ယူတာ အကူအညီ ပေးဖို့ ၊ ဘုရားဖူးတွေ အဆင်သင့် တည်းခိုနေနိုင်အောင် ကျောင်းတစ်ဆောင် တည်ထောင်ဖို့ လုပ်နေပါတယ် ”
“ ဘယ်လိုကြောင့် ဂယာ မှာ ကျောင်းတည်ဖို့ စိတ်ကူးဖြစ်တာလဲ ဘုရား ”
“ ပထမဆုံးက မြန်မာနိုင်ငံမှာ သီတင်းသုံးဖို့ စိတ်ကူးတာ ၊ ဒါပေမဲ့ ဦးပဉ္စင်းတို့ နောက်ထပ် နေရလှ နှစ် ၅ဝ ပေါ့ ။ ကိုယ် လုပ်ခဲ့တဲ့ ဘဝမှတ်တိုင် တစ်ခု ရှိစေချင်တယ် ။ အိန္ဒိယကို ပညာသင်လာတဲ့ သံဃာတွေရဲ့ အခက်အခဲ ကလည်း ကိုယ်တွေ့ပဲ ။ ဂယာ ဘုရားဖူးတွေ ကလည်း တစ်နှစ်ထက် တစ်နှစ် များလာတယ် ။ မြေလှူမယ့် သူကလည်း ရှိနေတယ် ”
“ မြေက ဘယ်သူတွေ လှူမှာလဲ ”
“ မြန်မာနိုင်ငံကပါပဲ ၊ မတည် လှူဒါန်းတာက ရွှေပြည်သာ မွန်မလေး ကုန်စုံဆိုင်ရှင် ဦးအောင်ဝင်း ၊ ဒေါ်မြင့်မြင့်ခင် ၊ ထန်းတပင် ဇီးကုန်းက ရဟန်းဒကာ ဦးထိန်ဝင်း ၊ သား ကိုသန့်ဇင်ဦး ၊ မမိုးမိုးတို့ တွဲဖက်ပြီး မြေလှူတယ် ။ အိန္ဒိယလို လေးကဋ္ဌ ၊ မြန်မာ လိုတော့ ပေ ၈၀ × ၆၀ ၊ ထပ်ချဲ့ဖို့ ဝယ်ချင်သေးရင် ၁ဝ ကဋ္ဌ အထိ ရှိသေးတယ် ”
“ ဗုဒ္ဓဂယာမှာ မြန်မာကျောင်းတွေ တော်တော်များနေပြီ မဟုတ်လား ဘုရား ”
“ များတာ မှန်ပါတယ် ။ မြန်မာနိုင်ငံက လာတဲ့ ဘုရားဖူးတွေက ဂယာလေဆိပ်မှာ ဆင်းတယ် ။ ဗာရာဏသီ ၊ သာဝတ္ထိ ၊ ကုသိနာရုံ ၊ လုမ္ဗိနီ ကို သွားပြီးရင် ဂယာ ပဲ ပြန်လာပြီး လေယာဉ် စီးကြရတယ် ။ ဒါကြောင့် ဂယာ မှာ တည်းခို နေထိုင်စရာ လိုအပ်နေသေးတယ် ။ မြန်မာဘုရားဖူးတွေက ကိုးလပိုင်းက လေးလပိုင်း အထိ လာတယ် ။ ကျန်တဲ့ အချိန်တွေမှာလည်း အခြားနိုင်ငံတွေက ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားဖူးတွေ လာနေကြတယ် ။ ဟိုတယ်လောက် Facility ( အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း ) မပြည့်စုံပေမဲ့ သန့်သန့် ရှင်းရှင်း ၊ လုံလုံခြုံခြုံ ၊ ကုန်ကျစရိတ် နည်းနည်းနဲ့ နေရတယ် ။ ဦးပဉ္စင်းတို့ ကတော့ မြန်မာဘုရားဖူးတွေ အတွက် အဓိက ရည်ရွယ်တယ် ”
“ ကျောင်းက ဘယ်နားမှာလဲ ဘုရား ”
“ ဗုဒ္ဓဂယာဘုရားနဲ့ သိပ်မဝေးဘူး ။ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ဗီယက်နမ်ကျောင်း ရှိတယ် ။ အနီးမှာ ဒလိုင်းလားမားကြီးရဲ့ တပည့် တိဗက်ကျောင်း ရှိတယ် ။ ဆက်လက်ပြီး တည်ထောင်မယ် ။ မြန်မာသံဃာတွေ ရောက်ရောက်ချင်း ဘာသာစကား အခက်အခဲ မရှိအောင် ဟိန္ဒီဘာသာကို Short Cut နည်းနဲ့ သင်ပေးမယ် ။ ပြီးရင် စနစ်တကျနဲ့ ဟိန္ဒီဘာသာ ၊ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ပေးမယ် ။ ဘုရားဖူးတွေလည်း လက်ခံမယ် ”
⎕ ကျော်ရင်မြင့်
📖ဘဝဇာတ်ခုံ ၁၀၀
No comments:
Post a Comment