❝ သော့ ၊ မခို့တရို့နှင့် ခင့်မျက်နှာ ရေဥကလေးတွေ ... ❞
( ဆူးငှက် )
ခါသင်္ကြန်လေနုအေးရယ် ... ၊
သွေးကာ သူနော့ ... နော့တာ ။
ပိတောက်ရွှေ မာလာဝတ်မှုန်ဝင့်ကာ သူကြော့ ... ကြော့တာ ။
ပက်ဖျန်းကာ ရေစင်လောင်းတယ်
သင်္ကြန်မယ် ပျိုဖြူများမှာ
ကတယ်နော် ... ၊ သော့ကို သော့တာ ။
မြို့မဦးရင်လေး၏ ‘ သော့ ’ ဆိုသော သင်္ကြန်သီချင်းလေးကို ဆိုညည်းရင်း သင်္ကြန်ကို လွမ်းဆွတ်နေမိ၏ ။ ‘ လေနုအေးကား နော့နေဆဲကို .. ’ ဟူသော ဆရာဒဂုန်တာရာ၏ နာမည်ကျော် ‘ မေ ’ ဝတ္ထုမှ အဖွင့်စာကြောင်းကား ဦးရင်လေး၏ သင်္ကြန်သီချင်းနှင့် ထင်ဟပ်ယှဉ်ပြိုင်နေ၏ ။ ဦးရင်လေးက ‘ နော့ ’ ကိုပင် ထပ်မံကာ ကွန့်လိုက်သည် ။ ဘာတဲ့ ...ပိတောက် ရွှေမာလာဝတ်မှုန်က ‘ ကြော့ ’ သတဲ့ ... ။ လတ်ဆတ်သော ... ၊ ဝင့်ကြွားသော ၊ တောက်ပသော ၊ ငွားစွင့်သော ပိတောက်ပန်း၏ အလှကို ‘ ကြော့ ’ ဟူသည့် စာတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ပိုင်းဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည် ။
အလှတွင် အယဉ်ဆင့် ဆိုသလို လှခြင်း၏ ထွတ်ခေါင်က ယဉ်ခြင်း ဖြစ်၏ ။ အယဉ်တကာ့ ထိပ်ခေါင်က အကြော့တွင် စုလေသောကြောင့် ‘ ကြော့ ’ ခြင်းသည်ကား လှမျိုးစုံ ၊ ယဉ်မျိုးစုပင် ဖြစ်သည် ။
သင်္ကြန် လေနုအေးလေးက တနော့နော့ ... ။
ပိတောက်ခက်လေးက ခပ်ကြော့ကြော့ ... ၊ သည် ရာသီ ၊ သည် မြင်ကွင်းလေးမှာ သွက်လက်မြူးကြွသော ဒိုးဆစ် ၊ ဒိုးချက်များတွင် သင်္ကြန် မယ်ကလေး ကနေပုံမှာ ‘ သော့ ’ လို့ တဲ့ ... ။
နုပျိုခြင်း ၊ တက်ကြွခြင်း ၊ ဖျတ်လတ်ခြင်း ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ဦးရင်လေးက ‘ သော့ ’ ဟူသော စကားလုံးလေး တစ်လုံးနှင့်ပင် ဖော်ပြလိုက်၏ ။ လှလိုက်သည့် ဖြစ်ခြင်း ... ။
ထိုသီချင်းလေးအား အမှတ်ထင်ထင် ရွတ်ဆိုမိလေတိုင်း မထိတထိ ကလူကျီစယ်သော နွေဦး လေညင်းတွင် လတ်ဆတ်မှု ၊ တောက်ပမှု ၊ ဝင့်ကြွားမှုများ နှင့်အတူ နုပျိုခြင်း ၊ တက်ကြွခြင်း ၊ ဖျတ်လတ်ခြင်း ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း သရုပ်များ ဖြစ်သည့် ‘ တာသင်္ကြန် ’ ၏ အတိတ်ပုံရိပ်ကို နင့်နေအောင် ခံစားလိုက်ရချေသည် ။
“ ဪ ... မခို့တရို့နဲ့ပင် သိင်္ဂီဝင် ပိတောက်ရွှင်မြူးကြ ခါတော်ရေသဘင် ...” တဲ့ ... ။
ဆရာဦးဘသိန်း ကလည်း သင်္ကြန်သီချင်း တစ်ပုဒ်ကို ‘ မခို့တရို့’ ဟူသော စကားလုံးဖြင့် စပ်ဆိုထား၏ ။ ‘ မခို့တရို့’ တဲ့ ၊ ယခု မသုံးသလောက် ရှားပါးလှသော စကားလုံးဖြစ်သည် ။
မြန်မာမိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ဣန္ဒြေ ၊ ချစ်စဖွယ် အမူအရာ ၊ ထိန်းချုပ်သော အပြုံး ၊ လှစ်ခနဲ ပြလိုက်သည့် ကြည်နူးမှု ( သို့မဟုတ် ) အချစ် ... ။
စင်ပေါ်မှ ကနေသည့် သင်္ကြန်မယ်လေးဆီက ရလိုက်သော ‘ မခို့တရို့’ အမူအရာသည် အဘယ်မှာ မေ့နိုင်တော့ပါမည်နည်း ... ၊ ‘ မခို့တရို့’ ဟူသည် ယဉ်ကျေးလွန်း နူးညံ့လွန်းလှသော တုံ့ပြန်မှုလေးမို့ အဘယ်သူ သည် ရင်တဖိုဖို အသည်းတလှပ်လှပ်နှင့် မကြည်နူးဘဲ နေနိုင်ပါအံ့နည်း ... ။
“ ပန်းအိရောင်သွင် ပြုံးလို့ ချို့ရွှင် ၊
ခင့်မျက်နှာ ရေဥလေးတွေ၊ ဖွေးနုနုတင် ” တဲ့
မြို့မကိုပေါလည်း သူ၏ ‘ ဖြူပြာမူရာ ’ သင်္ကြန်သီချင်းမှာ စပ်ဆိုခဲ့သည် ။ ပြုံးချိုရွှင်နေသော ပန်းအိရောင် ခင့်မျက်နှာမှာ ‘ ရေ ’ လေးတွေ ဖွေးနုတင်သတဲ့ ။ အင်မတန် အသက်ပါလှသော သင်္ကြန်မယ် ပေါ့ထရိတ် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပင် ဖြစ်သည် ။ အလင်းအမှောင် အနေအထား ၊ အဖြတ်အ တောက် ၊ ဆေးသား အနုအရင့် ဘာမှ ပြောစရာ မလို။ ဒိုင် အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ခလုတ်နှိပ် အမှတ်ပေးကြမည့် ပုံကောင်း တစ်ပုံ ... ။ ဘာတဲ့ “ ခင့်မျက်နှာ ရေဥလေးတွေ ဖွေးနုနုတင် ” တဲ့ ။ သင်္ကြန်မယ်လေး မျက်နှာ ပေါ်က သင်္ကြန်ရေလေးကိုတော့ မေ့မရနိုင် ။
ဪ ... ချစ်သော သင်္ကြန်ကိုမှ တစ်ချိန်က သင်္ကြန်သီချင်းလေးတွေထဲမှာပဲ ရင်ခုန်စွာ ခံစားပေတော့။
▢ ဆူးငှက်
📖 ရွက်ကျင် ၊ မိုးစက် ၊ ပင်ထက် နှင်းပန်းပွင့် ...

No comments:
Post a Comment