ရွှေပင့်ကူ၏ ကြိုးမျှင်

 

❝ ရွှေပင့်ကူ၏ ကြိုးမျှင် ❞
        ( သင်းမြစန္ဒီ )

ဤတောင်ပေါ်မြို့လေးသည် အရောင်းအဝယ် စည်ကားရာ လမ်းဆုံမြို့လေး ဖြစ်သည် ။ တောင်ပေါ် မြို့များစွာ ရှိသော်လည်း ဤမြို့လေးမှာ အရောင်းအဝယ် စည်ကားသဖြင့် လူမျိုးစုံ ၊ လူတန်းစား ပေါင်းစုံလည်း လာရောက် နေထိုင် ရောင်းဝယ်သောမြို့ ဖြစ်သည် ။ လာရောက် နေထိုင်ကြသောလူ များသဖြင့် မြို့ခံလူများမှာ လူစိမ်းများကို သိပ်မသိကြ ။ လူစိမ်းများ ကလည်း မြို့ခံ လူကို မသိကြ ။ မြို့ခံလူအချင်းချင်း ဆက်ဆံကြသလို ။ လူစိမ်းအချင်းချင်းလည်း စည်းလုံးကြသည် ။ မြို့ခံလူများ ကတော့ ခပ်အေးအေးသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု ရိုးရိုးသားသားဖြင့် ရှာဖွေစားသောက်ကြသည် ။ အခြေခံ မိရိုးဖလာ တောင်ယာအလုပ်လုပ်ခြင်း ၊ ခြံစိုက်ပျိုးခြင်း များသာ လုပ်ကိုင်လေ့ ရှိသည် ။ အရောင်းအဝယ် ဆိုလျှင် လစဉ် အခြေခံ စားကုန်သောက်ကုန် ၊ လယ်ယာခြံထွက် ပစ္စည်းများ ရိုးရာ အစားအစာများသာ ချက်ပြုတ်ရောင်း ဝယ်ကြသူများသည် ။

ဤမြို့လေးမှာ လာရောက် ရောင်းချသော အသားကင် ၊ ကြက်ကင် ၊ ဘီယာဆိုင်များမှာ အခြားမြို့မှ လာရောက် ရောင်းချသူများသာ ဖြစ်ကြသည် ။ ထို့အတူ အခြားအခြားသော အသစ်အဆန်းဆိုင်များ ပေါ်ပေါက် ရောင်းချသူများမှာ သူစိမ်းများသာ ဖြစ်သည် ။

ယင်း ယခင်နှစ်ကမူ ဈေးထဲတွင် ရိုးရာ ဆန်အရက် သာ ထမင်းဆိုင်များနှင့် တွဲဖက်ရောင်းချလေ့ ရှိသည် ။ ကျေးလက်တောရွာများမှ ရှမ်းအဘိုးအို ၊ ဓနု အဘိုးအို ၊ တောင်ရိုးအဘိုးအို ၊ ပအို့ဝ် အဘိုးအိုများသည် ဈေးတွင်း ထဲရှိ ခါးရေကြမ်းဆိုင်တွင် ထိုင်ရင်း ဆန်ချက်အရက်ကို နည်းနည်းပါးပါးသာ သောက်ကြသည် ။ ဆန်အရက်လေး တစ်ကျိုက် ဝက်သားချဉ်လေး တစ်ဇွန်း စားလိုက်နှင့် ပျော်မွေ့နေကြသည့် နေရာမှာ သတင်းစကား ဖလှယ်မည် ။ တစ်ဒေသ အသီးအနှံအကြောင်း ပြောမည် ၊ ရာသီဥတု အကြောင်း ပြောမည် ၊ စီးပွားရေး အကြောင်း ပြောမည် ၊ ရွာက ပွဲတွေအကြောင်း ပြောမည် ။ မြေသြဇာ အကြောင်း ၊ သားသမီး အကြောင်းပြောမည် ။ စပါးဈေး အကြောင်း ၊ အာလူးဈေး အကြောင်း ၊ ချင်းဈေး အကြောင်း ၊ မုန်လာထုပ်အကြောင်း ပြောမည် ။ ဤဈေး အတွင်း၌ ဆုံကြရင်း ဈေးနေ့ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ် လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း မနည်းတော့ပြီ ။

ရိုးသားစွာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလာခဲ့သော သူများမှာ မြို့ခံလူ ခပ်များများသာ ဖြစ်နေသည် ။ သူတို့ဘဝ နေထိုင်ခဲ့သော ပုံစံများမှာ ခပ်လွယ်လွယ်နှင့် တခြားပုံစံကို ပြောင်းဖို့ ခဲယဉ်းသောသူများ ဖြစ်နေကြသည် ။ သူတို့ အရိုးထဲ အထိ စွဲနေသော ပုံသဏ္ဌာန် လှုပ်ရှားပြုမူမှုများမှာလည်း တကယ့်ကို နှစ်နှစ်ကာကာ စွဲလမ်းစွာ ပြုမူနေတတ်သော အပြုအမူများသာ ဖြစ်နေသည် ။

ထိုသို့သော နေရာတွင် ထိုးဖောက်ကာ နေရာယူလာသော စီးပွားရေးရာ အသစ်များကို သူတို့ ဘယ်လိုမှ ခံစားလို့ မရကြ ။ ဒါကတော့ အသက်ကြီးပိုင်းမှ လူများသာ ဖြစ်ကြသည် ။ အသက်ငယ်ရွယ်သူနှင့် လူလတ်ပိုင်းကတော့ ထိုမြို့ ကလေးသို့ ထိုးဖောက်နေရာ ယူလာသော ၊ အသစ် စီးမျောလာသော စီးပွားရေးပုံစံသစ် တစ်ခုကို လက်တည့်စမ်း ကြည့်ချင်သော သို့မဟုတ် ပါဝင် ကူးခပ်လိုသော ဆန္ဒမျိုးဖြစ်ပြီး စမ်းကြည့်ကြသည် ။

ဘီယာကို အကင်လေးဖြင့် မြည်းစမ်းချင်သည် ။ ဘီယာဆိုင်မှာ ထိုင်မှ လူရာဝင်တာလား ၊ အကင်လေး စားမှ ခေတ်မီတာလား စသည် .. စသည်ဖြင့် ဝေဝါးနေသော လူငယ်လေးများ ၊ တက်သစ်စ စီးပွားရေးသမားများ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သော ရိုးရာ ခံစားမှုများမှ အသစ်အဆန်းကို လက်တည့်စမ်း ကြည့်ချင်သော ဝါသနာ ခပ်ပြင်းပြင်းလူများ ၊ အိမ်မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ပြီး အတူ လက်တွဲခဲ့သော ခပ်ရိုးရိုးအေးအေး မိန်းမကို မေ့ကာ ဘီယာလေး တစ်ခွက်လောက် ၊ နှစ်ခွက်လောက် သောက်ပြီး ယစ်ထွေထွေ နေတတ်သောလူများ ၊ ဘီယာသောက်ရင်း မျက်တောင်များ စင်းကျကာ ဘီယာငှဲ့ ပေးသော ကောင်မလေး မျက်နှာကို ငေးရီကာ ကြည့်နေသောသူများ ၊ တစ်စားပွဲ နှင့် တစ်စားပွဲ ကူးကာ ဆေးလိပ်မီးခြစ် ခြစ်ပေးသော ကောင်မလေး၏ လက်ချောင်းများကို ရေတွက်ကြည့်နေသော လူများ ၊ အသားကပ် ဘောင်းဘီ ဝတ်ပြီး စကပ် တိုနံ့နံ့လေး ဝတ်ကာ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ လမ်းလျှောက် သွားသော ကောင်မလေး၏ ဘောင်းဘီအသားကို ဆွဲကိုင် ကြည့်ချင်သော သူများ ၊ ရင်ဟိုက်ဟိုက် ဝတ်ထားသော ကောင်မလေး၏ အင်္ကျီပေါ်မှ အလှတပ် ထားသော ပန်းခိုင်လေးများ၏ အရောင်အသွေးအစုံကို လိုက်လံ ရှာဖွေသူများ စသည်ဖြင့် ရှိနေတတ်သည် ။ ခေတ်ဆန်ဆန် ကောင်မလေး၏ ခါးမှာ ချိတ်ထားသော ကတ် ဖုန်းနံပါတ်ကို အလွတ်ကျက်မှတ်မည် တကဲကဲ လုပ်နေသော ကားသမားကလည်း တစ်မျိုး ။ နယ်စပ်ဘက်သို့ ကျွဲနွားအငှား မောင်းသွားရမည့် ကောင်လေးငယ်ငယ် ကလည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလိုသော ကောင်မလေးကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်းဖြင့် အမောဖြေ နေသည်လည်း ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်နေသည် ။ နေ့ချင်း ၊ ညချင်း စီးပွားတက် လာပြီး ငွေကို ရှာရတာ လွယ်ပါတယ်ကွာလို့ သဘောထားပြီး အချင်းချင်း ချောက်ထဲ တွန်းလိုသူများ ။ အခွင့် အရေးတွေ ခပ်များများ ရထားပြီး အလွယ်တကူ လက်တွေ့ စမ်းလို့ ရသူများ ကလည်း မနည်း ။ လူစုံ ၊ ဘဝစုံ ၊ ပြဿနာစုံ ၊ ဒုက္ခစုံ ၊ သုခစုံ ၊ အစုံစုံပါပဲလေ ။

ကျွန်မ၏ ဆေးခန်းလေး ထဲသို့ ကောင်မလေး သုံးယောက် ဝင်လာသည် ။ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ကတော့ ခပ်ရဲရဲ ၊ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကတော့ ခပ်ကဲကဲ ၊ တစ်ယောက် ကတော့ မဝံ့မရဲ ။ သူတို့ကို ဝင်လာကတည်းက ကျွန်မ သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည် ။ ကောင်မလေးများမှာ ဘယ်နည်းနှင့်မျှ သည်မြို့လေးက မဖြစ်နိုင် ။ သူတို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားပုံက မြို့ကြီးမှ ကောင်မလေးများ၏ အဆင်အယင်မျိုးများသာ ။

လက်သည်းအလှဆင် ပုံဖော်ထားကြသည် ။ အသားကပ်ဘောင်းဘီ ၊ စလပ်ခပ်တိုတို ၊ တစ်ယောက် ကတော့ ဂျင်းဘောင်းဘီတို အပေါ်အင်္ကျီက ခပ်ပါးပါး ၊ တစ်ယောက် ကတော့ ထဘီနောက်ခွဲနှင့် အင်္ကျီကလည်း ခေတ်မဆန်တဆန် ၊ တောဟန်ပါးပါးလေး လွှမ်းထားသည် ။ အားလုံးကတော့ ဆံပင်ကို ရွှေရောင် ၊ အညိုရောင် ဆိုးထားသည် ။ အသားဖြူဖြူချောချောလေးတွေ ၊ ထဘီနှင့် ကောင်မလေးကတော့ အသားညိုညို ၊ နားကပ် မပါ ၊ ကျန်နှစ်ယောက် ဆီမှ အပေါစား ရေမွှေးနံ့တွေ ထွက်လာသည် ။ အသားညိုညို ကောင်မလေးမှာ ဆံပင်က ခေတ်ဆန်ဆန် မဟုတ် ၊ ဘလောက်စ် ဝတ်ထားသော အင်္ကျီအောက်မှာ ဖရိုဖရဲနှင့် ကြည့် မကောင်းအောင် ပုံပျက်ပျက် အနေအထား ၊ မျက်နှာလေးကတော့ ဘာမှ နားမလည်သေးသော အနေအထားပုံစံ ခပ်ရိုးရိုး ၊ ခပ်တုံးတုံး အနေအထား ။

ကျွန်မ ဝင်လာ ကတည်းက သူစိမ်းတွေမို့ သတိထားလိုက်မိသည် ။

“ ညီမလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ ”

“ ကျွန်မ အစား မစားချင် ဖြစ်နေတယ် ဆရာမ ”

“ ဟုတ်လား ၊ ဘယ်လောက် ကြာသွားပြီလဲ ”

“ နှစ်လတောင် မရှိသေးဘူး ”

“ ဪ .. အမျိုးသား ” ဆိုပြီး ကျွန်မ စကားကို ဖြတ်လိုက်သည် ။ ဟုတ်ပါရဲ့ ။ သူတို့က အမျိုးသားမှ မရှိတာ ။ ကျွန်မ တော်တော် ထိန်းလိုက်ရသည် ။ သူမ၏ အသွင်အပြင်က မဝံ့မရဲလေး ဖြစ်နေသည် ။ မျက်နှာကတော့ အသား အတော်ကို ညိုသဖြင့် အမည်းရောင်လေးပါ ပြေးနေသည် ။ မိတ်ကပ်အနံ့ စူးစူးနှင့် နှုတ်ခမ်းနီ အညိုရင့်ရင့် အနံ့က ချိုချဉ်နံ့လေး မွှေးနေသည် ။

သည်တော့ ကျွန်မက ညီမလေးလို့ ခေါ်ရမည့် အရွယ် မဟုတ်သဖြင့် “ သမီး ရာသီမှန်မှန် လာရဲ့လား ” လို့ မေးဖြစ်သည် ။

ထိုကောင်မလေးမှာ အသက်ငယ်ငယ်လေး ဖြစ်ပေမယ့် မျက်နှာက နည်းနည်းရင့်နေသည်လို့ ထင်ရသည် ။ အခြား ကောင်မလေး နှစ်ယောက်လို လက်သည်း ပြင်ထားခြင်း ၊ ဆံပင်ကို ခေတ်မီမီ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မပြုလုပ်ရသေး ။

ကျွန်မ မေးလိုက်တော့ သူ့မျက်နှာ အံ့သြသင့် သွားသည့်ပုံ ပေါ်လာသည် ။

“ ဆရာမက ဘာလို့ မေးတာလဲ ”

“ ဪ ... မိန်းကလေး ဆိုတာ အကုန် မေးရတယ်လေ ”

“ အ ... လွန်ခဲ့တဲ့ လကတော့ နည်းနည်းပဲ ပြတယ် ဆရာမ ”

သည်တော့ သူနှင့်အတူ ပါလာသည့် ကောင်မလေး နှစ်ယောက်က တခွိခွိ ရယ်နေသည် ။

“ နင့်ကို ငါပြောသားပဲ ။ ငါခိုင်းတာမှ မလုပ်တာ ” ဟု ခပ်သွက်သွက် ကောင်မလေးက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောနေသည် ။

“ ဆရာမ စမ်းကြည့် ပေးပါဦး ။ ကျွန်မ ဘယ်လို ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ၊ အန်လည်း အန်ချင်နေတယ် ” ဟု ကောင်မလေးက ပြောသည် ။

သည်တော့ အဖော် နောက်တစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံ ရှိသူ ပီပီပင် ...

“ ဆရာမ ၊ ကျွန်မ သူ့ကို ဆီးစစ်ပေးတော့ နှစ်ကြောင်း ပေါ်တယ် ။ အဲဒါ မယုံလို့တဲ့ ”

“ ဟုတ်လား ၊ စစ်ကြည့်ပြီးပြီလား ”

“ ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ၊ ကျွန်မ သူတို့ကို မယုံဘူး ဆရာမ ။ အချင်းချင်းပဲ ကျွန်မကို မဟုတ်တာ ပြောနေတာ ”

“ သမီး ဘယ်နေ့က စစ်ကြည့်တာလဲ ”

“ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးရက် လောက်က ”

“ ဆီးစစ်ပြီးတော့ရော အဆင်ပြေလား ”

“ ဟင့်အင်း ”

“ ကျွန်မကို စမ်းပေးပါ ဆရာမ ” ဟု သူ ဝှက်ယူလာသော ဆီးပုလင်းလေးကို ထုတ်လိုက်သည် ။ သည် တော့ ကျွန်မ သူ့ကို သနားသွားသည် ။ ကဲ ... စမ်းကြည့်ပေးမယ် ဆိုပြီး ဆီးစမ်း ၊ အခြား စမ်းသပ်စရာ ရှိတာကို စမ်းသပ်ပေးလိုက်သည် ။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တစ်စုံတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကို ချေဖျက်လိုဟန် ရှိနေသည် ။

အခြား ကောင်မလေး နှစ်ယောက်ကတော့ သီချင်းလေး ဆိုလိုက် ၊ ပီကေ ဝါးလိုက်နှင့် သူမကို သနားစရာ အဖြစ် ကြံစည်နေသည် ။ တစ်ယောက်ကတော့ အ,လို့ ခံရတာ ဆိုသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည် ။

ကျွန်မ စမ်းသပ် ကြည့်ရှုချက်ကလည်း သူမ လုံးဝ မျှော်လင့် မထားသော အဖြေကို ပေးရပေမည် ။ ကျွန်မ သူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။ သူမမှာ ရယ်ကျဲကျဲ နေလိုက် မျက်နှာထားကို အတည်ပေါက် နေလိုက် ကြောက်နေသလိုလို ဖြစ်လိုက်နှင့် ကျွန်မ စကားကို နား ထောင်နေသည် ။

“ သမီးမှာ ကိုယ်ဝန် ရှိနေတယ်လေ ” လို့ ကျွန်မ ပြောလိုက်သည် ။

“ ဟင် … ဆရာမ ကိုယ်ဝန် ၊ ကိုယ်ဝန် ” ဟု ပြောပြီး ငိုင်ကျသွားသည် ။ သူ့မျက်နှာကို ကျွန်မ မကြည့်ရက်တော့ ။ သူမမှာ ကယောင်ကတန်း ဖြစ်ပြီး ဖြူရော်ရော် ဖြစ်သွားသော မျက်နှာလေးကို အံ့သြတသင့် ငေးမိသွားသည် ။ သူ နားမလည်နိုင်သော ၊ ဘယ်လိုမှ မျှော်လင့် မထားသော အခြေအနေ ။ ခပ်ပေါ့ပေါ့လား ၊ ဒါမှမဟုတ် ဤသို့ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်လို ကျိုးကြောင်း ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပဲလား မသိ ။ အတော်ကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အခြေအနေကို ပြောင်းသွားသည်မှာ သိသာလွန်းလှသည် ။ မျက်ရည်တွေ ဝိုင်းလာသည် ။ ခေတ္တမျှလောက် အသက်ရှူ ရပ်သွားသည်လား မသိ ။ ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျသွားပြန်သည် ။

ကမန်းကတန်း ထိုင်လိုက်သည်မှာ လျင်မြန်လှသည် ။ ဘေးမှ အဖော်များကတော့ သူမကို လှောင်ပြုံး ပြုံးနေသည် ။ တစ်ယောက် ကတော့ ပြုံးနေသည့် ကြားမှ “ နင်က ငါပြောတာမှ မယုံတာ ၊ နင့်ကို ပြောပြတယ်လေ ၊ မှတ်မိလား ”

“ အင်း …. ကျွန်မက ငယ်သေးတယ်လေ ၊ သည်လို မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာ ”

“ ဟင်း ... ဟင်း ... ငယ်သေးတယ်တဲ့လား ”

ကျွန်မသည် ဆရာမ တစ်ယောက်မို့ ကျွန်မထံ ကိုယ်ဝန် ရှိ ၊ မရှိ လာရောက် စမ်းသပ်ခံသော မိန်းကလေးများစွာကို ကြုံခဲ့ရသည် ။ ကိုယ်ဝန်ရှိသည်ဟု အဖြေကို ရလိုက်သော မိန်းကလေးများ၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းသွားကြသည် ။ လင်းလက် သွားကြသည် ။ တစ်စုံတစ်ရာကို မျှော်လင့်ချက် အပြည့်နှင့် လက်ခံလိုက်သော မိန်းမလေးများသာ ဖြစ်ကြသည် ။

ကျွန်မ အခု ကြုံလိုက်ရသော ကောင်မလေး၏ မျက်နှာကို ကျွန်မ မြင်လိုက်ရတော့ အတော့်ကို တုန်လှုပ်သွားရသည် ။ သူမ မျက်နှာကို ကျွန်မ ကြည့်ရင်း လမ်းပျောက်နေသော မိန်းကလေးငယ်၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ငိုကြွေးသံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည် ။

သူမက ငိုကြွေးသံကို ကောင်မလေး နှစ်ယောက် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ ဝေဖန် လိုက်သေးသည် ။

“ နင့်ကို ငါပြောထားတာပဲ ။ ကာကွယ်ဆေး ထိုးပါဆို ”

“ ဟယ် ... နင်နဲ့ ဘယ်သူ ” လို့ ပြောရင်း ရယ်လိုက်ကြပြန်သည် ။ ကျွန်မ ရှေ့မှာ ပြောနေသော သူတို့၏ စကားသံကို ကျွန်မ ကြားလိုက်ခြင်းပင် ။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည် ။

ကောင်မလေးများ အပျိုဖော်ဝင်စ ဖြစ်မည် ။ မျက်နှာကတော့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကိုင်စားရသည့် အခြေအနေမျိုးမှ လာပုံရသည် ။ သူမ ကိုယ်တိုင် ဘယ် လိုမှ မျှော်လင့်မထားတာလား ၊ ဒါမှမဟုတ် အကျိုး အကြောင်းကို ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း မရှိကာလား စဉ်းစားစရာပင် ဖြစ်နေသည် ။ ဤသို့ မိန်းကလေးမျိုးများ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ဤတောင်ပေါ်မြို့လေးမှာ ရှိနေမည်နည်း ။

သူမ၏ တုန်ရီလှိုက်ဖိုစွာ ငိုနေသော ငိုကြွေးသံက အသံကျယ်ကျယ် ထွက်လာလိုက် ၊ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ။

ကျွန်မကတော့ သူမ အတွက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည် ။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သော ကောင်မလေးကို သနားသွားသည် ။ ထို့အတူ နောက်ထပ် စိုးရိမ်စရာကိစ္စ တွေကလည်း ဆက်တိုက် ဆိုသလို အစီအရီ ပေါ်လာသည် ။

“ ဟေ့ .. နင် ငိုမနေနဲ့ ၊ လွယ်လွယ်လေးပါဟာ ၊ ဆေးပူကြီး သောက်ချလိုက်ရုံပေါ့ ”

ခပ်ရဲရဲ ကောင်မလေးက အကြံဉာဏ် ပေးလိုက်သည် ။ ကျွန်မတော့ သူတို့ သုံးယောက်အပေါ် အတော်လေးကို အံ့သြသင့်သွားသည် ။ သူတို့ထဲတွင် အတွေ့အကြုံများသော ကောင်မလေးက အစိမ်းသက်သက် ကောင်မလေးကို အကြံဉာဏ် ပေးနေသည် ။

ကောင်မလေးက သူမကို အားကိုးတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ငိုချလိုက်ပြန်သည် ။

ကျွန်မက “ သမီးရယ် သည်တစ်ယောက်တော့ မွေးလိုက်ပေါ့ ။ နောက်ဆို အကာအကွယ် မမေ့စေနဲ့ ပေါ့ ”

သူမက ကျွန်မ ပြောမှ ဆက်ငိုနေပြန်သည် ။

“ ကျွန်မ ဘဝပျက်ပါပြီ ဆရာမရယ် ၊ ကျွန်မ ကလေးရှိရင် ပြန်လွှတ်မှာပေါ့ ။ မွေးလို့လည်း ဘယ်ရမလဲ ”

“ ဟဲ့ နင့်ကို ကပ်နေတဲ့ ဟိုပိန်ပိန်ပါးပါး အစ်ကိုကြီးကို မေးကြည့်ပါလား ”

“ ဘာမေးရမှာလဲ ” ဟု ငိုနေသော ကောင်မလေးက မေးလိုက်သည် ။

ကျွန်မ အထင်တော့ ဟိုပိန်ပိန်ပါးပါး အစ်ကိုကြီး ကရော သူမ အတွက် အားကိုးရာ ဖြစ်ပါ့မလား ၊ ငြင်းလိုက်မလား ၊ လက်ခံလိုက်မလား ။

“ ဟဲ့ ... အဲ့သည့် အစ်ကိုကြီးကို ဘယ်သူ သုံးမှာလဲ ။ ရောဂါသည်ကြီးတဲ့ ”

“ ဘာရောဂါလဲ ဟင် ” ဟု ကောင်မလေးက ထပ်မေး နေသည် ။

“ အေလေ ၊ အေ ”

“ ဘာအေလဲ ဟင် ”

“ အေပေါ့ဟ ၊ နင် စိတ်ကူး မလွဲနဲ့ ၊ အဲ့သည့် အစ်ကိုကြီး ကတော့ နင့်ကို ကူညီမယ် ထင်ပါရဲ့ ”

ငိုနေသော ခပ်အအ ကောင်မလေးက ဘာမှ နားမလည်ဘဲ သူ ဆွဲလို့ရနိုင်မည် ထင်သော ကောက်ရိုးမျှင် တစ်ခုကို တွယ်ကပ်လိုသော စိတ်က လွှမ်းမိုးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် ။

ကျွန်မ ကတော့ အတော့်ကို တုန်လှုပ်သွားသည် ။ ကျွန်မ စိတ်ထဲတွင် ဘယ်လိုမှ ထင်မထားသော အမေးနှင့် အဖြေများကို နားထောင်ရင်း အတော့်ကို စိတ်ပျက်သွားမိသည် ။ တကယ်တမ်းလည်း ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် သည် ပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်း မပေးနိုင် ၊ အကူအညီ မပေးနိုင် ။

ကျွန်မ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ကို ငေးနေရင်း ကောင်မလေးများ ထွက်ခွာသွားရာ ဆီသို့ အံ့ဩမင်သက် စွာ ကြည့်နေမိတော့သည် ။  ။

⎕ သင်းမြစန္ဒီ
📖မြန်မာသစ် မဂ္ဂဇင်း
     ၂၀၁၀ ၊ သြဂုတ်လ