လေ့ကျင့်ဖော်

 

❝ လေ့ကျင့်ဖော် ❞ 
( ဆွန်း - စက်မှုတက္ကသိုလ် )

“ သည်တစ်ချီပြီးရင် မင်း ဝင်ထိုး ”

လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအောက်မှာ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းကို စိတ်မပါ့တပါနှင့် ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်နေသော သူ့ကို နည်းပြချုပ်က လှမ်းပြောသည် ။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘယ်ဝိုက် ညာထောက် လက်သီးတွဲလုံးတစ်စုံကို လေထဲသို့ အားပါးတရ ပစ်သွင်းလိုက်သည် ။ ပြီးမှ ပတ်တီးစည်းထားသည့် သူ့ လက်နှစ်ဖက်ကို အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေသော လက်ထောက် နှစ်ယောက်ထံ ဆန့်တန်းပေး၏ ။ လက်ထောက်နှစ်ယောက်က သူ့လက်နှစ်ဖက်မှာ လက်ဝှေ့အိတ်များ စွပ်လျက် ခပ်တင်းတင်းလေး ချည်ပေးသည် ။ သူက ကြိုးဝိုင်းအတွင်းမှာ ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်နှင့် ထိုးသ,တ်နေသည့် ကောင်လေးကို ငေးကြည့်သည် ။ ကောင်လေးက ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်ကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဖိထိုးနေသည် ။ ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်က အသည်း အသန် ခုခံကာကွယ် နေရသည် ။ အပြန်အလှန် ထိုးသ,တ်ဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေး ။ ရှောင်လိုက် တိမ်းလိုက် ၊ ကာလိုက် ကွယ်လိုက် ၊ ဆုတ်လိုက် ခွာလိုက် လုပ်နေရသည် ။ ထိုသို့ လုပ်နေရင်းမှ ကောင်လေး၏ လက်သီးများ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ထိမှန်တာ ခံနေရသေးသည် ။ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောင်က ကြွက်ကို မစားသေးမီ ကစားနေသည်နှင့်ပင် တူနေ၏ ။

စင်စစ် ကောင်လေးက ဒုတိယ လေ့ကျင့်ဖော်နှင့် မထိုးသ,တ်မီ ပထမလေ့ကျင့်ဖော်နှင့် သုံးချီသုံးလား ထိုးသ,တ်ထားပြီးပြီ ။ ယခု ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်နှင့် ထိုးသ,တ်နေသည်မှာလည်း သုံးချီ ပြည့်တော့မည် ။ ကောင်လေးရဲ့ လက်ရည်က မကျ ။ လက်သီးချက်များက ပြင်းထန် မှန်ကန်နေတုန်း ။ ခြေထောက် အဆုတ် အတက်က လျင်မြန် သွက်လက်နေတုန်း ။ ကိုယ်ခန္ဓာက လန်းဆန်း ပေါ့ပါးနေတုန်း ။ သည်ပွဲကို ကောင်လေး ကြိုက်သည့် အချိန်မှာ သိမ်းလို့ရသည်ဆိုတာ လက်ဝှေ့အကြောင်း နားမလည်သူများပင် သိနိုင်သည် ။ လက်ရည်က အကွာကြီး ကွာသည်လေ ။ ချန်ပီယံ နှင့် သူ၏ လေ့ကျင့်ဖော်တို့ လေ့ကျင့်ထိုးသ,တ်နေတာကိုး ။

သူ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ကောင်လေး၏ အားပါပြင်းထန်သည့် ညာဝိုက်လက်သီး တစ်လုံး ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော် ၏ အကာအကွယ်မဲ့နေသည့် ဘယ်ဘက်မေးရိုးထံ အရှိန် ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည် ။ ပွဲသိမ်းလက်သီး ။ သည် လက်သီးသာ ပစ်မှတ်ဆီသို့ မိမိရရ ရောက်သွားလို့ကတော့ ။ ကြည့်နေသည့် သူ့ရင်တွေ ခုန်လာသည် ။ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်ပြူးကျယ်လာသည် ။

သို့သော် ဝါရင့်ဒုတိယ လေ့ကျင့်ဖော်က ပြေးဝင်လာသော လက်သီးကို ခေါင်းငုံ့ တိမ်းရှောင်သည် ။ သမ္ဘာ ရှိသော်လည်း လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှု ချို့တဲ့ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည့် ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်၏ အရှောင်အတိမ်းကလေး လံနှေးကွေးနေပြီ ။ ယခင်ကလို ပွဲကြည့်သူများ နှုတ်ဖျားမှ ‘ ဟာ ’ ခနဲ ၊ ‘ ဟင် ’ ခနဲ စသည့် အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ် လာစေသည့် လှပသပ်ရပ်သော နွဲ့ယိမ်းတိမ်းရှောင်မှုမျိုး ဖြစ်မလာတော့ ။ လက်သီးက မေးရိုးကို မထိုးမိသော်လည်း ဦးခေါင်းကိုတော့ ထိထိမိမိ ထိုးမိသွား၏ ။ ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော် ‘ ခါ ’ ထွက်သွားသည် ။ ခေါင်း နှင့် နားအုံကို အကာအကွယ် ပေးထားသော လေ့ကျင့်ရေး ခေါင်းဆောင်းကြောင့်သာ အောက်အခင်းပေါ်သို့ တစ်ခါတည်း လဲပြိုကျ မသွားခြင်းဖြစ်သည် ။ ကောင်လေးက ယိမ်းယိုင်သွားသော ဒုတိယ လေ့ကျင့်ဖော် ထံသို့ ဘယ်ဖြောင့် လက်သီးတစ်လုံး ထပ်မံ ပစ်သွင်းရန် ဟန်ပြင်စဉ်မှာ မောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည် ။ တော်သေးသည် ။ တစ်ချီတစ်လား ပြီးသွားပြန်ပြီ ။ မောင်းသံသာ စက္ကန့် ဝက်လောက် နောက်ကျပြီးမှ ထွက်ပေါ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ...  ။

အားကစားသမားကောင်းပီပီ ကောင်လေးက ကိုယ်ရှိန်သ,တ်လိုက်သည် ။ ထို့နောက် ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်ကို စူးစူးရဲရဲတစ်ချက် ကြည့်သည် ။ ဒုတိယလေ့ကျင့်ဖော်က လေးစားအထင်ကြီးဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည် ။ ကောင်လေးက ချာခနဲ လှည့်ပြီး သူ့ထောင့်ဆီ ပြန်လျှောက်သွား၏ ။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် ။

“ အိုကေ ၊ မင်း ဝင်လို့ရပြီ တိုက်မောင်း ”

နည်းပြချုပ်၏ အသံ ထွက်လာသည် ။ မှတ်စုစာအုပ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည့် နည်းပြဆရာက သူ့ထံ လျှောက်လာပြီး နောက်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်ကို ပြောသည် ။

“ ကောင်လေးရဲ့ ချန်ပီယံ ကာကွယ်ပွဲက သိပ်နီးနေပြီ ။ သူ့ကို နာကျင်ထိခိုက်အောင် မထိုးနဲ့ ။ သူ့ရဲ့ ပွဲသိမ်းထိုးချက်တွေ မှန်ကန် ပြင်းထန်ထိရောက်ဖို့ သူ မင်းကို အဓိကထား လေ့ကျင့်လိမ့်မယ် ၊ ကူညီလိုက်ပါ ”

နည်းပြဆရာ၏ လိုလားချက်က တရားမျှတမှုတော့ မရှိ ။ ကောင်လေးက သူ့ကို အပြင်းအထန် ထိုးကြိတ် တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူက ခုခံကာကွယ်ရုံသာ ကာကွယ်ရမည် ။ ကောင်လေး အလွန်အမင်း နာကျင်ထိခိုက်အောင် အကျောက်အကန် ပြန်လှန်ထိုးသ,တ်ခြင်း မပြုရ ။ သဘောက သူသည် ‘ သက်ရှိ လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်ရေး သဲအိတ်တစ်လုံး ’ အဖြစ် လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်း ဝင်ကာ ချန်ပီယံကောင်လေး၏ အထိုးအကြိတ်ကို ခံပေးရန်ပဲဖြစ်၏ ။

ဘယ်တတ်နိုင်မလဲလေ ။ သူ လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုက တရားမျှတစွာ သူတစ်ပြန် ကိုယ်တစ်ပြန် အပြန်အလှန် ထိုးသ,တ်ရန်မှ မဟုတ်တာ ။ ချန်ပီယံ တစ်ယောက် ချန်ပီယံ ဆက်ဖြစ် နေစေရေးအတွက် ကူညီလေ့ကျင့်ပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏ ။ သူက ကောင်လေး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ် ။ “ လေ့ကျင့်ဖော် ” မျှသာ ဖြစ်၏ ။ သူက ပြုံးမဲ့မဲ့နှင့် နည်းပြဆရာကို ခေါင်းညိတ်ပြ၏ ။ ဝက်ဖြစ်မှတော့ မစင်ကြောက်နေ၍ မဖြစ် ။ ပါးစပ်ထဲသို့ ‘ သွားကာ ’ ကို ထည့်ပြီး စင်ပေါ်တက်သည် ။ ထို့နောက် ကြိုးတန်းနှစ်ခု အကြားမှ ငုံ့လျှိုးကာ လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်း ဝင်လိုက်သည် ။

••••• ••••• •••••

ကောင်လေးက တက်လိုက်ဆုတ်လိုက် ၊ ပူးလိုက်ခွာလိုက်နှင့် သူ့ကို လှည့်ပတ် ထိုးသ,တ်နေသည် ။ ကောင်လေး၏ ခြေအနုတ်အသိမ်းက ပေါ့ပါးဖျတ်လတ်နေဆဲ ။ သူ နှင့် မထိုးသ,တ်မီ အခြား လေ့ကျင့်ဖော်များနှင့် ခြောက်ချီ ခြောက်လားတိတိ လေ့ကျင့် ထိုးသ,တ် ပြီးခဲ့ပြီ ဆိုသည်ကို လက်ခံယုံကြည်ရန်ပင် ခက်နေသေးသည် ။ မယုံကြည်လို့လည်း မရ ။ မျက်စိရှေ့မှာ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နေရတာ မဟုတ်လား ။ သည်လို အရည်အသွေးတွေ ရှိနေလို့လည်း ချန်ပီယံ ဖြစ်နေတာလေ ။

သူကတော့ ကောင်လေး၏ ထိုးချက်များကို ကာလိုက်ဖယ်လိုက် ၊ တိမ်းလိုက် ယိမ်းလိုက်ဖြင့် ရှောင်ရှားရင်း ကောင်လေး၏ အားနည်းချက်များကို ဖွေရှာနေသည် ။ ကောင်လေးက သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် စက်ဝန်းတစ်ခု ပမာ လက်ယာ ရစ်လိုက် ၊ လက်ဝဲ ရစ်လိုက်နှင့် တိုက်စစ်ဆင် ထိုးသ,တ်နေသည် ။ ကောင်လေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားရွေ့လျားပုံက ဝတ်ရည် သောက်ရန် ပန်းပွင့်အနီးမှာ ဝေ့ဝဲပျံသန်းနေသည့် “ လိပ်ပြာ ” အလား ကြည့်ရသည်မှာ လှ ပဲလှသေးတော့ ။ ပျိုမျစ်နုနယ်ခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် လျင်မြန်ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များကမူ အလွန် အဆိပ်ပြင်းသည့် “ တောကြီးပျား ” ၏ အစွယ်များသဖွယ် အန္တရာယ်ကြီးလှသည် ။ ချက်ကောင်းကိုသာ မိမိရရ ထိုးမိလိုက်လို့ ကတော့ ကျွဲတစ်ကောင်ပင် “ ဘိုင်းခနဲ ” ပစ်လဲကျနိုင်မည် ။

သူက ချန်ပီယံလေး၏ အပြင်းအထန် ထိုးကြိတ်တိုက် ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း သူ့ မသိစိတ်ကမူ ကောင်လေး ကို သဘောကျနေသည် ။ နုပျိုခြင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်ခြင်း တို့ကြောင့် ရယူနိုင်သည့် ‘ ချန်ပီယံ ရွှေခါးပတ် ’ ပိုင်ရှင် လူငယ်လေး တစ်ယောက် ။ ဘယ်လောက်လှပတဲ့ ဘဝ လဲ ။ ဘယ်လောက် အားကျဖို့ ကောင်းတဲ့ ဘဝလဲ ။ သူ လည်း ကောင်လေး အရွယ်လောက်တုန်းက ကောင်လေး လိုပဲ လူအများ အားကျခဲ့ရ သည့် အောင်မြင်လှပသည့် ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည် ။ မှန်သည် ။ တစ်ချိန်က သူ လည်း ကောင်လေးလိုပဲ ကြေးစား လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် ။

သူ့ချန်ပီယံသက်တမ်းက မရှည်ကြာခဲ့ ။ တတိယမြောက် ချန်ပီယံ ကာကွယ်ပွဲ မှာပင် သူ အပြင်းအထန် ထိခိုက် ဒဏ်ရာရကာ ကြေးစားလက်ဝှေ့သမားဘဝကို ကျောခိုင်းစွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည် ။ ဆက်လက်ပြီး လက်ဝှေ့ ထိုးသ,တ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် သေရာပါ ဒဏ်ရာတစ်ခု သူရခဲ့သည် ။ သူ့ ဆေးစစ်ချက် မှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေးသမျှ သမားတော်တိုင်းက သူ့ကို လက်ဝှေ့ ဆက်ထိုးခွင့် မပြုကြ ။ သူက မကျေနပ် ။ လက်မခံ ။ နိုင်ငံခြားအထိ သွားကာ ထပ်မံ စစ်ဆေးသည် ။ အဖြေ က အတူတူ ။ သူ့ကျန်းမာရေးသည် လက်ဝှေ့ထိုးသ,တ်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် အဆင့်မမီတော့ ။ ကြေကွဲ ဝမ်းနည်းစွာ ရှိုက်ကြီးတငင် သူ ငိုကြွေးခဲ့ရသည် ။

သူက ချန်ပီယံ ရွှေခါးပတ်ကို အသက် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကျော်ကျော်လေးမှာ ရသည် ။ ထိုသို့ဖြစ်ရန် အတွက် သူ့ဘဝ တစ်ခုလုံး ပေးဆပ်ခဲ့ရသည် ။ ပင်ပန်းမောပန်းခြင်း များစွာနှင့် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရ၏ ။ ထိခိုက်နာကျင်မှု ပေါင်းစုံနှင့် အချိန်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရ၏ ။ သက်တူရွယ်တူ အခြား လူငယ်လေးတွေ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောပျော် ရွှင်နေချိန်မှာ သူက လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်း၌ အရိုင်းအစိုင်း သားရဲတစ်ကောင်လို ပြိုင်ဘက်ကို အသေအကျေ ထိုးကြိတ်သ,တ်ပုတ်နေရသည် ။ သို့တည်းမဟုတ် ၊ လေ့ကျင့်ဖော်များနှင့် သွေးထွက်နည်းအောင် ချွေးထွက်များစေလျက် ရေကုန်ရေခန်း လေ့ကျင့် ထိုးကြိတ်နေရသည် ။ ကာယလေ့ကျင့်ခန်းများကို သို့တည်းမဟုတ် ကိုယ် ပင်ပင်ပန်းပန်း အားစိုက် ပြုလုပ်နေရသည် ။ မစားချင်လည်း စား ၊ မအိပ်ချင်လည်း အိပ် ။ ခံစားမှုများ ဖယ်ရှားထား ။ သူ့ လူငယ်ဘဝသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ ခြောက်သွေ့ ငြီးငွေ့စွာ ကုန်ဆုံးကွယ် ပျောက်ခဲ့ရသည် ။

လူတွေက ထင်ကြသည် ။ ငယ်ရွယ်နုပျို ၊ သန်စွမ်းသော ချန်ပီယံတစ် ယောက်၏ ဘဝသည် အင်မတန် လင်းလက်တောက်ပ ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်ဟု ။ အလွန်ပင် သာယာလှပ စိတ်ချမ်း မြေ့ရလိမ့်မည်ဟု ။ သူလည်း ထိုအတိုင်းပဲ ထင်ခဲ့၏ ။ သူနှင့် အတူ လူတွေ မတွေးမထင် မမြင်မိခဲ့တာက ချန်ပီယံ ရွှေခါးပတ် နောက်ကွယ်က ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများ ၊ ရက်စက် ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်မှုများ ၊ လိမ်လည်လှည့်စား သိက္ခာမဲ့မှုများ ၊ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဖီလာဆန့်ကျင်သည့် မယုံနိုင် စရာ အောက်တန်းကျမှုများ ။

တကယ်တော့ သူ ရွေးချယ်လိုက်သည့် အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်းကိုက တောနက်ထဲက သားရဲတိစ္ဆာန်များလို တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်သ,တ်ပုတ် အနိုင်ယူရသည့် မသတီစရာ အလုပ်မျိုး ။ သိပ်ပြီး ရှေးရိုးဆန်သည် ။ ယဉ်ကျေးမှု အဆင့်မြင့်သည့် ခေတ်သစ်လူ့လောကမှာ ဆက်ပြီး ရှိမနေသင့်သည့် အလုပ်လည်း ဖြစ်သည် ။ သို့သော် ရှိနေသည် ။ နောင်လည်း ဆက်လက် ရှိနေလိမ့်ဦးမည် ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတို့ ကိုယ်အတွင်းမှာ ကြွင်းကျန် တည်ရှိနေသည့် သားရဲတို့ရဲ့ အရိုင်းအစိုင်း ဗီဇ သွေးများက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက် အနိုင်ယူရခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်လေ ။ ထို့ ကြောင့်လည်း ကမ္ဘာကြီးမှာ လက်ဝှေ့ပွဲပေါင်း များစွာ တခမ်းတနား ဆင်ယင် ကျင်းပနေကြသည် ။ ထိုပွဲများကို လူအများကတော့ ငွေကုန်ကြေးကျခံကာ မက်မောခုံမင်စွာ အားပေး ကြည့်ရှုကြသည် ။ တရှိုက်မက်မက် အရသာခံ ကြသည် ။ လူတစ်ယောက် နာကျင်အနာတရ ဖြစ်ခြင်းကို နှစ်သက်ကျေနပ် ပျော်ရွှင်ကြသည် ။ လူ့လောက၏ အရှက်ရစရာများထဲမှာ လက်ဝှေ့ပွဲလည်း ပါသည် ။

သူ့အာရုံ လွင့်ပါးပြီး ကိုယ်နေဟန်ထား မှားယွင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာ အကာအကွယ်မဲ့ သူ့ နံစောင်း ထက်သို့ ကောင်လေး၏ ဝိုက်လက်သီးကျရောက်၏ ။ သူ “ အင့်ခနဲ ” ဖြစ်သွားချိန်မှာ ပြင်းထန်အားပါသည့် ပင့်လက်သီး တစ်လုံး သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသည် ။ သူ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းသည် ။ မလွတ် ။ ထိုးချက်က ပစ်မှတ်ကို မိမိရရ မထိသည့်တိုင် သူ ‘ ဝုန်း ’ ခနဲ လဲကျသွားသည် ။ သူ သတိလစ်မလို ဖြစ်သွားသည် ။ သူ့ကို စီးမိုးပြီး အမှတ်စဉ် ရေတွက်သော ဒိုင်၏ အသံကြောင့် သတိလည်လာသည် ။ အမှတ်စဉ် တစ်ဝက် ရောက်သည်အထိ လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်း ကြမ်းပြင်ထက်မှာ သူ ငြိမ် သက်နေလိုက်သည် ။

ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့ ဒေါသသွေးများ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီ ။ သူ့အသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်လာပြီ ။ သားရဲဝိညာဉ်က သူ့ထံ ပူးဝင်လာပြီ ။ သူသည် ‘ တိုက်မောင်း ’ ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ။ အမှတ်စဉ် ခုနစ် အရောက်မှာ သူ ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြန်ထ,သည် ။

“ ရှစ် ”

ဒိုင်က အမှတ်စဉ် ဆက်လက် ရေတွက်နေသည် ။ သူ မတ်မတ် ပြန်ရပ်ပြီးပြီ ။ ဆက်လက် ထိုးသ,တ်ရန် အသင့်ဖြစ်ပြီ ။

••••• ••••• •••••

အထိနာ သွားသော သူက ကောင်လေးကို ဒေါသတကြီးနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်စစ်ဆင်ပြီး တရမန်းကြမ်း ထိုးသ,တ်သည် ။ သတိလက်လွတ်ဖြင့် အားကုန်သုံးကာ ကောင်လေးကို မုန်တိုင်း ဝှေ့သလို အပြင်းအထန် ထိုးကြိတ်တိုက်ခိုက်သည် ။ ကောင်လေးက မကြာခဏ သူ့ကို ပူးကပ်ဖက်တွယ်နေရသည် ။ နည်းပြချုပ်က ခေါင်းယမ်းသည် ။ နည်းပြဆရာက စုတ်သပ်သည် ။ ထိုစဉ် မောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည် ။ သူလည်း သူ့ထောင့် သူ ပြန်လာကာ ခေါက်ခွေးခြေ ခုံလေးထက်မှာ ဝင်ထိုင်သည် ။

“ တိုက်မောင်း ၊ မင်း ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ ။ ငါ အတန်တန် ပြောထားလျက်နဲ့ကွာ ”

နည်းပြဆရာက အပြစ်တင်သည် ။ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ထောင့်မှန်ကြိုးတန်းပေါ် တင်လျက် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်နေသည် ။ ကြိုးဝိုင်းအကူများ တဘက် ဖြင့် ယပ်ခတ်ပေးနေသော လေ ကို အဆုတ်အတွင်းသို့ ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းနေသည် ။

“ မင်း ကောင်လေးနဲ့ ပြိုင်ပွဲထိုးသ,တ်နေတာ မဟုတ်ဘူး ။ သူ့ကို လေ့ကျင့်ထိုးပေးနေတာကွ ”

သူ့အကြည့်များက အဝေးတစ်နေရာမှ သည် နည်းပြဆီသို့ ဒေါသနှင့် ရွှေ့ပြောင်းကျရောက်၏ ။ နည်းပြဆရာကလည်း သူ့ကို စူးစူးရဲရဲပဲ စိုက်ကြည့်၏ ။ မာထန်ထန် အကြည့်နောက်ကွယ်က ပျော့ပျောင်းနူးညံ့မှုကို ခံစားရသည့် အခိုက်အတန့်မှာ သူ မျက်လွှာချမိသည် ။ နည်းပြ က ကောင်လေး ဘက်က လိုက် ပြောနေသလို ထင်ရသော်လည်း အမှန်တော့ သူ့ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ။

ကျန်းမာရေးကြောင့် လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းများကို အပြီးအပိုင် စွန့်လွှတ်လိုက်ရသောအခါ သူက ပေတေလေ လွင့်သူဘဝဖြင့် ကြိုးဝိုင်းမဲ့ လက်ဝှေ့ပွဲတွေမှာ နှစ်ပေါင်း များစွာ ကျင်လည်ကျက်စား နေခဲ့သည် ။ ကြိုးဝိုင်းမဲ့ လက်ဝှေ့ပွဲတွေ ကိုတော့ ခပ်မှောင်မှောင်လမ်းကြားများမှာ ၊ တိုးတိုးတိတ်တိတ် အရက်ပုန်းဆိုင်များမှာ ၊ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက် ဘိန်းခန်းများမှာ ၊ လိုင်စင်မဲ့လောင်းကစားဝိုင်းများမှာ ၊ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ပြည့်တန်ဆာအိမ်များမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်ဆင်နွှဲ ပျော်မွေ့နေခဲ့သည် ။ ထိုလက်ဝှေ့ပွဲများ မှာလည်း အစ ပထမတော့ သူက ချန်ပီယံပေါ့ ။ နောက်တော့ သူ့ချန်ပီယံဘွဲ့ကို လုယူ သူများ အလျှိုလျှိုပေါ်လာသည် ။ သူ့အရှိန်အဝါလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးမှိန်ဖျော့လာသည် ။ ကြာတော့ သူ ကိုယ်တိုင်က အမှောင်လောကကို ငြီးငွေ့စိတ်ပျက်ပြီး စွန့်ခွာလာခဲ့သည် ။

“ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့ တိုက်မောင်း ။ ကိုယ့် အသက်အရွယ်ကို မမေ့နဲ့ ။ ကိုယ့်အင်အားကို ပိုမတွက်နဲ့ ။ ကိုယ့် ကျန်းမာရေးကို သတိရ ။ ဒါ ချန်ပီယံလုပွဲ မဟုတ်ဘူး ”

နည်းပြက အသံကို နှိမ့်ပြီး သွားကြားက ထွက်သော လေနှင့် အေးတိအေးစက် ပြောသည် ။ သူ တွေဝေသွားသည် ။

သူ အမှောင်ကမ္ဘာကို စွန့်ခွာလာပြီးနောက် သူ၏ ဒုတိယအိပ်မက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် အားထုတ်ခဲ့သည် ။ လက်ဝှေ့နည်းပြဘဝနှင့် ကောင်းသော အသက် မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် ကြိုးစားသည် ။ အဆင်မပြေ ။ တိုတောင်းလှသည့် ချန်ပီယံ သက်တမ်းနှင့် နည်းပါးလှသည့် လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်း အတွေ့အကြုံက နည်းပြဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်ရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိခဲ့ ။ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြိုးဝိုင်းတွင်း လက်ဝှေ့ပွဲများထက် ကြိုးဝိုင်းမဲ့ လက်ဝှေ့ပွဲများကို ဆင်နွှဲရတာ ပိုများတာမို့ ကြိုးဝိုင်း အတွင်းက ဥပဒေများကိုပင် မေ့ချင်ချင် ။ သတ်မှတ်ချက်များ ၊ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် စည်းကမ်းကလနားများက အာရုံမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ။

ထိုစဉ် မောင်းသံ မြည်ပြန်သည် ။ သူက လေးလေးလံလံ ထ,ရပ်လိုက်ပြီး ကြိုးဝိုင်း အလယ်သို့ ဖြည်းဖြည်းနှေးနှေး လျှောက်ဝင်သည် ။ လျှောက်ရင်း ဒိုင်ကို ကြည့်ကာ မျက်လွှာချပြလိုက်သည် ။ သည်ပွဲကို ဒိုင်လုပ်နေသူမှာလည်း သူနှင့် သူ့မိတ် ဆွေ နည်းပြဆရာလိုပင် သူတို့ ခေတ်ပြိုင် လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ လူဟောင်း တစ်ဦးပါပဲ ။ ဒိုင်က သူ့ကို သနားကြင်နာစွာ ကြည့်နေသည် ။

နားချိန် တစ်မိနစ် အတွင်းမှာ အင်အား ပြန်ပြည့်လာသော ကောင်လေးက သူ့ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ တရစပ် ထိုးသ,တ်သည် ။ သည်တစ်ခါတော့ သူက ပါးနပ်လိမ္မာစွာ အင်အားကို ခြိုးခြံချွေတာလျက် ပညာနှင့် သမ္ဘာ အားပြုကာ ရှောင်တိမ်း ထိုးသ,တ်နေသည် ။ တချို့ ထိုးချက်များကို တမင် အထိခံပြီး ကောင်လေးကို ပရိယာယ် ဆင်နေသည် ။ တစ်ချက်တလေ ထောက်လိုက်တားလိုက်ပြုကာ ကောင်လေးရဲ့ ဒေါသကို ဆွထိုး , ထိုးနေသည် ။ ကောင်လေးကလည်း နုံချာချာ ထုံထိုင်းထိုင်း လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ ။ သူ ဆင်ထားသော အကွက် အတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်မလာပါ ။ ဝင်မလာရုံမက စဉ်းငယ်မျှ အာရုံလွှင့်ပါးသွားခိုက်မှာ မည်သူမှ မျှော်လင့်မထားသည့် လျင်မြန်အားပါသော လက်သီး တစ်လုံးကို သူ့အရှိုက် ဆီသို့ ကောင်လေးက လျှပ်ပြက်သလို ပစ်သွင်းလိုက်နိုင်၏ ။ ထိုလက်သီး ချက်ကြောင့် သူ ကြိုးတန်း ထက်သို့ လွင့်စဉ်သွား၏ ။

ကောင်လေးက သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာနေစဉ် ကံကောင်းထောက်မစွာ မောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည် ။

••••• ••••• ••••• 

“ အဆင် ပြေရဲ့လား တိုက်မောင်း ၊ ရရဲ့လား ”

ကြိုးဝိုင်းထောင့်ကို မှီပြီး ခြေဆန့်ထိုင်နေသော သူ့ကို အကဲခတ်ရင်း နည်းပြဆရာက မေးသည် ။ သူ ပြုံးပြလိုက်သည် ။ သို့သော် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များကြောင့် ဖုထစ်ရွတ်တွ နေသော သူ့မျက်နှာက မဲ့သလို ဖြစ်သွား၏ ။

စားဝတ်နေရေးနှင့် ဘဝ ဆက်လက် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရေး အတွက် မဖြစ်မနေ ငွေ လိုလာသောအခါ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာ ရှိသည် ။ အမှောင်လောက တွင်း ပြန်သွားမလား ၊ ဒါမှမဟုတ် တတ်သည့်ပညာနှင့် ငွေရှာမလား ။ အမှောင် လောကအတွင်းတော့ သူ ပြန်မသွားချင် ။ သူ့မှာ မယားနှင့် သားနှင့် တည်ငြိမ်အနည်ကျနေပြီ ။ ဒါဆို တတ်သည့်ပညာဖြင့် ငွေရှာရုံပေါ့ ။

သူ တတ်မြောက်တာက လက်ဝှေ့ပညာတစ်ခုတည်း ။ လက်ဝှေ့သမားတော့ သူ ဘယ်နည်းနှင့်မှ ပြန်မဖြစ်နိုင် ။ နည်းပြဆရာ လုပ်ဖို့လည်း အရည်အချင်း မပြည့် ။ ဒိုင်လူကြီး ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာကတော့ ဝေးစွခြောက်ပါး ။

“ မင်း ငွေရမှ ဖြစ်မယ် ဆိုရင်တော့ လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်ဖော် လုပ်မလား ။ ငါ မင်းလို ထိုးပုံထိုးပေါက်မျိုးနဲ့ လူလိုတယ် ”

နည်းပြဆရာက မေးတော့ သူ အင်တင်တင်နှင့် ခေါင်းညိတ်သည် ။ သူက ချန်ပီယံပင် ဖြစ်ချင်နေတာလေ ။ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ ကျန်းမာရေး စံချိန် မမီတော့သော်လည်း ကြိုးဝိုင်းထဲ၌မူ သူက ချန်ပီယံပင် ဖြစ်ချင်သည် ။ တတိယအချီ ထိုးသတ် နေစဉ်မှာပဲ ကောင်လေး၏ အားနည်းချက်ကို သူ ရှာဖွေ တွေ့ရှိသည် ။ သိပ်ကြီးကြီးမားမား ထင်ထင်ရှားရှားတော့ မဟုတ် ။ သေးသေး မွှားမွှား မထင်မရှား ‘ ဟာကွက်ငယ်လေး ’ တစ်ခု မျှသာ ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်လေး၏ ချန်ပီယံဘဝကို အဆုံးသတ်စေနိုင်သည့် ဟာကွက် ။ ထိုဟာကွက်ကို ထိထိရောက်ရောက် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် အသုံးချနိုင်ဖို့ကတော့ ဉာဏ်အမြော်အမြင်နှင့် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝဖို့ လိုအပ်မည် ။ ပြီးတော့ ပညာ ‘ ဝါ ’ နှင့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်မှု သမ္ဘာ လည်း လိုလိမ့်ဦးမည် ။ သူက ကောင်လေး ထိုးချက်များကို မထိတထိ ဖြစ်အောင် ဂရုစိုက်ပြီး မလွတ်တလွတ် တိမ်းရှောင်သည် ။ အန္တရာယ် သိပ်မကြီးသည့် ထိုးချက်များကို ထိအောင် တမင် အထိုးခံသည် ။ သူ အလူးအလဲ ခံနေရပြီဟု ထင်ကာ ကောင်လေးက ယုံကြည်ချက် ပိုကဲပြီး ဖွင့်ထိုးသည် ။ သူ လိုချင်သည့် အကွက်တော့ ဆိုက်ပြီ ။ ထိထိမိမိ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ပဲ ပွဲသိမ်း ထိုးချလိုက်ရန်သာလိုသည် ။

သူက ကျန်ရှိသမျှ အင်အားများကို စုစည်းပြီး ကိုယ်ကို ယိမ်းနွဲ့ကာ ကောင်လေး၏ အကာအကွယ် လစ်ဟာသွားသော အရှိုက်နှင့် မေးရိုး ဆီသို့ တစ်ချိန်က နာမည်ကြီးခဲ့သော သူ၏ အကောင်းဆုံး တွဲလုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည် ။ ပွဲပေါင်းများစွာကို ဒိုင်ပွဲရပ်ဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော တွဲလုံး ဖြစ်၏ ။ ပရိသတ်တို့ နှုတ်ဖျားမှ “ ဟာ ” ၊ “ ဟင် ” စသည့် အာမေဋိတ်သံများကို ထွက်ပေါ်စေသည့် တွဲလုံးဖြစ်၏ ။ ခုလည်း လူဟောင်းကြီးတွေ၏ နှုတ်ဖျားမှ အာမေဍိတ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ။

အာမေဍိတ်သံတို့ မဆုံးမီ သူ့မျက်လုံးများ လျှပ်စီးလင်းလက်ပြီး ကြိုးဝိုင်း ကြမ်းခင်းထက်သို့ ခြေလွတ်လက်လွတ် ပစ်လဲကျ၏ ။ သူ့ ထိုးချက်က သူရည်ရွယ်သည့် နေရာကို ထိပါသည် ။ သို့သော် အရှိန်လျှော့လိုက်၍ လုံလောက်သည့် ပြင်းအား မပါ ။ နှေးလည်း နှေးသွား၏ ။ ဒါက သူ့အမှား ။ မျက်နှာက အကာအကွယ် မဲ့ပြီး ပွင့်သွား၏ ။ ထိုအခွင့်အရေးကို ကောင်လေးက အပြင်းဆုံး ဖြောင့်လက်သီး ဖြင့် မိမိရရ အလဲထိုးချ ရယူလိုက်၏ ။ ကောင်လေး လေ့ကျင့်ချင်တာကလည်း သည် ထိုးကွက်ပါပဲ ။ အကယ်၍ သူ့လက်သီးများကို အရှိန် မလျှော့ခဲ့ပါက ကောင်လေး၏ ပွဲသိမ်းလက်သီးက သူ့ထံသို့ ရောက်လာနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ် ။ မတတ်နိုင်ပါ ။ သူက ‘ လေ့ကျင့်ဖော် ’ မျှသာ ။ သူ အနာခံပြီး ပြခဲ့သည့် ‘ ဟာကွက် ’ ကို ကောင်လေးက သတိပြုမိပါ့မလား ။

လောလောဆယ်တော့ လဲကျနေသော သူ့ကိုယ်ပေါ် မှာ စီးမိုးပြီး ကောင်လေးက သူ့ကို သရော်ပြုံးနှင့် ငုံ့ကြည့်နေ၏ ။

▢  ဆွန်း ၊ စက်မှုတက္ကသိုလ် ၊
📖 ရွှေအမြုတေ ရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း
      စက်တင်ဘာ ၊ ၂၀၁၈