❝ ဒဿဂီရိအချစ် ❞
( သန်းမြင့်အောင် )
အချစ်ဟာ စွန့်လွှတ်ခြင်း အနစ်နာခံခြင်း ဆိုတာ တကယ် မချစ်တတ်တဲ့ လူတွေ ပြောတဲ့ စကား ။
တို့ အတွက်တော့ အချစ်ဆိုတာဟာ ရယူခြင်း ၊ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းပဲ .. ။ ဒဿဂီရိလို စွန့်စားတဲ့ သတ္တိရှိတဲ့ အချစ်မျိုးကို တို့ ကြိုက်တယ် ။
••••• ••••• •••••
စကော့ဈေးရှေ့မှာ ... ။
မိုနာလီဇာ ပန်းချီကားလေး ကိုယ့်ရှေ့ကို ဖုတ်ခနဲ ပြုတ်ကျလာတယ် ။
“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”
“ ဘယ်သူ့ကိုလဲ ”
“ ယူကိုပေါ့ ”
“ တို့ ကို ၊ ဘာလို့ ”
“ ယူ့ ကားပေါ် ခဏ တက်ခွင့်ပြုပါလား ၊ တို့ အခက်အခဲကို ကူညီပါနော် ”
နားဝေတိမ်တောင်နဲ့ ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်တယ် ။ မိုနာလီဇာလေး ကိုယ့်အပါးမှာ အယိုင်လိုက် ။
ပဲရစ်နံ့လေး သင်းသွားတယ် ။
“ မောင်းလေ ယူရဲ့ ”
ဒီတစ်ခါ တို့ မကြောင်တော့ ၊ အခြေအနေကို နားလည်လိုက်ပြီမို့ ကားကို အသာလေး မောင်းထွက်လိုက်တယ် ။
စကော့ဈေး ရှေ့မှာ ဘဲနှစ်ပွေ ပေကတ်ကတ် ရပ်လို့ ၊ ဘီးလှိမ့်ပြီး ညက်ညက်ညောညောလေး ထွက်သွားတဲ့ ကိုရိုလာလေးကို ကြည့်ပြီး ကျန်ခဲ့တယ် ။
“ ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ ယူရယ် ၊ ဈေးလာဝယ်ရင်းနဲ့ လေ ဟို ”
“ တို့ သိပါတယ် ဘဲလိုက်ခံရတယ်ပေါ့ ”
“ သိပ်ဣန္ဒြေပျက်တာပဲ ၊ တို့ လည်း ကြံမိကြံရာ ယူ့ ကားဆီ ပြေးလာတာ ”
“ အဲသလို အလိုက်မခံရချင်ရင် နောက်ကို တစ်ယောက်တည်း မလာနဲ့ ”
“ သူငယ်ချင်းတွေကလည်း ဒီနေ့မှ ”
“ သူငယ်ချင်းပါလည်း လိုက်မှာပဲ ”
“ ဒါဖြင့် ဘယ်သူနဲ့ လာရမလဲ ”
“ အတွဲနဲ့ ပေါ့ ”
“ သူ အခု ဩစတြေးလျ ရောက်နေတယ် ”
“ ဪ ”
ဝေဒနာလေးတစ်ခု ခြွေချပေးတယ် ။
“ ယူ့ နာမည် ဘယ်လို ခေါ်သလဲဟင် ”
“ အောင်ခိုင်လတ် ”
“ ယူ့ကို တို့ သူငယ်ချင်း တော်လိုက်ပြီနော် ၊ ယူ့ကို လတ်လို့ပဲ ခေါ်မယ် ”
“ သူငယ်ချင်း လတ်ပေါ့ ”
“ ကြိုက်သလိုခေါ် ”
“ တို့ နာမည် နီမာ ”
“ မိုနာလီဇာ မဟုတ်ဘူးလား“ ”
“ ယူကလည်း ပေါက်ပြန်ပြီ ”
“ မိုနာလို့ ခေါ်ချင်တယ် ၊ ခေါ်ရမလား ”
“ ယူ့ သဘော ”
“ မိုနာကို ဘယ်အထိ ပို့ရမလဲ ”
“ လတ် အချိန်ရရင် အဆောင်ထိ ပို့လေ ”
••••• ••••• •••••
“ လတ်ရေ လတ် ”
“ ဪ .. မိုနာ ”
“ လတ်က ဒိုင်လျှိုတယ်ကွာ ”
“ ဘယ်လို ”
“ လတ် ၊ အခု လာလည်တဲ့ လီလီထွန်းက တို့ သူငယ်ချင်း သိလား ။ လီလီ့ ဘဲကို ကြည့်ချင်လို့ လာချောင်းတာ ၊ လက်စသတ်တော့ သူကိုး ”
“ ဪ မိုနာရယ် ”
••••• ••••• •••••
ရဲရင့်ရုံ .. ။
“ ကိုကို ”
“ ဟင် ”
“ ဂျူးလီးယက် နေရာမှာ သဲမာ ဆိုရင် ကိုကို ရိုမီယို လို လိုက်သေရဲပါ့မလား ”
“ ဒါက ရုပ်ရှင်ပဲ ”
“ ဟင့်အင်း ရုပ်ရှင်ဆိုတာ ဖြစ်တတ်တဲ့ သဘာဝကို ပြတာပဲ ၊ ကိုကို့ အတွက် ဆိုရင် သဲမာတော့ လိုက်သေမှာ ပဲ ”
“ အလကား ရူးနေတယ် ”
••••• ••••• •••••
အင်းလျားကန်စောင်း ... ။
“ မောင် ခုတစ်လော သိပ်မှိုင်တာပဲ ”
“ ထင်လို့ ပါ ”
“ မောင် မမအေးကို စိတ်ဆိုးနေလားဟင် ”
“ ဆိုးစရာ ဘာအကြောင်း ရှိလို့လဲ ”
“ မောင် ဘာကို အလိုမကျ ဖြစ်နေလဲ ၊ ဘာလိုချင်လဲကွယ် ပြောပါ ”
“ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး မမရဲ့ ၊ မမ မောင့်ကို ဘယ်လောက် ချစ်သလဲလို့ မူကြည့်တာ ”
“ သွား လူဆိုးလေး ၊ သိပ်ဆိုး ”
“ ဟော ... မိုနာ ”
“ ဟင် လတ်တို့ ပါလား ”
“ မိုနာတို့ လမ်းလျှောက်ထွက်သလား ”
“ ဟုတ်တယ် လတ်ရေ ၊ တို့ တစ်တွေ ဘူးသီးကြော် သွားစားကြမလို့ ၊ လီလီတော့ မပါဘူး ၊ သွားမယ်နော် ”
“ မောင် သူက ဘယ်သူလဲဟင် ”
“ နီမာတဲ့ ၊ မောင့်သူငယ်ချင်းလေ ”
“ မိုနာလို့ ကြားလိုက်မိလားလို့ ”
“ ဒါက မောင်တစ်ယောက်တည်း ခေါ်တဲ့ နာမည် ”
••••• ••••• •••••
“ လတ်က ချောတယ်နော် ”
“ မိုနာလည်း လှပါတယ် ”
“ ဒါပေမဲ့ လတ်က မျက်နှာများတယ် ”
“ မိုနာ သိတယ်လား ”
“ တို့ က တို့ သူငယ်ချင်းကို သစ္စာရှိစေချင်တယ် ”
“ တို့လည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ သစ္စာမမဲ့ရသေးပါလား ”
“ မဟုတ်ဘူးလေ ၊ လတ် လက်ထပ်နိုင်မယ့် မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ရွေးလိုက်ပါလား ”
“ ရွေးပြီးပြီ ”
“ ဒါဆိုလည်း တခြား မိန်းကလေးတွေကို ဒုက္ခမပေးနဲ့ တော့ပေါ့ ”
“ တို့ ကြိုးစားနေပါတယ် ”
“ ဟွန်းဖြေပုံက အားမရစရာ တို့များလို တစ်ပြည်တစ်ရွာဆီ ခွဲနေရရင် ခက်မယ် ”
“ မိုနာရယ် မကြွားပါနဲ့ “ ”
“ သူများလို ကြွားပြစရာတွေ အများကြီး မထားပါဘူး ၊ မိုနာတို့ က တစ်ယောက်ဆို တစ်ယောက်တည်း ၊ နှစ်ယောက် မတွဲဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်း ပြောတာပါ ”
“ တော်ပါတော့ မိုနာရယ် ”
••••• ••••• •••••
“ ဟဲလို - အမိန့်ရှိပါ ”
“ လတ်လား ၊ မိုနာပါ ”
“ ဘာကိတ် ”
“ ဝမ်းသာစရာသတင်း လတ်ရေ ဩစတြေးလျက မိုနာရဲ့ ကိုလေ ”
“ ဘာလဲ ဟိုမှာပဲ အပြီးအပိုင် နေတော့မယ်တဲ့လား ”
“ လတ်ကလည်းကွာ မဦးမချွတ် ၊ မနက်ဖြန် ပြန်ရောက်မယ်တဲ့ ၊ တို့ သွားကြရမှာ ပေါ့ ၊ မိုနာ့ကို အဆောင်မှာ လာခေါ်ပြီး လေဆိပ်ကို ပို့ပေးဦးနော် ”
“ ......... ..........”
“ လတ် ... ဟေ့ ... လတ် ”
“ ပြောပါ မိုနာ ၊ ကိုယ် နားထောင်နေပါတယ် ”
“ မိုနာ့ကို ပို့ပေးနိုင်မယ်လားဟင် ၊ တို့နှစ်ယောက် သွားကြိုရအောင်ပါနော် ”
“ လတ် လာခေါ်ပါ့မယ် ၊ မနက်ဖြန်နော် ”
“ အေး .. မနက်ဖြန် ဆက်ဆက်နော် ၊ ဒါပဲ ”
“ ဪ .. မိုနာ ”
“ လတ် ဘာလဲ ”
“ မိုနာ သိပ်ပျော်နေလားလို့ ”
“ ဟာ ... လတ်ကလည်း ”
••••• ••••• •••••
“ ဟေ့ကောင် အောင်ခိုင်လတ် သောက်လှချေလားကွ ”
“ ငါ မူးချင်တယ် ”
“ မင်း ဘာဖြစ်နေလဲ ၊ ပြောစမ်း ”
“ အချစ်အတွက် ဆိုပါတော့ကွာ ”
“ မင်းလိုကောင်က ဆိုသေးလား ”
“ တကယ်ပါ ၊ ငါ အခု တကယ်ချစ်တတ် လာပြီ ၊ သူ့ကို ဆုံးရှုံးရမှာ ကြောက်တယ်ကွာ ”
“ ဘယ်သူလဲ လီလီထွန်းလား ”
“ ဟင့်အင်း ”
“ ဟို ပညာရေးက အစ်မကြီးလား ၊ ဘာတဲ့ မမအေး ဆိုလား ”
“ ဟုတ်ပါဘူးကွာ ”
“ ဒါဖြင့် သဲမာ ”
“ နိုးနိုး ”
“ ဒါဆို မေသူပေါ့ ”
“ မေသူက မိဘချင်း သဘောတူတာ ၊ သူနဲ့ ငါ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ”
“ မင်းဟာကလည်းကွာ ၊ ဒါဆို မင်းချစ်သူက ဘယ်သူလဲ ”
“ သူက ငါ့ကို မချစ်ပါဘူး ၊ သူ့မှာ ချစ်သူ ရှိတယ် ”
“ မင်းကလည်းကွာ ၊ မိန်းမရှားသလား ”
“ ဝင်းအောင်ကို ”
“ ဟေ ... ”
“ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းဇာတ်မှာ စူဠသုဘဒ္ဒါကို မင်း ဘယ်လို မြင်သလဲ ”
“ အချစ်ကြီးလွန်းသူ ၊ အချစ်ရဲ့ ကျေးကျွန်လို့ မြင်တယ် ”
“ အေး ... မင်းနဲ့ ငါ အမြင်ချင်းတူတယ် ၊ ရာမဇာတ်မှာရော ”
“ လက္ခဏာ ကိုလား ”
“ ဟင့်အင်း ... ဒဿဂီရိ ကို ”
“ သူများ အချစ်ကို ဝင်ခိုးတဲ့ ဘီလူးပဲ ၊ အဲဒါ ကြာကူလီပေါ့ ”
“ ဟေ့ကောင် ဝင်းအောင်ကို ”
“ ဘာလဲကွ ၊ မင်းပဲ မေးပြီးတော့ ”
“ ဒဿဂီရိက မယ်သီတာကို တကယ် ချစ်တာကွ ၊ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမှာ ကြောက်လွန်းလို့ အခက်အခဲ အမျိုးမျိုးကြားမှာ စွန့်စွန့်စားစား ခိုးယူရတာ ၊ အဲဒါ အထွတ်အမြတ် ထားပြီး ချစ်လွန်းလို့ကွ ၊ အပျော်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး ”
“ ဒါက မင်းအမြင်ကိုး ၊ မတရားတာလည်း ထည့်ပြောဦးမှ ပေါ့ ”
“ အချစ်နဲ့ စစ်မှ တရားတယ် မတရားဘူး မရှိပါဘူးကွာ ”
“ နောက်ဆုံး သူ ရှုံးတယ်လေကွာ ”
“ မင်း ငါ့ကို ရန်စတာလား ”
“ အောင်ခိုင်လတ် မူးရင် ပြန်စို့ ”
“ ငါမှ သိပ်မသောက်ရသေးတာ ”
“ ဘာလဲ ၊ မင်းက စည်ပိုင်း ကိုင်းတပ်ပြီး သောက်ချင်လို့လား ”
“ အရက်ချက်စက်ရုံကြီးပါ မျိုပစ်လိုက်ချင်တယ်ကွာ ”
“ သောက်ရူး ”
••••• ••••• •••••
“ ဟယ် ... လတ် စောလှချည်လား ”
“ မိုနာ့စိတ်က ပိုစောနေမှာ ပေါ့ ၊ ဟုတ်ဖူးလား ”
“ လတ်နော် မစနဲ့ ”
“ တို့ နှစ်ယောက်တည်း သွားမှာလား ”
“ ဒါပေါ့ မိုနာ့ကိုက သဝန်မတိုတတ်ပါဘူး လတ်ရဲ့ ”
“ တို့ ဘယ်လောက် ချောတယ် ဆိုတာ သူ မသိသေးလို့ နေမှာပါ ”
“ သိပါတယ်ရှင် ၊ မိုနာက အမြဲတမ်း စာထဲ ထည့်ရေးတာ ၊ လတ်က ချောသလောက် ပွေတယ် ၊ မိုနာ့ကိုလည်း တကယ်ခင်တယ် ၊ သူငယ်ချင်းကောင်း ပီသတယ် ဆိုတာ ”
“ ဘာလို့ ဒီလို ရေးရတာတုံး ”
“ မိုနာက ချစ်သူ မသိဘဲ ဘာမှ မလုပ်တတ်ဘူးလေ ၊ နောက်ပြီး မိုနာ့သူငယ်ချင်းကို သူကလည်း ခင်စေချင်လို့ပေါ့ ”
“ သူက မိုနာ့ကို လတ်နဲ့ မပေါင်းရဘူးလို့ မပြောဘူးလား ”
“ မပြောတဲ့ အပြင် သူ့ကို လာကြိုရင် လတ်ကိုပါ ခေါ်ခဲ့ပါတဲ့ ”
“ တကယ် သဘောထားကြီးတဲ့ လူပဲ ”
“ လက်လည်း အတုခိုးထား ”
“ သူက လွဲရင် မိုနာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မချစ်တော့ဘူးလားဟင် ”
“ လတ်တို့လို ဟောတစ်ယောက် ဟောတစ်ယောက် မချစ်တတ်ဘူး ”
“ လတ်က အခု တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ချစ်တတ်နေပြီ ”
“ တကယ် ”
“ အကယ် တစ်သိန်း ”
“ ဝမ်းသာပါတယ်တဲ့ရှင် ၊ ဟင် ... လတ်တို့ ကား ဘယ်ဘက် ရောက်လာတာတုံး ”
“ ............ ”
“ ဟေ့ ... လတ် ၊ မေးနေတာ မကြားဘူးလား ၊ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ ၊ ဘယ်သွားမလို့လဲ ”
“ လတ် မိန်းမ ခိုးလာတာ ”
“ ဘာ ... ဘယ်သူ့ကိုလဲ ”
“ မိုနာ့ကိုပေါ့ ”
“ လတ် မနောက်နဲ့နော် ၊ တကယ် ပြောနေတာလား ”
“ အကယ်တစ်သန်း ”
မိုင်ခွက်ပြ အိမ်မြှောင်လေးက မိုင်နှုန်း ၄၅ နဲ့ ၅ဝ ကြား ကစားနေတယ် ၊ လမ်းလေး ရှုခင်းလေးတွေ ရိပ်ခနဲ ရိပ်ခနဲနဲ့ ကျန်ခဲ့တယ် ။
“ ကြည့်စမ်း ... လတ် မကောင်းဘူး ၊ သစ္စာမဲ့တယ် ၊ ယုတ်မာတယ် ”
“ ချစ်တာကိုး ”
“ ဘာချစ်တာလဲ ၊ မိုနာ့ကို ဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး ၊ ရပ်ပေး ၊ ခုရပ်ပေး ”
“ လတ်ကို မချစ်ဘူးလား ”
“ မချစ်ဘူး ၊ ဘာလို့ ချစ်ရမှာလဲ ၊ ကားရပ်ပေး ”
“ မရပ်ပေးဘူး ၊ မိုနာ့ကို လက် ချစ်နေတာ ကြာပြီ ၊ မခွဲနိုင်ဘူး ”
“ လတ် အရမ်းမမောင်းနဲ့ ၊ ရှေ့မှာ ကား ... အား .. အမယ်လေး ”
••••• ••••• •••••
မြင်ကွင်းက ဝိုးတဝါး ။
မိုနာလီဇာ ပန်းချီကားလေး သွေးပင်လယ်မှာ နစ်နေတယ် ။
လတ် အတင်းပြေးပြီး ရင်ခွင်ထဲမှာ ပွေ့လိုက်တယ် ။
ကားချပ်ကလေး အသက်ဝင်မလာဘူး ၊ လက်ထဲက ဖုတ်ခနဲ ပြန်ပြီး ပြုတ်ကျသွားတယ် ။ လတ် မျက်စိထဲ ကြယ်ကလေးတွေ လင်းခနဲ လက်ခနဲ ပြေးဝင်လာပြီး ကားချပ်ကလေးပေါ် ယိုင်နဲ့ ပြီး ကျသွားတယ် ။
••••• ••••• •••••
ရာမမင်းက လေးစကြာကြီး ချိန်ပြီး ကိုယ့်ဆီ လာနေတယ် ။ ကြောက်တော့ မကြောက်ဘူး ။ တစ်မျိုးပဲ ။
ပုံပြင်ထဲက ဒဿဂီရိက မယ်သီတာကို မသတ်ဘူး ။
တို့ရဲ့ မယ်သီတာက ဘာလို့ သေရတာလဲ ။
ရာမက မကျေဘူးပေါ့ ၊ တအား ကျုံးအော်ပစ်လိုက်တယ် ။
“ မယ်သီတာကို ငါမသတ်ဘူး ၊ ချစ်လို့ ခိုးတာ ”
အခန်းထဲမှာ အနီတွေ အပြာတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာပဲ ၊ ကိုယ့် ဘေးမှာလည်း လူတွေက တအားများတာပဲ ၊ ဘယ်သူတွေမှန်းလည်း မသိဘူး ၊ သူတို့ကို ကြည့်ရတာလည်း ပီပီပြင်ပြင် မရှိဘူး ၊ ရှည်သွားလိုက် ၊ လုံးသွားလိုက် ၊ ချွန်းသွားလိုက်နဲ့ အိုလေ စုံနေတာပဲ ။
ဒီကြားထဲ ဝတ်ရုံဖြူ ဖားဖားကြီးနဲ့ လူက တို့ ဘေးက အဘိုးကြီးကို လာပြောပြနေတယ် ။
“ စိုးရိမ်စရာတော့ မရှိဘူး ၊ သူ့ကို နေကောင်းရင် စိတ္တဇဆေးရုံကို ပို့ထားရမယ် ၊ အခုတော့ သူ ဘာကိုမှ မသိဘူး ဖြစ်နေတယ် ”
အောင်မယ် ... လာလာချေသေး ၊ သူကများ ငါ့ကို ၊ ဘာလို့ မသိရမှာလဲ ၊ သိလွန်းလို့ မှ အဲ .. အခုလို မျက်စိလေး မှိတ်ထားကြည့်စမ်း ၊ မျက်စိထဲလည်း မြင်နေရတယ် ၊ နားကလည်း ကြားနေရတယ် ။
“ လတ်လို့ ခေါ်မယ်နော် ၊ သူငယ်ချင်း လတ်ပေါ့ ”
“ လတ်က ချောတယ် ”
“ ဒါပေမဲ့ လတ်က မျက်နှာများတယ် ”
“ သူများ အချစ်ကို ဝင်ခိုးတဲ့ ဘီလူးပဲ ၊ အဲဒါ ကြာကူလီ ”
“ နောက်ဆုံး သူ ရှုံးတယ်လေကွာ ”
“ မိုနာက တစ်ယောက်ဆို တစ်ယောက် ၊ နှစ်ယောက် မတွဲဘူး ”
“ လတ် လက်ထပ်နိုင်မယ့် တစ်ယောက်ကို ရွေးလိုက်ပါလား ”
“ လတ် သစ္စာမဲ့တယ် ၊ ယုတ်မာတယ် ”
“ လတ် အရမ်းမမောင်းနဲ့ ၊ ရှေ့မှာ ကား ... အား ... အမယ်လေး ”
“ အား ... ”
“ သား ကိုလတ် .. ကိုလတ် ”
ပန်းပွင့်ကလေးတွေပေါ်မှာ ယင်တွေ အုံနေတယ် ။
စမ်းချောင်းလေးထဲမှာ လည်း မီးတောက်တွေနဲ့ ။
အနိဋ္ဌာရုံတွေကို မျက်နှာလွှဲလိုက်တယ် ။
မကြည့်ချင်ဘူး ။
မမြင်ချင်ဘူး ။
မလိုချင်ဘူး ။
ကိုယ် လိုချင်တာက မိုနာ တစ်ယောက်တည်း ။
▢ သန်းမြင့်အောင်
📖 ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်
No comments:
Post a Comment