🔥 အပတ္ ေစ့ ေတာ့ နပ္လိမ့္မယ္ေပါ့ဟယ္
“ဘယ္လိုလဲေဟ့ေကာင္၊ အဆင္ေျပပံုေပၚရဲ႕လား”
ကၽြန္ေတာ္ မတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔က ျပည္ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ အေအးဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ့
သား အငယ္ေကာင္ေလးန႔ဲ ေတြတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေရာက္တ့ဲ အခါတိုင္း သည္လိုပဲ ေမးမိတယ္။
“အဆင္ေျပမွာပါ အေဖ”
သူကလည္း သည္လိုပဲ အျမဲျပန္ေျဖေလ့ ရိွတယ္ ခင္ဗ်ာ့။ သူ႔အေအးဆိုင္ အလုပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔န႔ဲ ရင္းႏွီးတ့ဲ အလုပ္မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ာ့။ တကယ့္ အစိမ္း။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရမ္းစြတ္ႀကိတ္ခဲ့ၾကတာ။
ပူရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ မိုးဦးက်မွာ ဘယ္လိုေနမလဲ။ မိုးေတြေစြေနရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ ေဆာင္းဦးမွာ ဘယ္လိုလဲ။ ေဆာင္းလယ္မွာ ဘယ္လိုလဲ။ ေက်ာင္းဖြင့္ ေက်ာင္းပိတ္ ဘယ္လိုလဲ။ ျပည္ဆံေတာ္ဘုရား ပဲြေတာ္ရက္မွာဘယ္လိုလဲ။ ေရႊနတ္ေတာင္ ဘရားပြဲရက္မွာ ဘယ္လိုလဲ။ လဲေပါင္း အေျမာက္အျမားကို စိတ္တေစာေစာနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္လုပ္ခ့ဲရတာ၊ ဒါလည္း စစ္ပြဲတစ္ပြဲပဲ ခင္ဗ်ာ့။
အေမရိကန္နွင့္ ၿဗိတိန္က အီရတ္ကိုဝင္တိုက္ၾကေတာ့ ဘာျဖစ္လာမလဲ၊ ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ၊ ဘာေတြ ရင္ဆိုင္ရမလဲ၊ ရင္တမမနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနရသလိုေပါ့ဗ်ာ။
မွန္းထားတာန႔ဲ တကယ္ျဖစ္လာတာ ညီခ်င္မွ ညီတာကလားဗ်ာ။
“ဟဲ့… ကုိေလးစိတ္ေတြ အရမ္းေစာမေနနဲ႔၊ အပတ္ေစ့ေတာ့ နပ္လိမ့္မယ္ေပါ ဟယ္”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ေတာရြာ ယာခင္းထဲမွာ ႏွမ္းၾကဲၾကတ့ဲအခါ (လြန ္ခဲ့တ့ဲ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေလာက္ကေတာ့ ယာထြန္၊ ထြန္ေရးညက္၊ ႏွမ္းကိုလက္နဲ႔ပက္ၿပီး ၾကဲၾကတယ္၊ ယခုအခါမွာေတာ့ ထြန္ေရးညက္ၿပီဆို မ်ဥ္းဆြဲၿပီး အတန္းလိုက္စိုက္ၾကတယ္ ၊ေခတ္က ေျဟငး္သြားၿပီဗ်ာ။) အထူအပါး ညီပါ့မလား၊ အပင္ေပါက္ ညီပါမလား၊ စိတ္က တေစာေစာခင္ဗ်ာ။ စိတ္က အရမ္းေစာေနေတာ့ အပင္ျဖစ္ေႏွးတယ္ထင္ၿပီး ဆြဲႏုတ္ၾကည့္မိ၊ ခုေနအခါ ျပန္ေတြးၿပီး ျပံဳးမိပါေသး။ ႏွမ္းပင္ေလးေတြ ေပါက္လာျပန္ေတာ့လည္း စက္လွည့္ေတာ့ စိတ္ကတစ္မ်ိဳး (အရြက္ေလးရြက္ ထြက္လာသည္ကို စက္လွည့္တ့ဲဗ်ာ)။
လက္ပံပြင့္မွာ စိတ္ကတစ္မ်ိဳး (လက္ပံပြင့္ဆိုတာက လက္ပံပြင့္ကေလး ေထာင္ထားသလို
ကားတားကြတတ၊ သံုးလက္မ ေလးလက္မေလာက္ .အပင္ကေလး ျမင့္လာၿပီး
လွတပတေလးျဖစ္လာသည္ကို ဆိုလိုသည္။)
ႏွမ္းပင္ကေလးေတြ တစ္ေတာင္၊ တစ္ေတာင့္ထြာေလာက္ ျမင့္လာၿပီ၊ ၾကက္ေခ်းစုလာၿပီ၊ ပြင့္ဖူးဆင္ၿပီ၊ ေခါင္းေလာင္းဆြဲၿပီ လက္ရင္းသီးေတြ ဝင္လာၿပီ ႏွမ္းခင္းႀကီးက ေလတိုက္တိုင္း ယိမ္းကေနၿပီဆို ၾကည့္ၿပီး ပီတိေတြျဖာေနၿပီေကာ။
ခ်ိန္းထားတဲ့ ရည္းစားကေလး ဘြားခနဲ ေပၚလာတဲအခါ ခံစားလိုက္ရသလိုမ်ိဳးေလး။ သီးတံေတြ ရွည္လာၿပီ၊ အပြင့္တိတ္ၿပီ၊ ပင္ေရာင္လႊတ္လာၿပီ၊ ရိတ္သိမ္းဖို႔ နီးလာၿပီဆို ႏွမ္းခင္းၾကည့္ၿပီး ႏွမ္းထြက္ကို မွန္းခ်င္လာၿပီ။ ရိတ္ၿပီး ၊ ပံုၿပီး၊ ေထာင္ၿပီး၊ ႏွမ္းေထာင္ေတြ ခါၿပီ၊ ႏွမ္းေတြရၿပီ၊ အိတ္ေတြနဲ႔ ထည့္ၿပီးၿပီ၊ အိမ္ေပၚေရာက္လာၿပီဆိုမွ သက္ျပင္းခ်ရတာကလားဗ်ာ။
ႏွမ္းဟာ အလြန္မေရရာတ့ဲ အမ်ိဳးဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း “မွန္းခ်က္န႔ဲ နွမ္းထြက္ လြဲပေလျခင္း” ဆိုတ့ဲ စကား ျဖစ္လာတာေပါ့ဗ်ာ။ သည္ႏွစ္ဆို ၾကည့္ပါလားဗ်ာ။
ႏွမ္းေပၚကာစက ၁၅ ပိႆာ တစ္တင္း ၁ဝဝဝဝ ေလာက္ကေန ေဖေဖာ္ဝါရီ ပထမပတ္မွာ တစ္ေသာင္းခြဲနီးပါး ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အခုဆို တစ္ေသာင္းကို ျပန္ေရာက္သြားျပန္ၿပီဗ်ာ။ ဆက္ၿပီး ဆင္းသြားဦးမလားလဲ။ မေရရာလိုက္တာဗ်ာ။ အရူးလင္လုပ္ရသလိုပါပဲ။ သည္ေန႔ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့အခါ ေရွ႕ကို ႀကိဳဖမ္းလို႔ မရဘူးဗ်ာ။ ျဖစ္ခ်င္တာကို အသာေဘးခ်ိတ္၊ ျဖစ္လာတာကို အကဲခတ္ၿပီး ေလွာ္ခတ္ၾကရတာဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို လုပ္ၿပီဆို အရမ္းစိတ္မေစာရဘူး။ အရမ္းစိတ္မလႈပ္ရွားရဘူး။ စိတ္ေအးေအးထားၿပီး ထိန္းရင္း သိမ္းရင္း၊ ျပဳျပင္ေျဟင္းလဲရင္း၊ ဖာရင္း ဆရင္း၊ အမိအရဆုပ္ကိုင္ရင္း၊ ဖရီးလႊတ္ေပးရင္း စသည္အားျဖင့္ ကာလ တစ္ခုအထိ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း သည္းခံလုပ္ၾကရတာဗ်ာ၊
▶(လိပ္ပတ္လည္ဆိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာအရ ရက္ကန္းရက္တ့ဲအခါ ရက္ၿပီးသား ဖ်င္စကို လိပ္တံုးမွာ ပတ္ရတယ္၊ လိ္ပ္တံုး တစ္ပတ္လည္သြားသည္ကို လိပ္ပတ္လည္သည္ဟု ေခၚၾက၏။)
“အပတ္ေစ့ေတာ့ နပ္လိမ့္မေပါ့ဟယ္”
ထိုစကား အမွန္ပဲခင္ဗ်ာ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္လုပ္စားေနၾကရသူမ်ားဟာ အပတ္ေစ့ေအာင္ မနည္းေစာင့္ၾကရတာ၊ အပတ္ေစ့လို႔ နပ္ေတာ့မွပဲ စိတ္ေအးၾကရတာဗ်ာ။
အပတ္ေစ့မွ နပ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာရြာမွာ ထမင္းခ်က္တ့ဲ စကားခင္ဗ်ာ။ ထင္းမီးဖိုမ်ားန႔ဲ ထမင္းခ်က္ၾကေတာ့ ထမင္းရည္ငွဲ႔ၿပီးၿပီဆို မီးဖိုထဲက မီးက်ီခဲေတြ ဆြဲထုတ္၊ အိုးတဖင္စာရေအာင္ ျဖန္႔၊ အဲသည္ မီးက်ီခဲေတြအေပၚ ထမင္းအိုးတင္၊ ထမင္းႏွပ္။ တစ္ဖက္က မီးဖို၊ ဖင္ေအာက္မွာက မီးက်ီခဲ၊ ေအာက္ကပူ၊ ေဘးကပူ၊ ခဏခဏ လွည့္လွည့္ေပး။ ေဟာ… အပတ္ေစ့ေတာ့ ထမင္းေစ့ေလးဖ်စ္ၾကည့္၊ ဟာ… နပ္ေနၿပီဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္အပတ္ေစ့မွ နပ္တယ္ဆိုၾကတာဗ်ိဳ႕။
(တကယ္လက္ေတ႔ြ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ားကို အထူးရည္ညႊန္းပါ၏)။
🖍 ေမာင္ခ်မ္းသာ
No comments:
Post a Comment